Mætti líkja þessari bók við meðalgóðu plötu sem er þó með nokkrum ótrúlega epískum lögum. Til samaburðar; PND3 eftir PARTYNEXTDOOR, More Life eftir Drake og Carter 4 eftir Lil Wayne.
Einstaklega skemmtileg bók, stíllinn er fágaður og frumlegur og þróunin mjög áhugaverð fyrir bók af þessu tagi. Einstaka sinnum koma upp örlítið dauðir punktar í bókinni sem gerir hana smá þunga til lesturs hinsvegar.
Tær snilld. Mér finnst ég vera Þórbergur og hann ég, eins og hann hafi náð að koma hugsunum og tilfinningum mínum niður á blað og um leið fangað fegurð lífsins.
Nokkrir stórkostlegir kaflar í þessari bók en síðan koma aðrir töluvert síðri inn á milli. Viðhorfi minu til Þórbergs má lýsa vel með orðum Arons Can: Er það blessun eða bölvun að ég dýrki hann?