Waarom hangen Marokkaanse jongeren werkeloos rond op straat en belandt de Antilliaanse jeugd zo vaak op het criminele pad? Waarom presteren jonge Molukkers al generaties lang slecht op school en verkiezen jonge Turken een importbruid boven een blonde Nederlandse meid? Decennialang proberen oude en nieuwe Nederlanders aan elkaar te wennen, maar de verschillen tussen autochtone en allochtone jongeren lijken niet wezenlijk kleiner te worden. In Jullie zijn anders als ons biedt Roanne van Voorst nieuwe inzichten in de Nederlandse jeugdculturen en beschrijft ze de specifieke kenmerken en problemen van de belangrijkste groepen allochtone jongeren, Turken en Marokkanen, Antillianen en Surinamers, Molukkers en Afrikanen, Chinezen, Polen en jongeren uit het Midden-Oosten. In tegenstelling tot de meeste andere studies komen in dit boek ook jongeren uit de diverse allochtone groeperingen zélf aan het woord.
Roanne van Voorst is a social scientist, author and public speaker. She has been doing research on the themes of risk, fear and courage for over a decade. Her fiction and non-fiction books have been internationally published.
Interessant boek over de integratie van jonge allochtonen in Nederland. Het laat ook de jongeren zelf aan het woord, wat een aantal interessante inzichten oplevert. Het belangrijkste inzicht dat ik er voor mezelf aan over heb gehouden is dat de integratie van twee kanten moet komen, en dat de autochtone Nederlanders beter hun bijdrage eraan kunnen leveren dan erover te klagen.
Het bijzondere aan dit boek is dat het gebaseerd is op veel gesprekken met jonge mensen uit diverse culturen. Aan het woord komen autochtone Nederlanders, geboren en opgegroeid in Nederland en vervolgens mensen die afkomstig zijn uit andere landen en allochtonen worden genoemd. Marokkanen, Turken, Surinamers, Antillianen, Chinezen, Molukkers, Afrikanen, mensen uit het Midden Oosten en Polen. Het boek verscheen in 2010. Nu zouden ook de Oekraïners een hoofdstuk krijgen. De auteur geeft haar analyses, maar ze laat vooral ook de verhalen voor zichzelf spreken. Je kunt al die mensen uit zo verschillende landen niet over één kam scheren. Nederlanders verwachten vaak dat zij zich aanpassen, maar daarbij is ook tweerichtingsverkeer van belang. Veel dingen gaan goed maar Roanne benoemt ook de problemen, die deels te maken hebben met kennis van de Nederlandse taal. Helemaal opgaan in de Nederlandse cultuur is vaak niet reëel. Mensen voelen ook loyaliteit naar hun land van herkomst, ook in de tweede of derde generatie. Het boek leest plezierig.