De nieuwe fiets: Villar San Costanzo - Amsterdam, 1247 km

by Dirk Jan Roeleven

Een Italiaanse fietsenmaker verhelpt midden jaren negentig in zijn werkplaats de malheur aan de racefiets van een gestrande Nederlander. Gratis. De jongeman belooft bij het afscheid plechtig dat hij ooit zal terugkeren voor een nieuwe fiets. En voegt eraan toe dat hij die fiets vervolgens over de Alpen naar huis zal trappen. Solo. Veertien jaar later lost de niet meer zo jonge Dirk Jan Roeleven (45) zijn oude belofte in en koopt een felrode Cucchiettifiets. De terugtocht langs alpentoppen kent een start vol magie en meevallers, maar verwordt tot een hel van vrachtwagens, slagregens, rukwinden, afgesloten wegen en ijzige kou. De racefiets is in dit reisverslag het vehikel voor een klassiek-romantische vertelling waarin de auteur vele oude bekenden tegenkomt die hem aanmoedigen, zoals zijn dertig jaar eerder overleden vader en een op 44-jarige leeftijd gestorven hartsvriend. Documentairemaker Dirk Jan Roeleven is niet in de war, heeft geen last van een midlifecrisis, maar wil even rust in de kop en ruimte om het lijf, stilte en afzondering. Zittend op een nerveus Italiaans wielerzadel eindelijk ongestoord nadenken over het leven voor de dood.

Genres: Cycling

221 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Tom · Rating 4 out of 5]

Leest heel makkelijk wel, heb zelf een vergelijkbare semi-avontuurlijke fiets style, denk ik.

[Roon · Rating 5 out of 5]

Wat een mooi boek! De 221 bladzijden in een keer uitgelezen!

Op de nieuwe fiets, “rossonero” (rood-zwart) gedoopt, van Italië naar Nederland gereden. De doden fietsen mee. Dirk Jan wordt er verdrietig van maar ook blij. Het is een essentiële tocht om zijn vaders dood en de dood van zijn hartsvriend en een goede vrouwelijke collega te verwerken.

Het leest als een bergafwaartse rit met prachtige beelden, zoals “iemand die stationair zichzelf is” of “in het werelddeel waar ik vandaan kom, rouwen we om een dode als een eenmalig, onherhaalbaar leven”. Of als Dirk Jan Roeleven zich herinnert hoe hij met zijn vader in het stadion de goals van Ajax tegen Celtic viert: “de korte, hevige beklemming, in zijn armen, mijn kin niet hoger dan zijn borst, springen zonder de grond los te laten, een arm in de lucht. De vader, de zoon, het juichende stadion.”

Een aanrader voor iedereen die zich naar het graf racet in een wereld vol stress en zogenaamd succes!

[Bea Mantel · Rating 4 out of 5]

Vlot leesbaar boek waar bij het onverwerkte verleden van de schrijver een behoorlijk portie aandacht heeft. Filmisch geschreven, met dank aan de beroepsuitoefening van de schrijver (tv-documentairemaker) . Het verhaal is kort en soepel geschreven en ja de fiets is prachtig! Ikzelf had graag meer foto's in het boek gezien vooral omdat Dirk Jan regelmatig refereert dat hij een foto van iets genomen heeft. De tussenkopjes bij het begin van elk hoofdstuk vind ik een beetje flauw.

Heel fijn dat Dirk Jan zijn fiets als een echte metgezel beschouwd en behandeld. Chapeau! De hoeveelheid zelfspot is heerlijk. Na het lezen kriebelt het om vanuit het buitenland te lopen of te fietsen naar Nederland... (maar dan niet in de maand mei :-))

[Evan · Rating 3 out of 5]

Als je zes jaar lang een boek wilt lezen, kan het uiteindelijk bijna alleen maar tegenvallen. Het verhaal is kort, met iets minder wielrenheroiek dan ik verwacht had en soms met ronduit beklemmende en aangrijpende intermezzo's over zijn jonggestorven vader. Maar heerlijk soepel geschreven, met zelfspot, eerlijkheid en veel tegenwindtragiek. En misschien moet ik ook maar eens zo'n fiets gaan ophalen.

[i-Kat · Rating 3 out of 5]

Voor de echte wielren kenners en liefhebbers en dat ben ik niet. Sommige stukken vond ik prachtig, hartverscheurend of aandoenlijk en ik heb vooral veel respect voor het doen! Niet echt doordacht maar dat heeft ook weer wat.

[Steven Verstraete · Rating 5 out of 5]

Geluisterd

[Corry · Rating 3 out of 5]

Melancholisch boek over fietsen, afzien en dan ongestoord laat nadenken over het leven voor de dood.

[Marcel Uljee · Rating 3 out of 5]

‘Zo kan het tijdens deze tocht op elke straathoek gebeuren dat ik aan mijn vader moet denken.’ (p. 155)

[Petra De Graaf · Rating 4 out of 5]

Leuker dan ik had verwacht, de verhalen waarmee het fietsen was verweven waren prachtig.

[Ruth · Rating 1 out of 5]

Het is een toepasselijk boek in deze 'Tour de France' tijd. En ik hou wel van reisverhalen. Maar met racefietsen heb ik dan weer wat minder. Makkelijk te luisteren.

[Bob · Rating 3 out of 5]

Herkenbaar verhaal van mooie momenten alleen en je alleen voelen, er voor gaan en avonturen beleven. Het leven is fantastisch.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 4 out of 5]

Vijf jaar na de eerste lezing dit boek gisteren cadeau gekregen voor mijn verjaardag. Vandaag voor de tweede maal in een keer uitgelezen. Ik herinnerde me nog de verbazing die ik de vorige keer ervoer over de kwaliteit van de voorbereiding van de trip, door een fietser die jaarlijks meermaals in de bergen op stap schijnt te zijn gegaan. Een lijstje met cols waarin naast de obligate Galibier, Stelvio, Ventoux ook de Vrisic en de Pico Veleta voorkomen zou een betere kennis van het hooggebergte mogen veronderstellen. De benadering , we zien wel wat ervan komt, in zijn routekeuze, zonder kaart vanaf Frankrijk verraad vooral negligence en zelfoverschatting. Het is een verhaal geworden van 790km met de trein, 56km met de auto en 821 km met de fiets waarvan een onverklaarbaar ommetje van 30 km tussen Stavelot en Amsterdam. Dat alles omdat Dirk Jan heel veel met zichzelf bezig is en relatief weinig met z'n omgeving. De tekst van Daydream van Wallace collection maar dan iets minder romantisch, een rit met de doden typeert dit verhaal vrij goed. Vooral die van z'n vader aan longkanker werkt in alles door, maar dat leidt er niet toe, niet te koketteren met roken of daar zelfs maar zelfkritisch over te zijn. Ieder verhaal dat over de auteur zelf gaat kent natuurlijk zo z'n mindere punten toch blijft het een lekker verhaal om te lezen.

[Guido van den Anker · Rating 4 out of 5]

Mooi verhaal waar de liefde voor een Italiaanse racefiets en het leven zelf centraal staan.

[Frederik Verrote]

Mooi relaas, vol liefde voor fiets en wereld! Aanstekelijk!