در این خانه برف می‌بارد

by حامد اسماعیلیون

A memoir of a survivor

274 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

حامد اسماعیلیون متولد ۱۳۵۵ در کرمانشاه است. او دورهٔ کودکی و نوجوانی را در همین شهر گذرانده و از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۹ در تبریز به تحصیل در رشتهٔ دندانپزشکی مشغول بوده است. پس از آن مدتی در گلستان و مازندران و در نهایت به مدت هفت سال در تهران زندگی و کار کرده است. اسماعیلیون در سال ۱۳۸۹ به همراهِ خانواده به کانادا مهاجرت کرده است و هم اکنون در شهری کوچک به نام هانوور در دو ساعتیِ تورنتوی کانادا زندگی می‌کند.

مهم‌ترین فعالیت‌های ادبی اسماعیلیون پس از پایانِ تحصیلاتِ دانشگاهی‌اش انجام شده است. او به مدت ده سال در وبلاگ «گم‌شده در بزرگ‌راه» می‌نوشت. مجموعه داستان‌ها و رمان‌های او عبارتند از:

آویشن قشنگ نیست (۱۳۸۷): برندهٔ جایزهٔ بهترین مجموعه داستان اول در بنیاد گلشیری شد و کاندید برخی جوایز ادبی دیگر. این کتاب پس از سال‌ها حضور در کلاس‌های داستان‌نویسی امیرحسن چهل‌تن در موسسهٔ کارنامهٔ تهران از سوی نشر ثالث منتشر شده بود و تا امروز به چاپ پنجم رسیده است.

قناری‌باز (۱۳۸۹) مجموعه داستان منتشر شده توسط نشر چشمه

دکتر داتیس (۱۳۹۱) نشر چشمه و برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان اول در بنیاد گلشیری. این کتاب به چاپ سوم رسیده است.

گاماسیاب ماهی ندارد (۱۳۹۲) رمان منتشر شده توسط نشر ثالث.

توکای آبی (۱۳۹۷) نشر مهری، لندن

به جز مصاحبه‌های متعددی که با او انجام و در جراید و رسانه‌ها منتشر شده است او سابقهٔ همکاری با نشریات انجمن دندانپزشکی ایران، سلامت، فرهیختگان، داستان همشهری و ادبیات و سینما در شماره تازه «سینما و ادبیات» را داشته است. ویراستاریِ کتاب علمی کنگره‌های سالانهٔ بین‌المللیِ دندانپزشکی در ایران هم از دیگر کارهای اوست.

Reviews

[Niyousha · Rating 4 out of 5]

فوق العاده دردناک ولی متن بسیار گیرا و روان.
پیشنهاد میکنم حتما بخونید، توی یوتیوب هم یه نفر صوتیشو گذاشته. من خودم از اونجا گوش دادم.

[Sepideh Tafazzoli · Rating 3 out of 5]

نوشتن نقد روی این کتاب کار دشواری است، زیرا مانند هر اثر ادبی، انتظار می‌رود که با دیدگاهی حرفه‌ای و نقادانه به آن نگاه کنیم. اما وقایعی که در این کتاب روایت شده‌اند در دوران زیسته من رخ داده‌اند و به عنوان یک ایرانی که از حادثه‌ی تلخ پی‌اس752 عمیقاً متأثر و اندوهگین است، امکان ندارد بتوانم این کتاب را صرفاً به عنوان یک داستان غم‌انگیز بررسی کنم. این فقط یک روایت نیست، بلکه واقعیتی دردناک است که بسیاری آن را تجربه کرده‌اند.

کتاب واقعاً تأثیرگذار است. سبک روایی نویسنده که میان یادداشت‌های روزانه، نامه‌هایی به دخترش، و بازگویی احساساتش از اولین ملاقات با همسرش و تلاشی که برای به دست آوردن دل او داشته است تغییر می‌کند، برای من بسیار جذاب بود. اما یک مشکل وجود دارد: این کتاب به تنهایی چندان مستقل عمل نمی‌کند. شاید برای خوانندگانی که از واقعیت این حوادث آگاهند، تأثیرگذار باشد، اما فاقد عمق لازم در پرداخت شخصیت‌ها است که بتواند ارتباط عاطفی قوی‌تری ایجاد کند. با این حال، آن را به هر کسی که مایل است داستان دکتر اسماعیلیون را از زبان خودش بشنود، توصیه می‌کنم.

[Ghazaal B. · Rating 5 out of 5]

چطور از فرط غم و عزا نفس می‌کشیم هنوز واقعا؟ هرروز برام سواله. هرروز.

[Zhinoos · Rating 5 out of 5]

تلاش برای به یاد آوردن تک‌تک لحظات، مرور همراه با وسواس‌ جزئیات و ثبت دقیق هر ماجرای کوچک و بزرگی که گذشت، کار نفس‌گیر و به‌غایت دشواری‌ست. اما نوشتید تا «ری‌را» و «پریسا» فراموش نشوند. و من خواندم و هر روز، بارها با خودم تکرار کردم که فراموش نکنم، که می‌دانم اگر روزی «از جایی دوباره به ما شلیک کنند، آن از فراموشی ما‌ست.»

[Betsabeh · Rating 5 out of 5]

بسيار زيبا بود، جريان كتاب شما رو با خودش همراه ميكنه و در پيچ و تاب روزهاى مختلف با خودش ميبره
روزهاى آشنايى، ازدواج، مهاجرت و بزرگ كردن فرزند در غربت
و تلخ ترين قسمت كتاب، تاريكى
اونجا كه اخرين تكس هاى بين پدر و دختر رد و بدل ميشه و بعدش …..
ايكاش پايان اين كتاب اينطورى نبود اى كاش رى را و پريسا بودند و داستان به جريان خودش ادامه ميداد

[Mahsa badiee · Rating 5 out of 5]

تمام وجودم فرو ریخت، کاش آخرش جور دیگه ای بود کاش داستانی بود،کاش کاش کاش