Gangandi íkorni

by Gyrðir Elíasson

Draumsólir vekja mig - á þeim orðum hefst fyrsta skáldsaga Gyrðis Elíassonar. Svið hennar og persónur virðast í fyrstu hefð ungu drengur í afskekktri sveit hjá öldruðum hjónum, kaupstaðarferð, læknisvitjum, búverk. En lesandi finnur brátt einkennilega fjarlægð í þessu nána sambýli, eitthvað órætt bærist með drengnum. Dag einn sest hann við vaxdúklagt borðið og tekur að festa sýnir á brúnan maskínupappí "Fyrst teikna ég flugvél og hákarl lónandi í gruggugu hafi undir. Síðan færi ég mig til á blaðinu. Ég leggst þungt á tréblýantinn og vanda mig. Allt í einu er orðinn til strákofi með garðskækli við, lítil lognvær tjörn, og íkorni." Fyrr en varir er lesandinn horfinn með íkornanum inn í óhuganlegan heim. Uns draumsólir vekja hann...
Gyrðir Elíasson hefur áður sent frá sér fimm ljóðabækur og unnið sér sess sem eitt hugmundaríkasta ljóðskáld yngri kynslóðarinnar.

Genres: Fiction, Fantasy

119 pages, Hardcover

First published January 1, 1987

About the author

Gyrðir Elíasson's family comes from the Eastfjords but he grew up in the town of Sauðárkrókur in the north of Iceland and went to both elementary school and college there. He lived for a while in the western part of the country, in Borgarnes and Akranes, but later in Reykjavík.
Gyrðir has been a full time writer almost all his adult life, he has published a number of poetry books, novels and collections of short stories. He is one of Iceland's most acclaimed writers of his generation and has been awarded for his work. He is an avid translator, especially of books about and by American aborigines, and has translated four of Richard Brautigan's novels.

Reviews

[Olivier]

Très sympathique.

[Elís]

„Ægileg vitleysa eru þessir bílar,“ sagði kötturinn. „Alveg nóg að eiga góð stígvél.“

[Alexandre]

J'avais pas de grandes attentes, elles sont maintenant confirmées.

Mon expérience avec les quelques romans islandais que j'ai lu so far se résume surtout à :

1. Ennuyant à mort

OU

2. La traduction est nulle

[Geneviève Lanthier]

Je suis une grande admiratrice de l'humour dont font preuve les gens des pays nordiques. À ma grande surprise, il m'a été impossible de terminer ce roman. C'est d'ailleurs la première fois que je me permets de ne pas terminer un livre. Extrêmement difficile pour moi d'embarquer dans l'histoire, je n'arrivais pas à faire de sens en lisant les phrases (que je lisais à répétition).

J'ai tenté à plusieurs reprises de poursuivre la lecture, mais hélas, je n'y suis pas arrivée. Autre déception, c'est la première fois (plusieurs première fois avec ce roman!) que je n'ai pas aimé une œuvre qui est publiée chez La Peuplade (magnifique maison d'édition!)

[Marianne V]

C'est bien écrit, mais j'ai trouvé cela décousu et difficile à suivre. Il y a deux parties à ce livre, on voit que ça s'entremêle, mais pour moi c'est resté flou. Plusieurs morceaux d'intrigue ne sont jamais aboutis. Bref, je suis perplexe.

[Móheiður Hlíf]

Var að endurlesa þennan gimstein og það með sótthita - sem jók jafnvel á upplifunina. Fallegasta byrjunarlína íslenskrar bókmenntasögu 🐿️

[La Peuplade]

Sigmar est un petit garçon à part qui, par le pouvoir de l’imagination, change les mondes, voit partout autour de lui les objets comme des animaux – l’aspirateur est un poisson de pierre dans une grotte marine, les biches ornant une nappe sont perdues dans un labyrinthe. Au lit un livre à la main, dehors au jardin, sur le chemin des courses avec Björg, sur son chantier naval ou plongé dans le corps de l’écureuil de son dessin, les excursions de l’enfant aménagent sa solitude et capturent nos conceptions du monde réel. Devenu écureuil, il marche jusqu’à la ville. Suit-il les traces du garçon mystérieusement disparu ? Ne souhaite-t-il seulement qu’un camarade de jeu ?
Sans avoir l’air d’y toucher, Gyrðir Elíasson efface les repères entre le tangible et le rêvé. Les questions se posent alors : où sommes-nous ? que sommes-nous ?
Le roman paraîtra en français le 7 février 2017 aux éditions La Peuplade (www.lapeuplade.com).

[Lionel Berthoux]

Un livre dans la tradition toujours féconde du récit dans la perspective d'un enfant. Les premières pages sont particulièrement myopes, et cela m'a même pris un certain temps avant de comprendre qu'il s'agissait d'un petit garçon (j'avais l'impression qu'on était parmi un groupe de hippies "stoners"). J'ai apprécié la plume cinétique et imagée de l'auteur. Par contre, le récit ne va pas bien loin. Le petit garçon imagine une aventure d'écureuil et rapidement, nous sommes dans cette aventure et plusieurs choses sont amusantes mais c'est tout. Vous n'en apprendrez pas davantage sur la vie de ce petit garçon. Le bon côté est que cela se lit très vite!

[Ásdís Hafrún]

Ungur drengur í sveit og undirliggjandi óhugnaður? Eða bara barnsleg sakleysi, eða ekki. Hver segir að sakleysi sé barnslegt? Að börn séu sakleysið uppmálað?
Íkorni sem gengur til borgarinnar með herðatrén sín í körfu á bakinu. Lifir þar leiðinlegu en undarlegu lífi í fullkominni firringu þar til sagan endar í viðarbrennaranum.
Súrrelismi hentar kannski ekki öllum en ef maður þolir hann á annað borð er margt vitlausara en eyða smá tíma í að lesa þessa sögu.

[Skuli Saeland]

Afskaplega heillandi saga af dreng sem elst upp í sveit en lendir í furðuheim við það að fara inn í mynd sem hann dregur upp. Hann er enginn engill en furðulega samfélagið sem hann kynnist í mynd sinni er bæði hrífandi og um leið hættulegt.
Sagan minnir á þjóðsöguna um óþekka drenginn (eða var það saga eftir H.C. Andersen?) þar sem segir af hrekkjalómi sem að lokum verður fyrir barðinu á eigin gjörðum.

[Kristín Hulda]

Fínasta bók, var orðin frekar invested í sögunni af barninu og forvitin að vita meira um missinn sem það hafði orðið fyrir og skiptin í íkornasöguna komu alveg flatt upp á mig. Líður eins og ég hafi lesið tvær alveg aðskildar sögur, eða öllu heldur lesið byrjunina á einni sögu og síðan allt í einu lesið smásögu um íkorna í skrítnum heimi. Kaflinn um bangsann þar sem Sigmar talar um drenginn "sem er horfinn og þó alls staðar nálægur" snerti við mér.

[Freyr Þorvaldsson]

Drungaleg skáldsaga, martraðarkennd. Hún nær alvöru flugi þegar drengurinn virðist hverfa inn í teikningu (og er kannski að skrifa sína fyrstu sögu?), samt sem áður er sveitasagan ómissandi og manni finnst eins og íkorna parturinn sé nátúrulegt framhald af henni. Undirspilið helst á milli hluta: það er eitthvað hræðilegt að gerast handan við hornið, eða í næsta húsasundi, eitthvað sem við lesendur eigum kannski ekki að fá að sjá með berum augum.

[Asgrimur Hartmannsson]

Með það í huga að þetta er höfundur á atvinnuleysisbótum, sem er frægur fyrir fagurbókmenntir, þá bjóst ég við að þetta yrði eins og að lesa til skiftis innihaldslýsingu aftaná kornflexpakka og íþróttafréttirnar afturábak, en...

Til mikillar gleði er eitthvað varið í þetta.

Þetta er stórfurðulegt ævintýri, svolítið í Twilight Zone stíl.

Kemur skemmtilega á óvart.

[Birgir Aðalbjarnarson]

Þessi er alveg mögnuð, það býr margt í ósögðum orðunum. Las han fyrst sem unglingur fyrir mörgum árum og hún sat í mér á einhvern óræðan hátt. Held að það sé hægt að mæla með Gangandi íkorna fyrir alla lesendur, það hafa allir gott af svona lestri.

[Aya Reiko]

Pas pour moi. L'histoire était trop floue et je n'aimais pas vraiment les personnages. La partie où il était un écureuil était un peu mieux, mais toujours aussi coq-à-l'âne. Même si c'est le titre, cette section commence à la moitié du livre!

[Íris Dögg]

Soffía súmmerar Íkornan ágætlega upp hér: https://www.mbl.is/greinasafn/grein/6...

Sögurnar hans Gyrðis sitja í manni og maður er lengi að velta þeim fyrir sér. Ég elska þannig sögur :)

[Oddur Klöts Ólafsson]

Eins og að lesa teiknimynd. Mjög skemmtilegt.

[Val B-t]

Je n'ai pas compris le but de ce livre. Oui l'écriture était belle mais le propos est inintéressant...

[Sigurlinn]

Yndislegt, yndislegt

[Matthías Guðmundsson]

Sértstök en skemmtileg saga. Draumkennd á köflum. Tók smá tíma að byrja en svo greip hún mann. Snögg og ánægjuleg lesning. 3,5

[Fruchtfleisch]

Eine geschmackreiche Geschichte in trockenem Ton mit eingestreuten Collage-Buntheiten. Ein durchscheinender Junge lebt neben seinen Eltern, die ihn fliegen lassen, malt sich in ein Eichhörnchen und trägt Hornbrille. Aber nicht in der Absicht, zu sehen, was entdeckenswert ist. In der Summe ein schöner Kristall, dieses Buch, ich trage ihn von nun an nicht am Herzen, aber schaue bestimmt immer wieder hinein.

[Marina]

Belle lecture! La première partie du livre demande plus de concentration, car l'histoire est floue, remplie de détails vacillant entre l'imaginaire et le réel. La deuxième partie du livre est plus claire, bien que l'on soit dans un univers différent... ou pas? ;)

[Brigitte]

Gyrdir is a good writer but his stories are sometimes a little bit boring.