Kirpiklerimin Gölgesi

by Şebnem İşigüzel

Şebnem İşigüzel, Kirpiklerimin Gölgesi'nde, henüz on bir yaşında bir kız çocuğunun yaşadığı akıl almaz olayları anlatıyor. Herkesin bildiği, ama kimsenin görmek istemediği bir trajedinin üzerindeki perdeyi kaldırıyor ve bir dil ustalığıyla, kolay kolay cesaret edilemeyecek bir yüreklilikle hepimizin tanıdığı bu kız çocuğuna ses veriyor. Hayatta bazen kirpiklerinizin gölgesinden başka sığınacak yeriniz kalmaz. Herkes kötülük yapar size. Bu böyle olmasına rağmen, orman, ağaçlar, sular, kuşlar, gökyüzü ne kadar güzeldi. "Sence hayatın en güzel yanı neresi?" diye sorarsanız bana, "Hepsi," derdim size. Mutlu olmaya dair bir umudum var benim. Avlanan ceylanlar son ana kadar yaralı gövdeleriyle doğrulup koşup kaçmak, avcının elinden kurtulmak isterler. Yaparlar da bunu. Yaraları ne kadar ölümcül ve derin olursa olsun. Vurulup düştükleri yerden kalkıp kaçarlar.

Öleceklerini anladıkları zaman gözyaşı döken bu hayvanların ölüme direnişine şaşarsınız. Yaşadığım şu hayatta, kirpiklerimin gölgesi kadar bir yerde bile hayat kalmadı bana. Bunları düşündüm ve sonra geri dönüp o fena şeyi yaptım. Annemi öldürdüm.

Genres: Turkish Literature, Turkish

160 pages, Paperback

First published August 1, 2010

About the author

1973 yılında doğdu. İstanbul Üniversitesi’nde antropoloji okudu. İlk kitabı Hanene Ay Doğacak 1993 yılında yayımlandı. Aynı yıl Yunus Nadi Öykü Ödülü’ne değer bulundu. Sonra sırasıyla Öykümü Kim Anlatacak (öykü, 1994), Eski Dostum Kertenkele (roman, 1996), ağırlıklı olarak Radikal İki’de yayımlanan yazılarını topladığı Neşeli Kadınlar Arasında (deneme, 2000), Sarmaşık (roman, 2002), Çöplük (roman, 2004), Resmigeçit (roman, 2008), Kirpiklerimin Gölgesi (roman, 2010), Venüs (roman, 2013) ve Ağaçtaki Kız (roman, 2016) kitapları yayımlandı. 2016 yılında İletişim Yayınları tarafından yayımlanan Gözyaşı Konağı, Ada, 1876 adlı romanıyla Duygu Asena Roman Ödülü’nün sahibi oldu. Çocuklar için Annem, Kargalar ve Ben’i (2011) yazdı. Hayatını yazarak sürdüren Şebnem İşigüzel, Tamar ile Ararat’ın annesidir.

Reviews

[Sinem A.]

yıllar önce yazarın venüs ünü okuyup beğenmemiştim. yazarı çok seven arkadaşlarım için ve "belki ben ıskaladım" diyerek yeniden okudum ama fikirlerimde bir değişiklik olmadı maalesef.
küçük kızın anlattıkları zaman zaman kanımı dondurdu zaman zaman boğazım düğümlendi ama bir edebi eserse roman; burda insan bütünlük akış metafor sembol gibi şeyler arıyor. zaman zaman masalsı anlatım içerikle bütünleşseydi belki de inanılmaz kötü olayların inanılmaz şekilde ard arda sıralanmasından fazlasını okuyor olurduk :(

[Çavlan]

Bir kaplıca kentinde annesi, büyükannesi ve ağabeyiyle yaşayan 11 yaşında bir kız çocuğu var romanın merkezinde. Annesi tarafından çocuk genelevine satılan, eczacıdan otel müdürüne kadar etrafındaki hemen herkes tarafından sürekli ezilen ve aşağılanan, abisinden hademeye, kafayı yemiş katil bir "bağımsız asker"den onun köpeklerine kadar pek çok canlı tarafından tacize (ve hatta tecavüze) uğrayan bir çocuk bu.

Böyle yazınca fark ettim bir Kemalettin Tuğcu romanı havası verdiğini, ama aslında duygu sömürüsü yapan bir kitap değil bu; trajediyi ajitasyona ve ağdalı bir dile kaçmadan, son derece sade bir şekilde anlatıyor. Sadece cinsel istismara uğrayan bir çocuk değil, Türkiye'deki tehlikeli milliyetçilik, ezilen kadınlar, Ermeni soykırımı ve beyaz bereli katiller de ucundan kıyısından yer alıyor romanda.

Bir solukta okunacak kısalık ve sürükleyicilikte bir roman bu, ama elinizden bırakamamakla bırakmayı deli gibi istemek gibi çelişkiler arasında gidip geliyorsunuz okurken, çünkü en duyarsız adamı bile rahatsız edecek, hatta acıtacak, sarsacak bir kitap. Pedofili hikayeleri kimsenin okumak istemeyeceği hikayeler olur genelde, bu da kimsenin okumak istemeyeceği bir kitap aslında. Ağızlarında bırakacağı kan tadına rağmen okuyanlar çıkacaktır aralardan ama. Çıksın da.

[poetavates]

anlatımı güzel ama anlatılanlar çok yorucu, bu hatun ilerde başka şeylerden söz edecek mi çok merak ediyorum.

[damla]

Okuduğum en nadide kitaplardan Kirpiklerimin Gölgesi. Tek bir kere değil defalarca okunası,altı satır satır çizilmesi gereken kitaplardan.

[Tutku]

Kitaba dair ne denir gerçekten bilmiyorum. Kitabı kendimden çok uzak bir yere koyup okumayı bırakmakla, kitaba devam etmek arasında bocalayıp durdum.Özellikle ikinci yarısında.Yazarı bir yönden tebrik etmek lazım, bu kadar çarpıcı biçimde düşüncelerini aktarması zordur insanın.
Hem de kaçınılan bir konu olan çocuk istismarı hakkında.Dilini de sevdim.Resmen tokatlanıyormuş gibi hissettim.Okurken kanım dondu, böyle şeylerin olduğunu bilmek daha çok kanımı dondurdu. Böyle ailelerin, abla abilerin , babaların; özellikle böyle annelerin olması...Kitapta çocuk istismarının yanında bazı toplumsal olaylar, sorunlar da yer alıyor. Yazarın düşünceleri bu kısımlara yedirilmiş, fakat bazılarına katılmadığımı belirtmeliyim.Bazı yerlerde yazarın kendini tekrar ettiğini de düşünüyorum, gidişatta olaylar bazen çok dramatikleşmiş gibi hissetsem de yazarın ajitasyon yapma gibi bir amacı olduğunu düşünmüyorum lakin.Ayrıca 11 yaşındaki küçük bir çocuğun cümleleri gibi değildi yazılanlar fakat bu beni çok rahatsız etmedi. Farkındalık yaratma açısından içerisinden alınabilecek şeyler olduğunu düşünüyorum. Okuduğum için pişman değilim sadece kitabın beni parçaladığını itiraf etmeliyim..

[Sevgi Köstel]

Bir yıl boyunca hastanenin çocuk ihmal istismar komitesinde çalıştım. Ensest ve pedofiliye dair duyduğum veya tanık olduğum hikayeler beni şaşırtmıyor; buna rağmen okurken fenalık bastı. Ayrıca memleketin bütün meselelerini bir kitaba sığdırmaya çalışmak da çok zorlama olmuş. Cumhuriyetin erken dönemindeki çarşaf yasağından, Struma’ya, 6-7 Eylül olaylarından, beyaz toroslulara her türlü acıya değinme çabası bir miktar “en duyarcı benim” diye bağırmış resmen. Arada 12 Eylül, faili meçhul cinayetler, cumartesi anneleri, hayata dönüş operasyonları filan da var; niyeyse onları atlamış yazar. Belki sonraki kitaplarına sos olarak kullanmıştır, acı yedirir nasılsa. Yazarın brutal gerçekçiliğini anlıyorum ama başka kitabını sanırım okumak istemiyorum.

[Maviucurum]

Çok kitap okudum ve çok kitabın etkisinde kaldım. Ama böylesi içimin yandığı çok az oldu. Okurken vücudunuza aynı anda milyonlarca iğne batıyormuş hissi yaratıyor. 11 yaşında bir çocuğun taşıyabildiği yükleri hayretle, dehşetle okudum. Hani kitabı okuyormuş değil de olaylara bizzat şahit oluyormuş gibi büyük bir acıydı. Elinden tutmak ve ne pahasına olursa olsun korumak istiyorsunuz o çocuğu ama olmuyor. Daha kötüsü olamaz herhalde diyorsunuz ve sayfalar su gibi akarken daha kötüsünü, en kötüsünü tokat gibi çarpıyor yüzünüze.
Dili hafif, kelimeleri çok ağır bir yazardı Şebnem İşigüzel.

[Başak Çolular]

İrkildim, endişelendim, tiksindim, ağlayacak raddeye geldim... Kimi bölümleri hızlıca çok iyi anlamak istemeyerek okuyup geçtim. Rahatsız edici gerçeklikte, çok cesur bir kitap. Üzerine düşünecek, söylenecek çok şey var.

[Aslıhan Çelik Tufan]

06. 06.2021

Küçücük 11 yaşında bir kızın ağzından tokat gibi bir hikaye dinlemeye hazır olun. Kısacık bir metin içinde yüzünüze çarpan gerçekleri hazmetmek değil okumak zor gelecek ara vermek zorunda kalacaksınız.
Hem bu kadar gerçek hem bu kadar zor olması daha da güzel ve okunası yapıyor kitabı.

11 yaşındaki kızımızın annesini öldürdüğü itirafı ile başlayan itiraflar dizisi sizi yğrekten etkileyecek birinden birini en düşük ihtimalle haber kuşağından tanıdığınız itirafların ülkemizin hakikatleri olması canınızı sıkacak.

Mutlaka okumalısınız.

Keyifli okumalar

#readingismycardio #aslihanneokudu #okudumbitti #2021okumalarım #okuryorumu #kitaptavsiyesi #neokudum #şebnemişigüzel #kirpiklerimingölgesi
#iletişimyayınları #çağdaştürkedebiyatı

[Damla UYSAL]

Kötü olayların arka arkaya ve ayrıntılı anlatılması okura acıyı kendi zihninde anlamlandırma sağlamasına fırsat tanımıyor

[funda]

Araya serpiştirilen hayallerin, gerçeklerle içiçe geçtiği, yalın bir dille, tam anlamıyla kalbinizden bıçaklayan bir hikaye. Etkisinden kolay kolay çıkabileceğimi sanmıyorum. Sarstı, yıktı, çok düşündürdü.

[Cagla]

Okudugum en karanlık, en rahatsız edici kitap olabilir..o küçük kızın elini tutup o hayattan çekip çıkarmak istiyor insan..

[Tuba Zengin]

İçin acıya acıya, üzüle üzüle bir kitabı okumak... Hem de gerçekliğinden hiç şüphe etmeden, edemeden... Klasik Şebnem İşigüzel, kalbinizi derinden acıtıyor yine...

[Tomurcuk Eroglu]

Benim bu romana puanım 2.5. Şebnem İşigüzel’in Kirpiklerimin Gölgesi romanı, 11 yaşındaki bir kız çocuğunun bakış açısından kaleme alınmış. Anlatıcı dili doğrudan okura sesleniyor ve bu yöntem, ilk bakışta içten ve sarsıcı bir yakınlık yaratıyor. Ancak dikkatle bakıldığında, kullanılan dil ve yapılan saptamalar bir çocuğun dünyasından değil, yetişkin bir zihnin filtresinden geçmiş gibi görünüyor. Bu nedenle anlatıda yazarın varlığı her satırda hissediliyor; karakter değil, yazarın sesiyle karşı karşıya kalıyoruz.

Romanın çıkış noktası bir gazete haberinden alınmış: annesini öldüren küçük bir kız. Yazar, bu noktadan hareketle “bir çocuk annesini öldürmüşse başına gelebilecek tüm kötülükleri yaşamış olmalı” varsayımına yönelmiş. Bu da anlatının sürekli “daha kötüye” ilerlediği, her tür istismar, şiddet, tecavüz, genelev satışı ve sadist müşteriler gibi uç örneklerin arka arkaya sıralandığı bir kurguya dönüşmesine yol açıyor. Belki tüm bunlar gerçek hayatta bir çocuğun başına gelmiş olabilir. Ancak kurmaca söz konusu olduğunda, bu kadar yoğunluk “gerçeklik hissini” zedeliyor. Okur, gerçeğe yaklaşmak yerine metnin inandırıcılığını sorgulamaya başlıyor.

Yazar, ayrıca çocuğun tek seveni olan yatalak ninesi ve otel müşterileri üzerinden Türkiye tarihindeki çeşitli acıları da romana ekliyor. Bu tercihler, zaten başlı başına trajik olan hikâyeyi daha da ağırlaştırıyor. Fakat okur üzerinde bu tarihsel yük, kimi yerde samimi bir duyarlılık çağrısı olarak değil de “bakın ben ne çok şey biliyorum” duygusu yaratan bir gösteriş çabası gibi görünebiliyor. Böylece metnin trajik yoğunluğu didaktikleşiyor ve edebî inandırıcılığını yitiriyor.

En önemli eksikliklerden biri, çocuk psikolojisine dair gözle görülür bir araştırma yapılmamış olması. Böylesine yoğun istismara maruz kalmış bir çocuğun psikolojik kırılmaları, travmanın bellekteki izleri, bedensel ve ruhsal tepkileri romana yeterince yansıtılmıyor. Travma edebiyatında sıklıkla görülen “parçalı anlatım” ya da “bellek kırılmaları” gibi teknikler kullanılmadığı için metin daha çok yazarın bilinçli kurgusuna dayanıyor; bu da çocuğun sesiyle değil, yetişkinin kalemiyle yüz yüze geldiğimizi gösteriyor.

Üstelik roman “annemi öldürdüm” cümlesiyle açılıyor. Bu güçlü başlangıç, okurda hem merak hem de korku uyandırıyor. Fakat kitabın sonunda annenin ölmediğini öğrenmek, tüm bu acılar silsilesini adeta “boşa yaşanmış” hissettiriyor. Bunca trajedinin üzerine eklenen bu sürpriz, kurgu açısından sahici bir psikolojik sonuca ulaşmıyor. Oysa en tutarlı ve inandırıcı psikolojik çıkarım, çocuğun gerçekten annesini öldürmüş olması olurdu.

Sonuç olarak Kirpiklerimin Gölgesi, niyeti güçlü, konusuyla sarsıcı ama edebî ve psikolojik açıdan eksik bir roman. Okura yaşatmak istediği yıkımı yaşatıyor belki, fakat bunu edebiyatın sahiciliği ve çocuk psikolojisinin derinliğiyle değil, ardı ardına yığılmış kötülükler ve tarihsel acılarla sağlıyor. Bu nedenle de inandırıcılığı ve bütünlüğü tartışmalı kalıyor.

[Joy]

Bu kitap benim ağzıma sıçtı. Ne kötülük dolu bir yaşam ya. İnsanların kötülüklerinin gerçekten bir ölçüsü yok. Satır aralarında kalan cümleler, ajitasyon yapmadan anlatılan bir hayat, aldı duvardan duvara vurdu beni. Hele o anne ve abi? Allah ikinizin belasını versin be. Ne istediniz şuncacık kızdan. Bir de bence kitabın en korkunç yanı şu; anlattığı hiçbir şey “ ay bu da abartıdır.” dedirtmiyor. İşte insan bu kadar kötü.
Zar zor bitti. Bazen böyle tavana baktım, ben ne okudum şimdi ya diye. Ay gerçekten ağzımıza sıçtın şebo ya.

[Yaprak]

Bu romanı storytel'de dinledim. İnadımdan kapatmadım, sonunda bir katarsis yaşanacak mı diye bekleyerek sabrettim. ''11 yaşındaki bir kız çocuğunun anne ve abisi tarafından uğradığı istismarı onun ağzından anlatmanın Kemalettin Tuğcu romanlarından farkı nerede? Edebiyat bu mu?'' sorularımın yanıtını yok, bulamadım. Edebiyat elbette yaşamın trajedilerinden beslenebilir. Fakat bu roman ajitasyon ve şiddet pornosunun karışımı gibi.

[Şeyma]

Yani kitaba bu puanı verdim ama içeriği o kadar yordu o kadar ağrıma gitti ki ne diyeceğini bilemiyorum. Özellikle de 6 yaşındaki kız çocuğunun müritlere verildiği haberinin olduğu bu günlerde bu kitap daha da ağır geldi...
tavsiye etmiyorum çünkü herkesin kaldırabileceği bir kitap değil kesinlikle. Uzun süre aklımdan çıkaramayacağım belli...

[Cansu Varol]

Yanlış zamanda okumuş olabilirim çünkü ağır/ travmatik kitap okuma hakkımı 'Değersiz Bir Hayat' ile kullandım ve bitti. Rahatsız edici bir şekilde bu kadar tecavüzün, istismarın, acının, aşağılamanın anlatılmasını kaldıramadım. Normalde pek etkilenmem ama bu sefer etkilendim. Başka Şebnem İşigüzel kitaplarından devam edeceğim.

[Murat Celik]

Yoksul, sevgisiz ve geçmişi trajedilerle dolu bir ailede aslında geniş ölçekte böyle bir ülkede kız çocuğu olmak ne demek çok sarsıcı bir şekilde anlatılmış. Her ne kadar okurken akıl sağlığınızı korumakta zorlansaniz da gerçeklerle yüzleşmek için önemli bir kitap...

[Canan]

Gazete 2. sayfa haberi kıvamında.

[Selenophile]

.

[İpek]

3.5

[Gönül Akgül]

Okurken içim parçalandı ama yine de o kadar sürükleyiciydi ki bırakamadım

[Pinar]

Kısacık ama içi çok ağır. Çok yordu kalbimi okurken. O yüzden bir anda okuyup bitiremedim. Durup uzaklaşmam gerekti. Nasıl can yakıcı nasıl kalp ağrısı bir kitap bu😔

[governmentexperiment]

crazyass book bruh

[Sezi]

Çok fazla trajedi çok arka arkaya… Ama karakterlerin hikayelerini nedenlerini anlamak zor. Karakterlerle bağ kurmak güç ve bence daha derinleşebilecek bir hikayeydi… trajediler listesi gibi olmuş. O yüzden bir yerden sonra hikayeden kopuş yaşadım.

[Jerry Stackhouse]

Kitap tokat gibiydi resmen. Okurken bir an olsun gözlerimi kırpmadım. O derece akıcı, o derece güzel bir romandı.
Yaşanılan trajik olayların özünü çok iyi anlatmış Şebnem İşigüzel.
Okurken kah üzülüyor, kah sinirleniyor insan. Özellikle o tecavüz sahnelerinde kitabı fırlatasım geldi gerçekten. Ne mide bulandırıcı insanlar var bu hayatta. İşigüzel bu kitabında o midesiz insanları anlatmış işte. Kitabın içinde çok sağlam felsefik mesajlar da var aynı zamanda. Az sayfa olmasına rağmen bende büyük bir etki yarattı. Bravo valla!
Kesinlikle okunulması gereken bir roman.

[Ömür İsfendiyaroğlu Balkanlı]

Because you read, I want to love. Immerse yourself in me, so how you want to book imprese to me. All the evils in the eyes of a little girl, do call before goodness, I would like to see you does not want to see.

Reading was trouble passing that does not just want to get me excited about this book, go immediately.



http://mavidaktilo.blogspot.com/2010/...

[Ozan]

Konusu biraz can yakıcı olsada bu yzarın kalemi gerçekten sihirli.

[Aslihan]

Melodramanin dozu biraz abartıya kaçmış, arabeske doğru kaymış diyebiliriz hatta ancak yine de elimden bırakmadan okuduğum bir kitap oldu.