What do you think?
Rate this book
Arrels nòmades
Arrels nòmades és el relat d’una vida a l’Iraq. Els personatges, les escenes, les emocions i els sentiments humans s’evoquen amb una claredat i una força magistrals. Pius Alibek inicia una incursió, poderosa i prometedora, a la literatura catalana. Fa que l’encís d’Orient es respiri familiar a aquesta riba.
«Lara no havia nascut encara i Aya Maria, la meva primera filla, estava a punt de fer els tres anys. A la guarderia, barrejava el català i el castellà amb l’arameu i l’àrab. Resultava especialment graciós, i alhora gratificant, sentir com conjugava verbs arameus i àrabs en frases catalanes o castellanes. Ho feia amb la naturalitat de la flor que s’obre a la rosada. Però als seus ulls preciosos hi restava, sovint, una pinzellada de desconcert. No l’entenien del tot, i ella tampoc entenia per què no l’entenien. Jo intentava explicar-li que les seves arrels interferien en el seu present i l’enriquien. Em preguntava pels avis, i per què no en tenia. Li vaig dir que vivien en un país molt llunyà, però que hi havia un avi que mai l’abandonaria i que es deia Ximxa, “el déu sol dels assiris”. Li vaig regalar un penjoll amb la figura de Ximxa i, mentre Aya Maria anava a fer-ho saber a totes les seves joguines, jo em vaig posar a escriure qui era i d’on venia el seu pare. A explicar-li per què li transmetia coses que la feien sentir diferent, tot esperant que, quan la vida la rapti del seu món de princeses i papallones, ella mateixa pugui decidir qui vol ser.»
«Lara no havia nascut encara i Aya Maria, la meva primera filla, estava a punt de fer els tres anys. A la guarderia, barrejava el català i el castellà amb l’arameu i l’àrab. Resultava especialment graciós, i alhora gratificant, sentir com conjugava verbs arameus i àrabs en frases catalanes o castellanes. Ho feia amb la naturalitat de la flor que s’obre a la rosada. Però als seus ulls preciosos hi restava, sovint, una pinzellada de desconcert. No l’entenien del tot, i ella tampoc entenia per què no l’entenien. Jo intentava explicar-li que les seves arrels interferien en el seu present i l’enriquien. Em preguntava pels avis, i per què no en tenia. Li vaig dir que vivien en un país molt llunyà, però que hi havia un avi que mai l’abandonaria i que es deia Ximxa, “el déu sol dels assiris”. Li vaig regalar un penjoll amb la figura de Ximxa i, mentre Aya Maria anava a fer-ho saber a totes les seves joguines, jo em vaig posar a escriure qui era i d’on venia el seu pare. A explicar-li per què li transmetia coses que la feien sentir diferent, tot esperant que, quan la vida la rapti del seu món de princeses i papallones, ella mateixa pugui decidir qui vol ser.»
345 pages, Paperback
First published February 1, 2010
4 people are currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 7, 2021
Interessant fins a la meitat en que esdevé intranscendent. Genera bones expectatives i però no culmina, de fet no fa ni l'intent de fer-ho. Un espera que un iraquià que parla de la seva infantesa i adolescència tant bé com ho fa Pius Alibek, en arribar a la joventut com a universitari ens expliqui alguna cosa més que els tràfecs del sexe i les batalletes del que seria un servei militar. Atenció que l'escenari es l'Irak dels anys 80 amb la guerra amb l'Iràn i Saddam Hussein. Bon estil narratiu per a dir tan poca cosa. Malaguanyat.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 2, 2024
Vida de l'autor a l'Iraq.Revoltes, ell de petit, aspectes personals...
March 4, 2012
Ik had me opgeworpen om voor "Op drift" van Pius Alibek een recensie te schrijven door de tekst van de blurb, die meldt:
"Een kindertijd in het Irak van de jaren vijftig die lijkt op een oosters sprookje. (...) Tijdens een studiereis in Londen wordt hij verliefd op een Catalaans meisje (...) Maar het zijn de wonderen en de verschrikkingen van de woestijn die hij tijdens zijn militaire diensttijd leer kennen, die hem werkelijk maken tot de man die hij is."
"Een verrassend succes in Catalonië, waar Op drift wekenlang op nummer 1 van de bestsellerlijsten stond." "Een onwaarschijnlijk, maar waargebeurd verhaal waar de vitaliteit en levenslust van afspatten."
Een levenslustig boek waarin een waargebeurd oosters sprookje en Catalonië elkaar ontmoeten, dat vormde voor mij een absolute aanbeveling!
Het verhaal
De ik-persoon wordt in 1955 in het noorden van Irak geboren. Hij is een Aramees, een christen. Als Pius nog erg klein is, moet zijn familie hun huis en haard verlaten. Ze vestigen zich in het zuiden van het land. Daar gaat Pius naar een seminarie-school. Het is een jochie dat sterk gedreven wordt door zijn geloof, tot de pubertijd haar intrede doet. Maar ja, in een streng gelovig land is er voor een puber niet veel te halen. Pius geeft zijn aspiraties om priester te worden op en gaat in plaats daarvan Engels studeren. Tijdens een studiereis naar Londen kan hij zich eindelijk uitleven als hij een leuke en vrijgevochten Catalaanse ontmoet. Als Pius terug keert naar Irak, moet hij het leger in. Waar soldaten die geen lid zijn van de islamitische Ba'athpartij van Saddam Hoessein op de akeligste plaatsen worden neergezet. Net als hij afzwaait en eindelijk naar Spanje zal gaan, breekt de oorlog met Iran uit.
Werden mijn hoge verwachtingen bewaarheid? Helaas niet. Ik vond "Op drift" best leesbaar, ondanks de vrij simpele taal die Alibek bezigt, daar niet van hoor, maar zou hier nooit een bestseller in hebben gezien. Zeker in het begin hangt het boek als los zand aan elkaar. Herinnering zus volgt herinnering zo op, zonder duidelijke rode draad of reden waarom sommige personen zo uitgebreid aan bod komen. En besteedt Alibek wel erg veel woorden aan het toelichten van de politieke situatie van Irak, vliegt hij heen en weer tussen het hier en nu en het daar en toen. Later in het boek, eigenlijk vanaf het moment dat de hoofdpersoon in Londen gaat studeren, wordt het geheel samenhangender. Maar dan ben je dus al wel 180 pagina's onderweg...
Ergo: drie sterren.
"Een kindertijd in het Irak van de jaren vijftig die lijkt op een oosters sprookje. (...) Tijdens een studiereis in Londen wordt hij verliefd op een Catalaans meisje (...) Maar het zijn de wonderen en de verschrikkingen van de woestijn die hij tijdens zijn militaire diensttijd leer kennen, die hem werkelijk maken tot de man die hij is."
"Een verrassend succes in Catalonië, waar Op drift wekenlang op nummer 1 van de bestsellerlijsten stond." "Een onwaarschijnlijk, maar waargebeurd verhaal waar de vitaliteit en levenslust van afspatten."
Een levenslustig boek waarin een waargebeurd oosters sprookje en Catalonië elkaar ontmoeten, dat vormde voor mij een absolute aanbeveling!
Het verhaal
De ik-persoon wordt in 1955 in het noorden van Irak geboren. Hij is een Aramees, een christen. Als Pius nog erg klein is, moet zijn familie hun huis en haard verlaten. Ze vestigen zich in het zuiden van het land. Daar gaat Pius naar een seminarie-school. Het is een jochie dat sterk gedreven wordt door zijn geloof, tot de pubertijd haar intrede doet. Maar ja, in een streng gelovig land is er voor een puber niet veel te halen. Pius geeft zijn aspiraties om priester te worden op en gaat in plaats daarvan Engels studeren. Tijdens een studiereis naar Londen kan hij zich eindelijk uitleven als hij een leuke en vrijgevochten Catalaanse ontmoet. Als Pius terug keert naar Irak, moet hij het leger in. Waar soldaten die geen lid zijn van de islamitische Ba'athpartij van Saddam Hoessein op de akeligste plaatsen worden neergezet. Net als hij afzwaait en eindelijk naar Spanje zal gaan, breekt de oorlog met Iran uit.
Werden mijn hoge verwachtingen bewaarheid? Helaas niet. Ik vond "Op drift" best leesbaar, ondanks de vrij simpele taal die Alibek bezigt, daar niet van hoor, maar zou hier nooit een bestseller in hebben gezien. Zeker in het begin hangt het boek als los zand aan elkaar. Herinnering zus volgt herinnering zo op, zonder duidelijke rode draad of reden waarom sommige personen zo uitgebreid aan bod komen. En besteedt Alibek wel erg veel woorden aan het toelichten van de politieke situatie van Irak, vliegt hij heen en weer tussen het hier en nu en het daar en toen. Later in het boek, eigenlijk vanaf het moment dat de hoofdpersoon in Londen gaat studeren, wordt het geheel samenhangender. Maar dan ben je dus al wel 180 pagina's onderweg...
Ergo: drie sterren.
August 7, 2014
Arrels nòmades (Rădăcini nomade) este romanul de debut al autorului, un volum autobiografic în care Àlibek rememorează copilăria petrecută în Irakul natal, adolescenţa şi primii ani ai tinereţii, până la începutul anilor optzeci, când a emigrat şi s-a stabilit în Barcelona.
La o vârstă fragedă, Pius Àlibek s-a mutat cu părinţii în sudul Irakului, în oraşul Bassora. A fost un copil neastâmpărat şi răzvrătit, care şterpelea vinetele din grădina bunicii şi se lua la trântă cu colegii de la şcoală. În pragul adolescenţei, a intrat la seminarul preoţilor iezuiţi din Bagdad, împotriva voinţei tatălui său. Acolo, s-a format din punct de vedere intelectual şi a învăţat să gândească pe cont propriu, asumându-şi cu îndrăzneală consecinţele. Apoi, în primii ani ai guvernului lui Saddam Hussein, a intrat la Universitate ca student la filologie engleză. Războiul cu Iran a izbucnit la doar 24 de zile după ce Pius Àlibek terminase armata. În timpul războiului, avea să rătăcească prin deşert vreme de doi ani. La scurt timp după aceea, a părăsit Irakul natal hotărât să ajungă la Londra, dar s-a oprit în Barcelona. Este şi momentul care pune punct naraţiunii.
de la sursă: Rădăcini nomade – SemneBune http://semnebune.ro/2012/radacini-nom...
La o vârstă fragedă, Pius Àlibek s-a mutat cu părinţii în sudul Irakului, în oraşul Bassora. A fost un copil neastâmpărat şi răzvrătit, care şterpelea vinetele din grădina bunicii şi se lua la trântă cu colegii de la şcoală. În pragul adolescenţei, a intrat la seminarul preoţilor iezuiţi din Bagdad, împotriva voinţei tatălui său. Acolo, s-a format din punct de vedere intelectual şi a învăţat să gândească pe cont propriu, asumându-şi cu îndrăzneală consecinţele. Apoi, în primii ani ai guvernului lui Saddam Hussein, a intrat la Universitate ca student la filologie engleză. Războiul cu Iran a izbucnit la doar 24 de zile după ce Pius Àlibek terminase armata. În timpul războiului, avea să rătăcească prin deşert vreme de doi ani. La scurt timp după aceea, a părăsit Irakul natal hotărât să ajungă la Londra, dar s-a oprit în Barcelona. Este şi momentul care pune punct naraţiunii.
de la sursă: Rădăcini nomade – SemneBune http://semnebune.ro/2012/radacini-nom...
May 3, 2017
Redelijk onderhoudende reeks van anekdotes over jeugd en jongvolwassenheid in Irak. Op zichzelf zijn de herinneringen mooi geschreven, maar het mist een samenhangend kader dat ze naar een hoger plan tilt. Nu blijft het beperkt tot onsamenhangende fragmenten zonder verdere psychologische diepgang.
September 10, 2010
Nice review of Iraqui cities during 1970-80.
Recommendable
Recommendable
Displaying 1 - 6 of 6 reviews