In ‘Uitgemolken’ vertelt Irene van der Aart over het leven in de Achterhoek vanuit Randstedelijk perspectief. In 2003 kreeg de Amsterdamse verkering met een boer met koeien en ging ze met hem samenwonen op zijn boerderij in de Achterhoek. Inmiddels is ze zeventien jaar verloofd met Boer en hoewel Irene voor altijd ‘import’ zal zijn en nog wekelijks een of meerdere dagen in Amsterdam verblijft, is ze een heuse Achterhoekse geworden. In ‘Uitgemolken’ schrijft Van der Aart, net als in het eerder verschenen ‘De Boer op’, aanstekelijk en met veel vrolijkheid over de verschillen tussen het leven in de stad en dat op het platteland. Maar ze schrijft ook over de moeilijke keuzes die veel boeren momenteel moeten maken, want onlangs veranderde er iets Boer deed de koeien de deur uit. De toegenomen regelgeving, ‘planetproof’ melken en de niet altijd even eerlijke kritiek op de boeren maakten het werk er al niet leuker op, maar een hardnekkig terugkerende hernia blijkt pas echt funest voor de motivatie van Boer. Invoelend en met humor laat Irene van der Aart in ‘Uitgemolken’ zien wat het betekent om te stoppen met het melkveebedrijf dat al generaties in de familie van Boer zit. Ook werpt ze een aantal belangrijke vragen is ons voedsel eigenlijk niet veel te goedkoop? En is de reden waarom de boeren een voor een afhaken niet dat ze eigenlijk te lang zijn uitgemolken?
Een verzameling columns gebundeld in een boek. Geen lopend verhaal dus en helaas regelmatig een herhaling. Anderzijds heb ik ik hartelijk kunnen lachen om de, vanuit het perspectief van een stadse mid vijftiger beschreven, achterhoekse humor, cultuur en platte taalspelingen. En ondertussen heb ik het een en ander bijgeleerd over het boeren bestaan en begrip gekregen voor de realiteit van de boeren in het moeras van regelgeving en regulering.
Dit boek is niks voor mij. Ik duikelde zo het verhaal in, voor mijn gevoel zonder een soort inleiding en dus zonder dat we elkaar eerst even leren kennen. Alsof iemand in de trein tegenover me gaat zitten, begint te praten en ook niet meer stopt. Zo van het ene naar het andere onderwerp. Terwijl ik ondertussen denk 'Waar gaat dit gesprek heen? Huh wie is dit eigenlijk? En waarom heb ik dit gesprek'.
Een grappig en liefdevol inkijkje in het leven op het Achterhoekse platteland. Heel herkenbaar voor iedereen die van het Oost-Nederlandse platteland komt: de blokjesbloes (!), de deur die altijd los is, een Sara in de tuin en de droge humor. Dat het keihard werken is op de boerderij en wat dat zoal inhoudt is helder en overtuigend opgeschreven, maar opmerkingen over de actuele landbouwproblematiek zijn soms iets te kort door de bocht. Denk aan uitspraken in de categorie: er lopen hazen en reeën door ons weiland, dus hoezo blijkt uit onderzoek dat het slecht met de natuur gaat? Beetje jammer en doet me iets te veel denken aan feitenvrije kreten van bepaalde politieke partijen.
Veel herkenbaars in Uitgemolken (mooie titel trouwens, met een erg dubbele bodem) voor mensen met een agrarische achtergrond en kennis van gebruiken in de Achterhoek. Gelukkig opgeschreven met veel humor en een vlotte schrijfstijl, anders zou je er treurig van worden.
Onmeunig leuk boek, heel herkenbaar, de tradities en beleving. Prachtig, ookal kom ik uit Twente. Het verschilt zo te lezen weinig van de Achterhoek. Ook een aanrader voor "westerlingen". Natuurlijk ook goed om over de strubbelingen van de hedendaagse boer te lezen.
Ik kom niet uit de Achterhoek, maar wel uit een klein dorp en woon inmiddels al heel lang in de stad. Ik herkende heel veel van wat er in dit boek wordt verteld vanuit het perspectief van de Amsterdamse schrijver over het leven en werken op een boerderij in de Achterhoek.
Vlotte, humoristisch, als boerenkleindochter herkenbaar, gebundelde columns beschrijven hoe een partner van een agrariër aankijkt tegen zijn boerenleven.
Wat een herkenbaar boek. Ik woon niet op een boerderij maar ken wel mensen met een boerderij. En ook ik kom uit het westen en woon nu in een klein dorpje in Drenthe.
Mooie inkijk op het boerenleven, vlotte schrijfstijl en leuk dat ze het luisterboek zelf heeft ingesproken. Zou het waarschijnlijk niet gelezen hebben alles het niet in een bookchoice selectie zat.
Omdat ik een zwak heb voor de Achterhoek heb ik dit gelezen. Simpel en vlot geschreven. Af en toe wat herhalingen: misschien omdat het gebundelde columns zijn?