Kroma

Kroma by De Felici #1-4

by Lorenzo De Felici

The critically acclaimed prestige series from LORENZO DE FELICI (OBLIVION SONG) arrives in a new graphic novel collection for fans of ULTRAMEGA and The Many Deaths of Laila Starr.

Imprisoned in a tower within the walls of Pale City, Kroma lives her days out in darkness, believing she is the most evil thing on Earth. However, where her people see a monster, the mysterious orphan Zet sees a human.

But if either of them is to survive the city’s strange rituals and customs, they will have to overcome the cruel fate of Kroma… even if it means risking certain death beyond the walls in the jaws of giant lizards and enormous birds of prey.

Collects KROMA #1-4

Genres: Comics, Graphic Novels, Fantasy, Fiction, Bande Dessinée, Graphic Novels Comics, Adventure

188 pages, Kindle Edition

First published May 24, 2023

Reviews

[Drew Canole · Rating 3 out of 5]

Kroma is a new Image book by artist De Felici who also handles writing. It's a cool post-apocalyptic story about a group of human survivors who are living in a religious cult-like community that spurns color (because the creatures that destroyed humanity are super colorful). One girl with odd colored eye-balls is used as a scapegoat until she escapes and learns more about the outside world.

The art style is nice, but the grey tone used for most of the book is super dull. The colorful scenes are wonderful. The story will be familiar to people who've read this style of cult / post-apocalypse story before.

[✔️ JAVI ®️ · Rating 4 out of 5]

6'5/10 ⭐⭐⭐⭐


Ciudad pálida es el último bastión de la humanidad donde se evita el color para sobrevivir de las bestias que habitan el exterior. Estas bestias, una plaga de lagartos gigantes, ven todos los colores. Incluso se dice que los huelen, pero son ciegos al blanco y al negro.
El destino de Kroma, una niña con un ojo verde y el otro azul, será la historia que cuenta este cómic autoconclusivo de 208 páginas.
Lorenzo de Felici, autor completo de esta obra (guión, dibujo y color), juega con el color como exige el argumento. Unos colores vivos, que impactan visualmente, entre unas viñetas en blanco y negro. Convirtiendo el cómic en una interesante propuesta, que se disfruta y hace pasar un buen rato.

[Peacegal · Rating 3 out of 5]

*Movie trailer voiceover* In a world where color has been banished…one girl has the power to tear down the walls of gloom.

KROMA is a visually stunning dystopian graphic novel. While we’ve seen stories such as this before, the use of color was a unique touch and the bizarre and beautiful creatures populating this world were very cool. I do wish, however, that Kroma, who appears to be a young teenager, wouldn’t have been outfitted in such a ridiculous, skimpy way. That style choice seemed completely unnecessary, and frankly, creepy.

[Thea Jacobsen · Rating 4 out of 5]

3.5⭐️ Stylistically great, but the dialogue felt largely repetative and the ending a bit rushed. Still a fun read with an interesting world premise.

Minor spoiler:
I hate time skips in comics.

[Valéria. · Rating 5 out of 5]

Kroma by is one beautiful, extraordinary, heartful story! I did not know what I am getting into, I decided to pull this based on author’s name because I LOVED Oblivion Song, and it was the best decision. He’s not only great artist, but great storyteller too. It’s visually stunning, colours (even parts where there are almost none) are beautiful! And that one panel where Kroma says she hurt her friend made me tear up much.
Loved every part of it.

[hiczHICZ (tynka) · Rating 5 out of 5]

ale to było dobre

[Mia · Rating 5 out of 5]

Woah

[Przemysław Skoczyński · Rating 3 out of 5]

"Kroma" to całkiem zgrabna historia opowiedziana z odpowiednią dynamiką i kilkoma ciekawymi twistami. Grupa docelowa to chyba nastolatkowie, ale również taki dziad jak ja bawił się nieźle. Chyba tylko w jednym momencie skrzywiłem się, gdy bohater, który miał być wybawcą, a okazał się szaleńcem, dosyć deklaratywnie przedstawił swoje motywy, ale całość przed takimi momentami raczej ucieka, dodatkowo ciesząc oko porządną kreską. Niby proste przesłanie, a jednak nie razi banałem. Bardzo spoko

[Matthew Ward · Rating 3 out of 5]

I wasn’t totally sure how I was going to feel about this story going into it. Halfway through, I was really enjoying it. And then the rest of the way through, I just wasn’t feeling it. I did really enjoy the art though.

[টক দইয়ের চা · Rating 4 out of 5]

দারুণ!

[Aquila · Rating 4 out of 5]

Beautiful art, interesting world, engaging story, and characters I cared about. I'd come back to read more if there's ever more story to tell in this world.

[Poison Ivy 🌵 · Rating 5 out of 5]

Wow, what a beautiful story.

Some dislike the grey/white wash, but it truly enhances the quality of the story. The balance of colors and monochrome was very innovative, creating splashes of color that draw the reader’s eye exactly where they need to be focused. The lack of color is also meant to allow readers to see the world how the people in this comic do, allowing us to share their perceptions of this sort of post-apocalyptic society.

The message/theme of this comic was really poignant. It’s very clear cut, but entertaining. The plot is unpredictable, issues one and two both leave off with huge cliffhangers. They aren’t bad cliffhangers though, it makes you want to continue reading! The big “reveal” at the end is kind of cliche, but what takes place afterwards… whew!

I would give this more of a 4.8 because the color is a bit too dark on the lizards, sometimes causing them to blend into the background, which was very dark most of the time. In the human characters, outside of Kroma, the main character, very few characters have defining features. It’s a bit difficult to tell who is speaking when all the little warrior boys are together, because they all look alike. That small critique aside, this book is amazing and I would high recommend it.




**** spoilers ****
Kroma & lizard Zet made my heart smile. They were so adorable!!!!
Im SO HAPPY she got her revenge!! Not only on the dusty old men that kept ruining her life, but also on the entire town who believed all the lies about her. It’s honestly refreshing to see that she doesn’t learn some “lesson” in forgiveness or let the leader of the town go just because of their “relationship” but the catharsis of revenge is so sweet.

[Jennifer Ingle · Rating 3 out of 5]

The cover sucked me right in. This was cool. Liked the artwork and the dystopian vibes.

[Gancu · Rating 5 out of 5]

Panie Kirkman dziękuje że dał Pan szanse Lorenzo De Felici w świetnym Oblivion Song #1 ten rysownik zrobił wielki progres i stworzył piękne dzieło jakim jest Kroma.

Kroma to komiks, która porusza serce i umysł. Zagłębiając się w strony komiksu, zanurzamy się w świat, w którym szarość i biel są panującymi barwami, a kolor jest wyklęty. Ta nietypowa paleta kolorów stanowi nie tylko tło dla historii, ale również wzmacnia jej przesłanie. Odkrywając świat razem z Kromą, czytelnik doświadcza jego piękna i okrucieństwa, widząc go tak, jak widzą go bohaterowie komiksu.

Fabuła jest porywająca i pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, które trzyma czytelnika w napięciu. Chociaż pewne elementy mogą wydawać się stereotypowe, to sposób ich rozwinięcia i konsekwencje są zaskakujące i poruszające. Zakończenia każdego z rozdziałów pozostawiają czytelnika z dreszczem oczekiwania na kolejne wydarzenia.

Jednym z największych atutów komiksu jest jego wspaniała szata graficzna. Kontrast między społecznością unikającą kolorów a naturalnym światem jest zapierająca dech w piersiach. Postacie i stworzenia, z którymi styka się Kroma, są przedstawione w sposób, piękny prześliczny wręcz.

Mimo tych zachwycających elementów, istnieją też pewne niedoskonałości. Ciemne kolory, zwłaszcza na postaciach jaszczurek, czasem sprawiają, że zlewają się z tłem, utrudniając identyfikację. Również brak wyróżniających cech na postaciach ludzkich może sprawiać trudności w rozróżnieniu, kto mówi w danym momencie.

Mimo tych drobnych uwag, "Kroma" to komiks, który zachwyca i porusza. Jego przesłanie o konieczności zrozumienia i niepoddawania się strachowi przed tym, czego nie rozumiemy, pozostaje z czytelnikiem na dłużej. To dzieło, które z pewnością zasługuje na uwagę i polecenie każdemu miłośnikowi sztuki graficznej i poruszających historii.

[Bookmeaway · Rating 3 out of 5]

3/5

Un monstre enfermé dans une tour, une cité en noir et blanc encerclée, fermée solidement par des murs, un orphelin curieux. Kroma est un concept vraiment intéressant tournant autour d'un monde qui a totalement changé où les couleurs sont des dangers et exposent à des risques encore plus graves. "La couleur c'est la mort." La peur, la méfiance, l'inconnu. Zet est un apprenti sous les ordres du chef de cette ville qui doit suivre les règles et qui va pourtant les transgresser, à travers sa curiosité et va découvrir un secret bien caché : Kroma.
Je suppose que l'interprétation de cet bd dépend de la sensibilité de chacun. Ça appelle à l'imagination et au sens de l'interprétation différent de chaque personne qui pourrait y voir des messages assez différents.
J'ai beaucoup aimé le petit plus des alternatives de couvertures et les dessins supplémentaires à la fin de l'ouvrage.
J'ai plus été happée par les dessins et les couleurs que par l'histoire elle-même je crois. Plutôt par l'interprétation que je pouvais faire des illustrations que par le texte lui-même. J'aurais aimé avoir plus d'histoire, plus de contexte, plus des histoires des personnages. J'ai été touchée par Zet et Kroma, leur relation, ce qu'ils ont permis l'un à l'autre de vivre et découvrir. Ils se sont libérés l'un l'autre. Les illustrations ont des pâtes différentes selon les lieux et les points de vues ; on vit dans un monde dénué de couleurs pendant un moment tout comme les habitants de la cité jusqu'à ce que la couleur apparaisse et nous surprenne nous aussi lecteur.

[Domenico Frezza · Rating 4 out of 5]

Kroma di Lorenzo De Felici è stata la mia prima lettura di questo autore, e devo dire che sono rimasto postivamente colpito, specialmente dai disegni e dalla gestione delle tavole.

Ho trovato il pretesto per eliminare i colori dalla pale city e dagli umani veramente geniale, e questa scelta narrativa rende i colori e i disegni dell'autore (già splendidi) ancora più belli.

Molto bella la storia, unica pecca secondo me il fatto che sia abbastanza breve, però comunque riesce a racchiudere nei suoi 4 capitoli una storia ricca di significato e potenza, con una conclusione veramente impeccabile.

[Amy (amy_reads_stuff on StoryGraph) · Rating 4 out of 5]

The overall premise and incorporation of color into the story is creative, and the illustrations are lovely. The pacing felt uneven at times but it's a great reminder not to blindly follow those in charge and to ask questions to reveal the truth.

[Paula · Rating 4 out of 5]

3.75

[Iva · Rating 3 out of 5]

Гарний візуал, але, як то часто буває з лімітками, фактично немає балансу між лаконічністю з динамікою та деталізацією світу. Світ місцями спрощений до неймовірного, а місцями навспак має круті правила, з якими хотілося б значно більше гри зі змістом. А проте, око дуже тішить, рекомендую.

[Wesley Wilson · Rating 5 out of 5]

Kroma is imprisoned by a community that is set in neutrals. They detest colour, and Kroma has unique, colourful eyes. When she escapes, she begins to learn about the world around her, why there is this hatred for colour, and is the community the most terrifying thing she has to face.

The plot was captivating. It was a story that made me ask a lot of questions but also hit me in the feels. For me, this story is nothing without the gorgeous art. This is one of the most beautiful graphic novels I have read in a while. The contrast between the community that avoids colour and nature is breathtaking. The creatures that Kroma comes into contact with feel like they jump off the page.

I haven’t read any of De Felici’s other works, nor comics that he has contributed his art, but after reading Kroma, I want to get my hands on everything, starting with Oblivion Song.

A takeaway from this comic is just because you don’t understand something doesn’t mean you need to fear it. Ask questions, and be curious!

[Yo · Rating 4 out of 5]

Probablement une de plus belle BD que j'ai jamais lu. Le dessin est précis et surtout le travail des couleurs est ensorcelant !

L'histoire est super intrigante aussi même si la fin est un peu expédiée à mon goût, j'aurais aimé continuer à regarder cette BD pendant des centaines de pages ahah

[Stephanie Bange · Rating 4 out of 5]

Thanks to Publisher Spotlight for the review copy of Kroma. Originally issued in 4 separate issues, Kroma is now available bound together in one volume. #1 in the series.

In a dystopian world of black and white, splashes of color can be found… Zet, a young Makka in training, is stunned when a brightly colored bird nearly falls in his lap – dead. He links up with 3 of his fellow Makka for a ceremony lead by their leader Makavi. Makavi smashes a giant egg which causes the monster inside to hatch. Zet notices that the “monster” is really a girl with mismatched eyes (one blue, one green) in a costume. He goes up to the tower to hear Kroma’s story and encourages her to escape. While escaping, Zet is speared in the back, falling to his death and Kroma leaps into the trees below and evades the soldiers chasing after her. When the soldiers run into several deadly giant lizards, she is rescued by Soristo, a man in a brightly colored bird costume. Soristo takes her to his nest in the forest for safety, showing his true colors later that night. She is confused by a ghostly Zet and a ghostly Makavi who advise her two different courses of action. She chooses to battle Soristo to death, after he shared his secrets of taming the monsters in the forest. Meanwhile Makka Jun approaches a live Makavi to find out where Zet is; Jun is captured and becomes the next egg monster. Makavi’s crony Damog finds Kroma in the woods, and they battle to his death, she charms the monsters, and becomes their leader. She leads the monsters to Pale City, where she saves Jun, learns Makavi is her father, and leaves the Makka with Zet’s diary and the color balls that controls monsters, then takes a handful of monsters with her.

At times, the story jumps around so much that the action becomes confusing. (It is clearer on the 2nd reading.) It is high on action and less on character development. The artwork is the star here. The multiple shades of white, black, and gray used in Pale City and its inhabitants is downright oppressive. The splashes of bright colors brightens up everything and bring redemption. Evil men are just rotten to the core. Kroma has been told that she is a killer; she finds herself fulfilling this promise. Gallons of blood and seeing spears, swords, and scythes penetrating and killing and a beheaded man throw this into solid teen territory.

Not great literature, but exciting to read!

Recommended for grades Teen

[Sorcered · Rating 4 out of 5]

Excellent récit d'heroic fantasy superbement dessiné et impeccablement mis en couleurs, qui part d'un postulat aussi simple et invraisemblable que séduisant : un monde où la couleur... tue. Les démons qui vivent au-delà des murs de la dernière cité ne perçoivent pas le noir et le blanc, et les derniers humains vivent donc emprisonnés dans leur monde gris et hermétique. Assiégée par l'armée du Roi des Couleurs, la Cité Pâle est le dernier bastion des humains. Elle abrite une tribu unie par des croyances étranges et des rituels barbares, une tribu qui a exilé la couleur de ses maisons, de ses yeux, de ses cheveux... pour ne la laisser vivante que dans son sang.
Mais lorsqu'un adolescent découvre que le monstre envoyé par le Roi de la Couleur est en fait une fille comme lui, le camouflage d'argile grise soigneusement appliqué à tout ce qui se trouve dans la forteresse commence à se fissurer... Et si tout cela n'était qu'un gigantesque mensonge ?

Une révolution de la couleur dans un monde en noir et blanc, donc, une expédition à la recherche de la vérité, un rite de passage comme celui que nous vivons tous à l'âge opportun. Mais en plus violent et plus impitoyable, à l'image de son univers.

"Quand on ne peut pas échapper à quelque chose, on doit l'affronter, l'étudier, l'accueillir. On doit simplement le comprendre".

Lorenzo De Felici parle aussi bien des démons que des humains, et de telles répliques, ainsi que le parfait mélange d'effroi, de tension et de poésie qui enrichit cette histoire simple, démontrent que De Felici n'est pas seulement un maître du dessin et de la couleur, mais aussi un maître des mots. "Kroma" est son premier livre d'auteur complet, après une longue série de collaborations : Frédéric Brémaud, Lewis Trondheim, mais aussi... Robert Kirkman (Oblivion Song). C'est aussi le meilleur livre de tous.

Avertissement : j'ai reçu ce livre de NetGalley pour en faire un compte-rendu équitable. Ce qui n'a pas influencé mon opinion de quelque manière que ce soit.

[Yoshiro · Rating 4 out of 5]

POPKulturowy Kociołek:
Autor komiksu Lorenzo De Felici przenosi nas do zupełnie innego świata. Jak dowiadujemy się z kolejnych stron, z ludzkości ocalała jedynie garstka osób. Powodem tego ma być zemsta niejakiego Króla Kolorów. Pragnie on zemsty, a przez to człowiek stał się zwierzyną. Poza murami Bladego Miasta, stanowiącego schronienie ludzi czyhają gigantyczne, zabójcze jaszczurki. Jedynym sposobem na obronienie się przed nimi jest pozbawienie wszystkiego kolorów. Tak oto w tej szarości i nijakości poznajemy bohaterów komiksu Kroma.

Główną rolę odgrywa tutaj tytułowa Kroma. Jest ona uwięziona z powodu jej kolorowych oczu. Gdy jednak o jej istnieniu oraz fakcie, że jest człowiekiem, a nie żadnym demonem dowiaduje się jeden z uczniów zarządcy Bladego Miasta, udaje jej się uciec. Z pierwszej ręki mamy okazję zaobserwować piękno świata pełnego żywych, dynamicznych barw w kontraście do szarości i nijakości ludzkiej egzystencji. Poznajemy skalę zagrożenia, jakie stanowią wspomniane jaszczury i zastanawiamy się czemu ludzie nie spróbują stawić czoła potworom.

Historia wciąga. Wraz z poznawaniem sekretów tego świata w naszej głowie pojawiają się kolejne pytania. Czy opowieść dotycząca Króla Kolorów jest prawdziwa? Czy nie ma już tutaj odważnych ludzi? To tylko kilka z nich. Zarówno ta ludzka szarość, jak i barwna natura robią ogromne wrażenie pod kątem wizualnym. Niektóre z ilustracji naprawdę zapierają dech w piersiach.

Można przyczepić się tu do faktu, że Kroma bardziej skupia się na kreowaniu świata przedstawionego z charakterystycznymi dla niego elementami niż na rozwoju postaci. Tak naprawdę ktokolwiek mógłby wcielić się w główną rolę i wielce prawdopodobnie nasze wrażenia byłyby identyczne. Zabrakło mi tej możliwości złapania głębszej więzi z bohaterami komiksu. Poza tym momentami fabuła jest nieco chaotyczna i skaczemy od jednego wątku do kolejnego, co potrafi nieco wytrącić czytelnika z równowagi...

https://popkulturowykociolek.pl/kroma...

[Popcar2 · Rating 4 out of 5]

Well, this was a great surprise! Kroma is a wonderful fantasy tale about a world where color is evil and everyone is forced to live in the safety of the monochrome pale city after the king of color declared war on humanity. The lore is straightforward but very rich and creative. The story and art definitely don't disappoint either.



The less said about the story is better, so I won't elaborate much on it and you can go in spoiler-free. What I really love about Kroma though is that it doesn't overstay its welcome at all. At about just 180 pages, you can read it all in one sitting. It surprisingly doesn't feel rushed either, there's just enough story for you to be satisfied.

As for a few things I didn't enjoy very much... Here's my spoiler review:

----------SPOILERS SPOILERS SPOILERS----------

Seriously, big spoilers. You've been warned.

A few things bugged me in the story. For one, I'm not a big fan of the ending. It feels mean-spirited that the plan to get people out of the Pale City involved basically storming in and killing everyone. I get it, it was mostly revenge and hatred, but it feels weird that the story tried to end on a positive note after that when it feels like her actions would only confirm people's biases that color is evil. Surely there was an easier way considering she already had an unstoppable army at her side. She could've stormed in without killing anyone and let things play out.

Aside from that, the Makavi's backstory made like no sense. Trying to pull an "I'm actually misunderstood and loved you very much" card didn't really work for me. I was content with him just being a villain. Overall, I still loved the story! Were the ending a bit tighter, I think a 5/5 rating was totally in the cards.

[Culturevsnews · Rating 5 out of 5]

"Kroma" marque le retour en solo de Lorenzo De Felici, le brillant dessinateur derrière "Oblivion Song". Cette œuvre complète, où De Felici endosse tous les rôles (scénario, dessin et couleurs), est un récit qui coupe le souffle, jonché de créatures étranges et d'une beauté à couper le souffle.

Au cœur des murs de la ville pâle, Kroma demeure captive dans une tour plongée dans l'obscurité, persuadée d'être la créature la plus sinistre qui soit. Mais là où son peuple la perçoit comme un monstre, Zet, un jeune orphelin au mystère palpable, voit en elle une âme humaine. Pourtant, pour survivre aux rituels étranges de cette cité, ils devront défier le destin cruel de Kroma, même si cela signifie risquer une mort certaine.

L'histoire captive et fascine, emmenant les lecteurs dans un monde où l'obscurité et la lumière se mêlent dans une danse envoûtante. Les illustrations de De Felici transportent le lecteur dans un univers visuellement saisissant, peuplé de créatures fascinantes et d'une atmosphère à la fois sombre et envoûtante.

"Kroma" est bien plus qu'un simple récit graphique : c'est une plongée profonde dans les méandres de l'âme humaine, explorant la notion de monstruosité et d'humanité au travers d'une aventure captivante et poignante. Lorenzo De Felici livre ici une œuvre d'une beauté stupéfiante qui ne manquera pas de captiver les lecteurs par sa profondeur et son esthétique envoûtante

[Rick Ray · Rating 3 out of 5]

I saw Kroma was being lauded for its artwork, so I gave it a shot. While I really liked Lorenzo De Felici's linework, the muted color palette was really unappealing to me. Some contrast would have really helped out a bit, since the greys were really overpowering at times. I get that the monochrome aspect is relevant to the story, but then I would have preferred black & white artwork over the lifeless grey compositions.

The story is decent - it's set in a post-apocalyptic world where survivors live in a commune that is effectively a religious cult. The people in this cult fear the dangers of the outside world, and instead live in the safety of their pale city and away from the vibrant colors outside. De Felici does a great job peppering in the lore without it feeling too exposition heavy, and the story is pretty easy to follow. It's a pretty creative little story, and a fun read overall.

[Frey · Rating 2 out of 5]

Intéressant de savoir que c’est une production plus américaine (ou pour un public américain) qu’européen / français. Les propositions, expliquées par De Felici sur ce qu’aurait été l’œuvre à son ébauche en autre cas avait l’air très faiblarde et doucereuse, mais dans un sens un peu fade.

Cependant, on ne manque pas de reconnaître qu’il y a cette base ; c’est joli, le côté chromatique et noir & blanc est très bien interprété, mais le tout est trop esquissé et manichéen (il y a quelques subtilités, mais j’ai trouvé que les héros, les motivations et les évolutions étaient vraiment placées sous un unique prisme et assez évidentes).

Une grande partie de l’œuvre est laissée à la sensibilité du lecteur, mais je pense que c’aurait mérité une autre approche, plus profonde, ou plus explorée ; le dessin fonctionne bien, et c’est ce qui fait l’attrait de l’œuvre, moins l’histoire qui est soit trop banale, soit trop facile, soit trop rapide, mais pas spécialement satisfaisante.

[Andy Hickman · Rating 4 out of 5]

Kroma, Lorenzo
Dystopian inversed-Rapunzel dark fairytale. Authoritarian rule has lied to the people (cf. Hunger Games) but the monsters really are out there. The subtle dull-moonlight grey/white wash makes the later use of colours really pop. ****
#1 – “Yes! Birds have colors. My blood, the birds, and the sky are the only colours I’ve ever seen.” – Korma. “I thought I knew things, what I believed.. it was so PERFECT and SMOOTH. But now, now I see come CRACKS. I think I know what I have to do.” – Zet
#2 – “I use these colors to talk. I take them from flowers and stuff. I dry them, make them into powder, and … PUFF! Ha! WE TALK.” – Soristo
#3 – “Don’t listen to him. you didn’t hurt anyone ..” – Z
#4 – “I .. I still can’t shake the felling SOMETHING’S WRONG.” – Jun. “Lies .. they ruin everything. They stick to your skin, they poison your blood, they rot you from within.” - K

[Pavel Pravda · Rating 4 out of 5]

Tuhle knihu mi prodala už její obálka. Ukázka mě potom už jenom ujistila. Kombinace černobílé, nebo spíše monochromatické, kresby se sytými barevnými plochami, to na mě funguje. Když je navíc autorem scénáře i kresby Lorenzo De Felici, kterého mám rád už z Oblivion Song, tak není co řešit. Tolik k artu.

Co se týká scénáře a příběhu, ty za kresbou trošku zaostávají. Není řečeno, zda jde o Zemi, ale spíše ne. V příběhu sledujeme poslední lidské město, které se naučilo přežívat ve světě, kterému dominují obrovští aligátoři, kteří vidí jenom barevné věci. Naučili se přežívat tím, že se zřekli všech barev. I za cenu nejvyšších obětí. Je to příběh o náboženské tyranii, dogmatismu a o svobodě.
Nedokážu říct, co přesně mi na vyprávění vadilo. Možná určitá jednoduchost scénáře. Příliš velká schematičnost a zkratkovitost. Alespoň že emoce zde fungují docela obstojně.