What do you think?
Rate this book
De man die werk vond #3
Trager dan de snelheid
Louis Tinner is nooit een feminist geweest, maar hij heeft zijn vrouw Zoë wel toegestaan een carrière op te bouwen. Eerst was ze assistente van een modeontwerper, toen redactrice bij een tijdschrift, toen eigenares van dat tijdschrift en nu, sinds ze het tijdschrift heeft verkocht en rijk is, personal shopper. Intussen heeft Tinner z’n vierkant draaiende boekhandel verkocht en leeft hij op Zoë’s kosten. Hun zoon David wordt opgevoed door Zoë, haar ouders en, als het echt niet anders kan, door Tinner.
Met het vele geld van Zoë wordt een prachtig huis gekocht, dat vroeger nog heeft toebehoord aan Hugo Claus, een schrijver die volgens Tinner slechts één goed boek heeft gepubliceerd, in 1978. Vooral Claus’ gedichten waren niets, oordeelt Tinner, en hij zal proberen om betere gedichten te schrijven. Eerst zorgt hij ervoor dat hij eruitziet als een poëet. Maar het liefst van al zou hij ruggelings verdwijnen door een groot gat in de grond.
Trager dan de snelheid is een schitterende roman over een door de tragiek van de wereld getekende man. Hij probeert echter zo normaal mogelijk te functioneren, en dat heeft zo zijn gevolgen. Louis Tinner doet meeleven, vervloeken, lachen, instemmen en vertwijfeld het hoofd schudden. Hij is een adembenemende antiheld.
Met het vele geld van Zoë wordt een prachtig huis gekocht, dat vroeger nog heeft toebehoord aan Hugo Claus, een schrijver die volgens Tinner slechts één goed boek heeft gepubliceerd, in 1978. Vooral Claus’ gedichten waren niets, oordeelt Tinner, en hij zal proberen om betere gedichten te schrijven. Eerst zorgt hij ervoor dat hij eruitziet als een poëet. Maar het liefst van al zou hij ruggelings verdwijnen door een groot gat in de grond.
Trager dan de snelheid is een schitterende roman over een door de tragiek van de wereld getekende man. Hij probeert echter zo normaal mogelijk te functioneren, en dat heeft zo zijn gevolgen. Louis Tinner doet meeleven, vervloeken, lachen, instemmen en vertwijfeld het hoofd schudden. Hij is een adembenemende antiheld.
- GenresFictionLiterature
240 pages, Paperback
First published August 19, 2010
4 people are currently reading
120 people want to read
About the author
Herman Brusselmans
131 books378 followersHerman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
August 7, 2023
Beste titel ooit tot dusver (op dat moment).
Zelf zou ik een boek kunnen vullen met alleen maar titels. Dat doe ik niet, want ik schrijf deze knullige Brusselmansrecensie'tjes. Ilja Leonard Pfeijffer heeft eens een boek gevuld met een heleboel aanzetten tot mogelijke romans, "Harde feiten", een soort samenvattingen vooraf. Het zou me niets verbazen als die gast al deze aanzetten daadzakelijk tot romans gaat laten opblazen. Zoals "Alkibiades", ook al weet ik niet of de aanzet hiertoe in "Harde Feiten" staat (te lui om het even op te zoeken; dan moet ik opstaan en het boek uit een of andere stapel trekken).
"Alkibiades", nu ik het er toch over heb, heb ik gereserveerd bij de bieb en al weken sta ik op nummer 7 in de wachtrij hiervoor. Over mensen die een (1) boek meenemen op vakantie en er vervolgens weken - extra lange vakantieuitleentermijn incluis - over doen om het niet te lezen, heb ik een mening die ik nu niet deel*. Mochten ze op vakantie zijn, kunnen ze het boek niet terugbrengen, alle begrip hiervoor, maar toch: ik zit hier maar te wachten terwijl zij zon, zee en zaligheid (of: plezier, maar dat begint niet met een z en pleZier staat erg gemaakt).
Brusselmans en Pfeiffer horen bij elkaar, in mijn ervaring. Ik heb ze minstens een keer, feitelijk twee, samen bijeen gezien, live een sigaret rokend. Een potentieel onafscheidelijk tweespan van Rokende Mannen met Lang Haar. Dit terzijde. En zoals inmiddels algemeen bekend heeft Herman zijn manen laten kortwieken.
"Trager dan de snelheid" - echt een puike titel. De roman zelf heb ik drie sterren gegeven (tel ze maar). De inhoud werd gekenmerkt door soms enige enige herhaling, sommige woorden zijn ook elders in zijn oeuvre terug te vinden (afgezien van bepaalde lidwoorden etc.).
Kortom: de roman is best wel oké, de titel meer dan dat.
*Het is een combinatie van verachting en walging, verwalging. Ik ben er niet echt trots op, maar het is wat het is.
Zelf zou ik een boek kunnen vullen met alleen maar titels. Dat doe ik niet, want ik schrijf deze knullige Brusselmansrecensie'tjes. Ilja Leonard Pfeijffer heeft eens een boek gevuld met een heleboel aanzetten tot mogelijke romans, "Harde feiten", een soort samenvattingen vooraf. Het zou me niets verbazen als die gast al deze aanzetten daadzakelijk tot romans gaat laten opblazen. Zoals "Alkibiades", ook al weet ik niet of de aanzet hiertoe in "Harde Feiten" staat (te lui om het even op te zoeken; dan moet ik opstaan en het boek uit een of andere stapel trekken).
"Alkibiades", nu ik het er toch over heb, heb ik gereserveerd bij de bieb en al weken sta ik op nummer 7 in de wachtrij hiervoor. Over mensen die een (1) boek meenemen op vakantie en er vervolgens weken - extra lange vakantieuitleentermijn incluis - over doen om het niet te lezen, heb ik een mening die ik nu niet deel*. Mochten ze op vakantie zijn, kunnen ze het boek niet terugbrengen, alle begrip hiervoor, maar toch: ik zit hier maar te wachten terwijl zij zon, zee en zaligheid (of: plezier, maar dat begint niet met een z en pleZier staat erg gemaakt).
Brusselmans en Pfeiffer horen bij elkaar, in mijn ervaring. Ik heb ze minstens een keer, feitelijk twee, samen bijeen gezien, live een sigaret rokend. Een potentieel onafscheidelijk tweespan van Rokende Mannen met Lang Haar. Dit terzijde. En zoals inmiddels algemeen bekend heeft Herman zijn manen laten kortwieken.
"Trager dan de snelheid" - echt een puike titel. De roman zelf heb ik drie sterren gegeven (tel ze maar). De inhoud werd gekenmerkt door soms enige enige herhaling, sommige woorden zijn ook elders in zijn oeuvre terug te vinden (afgezien van bepaalde lidwoorden etc.).
Kortom: de roman is best wel oké, de titel meer dan dat.
*Het is een combinatie van verachting en walging, verwalging. Ik ben er niet echt trots op, maar het is wat het is.
July 23, 2020
Super mooi boek. Leest vrij vlot na verloop van tijd wordt het wél duidelijk waarover dit boek gaat. Ik raad het iedereen aan. Voor de liefhebbers van romantiek.
May 9, 2020
Matig, heb al beter gelezen van Brusselmans.
July 3, 2023
terug van weggeweest
May 30, 2019
‘Ons hele leven is een fantasie die genegeerd wordt door de werkelijkheid’
July 4, 2015
"Trager dan de snelheid" is het derde deel in de Louis Tinner-reeks, en omdat ik de vorige twee delen ronduit schitterend vond was ik benieuwd naar het derde.
In dit derde deel heeft Louis Tinner zijn boekhandel verkocht, is hij de vader van een zoon David en verdient zijn vrouw zoveel geld als de zee diep is. Louis moet dus niet gaan werken en beslist dichter te worden. Een echt plot heeft deze roman, zoals gewoonlijk bij Brusselmans, niet, al beslist Louis wel dat hij zijn vrouw Zoë vijf keer (aanvankelijk zeven keer) wilt bedriegen. Dit is uiteraard niet echt een plot te noemen, en dus bestaat het boek, naast een paar vleugjes maatschappijkritiek, wederom vooral uit de hilarische gesprekken die Louis voert met allerlei mensen en zijn absurde gedachtegang. Wat me opviel in dit derde deel waren de verschillende running gags: elk café dat Louis bezoekt blijkt daar nog maar net gevestigd te zijn, de steeds weerkerende topvijflijstjes (vijf mooiste voornamen, 5 mooiste tussennamen, vijf mooiste woorden, vijf beste boeken,...), het regelmatig belachelijk maken van Hugo Claus enzovoort.
Trager dan de snelheid kan gezien worden als meer van hetzelfde in vergelijking met de twee vorige delen: een zeer vlot geschreven roman die je vaak luidop doet lachen. Zeer vermakelijk en dus 4 sterren.
In dit derde deel heeft Louis Tinner zijn boekhandel verkocht, is hij de vader van een zoon David en verdient zijn vrouw zoveel geld als de zee diep is. Louis moet dus niet gaan werken en beslist dichter te worden. Een echt plot heeft deze roman, zoals gewoonlijk bij Brusselmans, niet, al beslist Louis wel dat hij zijn vrouw Zoë vijf keer (aanvankelijk zeven keer) wilt bedriegen. Dit is uiteraard niet echt een plot te noemen, en dus bestaat het boek, naast een paar vleugjes maatschappijkritiek, wederom vooral uit de hilarische gesprekken die Louis voert met allerlei mensen en zijn absurde gedachtegang. Wat me opviel in dit derde deel waren de verschillende running gags: elk café dat Louis bezoekt blijkt daar nog maar net gevestigd te zijn, de steeds weerkerende topvijflijstjes (vijf mooiste voornamen, 5 mooiste tussennamen, vijf mooiste woorden, vijf beste boeken,...), het regelmatig belachelijk maken van Hugo Claus enzovoort.
Trager dan de snelheid kan gezien worden als meer van hetzelfde in vergelijking met de twee vorige delen: een zeer vlot geschreven roman die je vaak luidop doet lachen. Zeer vermakelijk en dus 4 sterren.
March 3, 2015
Ik had in geen jaren meer Brusselmans gelezen, vond deze in de weggeefboekenkast om de hoek en omdat de eerste twee delen uit de Louis Tinner trilogie tot mijn favoriete boeken behoren, besloot ik het te lezen. Het is niet goed. Ik heb erg gelachen, maar Louis' cynische gedachtenwereld is hier veel minder prominent. En ja, personal shoppers zijn stom, maar ik dacht dat die zonder klant gingen shoppen? Enfin, pluspunten voor de vooruitziende blik om de naam Couliballi te gebruiken - een van de Charlie Hebdo terroristen.
November 4, 2015
Dit was, naar mijn mening, een typisch op zijn Brusselmans geschreven boek. Beschouw dit als een compliment, echter is het bij lange niet toe te schrijven tot zijn beste werken die ik gelezen heb. Ergens diep in mij hoop ik op een vierde deel bij deze driedelige serie waar het Louis Tinner verhaal triomfantelijk - en misschien zelf cynischer - wordt beëindigd.
September 21, 2012
Een natuurkundig meesterwerk
March 24, 2013
Prachtig geschreven, gaat nergens over.
August 31, 2015
Voor een Herman Brusselmans goed te lezen. In zijn boeken gaat hij vaak zo van de hak op de tak dat ik niet meer in het verhaal blijf
Displaying 1 - 11 of 11 reviews