Niet zo goed geschreven boek uit 2008. Ik begrijp de achterliggende gedachte van de titel: er is geen een persoon die krantenjongen is/was. Alleen het titelverhaal dekt de lading, de overige gaan over hoe de betreffende persoon tot het (soms een aantal jaren) straatleven. De toevoeging van Peter Faber is om de verkoopcijfers op te schroeven.
P.S.: Het is niet niks wat de mensen is overkomen. Knap hoe ze toch iets uit hun leven kunnen halen.