What do you think?
Rate this book
تجربههای آزاد
”De fria upplevelserna” skrevs 1970 men publicerades inte först 1978. ”De fria upplevelserna” är en ung kvinnas berättelse. Hon är intresserad av litteratur och poesi. En dag är hon på promenad och möter en man i regnkappa. Mannen dansar i regent eller så som Parsipur beskriver ”något liknade dans, krumbuktade/…/ B berättade för mig att han alltid kände en underlig känsla i regnet; ”till exempel Ibland hör jag slag av trummor, dunk, dunk, då måste jag dansa. Går det att höra trummor och inte dansa?” Den unga kvinnan närmar sig B/mannen och beundrar hans sätt att röra sig. De blir intresserade av varandra och börjar umgås. Berättelsen beskriver en generations förställningar om världen hur den bör vara. Det handlar om önskan om fridsamhet och drömmar om frihet och emancipation. ”Jag har en egen teori om det. Det är så att vissa planeter är negativa och vissa positiva, vår framtid finns i de positiva planeterna och vår dåtid i de negativa. Och så byter dagarna plats från planet till planet tills de når nu- et och här/…/ Vet du, jag tänker inte på de positiva och negativa planeterna. Det var länge sedan jag lärde mig att leva i nuet. Om det snöar och rummet är varmt då kan jag stanna kvar i sängen i miljontals år och lyssna till en kokande kanna på kaminen. Du kan inte ana hur skönt det kan kännas”, skriver Parsipur. Men dagens omständigheter och vardagens tristess gör att de unga människor som är fulla med drömmar, spinner nät kring sig i slutändan.
79 pages, Paperback
First published April 1, 1971
6 people are currently reading
252 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
December 7, 2020
قلم دلخواهی داره شهرنوشِ پارسی پور. یه دختر 25 ساله در سال 49 داستانی نوشته که بسیار جلوتر از زمان خودش بوده. و خب برای من به دلایلی حال و هوای عجیب و خوبی داشت این داستان حدودا 80 صفحه ای ؛ تجربه های آزاد! 🍃
December 11, 2025
هنوز هم این پارسیپور موردعلاقهمه، بعد از دستکم ۳ دفعه خوندن طوبی و سگ و زمستان بلندش، که انتخابهای اول آدمهاست.
اینجا بنظرم شروع سبکیه که بعدتر در سگ.. و طوبی تلاش میکنه پر و بالش بده و سویههای عرفانی بهش بده و خب از نظر من شورش رو درمیآره. اینجا عناصر غیرواقع داستان (مثلا پیله تنیدن به دور تن یک آدم) به یه جور بیمعنایی و مسخرگی کمک میکنن و بهش شدت میبخشن، نه که به زمین و به رویش و به زایش و به زنانگی و به مفاهیم وصل بشن هی. و این خیلی موردپسند منه.
علاوه بر این یک مدل طنز خیلی سرخوشانه و خیلی موقعیتی و نه کلامی داره توی این که تو باقی کارهاش تقریبا حذف میشه، اینجاها بنظرم یه مقدار شبیه، یا حتی شاید جرئت کنم و بگم تحت تاثیر امیرشاهیه این مدل نوشتنش، اون هم از زبان یک راوی دختر جوان باهوش و بامزه که خب خیلی امضای کارهای این دورهی امیرشاهیه اصولا.
یه نکتهی مهمی که وجود داره اینه که سگ… درواقع بعد از این نوشته شده، هرچند به لحاظ سال چاپ قبل از اینه. ولی نگارش این مال سال ۴۹ه به گفتهی خود نویسنده، و تقریبا اولین کارشه احتمالا و قبل از این شاید فقط اون داستان کودکان رو در کانون چاپ کرده باشه. و این یعنی میشه احتمال داد که حوری، راوی سگ…، بهشدت تحت تاثیر کاراکتر راوی بینام این مجموعه ست. یا درواقع حتی میتونم اینطور بگم که تصورم اینه که اون قسمت از سگ… که بعد از مرگ حسین حوری با یکی از دوستان قدیمی حسین وارد رابطه میشه و ازش باردار هم میشه، مستقیم از روی رابطهی راوی و ب. ی تجربههای آزاد برداشته شده. و اون قسمت از سگ… بخشی ازش بود که من بسیار دوستش دارم و از نظرم مهمه و بسیار از کمرنگ بودنش در رمان ناراحتم همیشه. از همه بیشتر هم اهمیتش و علاقهم بهش بخاطر نقش خیابانه، که اصلیترین پلیه که الان هم از نسبت این دوتا داستان مطمئنم میکنه. حوری با اون مرد توی خیابان آشنا میشه و اصلا اون رابطه نقطهی شروع بیرون زدنش از خانه و همه فضاهای داخلی و پناه بردنش به خیابانه، و راوی این داستان هم با ب. در خیابان آشنا میشه و بعد بارها و بارها درباره خیابان و اهمیتش و «زیباترین اختراع خدا» بودنش حرف میزنن در طول داستانی که کلا ۷۰ صفحه ست، انگار نقش اول داستان رو خیابان داره و نه راوی و ب.
اینجا بنظرم شروع سبکیه که بعدتر در سگ.. و طوبی تلاش میکنه پر و بالش بده و سویههای عرفانی بهش بده و خب از نظر من شورش رو درمیآره. اینجا عناصر غیرواقع داستان (مثلا پیله تنیدن به دور تن یک آدم) به یه جور بیمعنایی و مسخرگی کمک میکنن و بهش شدت میبخشن، نه که به زمین و به رویش و به زایش و به زنانگی و به مفاهیم وصل بشن هی. و این خیلی موردپسند منه.
علاوه بر این یک مدل طنز خیلی سرخوشانه و خیلی موقعیتی و نه کلامی داره توی این که تو باقی کارهاش تقریبا حذف میشه، اینجاها بنظرم یه مقدار شبیه، یا حتی شاید جرئت کنم و بگم تحت تاثیر امیرشاهیه این مدل نوشتنش، اون هم از زبان یک راوی دختر جوان باهوش و بامزه که خب خیلی امضای کارهای این دورهی امیرشاهیه اصولا.
یه نکتهی مهمی که وجود داره اینه که سگ… درواقع بعد از این نوشته شده، هرچند به لحاظ سال چاپ قبل از اینه. ولی نگارش این مال سال ۴۹ه به گفتهی خود نویسنده، و تقریبا اولین کارشه احتمالا و قبل از این شاید فقط اون داستان کودکان رو در کانون چاپ کرده باشه. و این یعنی میشه احتمال داد که حوری، راوی سگ…، بهشدت تحت تاثیر کاراکتر راوی بینام این مجموعه ست. یا درواقع حتی میتونم اینطور بگم که تصورم اینه که اون قسمت از سگ… که بعد از مرگ حسین حوری با یکی از دوستان قدیمی حسین وارد رابطه میشه و ازش باردار هم میشه، مستقیم از روی رابطهی راوی و ب. ی تجربههای آزاد برداشته شده. و اون قسمت از سگ… بخشی ازش بود که من بسیار دوستش دارم و از نظرم مهمه و بسیار از کمرنگ بودنش در رمان ناراحتم همیشه. از همه بیشتر هم اهمیتش و علاقهم بهش بخاطر نقش خیابانه، که اصلیترین پلیه که الان هم از نسبت این دوتا داستان مطمئنم میکنه. حوری با اون مرد توی خیابان آشنا میشه و اصلا اون رابطه نقطهی شروع بیرون زدنش از خانه و همه فضاهای داخلی و پناه بردنش به خیابانه، و راوی این داستان هم با ب. در خیابان آشنا میشه و بعد بارها و بارها درباره خیابان و اهمیتش و «زیباترین اختراع خدا» بودنش حرف میزنن در طول داستانی که کلا ۷۰ صفحه ست، انگار نقش اول داستان رو خیابان داره و نه راوی و ب.
Read
January 5, 2023En lille perle.
April 17, 2022
Finurlig, lille bog om en ung kvinde, der modsætter sig sin familie ved ikke at gifte sig med en fornuftig mand, da hun i stedet er forelsket i den lidt klodsede boheme B. De møder hinanden i en dystopisk og anonym by (Teheran) og bogen følger dem rundt i byens gyder. Elsker Parsipurs små, fine sætninger og magiske realisme. Bogen er både lille og simpel og helt vildt weird (på en god måde!). Var ikke lige så blown away som af "Kvinder uden mænd", men den er også helt særlig<3 Frie oplevelser er stadig meget værd at læse, would recommend:))
December 6, 2023
گفتم من نمیدونم تو چی میتونی به من بدی
ولی میدونم که با تو راحتترم
من..
من فکر میکنم اصلن حس میکنم با تو
میتونم توی یک قبرم راحت باشم..
ولی میدونم که با تو راحتترم
من..
من فکر میکنم اصلن حس میکنم با تو
میتونم توی یک قبرم راحت باشم..
February 24, 2010
As Parsipur's first book , it is a very interesting read.....بعنوان اولین تجربه ء نویسندگی پارسی پور ؛ کتاب بسیار جذاب و خواندنی است.
October 15, 2022
Frie oplevelser er en magisk bog på flere niveauer. Den indeholder magisk-realistiske elementer, og Shahrnush Parsipur skriver i et magisk forførende sprog, som man bare sluger som læser.
Læs min anmeldelse på K’s bognoter: https://bognoter.dk/2022/10/12/shahrn...
Læs min anmeldelse på K’s bognoter: https://bognoter.dk/2022/10/12/shahrn...
October 20, 2024
Rigtig fin fortælling.
March 27, 2022
Fin lille bog. Knap så magisk som Kvinder uden mænd, men har nogle fine aspekter og finurlige indfald.
August 16, 2021
کتاب تجربههای آزاد
نوشتهی شهرنوش پارسیپور
نوشته شده در سال ۱۳۴۹
.
چند تا از جاهای مختلفی که دربارهی شهرنوش پارسی پور و آثارش معرفی و مطلب نوشتهاند، از تجربههای آزاد بهعنوان یک مجموعه داستان کوتاه به هم پیوسته یاد کردهاند. اما بهنظرم کتاب یک داستان بلند است که به ۹ فصل تقسیم شده است. خلاصهاش را اگر بخواهم بگویم، به ماجرای دختری مربوط میشود که دوست ندارد در قالبهایی که جامعه و خانواده از پیش برایش تعیین کردهاند فرو برود و یک شب توی خیابان، با فردی که در تمام کتاب از او بهعنوان ب یاد میشود، آشنا میشود و بعد ادامهی ماجرا و گفتگوهای مهمی که بین دو سه تا آدم توی داستان، شکل میگیرد.
داستان شروع جذابی دارد و نویسنده فضایی خلق کرده که توی آن المانهای دنیای مدرن و زندگی واقعی آن سالها، در محیطی تقریبا سورئال شناورند و ماجرا جوری جذاب روایت میشود که خواننده منطق داستان را همانجوری که هست میپذیرد و مثلا عجیب بودن اسمها، یا اینکه یک آدم دارد دور خودش پیله میتند(بهصورت فیزیکی) برایش غیرقابل باور نیست. با وجودی که قهرمان اصلی و راوی ماجرا یک زن است که تغییر مسیر زندگی و فکریاش بعد از آشنایی با ب را میخوانیم، ولی من فکر نمیکنم کتاب جهان بینی مطلقا زنانهای داشته باشد، و انسانها در دنیای آن کنار هم حضور دارند.
با اینکه حدود چهل سال از نگارش داستان میگذرد اما نثرش سنگین و اذیت کننده نیست و مخاطب امروزی هم بهراحتی با آن ارتباط میگیرد.
این اولین اثری بود که من از این نویسنده خواندم. حجمش هم نسبتا کم بود و جذابیتش هم آدم را وادار میکرد یک نفس بخوانیاش. شهرنوش پارسی پور نویسنده و مترجمی است که از رمانهای بلند مشهورش میتوان به "سگ و زمستان بلند" اشاره کرد.
#معرفی_کتاب
نوشتهی شهرنوش پارسیپور
نوشته شده در سال ۱۳۴۹
.
چند تا از جاهای مختلفی که دربارهی شهرنوش پارسی پور و آثارش معرفی و مطلب نوشتهاند، از تجربههای آزاد بهعنوان یک مجموعه داستان کوتاه به هم پیوسته یاد کردهاند. اما بهنظرم کتاب یک داستان بلند است که به ۹ فصل تقسیم شده است. خلاصهاش را اگر بخواهم بگویم، به ماجرای دختری مربوط میشود که دوست ندارد در قالبهایی که جامعه و خانواده از پیش برایش تعیین کردهاند فرو برود و یک شب توی خیابان، با فردی که در تمام کتاب از او بهعنوان ب یاد میشود، آشنا میشود و بعد ادامهی ماجرا و گفتگوهای مهمی که بین دو سه تا آدم توی داستان، شکل میگیرد.
داستان شروع جذابی دارد و نویسنده فضایی خلق کرده که توی آن المانهای دنیای مدرن و زندگی واقعی آن سالها، در محیطی تقریبا سورئال شناورند و ماجرا جوری جذاب روایت میشود که خواننده منطق داستان را همانجوری که هست میپذیرد و مثلا عجیب بودن اسمها، یا اینکه یک آدم دارد دور خودش پیله میتند(بهصورت فیزیکی) برایش غیرقابل باور نیست. با وجودی که قهرمان اصلی و راوی ماجرا یک زن است که تغییر مسیر زندگی و فکریاش بعد از آشنایی با ب را میخوانیم، ولی من فکر نمیکنم کتاب جهان بینی مطلقا زنانهای داشته باشد، و انسانها در دنیای آن کنار هم حضور دارند.
با اینکه حدود چهل سال از نگارش داستان میگذرد اما نثرش سنگین و اذیت کننده نیست و مخاطب امروزی هم بهراحتی با آن ارتباط میگیرد.
این اولین اثری بود که من از این نویسنده خواندم. حجمش هم نسبتا کم بود و جذابیتش هم آدم را وادار میکرد یک نفس بخوانیاش. شهرنوش پارسی پور نویسنده و مترجمی است که از رمانهای بلند مشهورش میتوان به "سگ و زمستان بلند" اشاره کرد.
#معرفی_کتاب
January 7, 2023
Omslaget til ’Frie oplevelser’ er tegnet af illustrator Louise Brandt Overgaard, og det må også være hende, der har lavet omslaget til Shahrnush Parsipurs roman fra 2019, ’Kvinder uden mænd’. De lidt specielle farver er stort set de samme: på en sort baggrund ses blade, der er grønne og rødlige. Det er ikke en botanisk gengivelse af blade; vi er hinsides det realistiske, idet bladene giver associationer til svulmende skamlæber. Et sådant motiv spiller fint sammen med titlen ’Frie oplevelser’, der dog indbefatter andre former for nydelse end sex, f.eks. åbent at drikke arak med sin kæreste samt at ryge cigaretter på gaden. Men Parsipurs valorisering tilsiger ikke at ”5 og 7 er lige” – at den frie adgang til arak og cigaretter er lige så betydningsfuld som den frie seksualitet. Hun sætter tingene på spidsen med en omvendt slutning: Hvis fuldstændig seksuel frihed fortsat er en utopi, så er kvinders status som frie og lige samfundsborgere også en utopi. Dags dato er man imidlertid ikke kommet længere end til, at de såkaldt frie oplevelser er forbeholdt de få, der magter at bryde grænser i dystopiske samfund à la Iran.
På den ene side er Parsipur en fremtrædende forfatter, på den anden side kan hun kun overleve i eksil, da hun flere gange er blevet fængslet i sit hjemland. Originaludgaverne af hendes værker er forbudte i Iran, men censurerede udgaver er i omløb uden forfatterens samtykke og uden, at hun får andel i overskuddet fra salget. ’Frie oplevelser’ er skrevet i 1970, men den originale udgave er ausradiert, Den forhånden værende tekst har Parsipur derfor stykket sammen af censurerede udgaver og udenlandske oversættelser af originalen. Ikke noget at sige til, at romanen ikke opleves som en homogen beskrivelse. Dertil kommer, at Parsipur er pioner ud i romangenren, som i det store perspektiv er ny i Iran. Her har kvinder til gengæld skrevet poesi på persisk i hundredvis af år.
Fortælleren i ’Frie oplevelser’ er en ung, navnløs kvinde med en uspecificeret længsel i kroppen. Kodeks i det ligeledes anonymiserede samfund er, at forældrene skal finde et passende parti til en giftefærdig datter, og her kommer hr. souschef Yeganeh ind handy. Uheldigvis møder kvinden samtidig B, en wannabe poet, der – skønt næsten dobbelt så gammel som hende – lever mere eller mindre subsistensløst, eller positivt formuleret: mere eller mindre frit. Hvad det anonyme samfund i øvrigt angår, så er det tilnærmelsesvist mennesketomt, hvilket ikke er så sært, for de navnløse gader er farlige at færdes i.
Plottet går altså ud på, hvordan denne ménage à trois løses op. På vejen ad hvilken spilles der ikke efter et socialrealistisk partitur, jævnfør at Parsipur mestrer magisk realisme, hvilket der er mange eksempler på. Det mest tungtvejende er, at vi på side 61 – uden en ansigtstrækning – skal æde denne konstatering: ”B havde de sidste femten år været i færd med at spinde sig selv ind i en puppe.” Tredive sider senere er der lidt sofistikeret ordleg: ”Så løb jeg tør for penge og solgte mine møbler, og da jeg kiggede tilbage, indså jeg, at jeg altid har solgt ud. Jeg har endda solgt mig selv og intet fået ud af det.” Denne scene munder ud i, at B slår tæppet til side for at vise, at han nu er forpuppet op til livet.
Nazila Ghavami Kivi, romanens fine oversætter, skriver i sit efterord: ”Sommerfuglen er et universelt symbol på metamorfose, overgang og genopstandelse. Larven undergår en lille død, der bringer liv og forvandling med sig.”
Men B’s forvandling… Cut!
På den ene side er Parsipur en fremtrædende forfatter, på den anden side kan hun kun overleve i eksil, da hun flere gange er blevet fængslet i sit hjemland. Originaludgaverne af hendes værker er forbudte i Iran, men censurerede udgaver er i omløb uden forfatterens samtykke og uden, at hun får andel i overskuddet fra salget. ’Frie oplevelser’ er skrevet i 1970, men den originale udgave er ausradiert, Den forhånden værende tekst har Parsipur derfor stykket sammen af censurerede udgaver og udenlandske oversættelser af originalen. Ikke noget at sige til, at romanen ikke opleves som en homogen beskrivelse. Dertil kommer, at Parsipur er pioner ud i romangenren, som i det store perspektiv er ny i Iran. Her har kvinder til gengæld skrevet poesi på persisk i hundredvis af år.
Fortælleren i ’Frie oplevelser’ er en ung, navnløs kvinde med en uspecificeret længsel i kroppen. Kodeks i det ligeledes anonymiserede samfund er, at forældrene skal finde et passende parti til en giftefærdig datter, og her kommer hr. souschef Yeganeh ind handy. Uheldigvis møder kvinden samtidig B, en wannabe poet, der – skønt næsten dobbelt så gammel som hende – lever mere eller mindre subsistensløst, eller positivt formuleret: mere eller mindre frit. Hvad det anonyme samfund i øvrigt angår, så er det tilnærmelsesvist mennesketomt, hvilket ikke er så sært, for de navnløse gader er farlige at færdes i.
Plottet går altså ud på, hvordan denne ménage à trois løses op. På vejen ad hvilken spilles der ikke efter et socialrealistisk partitur, jævnfør at Parsipur mestrer magisk realisme, hvilket der er mange eksempler på. Det mest tungtvejende er, at vi på side 61 – uden en ansigtstrækning – skal æde denne konstatering: ”B havde de sidste femten år været i færd med at spinde sig selv ind i en puppe.” Tredive sider senere er der lidt sofistikeret ordleg: ”Så løb jeg tør for penge og solgte mine møbler, og da jeg kiggede tilbage, indså jeg, at jeg altid har solgt ud. Jeg har endda solgt mig selv og intet fået ud af det.” Denne scene munder ud i, at B slår tæppet til side for at vise, at han nu er forpuppet op til livet.
Nazila Ghavami Kivi, romanens fine oversætter, skriver i sit efterord: ”Sommerfuglen er et universelt symbol på metamorfose, overgang og genopstandelse. Larven undergår en lille død, der bringer liv og forvandling med sig.”
Men B’s forvandling… Cut!
March 18, 2022
En ung kvinde møder en mand, som danser i regnen. De går gennem Teherans navnløse gyder og langsomt spirer forelskelsen. Hun vælger at trodse familie, der ellers mener, de har fundet en fornuftig bejler. En bejler som har været på besøg en del gange og som, derfor mener at hun skylder man det, Men hun vil kun have den 20 år ældre boheme B. For han er den eneste, der formår at få hende til at føle sig fri.
Bogen har et længere efterord af romans oversætter Nazila Ghavami Kivi, der båder skriver om Shahrnush Parsipur’s forfatterskab, der også tæller ‘Kvinder uden mænd’, som udkom i 2019 og den Iranske kultur.
Den originale fortælling udkom i 1970, da forfatteren blot var 24 år, dog findes der kun den censurerede udgave på persiske i dag. Derfor er denne fortælling skrevet på ny.
Den iranske eksilforfatter formår på blot 106 sider, at beskrive en bid af Iran’s kvindesyn. Her i en kærlighedshistorie, af den smertefulde af slagsen, når man ikke kan få den man elsker. Samtidig med, at man som kvinde afviser den, alle mener man burde have.
På et magisk og ikke mindst poetisk sprog står drømmende om en friere fremtid tydeligt frem, hvilket hjælpes godt på vej af de “iranske talemåder”. Men jeg sidder også tilbage med en følelse af at mangle noget, uden at kunne sætte ord på, hvad. Måske mere dybde. Mere af det hele.
MEN!
Smukt, fint og vigtigt,
-
-
-
Reklame - Anmeldereksemplar modtaget.
Bogen har et længere efterord af romans oversætter Nazila Ghavami Kivi, der båder skriver om Shahrnush Parsipur’s forfatterskab, der også tæller ‘Kvinder uden mænd’, som udkom i 2019 og den Iranske kultur.
Den originale fortælling udkom i 1970, da forfatteren blot var 24 år, dog findes der kun den censurerede udgave på persiske i dag. Derfor er denne fortælling skrevet på ny.
Den iranske eksilforfatter formår på blot 106 sider, at beskrive en bid af Iran’s kvindesyn. Her i en kærlighedshistorie, af den smertefulde af slagsen, når man ikke kan få den man elsker. Samtidig med, at man som kvinde afviser den, alle mener man burde have.
På et magisk og ikke mindst poetisk sprog står drømmende om en friere fremtid tydeligt frem, hvilket hjælpes godt på vej af de “iranske talemåder”. Men jeg sidder også tilbage med en følelse af at mangle noget, uden at kunne sætte ord på, hvad. Måske mere dybde. Mere af det hele.
MEN!
Smukt, fint og vigtigt,
-
-
-
Reklame - Anmeldereksemplar modtaget.
May 5, 2022
Jeg elskede "Kvinder uden mænd", til trods for, at jeg ellers ikke er fan af magisk realisme. Jeg elskede den særligt fordi den var sublim rent sprogligt, men også fordi alt det mærkelige ikke spændte ben for mig, jeg kunne følge med og forstå. "Frie oplevelser" kan bestemt også noget sprogligt, men den bliver simpelthen for mærkelig for mig. Jeg må give fortabt i min søgen efter forståelse, oversætteren kalder da også "Frie oplevelser" for et af Parsipurs mest mærkelige og forunderlige værker i sit efterord, ja, tak skal du have!
Jeg færdiggjorde bogen pga det sproglige, men havde nok ikke gjort det, hvis bogen havde været meget længere end de 106 sider den er på.
Jeg færdiggjorde bogen pga det sproglige, men havde nok ikke gjort det, hvis bogen havde været meget længere end de 106 sider den er på.
October 26, 2022
Jeg kunne virkelig godt lide den her bog og vil gerne læse den igen for at få flere nuancer med, da historien ender på en anden måde end jeg lige troede. Den er, som en anden anmelder skriver, en lille perle, som, trods dens ringe størrelse, gør et stort indtryk.
Flere skriver i øvrigt i deres anmeldelser at de bedre kunne lide "Kvinder uden mænd". Jeg har det lige omvendt.
Flere skriver i øvrigt i deres anmeldelser at de bedre kunne lide "Kvinder uden mænd". Jeg har det lige omvendt.
May 9, 2022
Om relationer og ambitioner, som ikke matcher omgivelsernes forventninger, og som ikke er så lige til. Er det at sætte sig op til at fejle, eller er det nødvendigt for at være sit autentiske selv?
Med magisk realisme og kærlighed og mål i livet.
Med magisk realisme og kærlighed og mål i livet.
December 21, 2022
Mærkelig og finurlig og skøn. Elskede sproget og de magiske elementer. Jeg føler at jeg forstod, og alligevel slet ikke forstod fortællingen. Har lyst til at undersøge alt hvad andre har skrevet om bogen.
February 3, 2023
A fantastisk book. I could not stop reading. Every woman should read it
July 13, 2023
Simpelthen fremragende.
March 14, 2025
så godt skrevet !
January 10, 2022
اوّل....سلام🖐️
📖 تجربههای آزاد/شهرنوش پارسی پور/نشر شیرین
کتاب ۹ فصل دارد که به هم پیوسته هستند. قصّهی کتاب احوالات و روابط سه شخصیت داستان رو روایت میکنه که «ب» و «هارو» و دختر داستان است که نامی از وی در کتاب گفته نشده. قصّهی کتاب از رابطهای که بین دختر و آقای «ب» هست میگوید و به جامعهای میپردازد که هنوز دختر(و یا زن) را فقط بعنوان وسیلهای برای زاد و ولد میبیند!!🤦🏻♂️
میشود گفت که نویسنده بصورت نامحسوسی در داستان، به دنیای ضدّ زنِ دههی ۴۰ و ۵۰ در دنیای واقعی در آن موقع، اعتراض میکند.
نویسنده، دختران و زنان آن موقع را طوری بیان میکند که همگی آفتاب-مهتاب ندیده و سر به زیر هستند و وقتی که سخنی نامربوط از دهانشان خارج میشود باعث تعجّب همهی مردان میشود: «آقای یگانه شما یک مادر به خطای به تمام معنا هستید!»🤪😶
کتابی کمحجم و روانخوان که حال و هوای دنیای امروز را در گذشته به شما نشان میدهد. چرا این را گفتم؟ چون گذشته و امروز ایرانِ ما تغییری نکرده است!
برخی نکات و جملات نوشته شده در متن قصّه که برایم جالب بود را، در ذیل نوشتم:
۱- میدونی من حالا مدّتهاست که یاد گرفتم توی امروز باشم. اگه برف بیاد و اتاق گرم باشه، میتونم یک میلیون سال روی تخت بیفتم و به وِزوِز کِتری روی بخاری گوش بدم. نمیتونی فکر کنی که این چقدر خوبه.😌
۲- تعریفی که نویسنده از سیر زندگی و از مرگ در فصل پنجم کتاب بیان میکند، به نظرم حالتی گوتیک دارد. وی مرگ را مترادف با «رسیدن به شیر و عسل» میداند. و لحظهی رهایی را این طور میگوید:
«پس فقط خواهش میکنم با یک ضربه تمامش کنید. آن وقت، کار در یک لحظه تمام میشود. مرد اینقدر خوشبخت بوده که حداقل برای یکبار در جریان تاریخ سیر کند.»
۳- نااُمیدی دردی است که درمانی ندارد.
۴- هیچ بشری را در جهان خاکی نمیتوان پیدا کرد که در یک روز بهاری که مصادف با یک جشن ملّی بزرگ هم باشد، به خودش اجازهی عصبانی شدن بدهد.
۵- مردم راه میرفتند و ساندویچ میخوردند؛ امّا کاغذهای ساندویچ را روی زمین نمیریختند، سطلهای زباله پُر از کاغذ بود.
#یک_سوال_نو : آیا تا به امروز، از #شهرنوش_پارسی_پور کتابی خواندهاید؟
📖 تجربههای آزاد/شهرنوش پارسی پور/نشر شیرین
کتاب ۹ فصل دارد که به هم پیوسته هستند. قصّهی کتاب احوالات و روابط سه شخصیت داستان رو روایت میکنه که «ب» و «هارو» و دختر داستان است که نامی از وی در کتاب گفته نشده. قصّهی کتاب از رابطهای که بین دختر و آقای «ب» هست میگوید و به جامعهای میپردازد که هنوز دختر(و یا زن) را فقط بعنوان وسیلهای برای زاد و ولد میبیند!!🤦🏻♂️
میشود گفت که نویسنده بصورت نامحسوسی در داستان، به دنیای ضدّ زنِ دههی ۴۰ و ۵۰ در دنیای واقعی در آن موقع، اعتراض میکند.
نویسنده، دختران و زنان آن موقع را طوری بیان میکند که همگی آفتاب-مهتاب ندیده و سر به زیر هستند و وقتی که سخنی نامربوط از دهانشان خارج میشود باعث تعجّب همهی مردان میشود: «آقای یگانه شما یک مادر به خطای به تمام معنا هستید!»🤪😶
کتابی کمحجم و روانخوان که حال و هوای دنیای امروز را در گذشته به شما نشان میدهد. چرا این را گفتم؟ چون گذشته و امروز ایرانِ ما تغییری نکرده است!
برخی نکات و جملات نوشته شده در متن قصّه که برایم جالب بود را، در ذیل نوشتم:
۱- میدونی من حالا مدّتهاست که یاد گرفتم توی امروز باشم. اگه برف بیاد و اتاق گرم باشه، میتونم یک میلیون سال روی تخت بیفتم و به وِزوِز کِتری روی بخاری گوش بدم. نمیتونی فکر کنی که این چقدر خوبه.😌
۲- تعریفی که نویسنده از سیر زندگی و از مرگ در فصل پنجم کتاب بیان میکند، به نظرم حالتی گوتیک دارد. وی مرگ را مترادف با «رسیدن به شیر و عسل» میداند. و لحظهی رهایی را این طور میگوید:
«پس فقط خواهش میکنم با یک ضربه تمامش کنید. آن وقت، کار در یک لحظه تمام میشود. مرد اینقدر خوشبخت بوده که حداقل برای یکبار در جریان تاریخ سیر کند.»
۳- نااُمیدی دردی است که درمانی ندارد.
۴- هیچ بشری را در جهان خاکی نمیتوان پیدا کرد که در یک روز بهاری که مصادف با یک جشن ملّی بزرگ هم باشد، به خودش اجازهی عصبانی شدن بدهد.
۵- مردم راه میرفتند و ساندویچ میخوردند؛ امّا کاغذهای ساندویچ را روی زمین نمیریختند، سطلهای زباله پُر از کاغذ بود.
#یک_سوال_نو : آیا تا به امروز، از #شهرنوش_پارسی_پور کتابی خواندهاید؟
March 1, 2025
متوهم، اسلامی و پر از ادا. برای فهمیدن اینکه چه در سر مثلا روشنفکرهای پیش از انقلاب میگذشت خوب است. تقاص توهماتشان را هم خودشان دادند هم ما بدبختها.
August 30, 2019
انسانهایی که رنج میبرند و گنج نه!
Displaying 1 - 22 of 22 reviews