What do you think?
Rate this book
De oogst
Dutch
- GenresFiction
94 pages, Unknown Binding
First published January 1, 1900
2 people are currently reading
92 people want to read
About the author
Stijn Streuvels
95 books11 followersStijn Streuvels, pseudoniem voor Franciscus (Frank) Petrus Maria Lateur was een Vlaamse schrijver. Streuvels werk gaat meestal over het landelijke leven van de arme boeren in Vlaanderen.
Stijn Streuvels in de Nederlandstalige Wikipedia
Stijn Streuvels in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Stijn Streuvels bij "Schrijversgewijs"
Stijn Streuvelsgezelschap
Stijn Streuvels, pseudonym for Franciscus (Frank) Petrus Maria Lateur was a Flemish writer. Streuvels work usually deals with the rural life of poor farmers in Flanders.
Stijn Streuvels in the English Wikipedia
Stijn Streuvels in de Nederlandstalige Wikipedia
Stijn Streuvels in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Stijn Streuvels bij "Schrijversgewijs"
Stijn Streuvelsgezelschap
Stijn Streuvels, pseudonym for Franciscus (Frank) Petrus Maria Lateur was a Flemish writer. Streuvels work usually deals with the rural life of poor farmers in Flanders.
Stijn Streuvels in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
December 11, 2022
Deze review bevat spoilers, maar dat doet de synopsis op deze pagina ook.
Mijn tweede Streuvels, nadat ik vorig jaar volledig ondersteboven was van 'Het leven en de dood in den ast'. Dat verhaal werd eerder aan het einde van zijn carrière geschreven, met 'De oogst' las ik een verhaal uit het tweede jaar van z'n gepubliceerde carrière en je merkt dat hij nog zoekende is. Leuk detail: ik vond dit boek in een antiquariaat en las het in zijn 6e druk, verschenen in 1915. Zo'n boek vasthouden helpt je naar de tijd waarin het verhaal zich afspeelt te verplaatsen.
'De oogst' is in wezen een heel eenvoudig verhaal: twee Vlaamse boerenzonen, Rik en Wies, trekken samen met een bende gastarbeiders naar Frankrijk om daar koren te oogsten. Het eerste derde van het boek is wat langdradig gezwam over hoe Rik verliefd is op Ida, de zus van Wies. Hij wil haar zijn liefde verklaren, maar durft niet omdat hij toch geen kans maakt bij haar aangezien hij geen geld heeft. Deze geldnood zet hem ertoe aan zich bij de mannen te voegen die op het punt staan om naar de oogst te vertrekken.
In het tweede derde lezen we over de voettocht naar Frankrijk en een eerste, kleine klaveroogst. Rik wordt verteerd door heimwee (Streuvels spreekt over 'landwee') en beslist een brief te schrijven aan Lida. Hij betaalt een stalknecht om de brief te bestellen, maar die gebruikt het geld om in een herberg door te zakken. Vervolgens trekken de mannen richting de korenoogst, waar ze in de verzengende hitte van voor zonsopgang tot na zonsondergang aan het pikken moeten. De zwakke Rik kan het zware werk niet aan en op een dag begeeft hij het onder de hitte en ter plekke sterft aan een zonneslag.
In de maaiscènes in het koren en vooral in de sterfscène waarin het delirium van Rik beschreven wordt, zien we al glimpsen van de Streuvels van later. Het ritme van de tekst sleurt je mee door de gebeurtenissen en je merkt al lezer hoe je leestempo de hoogte in schiet. De woorden brengen de epische strijd tussen mens en natuur tot leven en je waant je in een impressionistisch schilderij:
Wat heel sterk is, is dat het verhaal op dit moment voor het laatste derde van het boek van perspectief wisselt: tot dan was alles vanuit Rik beschreven en verteld, maar met de doodskreet van Rik, verschuift alles van het ene moment op het andere naar Wies. Die verliest op dit moment eigenlijk z'n jeugdig enthousiasme en neemt het weemoedig karakter over van Rik. Hij is de enige die aanwezig is op de begrafenis van Rik en op de hofstee komt hij nog met een zwakzinnig meisje in aanraking waardoor hij geïntrigeerd raakt, maar waarbij van liefde uiteindelijk toch geen sprake blijkt te zijn. Ten slotte vat men de tocht naar huis aan, wat ons naar het heel ontroerende einde leidt waarin Wies, terwijl het hele dorp in feeststemming is omwille van de thuiskomst van de mannen en zonen, het thuisfront het slechte nieuws over Wies moet vertellen.
Heb het 3/5 gegeven omdat het over het algemeen vrij banaal is. Het verhaal is een geweldig tijdsdocument en de Streuveliaanse elementen van zowel taal als inhoud zijn al aanwezig, maar zijn talent lijkt nog niet volledig ontkiemd te zijn. Streuvels hanteert hier ook nog de tweeledige negatie in zijn taalgebruik: een negatie wordt altijd gevormd met het woord en, wat als lezer vaak wat verwarrend is. De zinnen zijn ook niet altijd even vlot en passages niet even goed geschreven, maar wanneer het wel goed is, is het ook écht goed. Absoluut geen must read voor de modale lezer of voor wie iets van Streuvels wil gelezen hebben, maar als tijdsdocument over het Vlaamse boerenleven tijdens het begin van de 20e eeuw en om de ontwikkeling van Streuvels te volgen, is het absoluut het lezen waard. De tekst is gratis te vinden op de website van de dbnl.
Mijn tweede Streuvels, nadat ik vorig jaar volledig ondersteboven was van 'Het leven en de dood in den ast'. Dat verhaal werd eerder aan het einde van zijn carrière geschreven, met 'De oogst' las ik een verhaal uit het tweede jaar van z'n gepubliceerde carrière en je merkt dat hij nog zoekende is. Leuk detail: ik vond dit boek in een antiquariaat en las het in zijn 6e druk, verschenen in 1915. Zo'n boek vasthouden helpt je naar de tijd waarin het verhaal zich afspeelt te verplaatsen.
'De oogst' is in wezen een heel eenvoudig verhaal: twee Vlaamse boerenzonen, Rik en Wies, trekken samen met een bende gastarbeiders naar Frankrijk om daar koren te oogsten. Het eerste derde van het boek is wat langdradig gezwam over hoe Rik verliefd is op Ida, de zus van Wies. Hij wil haar zijn liefde verklaren, maar durft niet omdat hij toch geen kans maakt bij haar aangezien hij geen geld heeft. Deze geldnood zet hem ertoe aan zich bij de mannen te voegen die op het punt staan om naar de oogst te vertrekken.
In het tweede derde lezen we over de voettocht naar Frankrijk en een eerste, kleine klaveroogst. Rik wordt verteerd door heimwee (Streuvels spreekt over 'landwee') en beslist een brief te schrijven aan Lida. Hij betaalt een stalknecht om de brief te bestellen, maar die gebruikt het geld om in een herberg door te zakken. Vervolgens trekken de mannen richting de korenoogst, waar ze in de verzengende hitte van voor zonsopgang tot na zonsondergang aan het pikken moeten. De zwakke Rik kan het zware werk niet aan en op een dag begeeft hij het onder de hitte en ter plekke sterft aan een zonneslag.
In de maaiscènes in het koren en vooral in de sterfscène waarin het delirium van Rik beschreven wordt, zien we al glimpsen van de Streuvels van later. Het ritme van de tekst sleurt je mee door de gebeurtenissen en je merkt al lezer hoe je leestempo de hoogte in schiet. De woorden brengen de epische strijd tussen mens en natuur tot leven en je waant je in een impressionistisch schilderij:
Vlammende wit zat 't geluchte en daar tusschen de biggelende halmsprietels kwam eene halve zon glinsteren met een haarkrans van gedegen goud bezet. En ze groeide groot bij der ooge, ze nam den ijlen hemel in en stak hem vol scherpe schichten.
De zon was de bijtend ronde gloeibol niet meer in een zeker punt van den hemel, maar heel de groote luchtkoepel stond in laaie vlam, al hemel en vuur! 't regende geen hitte, 't waren net geteekende lekvlammen die woelden hooge en kwamen spelen tusschen 't koorn, om en nevens hem en over heel het afgeschoren land.Eenmaal de strijd gestreden is, haalt Streuvels het tempo weer naar beneden en kabbelt het verhaal verder.
Wat heel sterk is, is dat het verhaal op dit moment voor het laatste derde van het boek van perspectief wisselt: tot dan was alles vanuit Rik beschreven en verteld, maar met de doodskreet van Rik, verschuift alles van het ene moment op het andere naar Wies. Die verliest op dit moment eigenlijk z'n jeugdig enthousiasme en neemt het weemoedig karakter over van Rik. Hij is de enige die aanwezig is op de begrafenis van Rik en op de hofstee komt hij nog met een zwakzinnig meisje in aanraking waardoor hij geïntrigeerd raakt, maar waarbij van liefde uiteindelijk toch geen sprake blijkt te zijn. Ten slotte vat men de tocht naar huis aan, wat ons naar het heel ontroerende einde leidt waarin Wies, terwijl het hele dorp in feeststemming is omwille van de thuiskomst van de mannen en zonen, het thuisfront het slechte nieuws over Wies moet vertellen.
Heb het 3/5 gegeven omdat het over het algemeen vrij banaal is. Het verhaal is een geweldig tijdsdocument en de Streuveliaanse elementen van zowel taal als inhoud zijn al aanwezig, maar zijn talent lijkt nog niet volledig ontkiemd te zijn. Streuvels hanteert hier ook nog de tweeledige negatie in zijn taalgebruik: een negatie wordt altijd gevormd met het woord en, wat als lezer vaak wat verwarrend is. De zinnen zijn ook niet altijd even vlot en passages niet even goed geschreven, maar wanneer het wel goed is, is het ook écht goed. Absoluut geen must read voor de modale lezer of voor wie iets van Streuvels wil gelezen hebben, maar als tijdsdocument over het Vlaamse boerenleven tijdens het begin van de 20e eeuw en om de ontwikkeling van Streuvels te volgen, is het absoluut het lezen waard. De tekst is gratis te vinden op de website van de dbnl.
April 11, 2024
Aandoenlijk boekje over de naïeve Rik die besluit zich aan te melden voor de graanoogst in Zuid-Frankrijk. Zijn onuitgesproken liefde voor Lida vormt de aanleiding tot dit besluit. De aanloop van het verhaal, waarin Rik mijmert over Lida, is een beetje langdradig.
Mooi zijn de beschrijvingen van de gastarbeiders die het land bewerken in de brandende zon. Dat Rik zal bezwijken, omdat hij niet is opgewassen tegen de zware omstandigheden, vermoed je al op het moment dat hij zich aanmeldt. Waar de arbeiders maar kort stilstaan bij deze tragische gebeurtenis, is er vergoed iets veranderd bij zijn vriend Wies.
Mooi zijn de beschrijvingen van de gastarbeiders die het land bewerken in de brandende zon. Dat Rik zal bezwijken, omdat hij niet is opgewassen tegen de zware omstandigheden, vermoed je al op het moment dat hij zich aanmeldt. Waar de arbeiders maar kort stilstaan bij deze tragische gebeurtenis, is er vergoed iets veranderd bij zijn vriend Wies.
October 10, 2023
Braaf en boers, maar niet te beroerd om er een onverwachte wending in te steken. Een fijn tussendoortje.
May 11, 2021
Het was even wennen aan het ouderwets taalgebruik, maar uiteindelijk zorgde dat er vooral voor dat ik het verhaal in mijn hoofd sappig verteld hoorde worden. Hoewel het verhaal nog relatief idyllisch start met een boerenjongen die vooral mijmert over het meisje waar hij verliefd over is, wordt het al snel een pak harder tot Streuvels snoeihard toeslaat.
August 20, 2015
eenvoudig, maar sfeervol verhaal
Displaying 1 - 5 of 5 reviews