Sluipend gif

Deleu #5

by Luc Deflo

Hilde Platinck treft na een bezoek aan Kinepolis een verwaarloosde vrouw aan op de achterbank van haar auto. Ze biedt de sukkel een lift aan, een daad van barmhartigheid die ze bijna met de dood moet bekopen. Amper van haar emoties bekomen, beseft ze dat ze wordt gestalkt. Als ze gaandeweg ervaart dat ze alleen op zichzelf is aangewezen en dat er niemand is die haar tegen dit sluipend gif kan beschermen, wordt de politie ingeschakeld. Dirk Deleu komt de dader op het spoor maar hoe dieper hij graaft, hoe meer hij tot het besef komt dat niets is wat het lijkt. het onderzoek ontaardt in een hallucinante strijd op leven en dood, een strijd waarin de jager de prooi dreigt te worden. Wie is die mysterieuze schaduw uit Deleus verleden die zijn diepste angsten blootlegt en al zijn zekerheden op losse schroeven zet?

Genres: Thriller, Ebooks, Detective, Fiction

266 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Luc Deflo was een van de bekendste en spannendste Vlaamse thrillerauteurs. Meer dan 15 jaar schreef hij de ene bestseller na de andere. Hij onderscheide zich vooral door de psychologische profielen die hij schetste. In 2008 won hij de Hercule Poirotprijs. In 2014 bewees hij met ‘Intifada’ dat hij nog steeds tot de ‘crème de la crème’ behoorde en ook niet verlegen zat om wat controverse. Later dat jaar schreef hij in duo met Aloka Liefrink ‘Onderhuids’.
Luc Deflo in de Nederlandstalige Wikipedia


Luc Deflo was a Flemish writer.

Reviews

[Noella]

Twee jaar geleden werd een meisje vermoord en onthoofd. De zaak werd nooit opgelost. En nu treft een meisje, dat als twee druppels water op de vermoorde lijkt, in haar auto, na een bioscoopbezoek, een haveloze vrouw aan, die zogezegd beschutting zocht. Hilde (zo heet het meisje) zet de vrouw eerst uit haar wagen, maar krijgt dan medelijden en biedt aan haar naar huis te brengen. De vrouw laat haar echter door allerlei smalle straatjes en steegjes in Mechelen rijden, en Hilde krijgt argwaan. Uiteindelijk krijgt ze een ongeluk, met enkel blikschade, en de vrouw, die eigenlijk een verklede man is, gaat lopen.
De politie begint de zaak te onderzoeken, maar als ze uiteindelijk denken de dader van de stalking, én de moord, te pakken te hebben, blijkt dat ze er helemaal naast zitten.
Want het gaat veel dieper, het blijkt te gaan om een persoonlijke afrekening met Deleu, zijn familie, en zijn team. Vooral de geliefden van Deleu worden allemaal slachtoffer van deze psychopaat. Deleu, Bosmans, Schele Pierre en Vereecken moeten allemaal helemaal tot het uiterste gaan om de perverse moordenaar te pakken te krijgen. Want ze weten uiteindelijk wie het is, een man die ze dood waanden maar die als door een wonder ontsnapte en na plastische chirurgie bijna onherkenbaar zijn praktijken voortzette...

Ik vond dit een heel spannend boek, met op het einde een hoogtepunt dat me echt op het puntje van mijn stoel deed zitten.

[Jan]

P

[Vera VB]

Een boek dat je toch alleen goed kan volgens wanneer je vorige delen gelezen hebt, niet direct een alleenstaand boek dus.
Dirk Deleu heeft van zijn privéleven een zooitje gemaakt en dat komt in deze zaak naar boven.
Wanneer een vrouw na een filmbezoek in haar auto stapt, zit er een verwarde vrouw op de achterbank. Ze heeft medelijden met de vrouw en biedt aan haar naar huis te brengen. Onderweg al heeft ze spijt van haar aanbod. De vrouw gaat er vandaar en heeft haar adresgegevens. Wanneer de dader gepakt wordt terwijl hij haar appartement binnengedrongen is, lijkt de rust weer te keren, maar is de man wel echt de dader. Is iemand een sinister spel aan het spelen met de onderzoekers en met Deleu in het algemeen?

Niet slecht maar het duurt nogal lang voordat het verhaal echt op gang komt. Deleu glijdt verder af in zijn zelfmedelijden omdat hij weg is bij zijn vrouw en eigenlijk ook niet goed weet hoe nu verder met de vrouw waarmee hij Barbara bedrogen heeft.
Bosmans is dan wel zijn vriend, maar echt goed botert het precies ook niet tussen die twee. Al kan het feit dat Bosmans eigenlijk boven hem staat daar ook voor iets tussen zitten.

[Tom Kenis]

Vlot-geschreven provinciale trash.

[Evelien Lemmens]

Ik vind dat je lang moet wachten met dit boek tot de spanning er in komt.
Op het einde is het spannend en leest het zeer vlot

[Geert]

Zo'n grijs, grauw boek met gevoelloze, grauwe mensen, daarbij is de donkerste Maigret of Deense thriller een zonnetje. Voorspelbaar, vol ongerijmdheden, bombastisch taalgebruik. Nee, niet mijn ding

[Danny De]

3.5/ Ontspannend. Meer moet het niet zijn.

[J]

Nogal overdreven en bombastisch. Springt soms van de hak op de tak en is dan moeilijk te volgen.

[Ellen Speybrouck]

Iets in mij heeft altijd geweten dat ik Deflo goed zou vinden. Het verhaal leest vlot, heeft een constante spanningsboog, intrigerende personages.