Í augum danska búðarsveinsins Thors Jensen var Ísland land tækifæranna þótt þau væru flestum öðrum hulin. Hann ákvað að láta slag standa og gerast Íslendingur. Thor hafði glöggt auga fyrir sóknarfærum og eftir að hafa þreifað fyrir sér í verslun sannfærðist hann um að framtíðin lægi í íslenskri stórútgerð. Í félagi við syni sína stofnaði hann togarafélagið Kveldúlf og lagði þar með hornsteinað einu mesta ættarveldi landsins – veldi Thorsaranna. Á blómatíma ættarinnar höfðu Thorsararnir mörg járn í eldi og þræðirnir lágu hvarvetna um samfélagið, útgerð, landbúnað, útflutningsverslun, utanríkisþjónustu og raunar æðstu stjórn. Eins og nærri má geta var litið upp til þeirra, en Thorsararnir áttu einnig fjölda öfundarmanna í viðskiptalífi og á vettvangi stjórnamálanna – óvildarmenn sem áttu þann draum æðstan að ganga á milli bols og höfuðs á þeim. Thorsararnir bárust á í einkalífinu en undir niðri sveimuðu ýmis fjölskylduleyndarmál – þar eins og annars staðar skiptust á skin og skúrir. Saga Thorsaranna er saga um ótrúleg auðæfi og takmarkalítil áhrif en einnig um misjöfn örlög.
Ég tók þessa bók með mér á Ísbílinn sumarið 2007 en hafði ekki eirð í mér til að klára hana þá en langaði alltaf að taka þráðinn upp aftur. Fékk eintak í hendurnar um daginn og las hana uppa nýtt. Mæli sannarlega með henni, saga Thors Jensen er ævintýri líkust og virkilega áhugaverð. Heimildavinna er til fyrirmyndar, mikið af vísunun í bókinni. Mér finnst samt skrítið að höfundur hafi ekki tekið sig til og útbúið ættartré Thorsaranna lesendum til glöggvunar því Thorsararnir eru ansi margir og annar hver maður heitir Thor!