Έσχατοι καιροί

by Αναστασία Καλλιοντζή

Ο Άρης Παγκράτης είναι ένας διάσημος ηθοποιός. Έχει τα πάντα. Το μόνο που λείπει από τη ζωή του είναι το να παίξει το ρόλο του Θεού – ώσπου του δίνεται η ευκαιρία να το κάνει.
Ο Φώτης Μπούρμαλης είναι ένας άσημος αρχιφύλακας. Μια ολόκληρη ζωή περιμένει και προσεύχεται για την ευκαιρία να ξεφύγει απ’ την αφάνεια, μια ευκαιρία που δεν έρχεται – ώσπου οι προσευχές του εισακούονται.
Ο Λευτέρης και η Δάφνη Ματζιούρη είναι ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι που ζει στην Πετρούπολη. Είναι πάμφτωχοι μα έχουν την αγάπη τους, δώρο Θεού, κι αυτό τους φτάνει. Το αληθινό τους πρόβλημα είναι η δεκαπεντάχρονη κόρη τους, η Βενετία. Αποδίδουν τις απόψεις της μικρής για τη ζωή στην ελαφρομυαλιά της ηλικίας. Όμως... δεν μπορούν καν να φανταστούν τι τους περιμένει.
Μια στιγμή είναι αρκετή για να συναντηθούν οι ζωές όλων αυτών των άγνωστων ως χθες ανθρώπων.
Μια τόση δα στιγμή κι ένα σκοτεινό παιχνίδι της μοίρας είναι αρκετά για να δουν ο Λευτέρης και η Δάφνη Ματζιούρη τον κόσμο τους να καταρρέει και τη ζωή τους να καταστρέφεται. Και τότε, αυτοί οι πάλαι ποτέ φιλήσυχοι χριστιανοί μετατρέπονται σε τέρατα...
Οι Έσχατοι Καιροί είναι μια προφητεία που αναφέρεται μέσα στις Γραφές. Είναι το «σημείο μηδέν» του κόσμου, όπου συμβαίνουν πάσης φύσεως δεινά. Το παράξενο είναι πως οι άνθρωποι δείχνουν εντελώς ανυποψίαστοι – πιστεύουν μάλιστα ότι βρίσκονται στον κολοφώνα της δόξας τους, στο απόγειο της ευτυχίας τους...

720 pages, Paperback

First published January 1, 2005

About the author

Η Αναστασία Καλλιοντζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης το 1995 και από το 1997 ασκεί τη μαχόμενη δικηγορία. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο.

Reviews

[Έλλη Δ · Rating 5 out of 5]

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ απο τη σελιδα ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...

Εξαίσια αποτρόπαιο, αριστουργηματικά ανατριχιαστικό, διεστραμμένα αφοπλιστικό κι ευφάνταστα ρεαλιστικό "Οι Έσχατοι καιροί" της Αναστασίας Καλλιοντζή είναι ένα από τα ξεχωριστά βιβλία που δεν ξεχνάς ποτέ.
Μπορεί να το λατρέψεις ,μπορεί και να το μισήσεις πάντως σίγουρα δε θα βγεις αλώβητος από αυτό!
Ένα βιβλίο που ισορροπεί ανάμεσα στις πολλαπλές αντιφάσεις του μέχρι το απροσδόκητο,σαν τραγική ειρωνεία φινάλε του.
Αιματηρό και τρυφερό- ζοφερό, αλλά με ένα ιδιότυπο φως επίγνωσης και σοφίας που στο τέλος το δικαιώνει.
Ένα κράμα στυγνού ρεαλισμού και ονειροφαντασίας, που υποβάλλει στον αναγνώστη την ατμόσφαιρα του από την πρώτη σελίδα ως την τελευτάια!
Οι Έσχατοι Καιροί συνιστούν μια σκοτεινή, αναπόδραστη προφητεία, σχεδόν βιβλική, που έρχεται από τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης να σημάνει το τέλος των ψευδαισθήσεων.
Ένα αποτρόπαιο Ποίημα του Ερέβους που κινείται στις εσχατιές του χρόνου και της ανθρώπινης Συνείδησης.Μια πραγματεία για την ανθρώπινη φαυλότητα.
Ένα βιβλίο με κάθε του σελίδα να μετατρέπεται σε κοφτερή λάμα συνειδητοποίησης που σε ματώνει, χωρίς έλεος.
Εικόνες βγαλμένες από μποντλερικούς εφιάλτες -εικόνες γκρανγκινιολικές, που σοκάρουν.
Η φρίκη ωστόσο ξεπηδά ατόφια ακόμη κι από αναίμακτα στιγμιότυπα (δε θα ξεχάσω την αποτρόπαια δισκοθήκη που αποτύπωσε όλη την νοσηρότητα ή εκείνο το παιδικό δωμάτιο...)
Η γνώριμη κι επίπλαστη κανονικότητά μας λοιπόν μεταλλάσσεται σε ένα ρευστό σκηνικό τρόμου, αντικείμενα οικεία μετατρέπονται σε φονικές αλήθειες κι εκεί έγκειται η δυναμική τους.Στην αλήθεια, που δε μας επιτρέπεται πια να αγνοήσουμε....
Γιατί οι "Έσχατοι καιροί" είναι βιβλίο ενηλικίωσης.Σπάει τη φούσκα της οργουελικής μας ευδαιμονίας , γιατί μας στερέι το πρόσχημα της άγνοιας.

Η σύλληψη αυτή της Αναστασίας Καλλιοντζή νομίζω πως δεν έχει προηγούμενο στα λογοτεχνικά μας δρώμενα -και μπορεί να "αναμετρηθεί" μόνο με ένα- επίσης αμφιλεγόμενο- underground κομψοτέχνημα:
Πρόκειται για την "Επώνυμη" του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου(2005), ενα κολασμένο οδοιπορικό στην παράνοια, που η-εκεί ανώνυμη- ηρωίδα του επιδιώκει μια πορεία προς την επίπλαστη δόξα, σαν τη μικρούλα Βενετία Μαντζιούρη!
Οι Έσχατοι καιροί παρουσιάζουν πιο συμπαγή πλοκή χωρίς ούτε από δω να απουσιάζουν τα στοιχειά του σουρρεαλίσμού αλλά και μερικές πινελιές μεταφυσικής.
Η Μεταφυσική περισσότερο επενδύει με ένα πέπλο μυστηρίου το έργο παρά συμβάλλει στην πλοκή.
Η γλώσσα στους Έσχατους Καιρούς είναι παραστατική και αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στον λυρισμό και την ωμότητα, που σίγουρα θα ενοχλήσει κάποιους αναγνώστες, αλλά διασώζει μια αυθεντικότητα απολαυστική:
Μέσα από μια γραφή που διαθέτει αβίαστη προφορικότητα, και- αισθητικά απενοχοποιημένη- η Αναστασία Καλλιοντζή λεκτικοποιεί άφοβα μύχιες σκέψεις που καθένας μας θα μπορούσε να κάνει, και απομυθοποιεί με έναν ιδιότυπο σαρκασμό τους ήρωές της, αλλά και καθέναν από μας.
Αποτέλεσμα εικόνας για κραυγή μουνκΈτσι η Καλλιοντζή συνθέτει διεξοδικά ψυχογραφήματα συστήνοντας τους ήρωες της σε όλη τους την αθλιότητα και το μεγαλείο συνάμα, καθιστώντας το βιβλίο ένα βίωμα που ριζώνει στην ψυχή του αναγνώστη!
Η Αναστασία Καλλιοντζή, όπως κ ο Χατζηστεφάνου έχουν την κατάρα να είναι ευαίσθητοι δέκτες των κραδασμών μιας κοινωνίας υπό κατάρρευση και μεσω της πένας τους αρθρώνουν μια κραυγή από το βαθύτερο πηγάδι της απόγνωσης, με τις λέξεις να ζωντανεύουν τον πανικό ενός Μουνκ.
Τα βιβλία τους συνιστούν καταγγελία βαθιά πολιτική και στους "Έσχατους Καιρούς" αυτό διαγράφεται ακόμη σαφέστερα":
Η κοινωνική αδικία κι η καταρράκωση των εργασιακών δικαιωμάτων, που βιώνουν ο Λευτέρης και η Δάφνη (καθώς κι η συν αυτοίς φτωχολογιά) παραπέμπουν ευθέως σε ένα εργασιακό εφιάλτη, βγαλμένο απ΄τον τον κοινωνικό λαβύρινθο στη Ζούγκλα του Άπτον Σίγκλερ, όπως κλιμακωτά αποσυνθέτει την ηθική υπόσταση του Λιθουανού μετανάστη ήρωά του- με τον τρόπο ακριβώς που το κάνει κι η Καλλιοντζή στους δικούς της πρωταγωνιστές.
Στη "Ζουγκλα" πεδίο δράσης ήταν ένα Σφαγείο με άνομους επιστάτες,εκμεταλλευτές της άγνοιας, και της Ανάγκης!
Στους "Έσχατους Καιρούς" "σφαγείο" ονείρων και ψυχών γίνεται ολόκληρο το νομικό και κοινωνικό πλέγμα, που κονιορτοποιεί τα πιο ευγενή όνειρα του ανθρώπου, αλέθοντας τιμή, αγνότητα και κορμιά για να τα πετάξει τροφή σε σκύλους που αλυχτούν!
Το βιβλίο αναδίδει όλη τη δυσώδη σήψη των θεσμών, όπου πολιτικοί,διακστικοί και αστυνομικοί δεν είναι πα΄ρα ορντινάτζες κοινών γκάγκστερς, κι αντί να προστατεύουν τους αδυνάτους, αμνηστεύουν την ανομία.
Το πιο ξεχωριστό από τα ευρήματα ήταν η παραβολή του μαύρου διαμαντιού, που θυμίζει ευαγγελική παραβολή επενδυμένη με τη μεσαιωνική ατμόσφαιρα σκανδιναβών παραμυθάδων.
Στο μαύρο διαμάντι, λοιπόν η Καλλιοντζή συμπύκνωσε την επίπλαστη λάμψη της ζωής, όπως τη βίωνε κι ο καλλονός της κλασσικής λογοτεχνίας, ο Ντόριαν Γκρέι, συνοψίζοντας, με άλλα λόγια, την πορεία του ανθρώπινου γένους!
Κι εδω έρχεται ο Αρης Παγκράτης...Είναι η πιο ακραία και πιο τραγική φιγούρα του έργου ολόκληρου!
Εωσφορικά γοητευτικός,εωσφορικά μόνος...
Είναι ο 'ιδιος ο Ντόριαν του Ουάιλντ.Δηλαδή ο "έκπτωτος Αδάμ".
Ο Άρης είναι ο Άνθρωπος, που παρασυρμένος από τη ματαιοδοξία του αυτομόλησε αυθαδέστατα από την παραδείσια υπόστασή του και επέλεξε μόνος του να κατοικήσει τον "Τόπο του Θηρίου".
"Ξένος" από τον προορισμό του, "άπατρις" ,ξένος από ό,τι προδιέγραφε η μεγαλειώδης φύση του που αξιώθηκε θεία πνοή και θεία Διαθήκη.
Ο Άρης Παγκράτης άκούει με μανία τον "Μέτοικο" κι ίσως να μην είναι τυχαία η επιλογή από την οξυδερκή συγγραφέα:Το συγκεκριμένο κομμάτι του Ζορζ Μουστακί κουβαλά όλο το φορτίο της πιο βαθιάς μοναξιάς ,το "άλγος του Ξένου", που τον τύλιξε για πάντα η "Νύχτα".
Κι ίσως κατά βάθος το τέρας να έχει συνειδητότητα της αθλιότητάς του, γνωρίζοντας πως μεγαλύτερη απώλεια δεν υπάρχει από ένα κουφάρι, χωρίς ψυχή!
Μέτοικοι κι εμείς όλοι της γης ,εξόριστοι της Εδέμ.
Μόνο που εμείς έχουμε πλέον την επιλογή και καμιά δικαιολογία υπεκφυγών πια.Ο "επαναπατρισμός" στις αγκάλες του Ουρανού μας μπορεί να γίνει δική μας επιλογή.
Η ατομική ευθύνη συνιστά απώτερο μήνυμα αυτού του φαινομενικά δυσοίωνου βιβλίου που θεολογεί απροσδόκητα και ατενίζει φως της θέωσης μέσα από τα πυκνά ερέβη της κτηνωδίας.
Στις σελίδες των Έσχατων Καιρών πνέει το αεράκι της δύσβατης ,της ανυπόφορης ελευθερίας που αιτάται ο Ντοστογιέφσκι στον Ιεροεξεταστή του.Λίγοι αποδεικνύονται άξιοι να την επωμισθούν.
Οι "Έσχατοι Καιροί" ανάγονται σε ένα κοινωνικό ευαγγέλιο της προαναγγελθείσας αυτοκαταστροφής μας.
Θυμίζουν κι αυτό το αξεπέραστο κοινωνικό τραγούδι του σαλπιγκτή ποιητή, Νίκου Γκάτσου, όταν τραγουδά για "Ήλιους και Φεγγάρια που μόνοι μας τα σβήσαμε κι ήρθανε σκοτάδια"...
Βιβλία σαν αυτό μας καλούν να πάρουμε πίσω "την ψυχή μας "από τις λάσπες όπου τη χάσαμε".
Κατά βάθος, οι Έσχατοι καιροί, παρόλη τη σκληρότητά του, είναι ένα "θαρραλέο" βιβλίο απόλυτης αγάπης και προσήλωσης στη μεγάλη υπόθεση του Ανθρώπου, διότι αποσκοπεί να αποδομήσει τον "δαίμονα" για να κερδίσει πίσω τον "κληρονόμο του Παραδείσου...
Αξίζει να ανακαλύψετε το γενναίο βιβλίο που συνέθεσε η Αναστασία Καλλλιοντζή σαν ένα επιπλεόν κίνητρο να αναθεωρήσετε και να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι!
Υ.Γ1. Το βιβλίο είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Λιβάνη , αλλά σήμερα είναι εξαντλημένο.
Ελπίζοντας σε νεά επανέκδοση αοπό τον οίκο Μεταίχμιο (όπως ήδη έγινε με τα βιβλια "Πες Πως ήταν Όνειρο" και "Μη Μου Λες Αντίο",) έτσι και το πετύχετε κάπου, μην το χάσετε!
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...

[Tonia · Rating 5 out of 5]

Με λίγα λόγια , αν αφήσεις για λίγο το μυαλό σου να σκεφτεί πως τα γεγονότα του βιβλίου αυτού είναι πραγματικά, μπορείς άνετα να τρελαθείς κ να πιστέψεις οτι ο μικρόκοσμος που ζούμε όλοι είναι ένα ψέμα και πως στην ουσία δεν αξίζει να παλεύεις για τίποτα.Το βιβλίο "Έσχατοι καιροί" έπεσε τυχαία στα χέρια μου κ απο την πρώτη στιγμή ψάχνοντας σχόλια άλλων αναγνωστών μου έκανε εντύπωση πως οι μισοί το εκθείαζαν κ οι άλλοι μισοί το έθαβαν.Τελειώνοντας την ανάγνωση πιστεύω οτι πραγματικά ή θα το λατρέψεις ή θα το μισ��σεις. Εξαρτάται απο το πόσο ανοιχτό θα είναι το μυαλό σου κατά την ανάγνωση. Είναι ένα πολύ σκληρό βιβλίο το οποίο περιγράφει με σοκαριστικό τρόπο πού μπορεί να φτάσει ο άθρωπος απο την απληστία τη ματαιοδοξία και την υπεροψία. Πόσο δραματικά μπορεί να αλλάξει η ζωή σου απο τη μια στιγμή στην άλλη κ πώς απο ένας απλός καθημερινός άνθρωπος μπορείς να μεταμορφωθείς σε πραγματικό τέρας. Σε ένα κόσμο που βασιλεύει το "η ζωή μου ο θάνατος σου" πραγματικά απορώ πώς μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς αυτό το βιβλίο "προϊον μυθοπλασίας"

[Ioanna Xristodoyloy · Rating 5 out of 5]

Τουτο εδω το βιβλιαρακι η θα το λατρεψεις η θα το μισησεις μεση οδος δεν υπαρχει .Ειναι πολυ σε ολα του...στην ιστορια του στην πλοκη του στη γραφη του στο τελος του ειναι πολυ..τι πολυ ακομα δεν ξερω νας σας απαντησω εγω προσωπικα οταν το διαβασα το λατρεψα.Μαρεσει η συγγραφεας γιατι σε ολα της τα βιβλια κατοικει οι παρανοια η τρελα και δεν θα διστασει να τσακισει τους ηρωες της ακομα και αν δεν του αξιζει...μαρεσει γιατι δεν ειναι ταγιερακι γαλλικα και πιανο,γιατι δεν υποταχτηκαν τα βιβλια της στο κλασικο χαπι εντ που οι εκδοτικοι στο συνολο τους αγαπουν να εχουν τα βιβλια του.
Ε οπως καταλαβατε εγω το αγαπησα

[Katerina Tsi · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο το έχω διαβάσει 3 φορές και μπορώ να πω ότι κάθε φορά ανακάλυπτα και κάποια καινούρια απόχρωση, κάποιο καινούριο συναίσθημα. Το καταπληκτικό είναι ότι κάποιες φορές σταματούσα την ανάγνωση από τη συγκίνηση και άλλες από τα γέλια! Πλούσιο σε εκφράσεις και στα συναισθήματα που σου προκαλεί! Άλλοτε άγριο, άλλοτε τρυφερό, άλλες φορές πικρά αληθινό κι άλλες γεμάτο αγωνιώδη ονειροφαντασία. Σπαρακτικό και ανθρώπινο σκιαγραφεί ένα μεγάλο φάσμα ανθρώπινων χαρακτήρων. Ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να το αφήσεις!

[Dimitra · Rating 5 out of 5]

Βιβλία από τα λίγα!
Η πρώτη μου απόπειρα να διαβάσω έργο τοπικού συγγραφέα, μιας και δε τους εμπιστεύομαι πολύ στο αστυνομικό κομμάτι, σε σχέση με του εξωτερικού, αλλά τελικά έμεινα άφωνη!
Σκηνές που σου σηκώνεται η τρίχα από τις ωμές περιγραφές τους αλλά σε κρατούν δεμένο στην ιστορία και δε μπορείς να αφήσεις κάτω το βιβλίο με τίποτα!
Εξαιρετικό! Δε το περίμενα!
Ωστόσο, αν δεν αντέχετε τη βία, το αίμα και την ωμότητα τότε δε το προτείνω!
Είναι βιβλίο για γερά στομάχια αλλά αξίζει και με το παραπάνω η ανάγνωσή του!!!

[Anastazi · Rating 4 out of 5]

Οι Έσχατοι Καιροί είναι μια προφητεία που αναφέρεται μέσα στις Γραφές. Είναι το «σημείο μηδέν» του κόσμου. Το παράξενο είναι πως οι άνθρωποι δείχνουν εντελώς ανυποψίαστοι - πιστεύουν μάλιστα ότι βρίσκονται στον κολοφώνα της δόξας τους, στο απόγειο της ευτυχίας τους... Να πω ότι με συγκλόνισε...? μου φαίνεται λίγο...δεν θυμάμαι να έχω ζήσει τόσο πολύ τους ήρωες ενός βιβλίου...με πόνεσε, με θύμωσε, με προβλημάτισε και τέλος μου άφησε μια πικρή γεύση στο στόμα...νομίζω πως είναι ότι πιο αφοπλιστικά ρεαλιστικό έχω διαβάσει.. θα μου μείνει αξέχαστο.

[Melodi · Rating 3 out of 5]

αν και διαβασμενο εδω και μια δεκαετια, τοτε θυμαμαι οτι μου ειχε αρεσει τρομερα και θα του εβαζα 5 αστερακια. βαζοντας ομως τωρα τη βαθμολογια και εχοντας διαβασει τοσα υπεροχα βιβλια, τρια αστερια νομιζω οτι ειναι υπεραρκετα. η υπερβολη σε ολο της το μεγαλειο κ τρομερα αστειο χωρις να ειναι κωμωδια...

[Chrisa · Rating 1 out of 5]

απ τα χειροτερα βιβλια που εχω διαβασει.

[Vasilis · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραίο βιβλίο με αρκετά έντονη πλοκή και αρκετά απρόβλεπτο. Ελπίζω η έμπνευση της συγγραφέα να μην έχει έρθει απο προσωπικές εμπειρίες :)

[ELENI ILIOPOULOU · Rating 2 out of 5]

Υπερβολικό!! Δεν υπάρχει δικαιωση για όλα τα τραγικα που συμβαίνουν και σκοτώνονται σχεδον όλοι οι πρωταγωνιστές! Ορισμένες σκηνές τόσο ακαταλληλες, δυσκολευοσουν να τις διαβάσεις.. Επισης, το τέλος πραγματικά απαράδεκτο.. ενώ είχε ενδιαφέρον και σε κρατούσε να θέλεις να συνεχίσεις την ανάγνωση, ήλπιζες σε κάτι να ανατρέψει όλα τα γεγονότα και να έρθει η δικαιοσύνη. Αλλά τελικα όσο συνέχιζες να διαβάζεις, τόσο πιο φρικαλεο γινόταν. Χωρίς σταματημό! Με απογοήτευσε. Δεν θα το συνιστούσα.

[Caterina · Rating 1 out of 5]

Αυτό που διάβασα μόνο ως παρωδία τρόμου μπορώ να το εκλάβω. Υπερβολές, απιθανότητες, μια ακατανόητη ελληνική (κάτι ανάμεσα σε αργκό του '80 και καλιαρντά), ανύπαρκτη επιμέλεια. Έφηβοι που μιλουν σαν μεσήλικες, συνεχείς αναφορές στο έργο του Φώσκολου (όχι του Ιταλού ποιητή!), κινηματογραφικό και τηλεοπτικό, στον παλιό κακό ελληνικό κινηματογράφο κ.α.
Αν σας έλκει αυτό το σύμπαν, όπου υπερ-πλούσιοι δολοφονούν φρικωδώς και συνήθως δεν τιμωρούνται, διαβάστε καλύτερα το American Psycho.

[Froso Constantinou · Rating 1 out of 5]

Η υπερβολή σε όλο της το μεγαλείο! Ρεαλιστική προσέγγιση δεν υπάρχει πουθενα στο βιβλιο, οσο κ αν ψαξεις!! Προκειται για ενα φανταστικο σεναριο που οσο πιο πολυ ξεδιπλωνεται τοσο περισσοτερο σκεφτεσαι πως δεν θα ξεφυγεις απο το εγκεφαλικο!(Ε με τοσες παπαριες που διαβαζεις, ανησυχεις!!!)