در اواسط قرن نوزدهم پلیس آرشیوی از تصاویر مجرمها درست کرد تا جامعه را کنترل کند. منتها خود طبقهبندی این بایگانی هم داستانی داشت؛ اینکه چقدر از آمار و نظریاتِ «انسان میانگین» استفاده شد بماند. همین الگو آمد روی بقیهی مردم هم پیاده شد؛ مثلا گرفتن پرترههای خانوادگی بورژوازی که برای خودسنجی خانواده توصیه میشد. خلاصه این تلفیق آمار و بایگانیِ عکسها، آمد و به ایدههای بهسازی ژنتیکی کمک رساند. بنابراین با ایدههای فوکویی نظارت و کنترل و قدرت و زیستسیاست، نویسندهی ما از نقش بایگانی عکاسی در انقیاد تن سخن میگوید.
I've read the two brilliant essays by Allan Sekula in English.
-- Reading an Archive: photography between labor and capital, in Photography/politics: Two, ed. P. Holland, J. Spence and S. Watney (London, Photography Workshop/Comedia, 1986), pp.153-161.
-- The Body and the Archive, October, Vol. 39 (Winter, 1986), pp. 3-64