دال: زندگی مهاجران ایرانی در سوئد بعد از انقلاب

by محمود گلابدره‌‌ای

370 pages

About the author

سیدمحمود قادری گلابدره‌ ای در سال ۱۳۱۸ در شمیران زاده شد. جلال آل احمد معلم انشا او بود که بعدها از دوستان وی شد.

ظاهراً وی در اواخر عمر از نظر مادی در تنگنا قرار داشته

فعالیت ادبی
از محمود گلابدره‌ای تاکنون ۳۳ کتاب منتشر شده که نخستین آن با عنوان «سگ کوره‌ پز» در سال ۱۳۴۹ منتشر شده‌است. وی در سال ۱۳۵۰ رمان «پر کاه» را نوشت و «بادیه» را در سال ۱۳۵۶ به چاپ رساند؛ رمانی که عباس کیارستمی فیلم‌نامه‌ای اقتباسی بر اساس آن نوشت.

محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) رئیس انجمن قلم ایران دربارهٔ وی می‌نویسد: به اعتقاد من، محمود گلابدره‌ای کار مشخصی در تأیید انقلاب ننوشته یا شاید چنین آثاری تألیف کرده است که من در جریان نیستم

گلابدره‌ای در مجموع ۶ کتاب پیش از انقلاب اسلامی ایران دارد که یکی از آن‌ها ترجمهٔ ۶ داستان از نویسندگان روس است.

پرستوها، دال، صحرای سرد، حکومت نظامی، سنگ به مثقال، آقا جلال و سفر به حجله‌گاه عشق از جمله آثار وی پس از انقلاب اسلامی هستند.

داریوش مهرجویی، از رمان «دال» وی فیلمنامه‌ای با نام صحرای سرد نوشته که موضوع آن در سوئد می‌گذرد و به زبان‌های خارجی مختلفی نیز برگردانده شده‌است.

عباس کیارستمی، از رمان «بادیه» وی فیلمنامه‌ای که در سال ۱۳۵۶ منتشر شد.
وی، پس از گذراندن دوره‌ای بیماری، یکشنبه شب پانزدهم مرداد ماه ۱۳۹۱، دار فانی را وداع گفت

Reviews

[Alireza]

این کتاب نثر آزار دهنده ای داشت، اما با این حال میتواند فیلم نامه خوبی شود. کتابیست در مورد مهاجران دور اول پناهنده به کشور سوئد و چالشهای آنها بویژه اول شخص داستان آقا نبی که گویا نویسنده ومبارز قبل از انقلاب بوده و بعد از آن هم بنابه شرایط سیاسی مجبور به جلای وطن شده است. داستان داستان نبی است و عدم توانایی او در وفق دادن خود و اصطلاحا حل شدنش در فرهنگ کشور سوئد. افکار درهم نبی و نثر آزار دهنده کتاب نمره خوبی از من نمی گیرد.

[Mojde Jayez]

کتاب به موضوعاتی مثل مهاجرت، تبعید، هویت، فرهنگ، خانواده و عشق می‌پردازه. گلابدره‌ای با یه زبون ساده و صمیمی، زندگی مهاجرای ایرانی تو سوئد رو به تصویر می‌کشه و مشکلات و چالش‌هاشون رو به خوبی نشون می‌ده.

[Amirmahna]

عالی. یک شرح بی‌نظیر، مستند و داستانی از زندگی ایرانی‌ها در قلب اروپا
با نثری بسیار خوب و خاص

[مجید اسطیری]

در سالگرد درگذشت گلابدره ای این کتاب رو تموم کردم.
گمان نکنم کتاب مشابهی داشته باشیم که این اندازه ریزبینانه یک دوره از زندگی مهاجران ایرانی به سوئد رو به تصویر کشیده باشد. یک رمان محکم با تصاویر جاندار و شخصیت پردازی های خوب.
اگرچه نثر گلابدره ای شلخته س (و در کتاب بعدیش "ده سال هوملسی آمریکا" از این هم شلخته تر میشه) اما چون مسائل و گره هایی که برای شخصیت های داستان پیش میاد بسیار گریبان مخاطب رو میگیرند، میتونید از شلختگی نثر صرف نظر کنیم. این ایرانی ها اولین نسل از مهاجرانی هستند که بعد از انقلاب جلای وطن کرده ن و خیلی هاشون دقیقا فراری هستند و بعضی شون به واسطه کارهای اقتصادی قبل از انقلاب هم به سوئد رفت و آمد داشته ن.
جامعه ای که اونجا به وجود اومده یه جامعه مطلقا آشفته و ناهمگونه از آدم دین دار بگیر تا ساواکی. و هیچ کس سابقه ش رو از دیگری مخفی نمیکنه و مجبورند در کنار هم زندگی کنند. بعضی ها تحمل نمیکنند و مثل یکی از شخصیت های داستان توی یخ دریاچه خودکشی میکنه و بعضی ها هم در کمال آرامش تحت تثیر داروی آرامبخش اعتراف میکنه که ساواکی بوده و با ماشین ساواک یک زن رو دزدیده و خفه کرده انداخته توی چاه و کیفش رو برداشته و
اون طرف توی استخری که زن و مرد توش میلولن یه دختره اومده به همسر راوی میگه تو رو به فاطمه زهرا س قسمت میدم به شوهرم بگم منو اینجاها نیاره.
تضاد فضاها چنان بالاست و چنان تکان دهنده س که آدم واقعا متحیر میشه ولی خب واقعا کاش گلابدره ای کمی کار رو تر تمیزتر در میاورد. خود این عبارت "زندگی مهاجران ایرانی در سوئ بعد از انقلاب" چیه آخه؟ رمان که از این چیزا نداره. خدا رو شکر توی تجدید چاپ این حذف شده