ชั่วฟ้าดินสลาย

by เรียมเอง

นวนิยายอมตะของปรมาจารย์แห่งบรรณพิภพไทย

ความรักของคน 3 คน ท่ามกลางโศกนาฏกรรมของความรัก ที่ต้องพิสูจน์กันด้วยชีวิต จิตใจ และกาลเวลา ผู้เขียนได้หยิบยกความรักในจิตใจของมนุษย์ชายหญิงมาตีแผ่ ชําแหละ และพิสูจน์ให้เห็นว่า "ความรักแท้จริงนั้นเป็นฉันใด?" ทุกอารมณ์ของ "รัก" ที่ทั้งอ่อนไหว โรแมนติก สะเทือนใจ

ยุพดี- หล่อนมียิ้มที่เตือนใจ มีนัยน์ตาซึ่งท้าโลก นอกจากความคิดความอ่าน ซึ่งการศึกษาอบรมบ่มจิต และความจัดเจนอันขื่นขมที่ได้รับจากชีวิต ทำให้หล่อนเป็นผู้ใหญ่เกินวัยอายุแล้ว ยุพดียังมีเสน่ห์ในการคบหาสมาคมและปกครองตนได้อย่างดีอีกด้วย

ส่างหม่อง- หลานชายของพะโป้นั้น สวยไม่แพ้อาของเขาเมื่อยังหนุ่ม สูงโปร่งเป็นสง่า ฟันงาม และร่าเริง ในขณะเดียวกัน ความมีเหตุผลหนักแน่นในศีลธรรม ยึดถือตามประเพณีและศาสนาอย่างเคร่งครัดนั่นเอง ที่ทำให้เขาตกเป็นเหยื่อแก่ความเย้ายวนของยุพดี ส่างหม่องไม่ดื่ม ไม่ข้องแวะในเรื่องสตรี จนพะโป้ผู้เป็นอาเองก็อดประหลาดใจและส่ายหน้าไม่ได้

พะโป้ - คหบดีผู้ร่ำรวยจากการทำสัมปทานไม้ในป่า อายุกว่าห้าสิบปี แกเป็นคนอารมณ์ดีที่ใครจะชอบได้ง่าย เท่าๆ กับอารมณ์ร้ายเหมือนเสือที่ซึ่งทำให้คนเกลียด ใจคอกว้างขวางและปรานี เท่าๆกับคับแคบและโหดเหี้ยมเหมือนมหาโจร

Genres: Classics

104 pages, Paperback

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ดูหนังมาก่อนตั้งแต่เข้าโรงเมื่อปี 2553 พอดีใน meb มีให้อ่านฟรีเลยมีโอกาสได้อ่านต้นฉบับเรื่องสั้น คือทำออกมาคล้ายกันเลยทั้งในหนังกับฉบับนิยาย มีเปลี่ยนนิดนึงคือหนังสือที่ยุพดีชอบอ่านที่เปลี่ยนเป็น the prophet อ่านสนุกมาก มองเห็นความสีเทาของตัวละคร แต่รู้สึกภาคหนังมันทำให้เห็นความมืดในจิตใจได้ดีกว่า ขยายความได้เยอะกว่า ดูหนังแล้วมาอ่านหนังสือเลยสนุก

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ฟังเป็นนิยายเสียงตอนทำงาน ถือว่าเป็นนิยายเรื่องไม่ยาวนัก แต่!! มันไม่ใช่นิยายรัก แต่มันคือนิยายที่อธิบายแก่นแท้ของคน ในเมื่อมีความลำบาก อุปสรรค ความรักไม่ได้ช่วยอะไรเลย ความเป็นมนุษย์ที่เห็นแก่ตัวจะแสดงออกมา ความรัก ตัญหา ราคะ ความเกลียดชัง มีอยู่มนุษย์ทุกคน

[Fantine · Rating 5 out of 5]

สาบานได้ว่าแต่งมานานแล้ว เห้ย!โครตจะโก้ โครตจะใหม่
นี่ฉันไปไหนมาเพิ่งจะมาอ่านเนี่ย
Best of 2025

[Srisurang · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านเรื่องนี้นานมาแล้ว จำได้ว่าตอนนั้นไม่ค่อยถูกใจ เพราะหลงคิดว่าจะเป็นนิยายรักหวานซึ้ง แต่วันนี้หยิบมาอ่านอีกครั้ง หลังจากเวลาผ่านไปนาน ประสบการณ์การอ่านมากขึ้น แล้วก็เข้าใจว่า ทำไมหนังสือเล่มนี้จึงถือเป็น คลาสสิก เรื่องหนึ่งของวงวรรณกรรมไทย และได้รับการนำมาสร้างหนัง ละคร นับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงเป็นแรงบันดาลใจให้ศิลปินเพลงถ่ายทอดออกมาได้เป็นอมตะ

เพราะมันไม่ใช่เรื่องรักแบบแฮปปี้เอนดิ้ง แต่เป็นพล็อตเรื่องที่ทรงพลังและสะเทือนอารมณ์ จากพล็อตหลักนั้น ท่านผู้เขียน เขียนเป็นนิยายสั้นๆ ประมาณหกสิบกว่าหน้าเท่านั้น แต่มีลักษณะเหมือนนิยายคลาสสิกหลายเรื่อง คือในความสั้น มันมีสิ่งที่เหลือให้ผู้อ่านต้องนำไปขบคิดมากกว่าที่จะบรรยายอย่างละเอียดไปเสียหมดค่ะ

เป็นหนังสือดีอีกเล่มที่น่าอ่านค่ะ

[Klin กลินท์ · Rating 5 out of 5]

“นั่นเพราะคนเราพูดกันด้วยสมองมากกว่าหัวใจ แต่ฉันไม่ชอบความหมายที่ซ้อนความหมาย ทำไมเราจึงต้องไปใช้คำยืดยาดขาดความแจ่มแจ้งเรียกสิ่งซึ่งคำธรรมดาสามัญอาจจะแสดงได้ง่ายกว่า ทำไมคนเราจึงไปพรรณนาถึงความรู้สึกระหว่างหญิงและชายว่าเป็นมิตรภาพ เป็นสัมพันธ์ระหว่างเพศ ในเมื่อมันไม่มีอะไรนอกจากหัวใจที่เต็มไปด้วยความปรารถนา และร่างกายที่เต็มไปด้วยความใคร่ ความรู้สึกระหว่างหญิงและชายจะเริ่มต้นด้วยอะไร ลงท้ายมันก็หนีความจริงข้อนี้ไปไม่พ้น.... เพราะชีวิตมนุษย์เป็นอย่างนั้น ถึงเธอจะพยายามลวงตัวเองว่ามันเป็นอื่นสักเพียงใดก็ตาม” ,น. 31

อ่านหมายเลข 43/ 2562 กับ “ชั่วฟ้าดินสลาย” นวนิยายอมตะแบบเรียลลิสติกของ “ครูมาลัย ชูพินิจ” ในนามปากกา “เรียมเอง” เป็นการกลับมาอ่านงานของครูอีกครั้ง ซึ่งจำไม่ได้แล้วว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ซึ่งสำหรับปีนี้งานเขียนชิ้นนี้เดินทางมาถึง 76 ปีแล้ว ในการอ่านแต่ละครั้ง ณ ระหว่างบรรทัดนั้นได้ค้นพบ ตีความ...ในความหมายของความเป็นมนุษย์ จิตใจ ความรัก... และอื่น ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละช่วงวัยของการกลับมาอ่านงานชิ้นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งนอกจากภาษาที่สละสลวย งดงามแล้ว เทคนิคการเขียนโดยการเล่าเรื่องผ่านผู้อื่น ทำให้งานชิ้นนี้มีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งทั้งหลาย ๆ ทั้งปวงสุดแล้วแต่ผู้เล่านั้นจะเล่าอย่างไร อะไรคือความจริง ความลวง การสร้างความจริง... มิต่างอะไรกับเรื่องเล่าของคนอื่นจากคนอื่นในสังคมมนุษย์ของเรา

ยุพดี : “ดิฉันต้องการที่จะใช้ชีวิตอย่างเป็นอิสระเสรี โดยปราศจากข้อผูกพันจากขนบประเพณีและสังคม เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นเครื่องกีดกั้นขวางความเป็นไทของมนุษย์” ,น. 26

ส่างหม่อง : “ผมไม่เข้าใจว่า คุณยุพดี หมายถึงอะไรในคำว่าอุดมคติ แต่ถ้าจะว่าในชีวิตผมมีความมักใหญ่ใฝ่ฝันในสิ่งใดแล้ว ก็ตอบได้ว่า ผมต้องการจะทำประโยชน์อะไรให้เป็นอนุสาวรีย์แก่โลกไว้สักอย่างหนึ่งก่อนตายไป” ,น. 26

พะโป้ : “วัยสาวควรเป็นสมบัติของวัยหนุ่ม ไม่ใช่วัยของคนที่จวนจะเข้าโลงหมดเรี่ยวแรงอย่างฉัน จับมือกันเข้าสิส่างหม่อง มือซ้ายน่ะ เออถูกละ จับด้วยมือขวาของเอ็ง นั่นแหละ...น่าน” แกเอื้อมมือไปจับมือของหนุ่มสาวทั้งสองไว้ในมืออันใหญ่เหมือนขาหมูของแกกำแน่นราวกับรัดด้วยปลอกเหล็ก “ต่อจากนี้ไปจะไม่มีอะไรมาพรากเอ็งและเขาไปจากกันได้...แม้แต่วินาทีเดียว” ,น. 57

ป.ล . ภาพปกฉบับพิมพ์นี้ โดย ช่วง มูลพินิจ

อ่านในใจ ลองหาอ่านดูครับ 🙂 #ชั่วฟ้าดินสลาย #มาลัยชูพินิจ #เรียมเอง สำนักพิมพ์: #กระท่อมป.ล. #อ่าน #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #อ่านอีก #หนังสือ #ReadAgain #อ่านอีกครั้ง #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ThaiReader #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary Official Page: ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

อ่านไปฟังไป ชั่วฟ้าดินสลาย
https://www.youtube.com/watch?v=qphlS...
https://www.youtube.com/watch?v=qphlS...

[daoluvftcat · Rating 5 out of 5]

คยได้ยินชื่อจากภาพยนตร์ดัง (แต่ไม่เคยดู) จนเมื่อได้มีโอกาสอ่าน ช่วงแรกๆ อาจจะอ่านติดๆ ไปบ้างเพราะไม่คุ้นชินกับสำนวนการเขียนและคำสรรพนามต่างๆ ที่ใช้เรียกตัวละคร โศกนาฏกรรมรัก 3 เศร้าระหว่างพะโป้ ยุพดีเมียพะโป้ และส่างหม่อง หลานชายพะโป้ เมื่อชายแก่มีเมียเด็กและในบ้านมีหนุ่มหล่ออยู่ด้วย กิเลสนั้นยากเกินห้ามใจจนทำให้คนสองคนทรยศความไว้ใจของพะโป้ พะโป้ ผู้ผ่านโลกมา 60 ปี เข้าใจสัจธรรมสันดานมนุษย์ดี โดยเฉพาะมนุษย์หนุ่มสาวกับความรักฉาบฉวย จึงใช้วิธีลงโทษด้วยการล่ามสองคนเข้าไว้ด้วยกันตลอดเวลา รู้ดีว่าคนสองคน ตัวติดกันตลอดเวลาทั้งวันทั้งคืน ความรักจะเปลี่ยนเป็นความเบื่อหน่ายเกลียดชัง ในเล่มมีเรื่องสั้น “เกิดหนเดียว” ด้วยอีกเรื่องหนึ่ง ประมาณ 4 บท 5/5

[Jessada Karnjana · Rating 4 out of 5]

เรื่องขนาดสั้นสะท้อนความใคร่ ความรัก ความมิอาจหักห้ามใจของสองหนุ่มสาวซึ่งจูงมือกันทะยานท่องโลกหล้าทะลุขีดจำกัดสังคมประเพณีถึงแผ่นฟ้าสุขาวดี ไม่ทันยั้งคิดว่า ก���รกระทำย่อมมีผลสืบเนื่อง และยิ่งเป็นผลสืบเนื่องที่พะโป้มอบให้นั้น เชื่อเถอะว่าอำมหิตถึงใจ

[Pimsmmy Jitrawishwesh · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนเล่าเรื่องได้เห็นภาพมากค่ะ อ่านเสร็จรู้สึกหดหู่กับความรักของทั้ง3คนเลยค่ะ นี่แหล่ะหนาที่เค้าบอกกันว่า การครองคู่กันนั้นจะใช้แต่ความรักความหลงแค่เพียงอย่างเดียวไม่ได้แต่ต้องใช้เหตุผลประคับประคองชีวิตรักด้วย
เราเห็นว่าเรื่องนี้สอนบทเรียนให้ฉุกใจคิดได้ดีเลย จากที่ว่า 1.พระเอกไม่ประสีประสาในรักหลงนางเอกมากและยอมทำความชั่วมีชู้แย่งภรรยาอาตนเองจนชีวิตย่อยยับ 2.นางเอกก็มีอุดมคติแปลกๆ พิกล(เรายังไม่ค่อยเข้าใจ) จนสุดท้ายฆ่าตัวตาย
3. การแก้แค้นของพะโป้ที่ทำให้เรารู้สึกว่ามีแต่การสูญเสียและทำลายนะ ถึงแม้ว่าพะโป้จะบอกว่าเป็นการสนองความต้องการของหลานและภรรยาเก่าก็เถอะ แต่มันก็เป็นเหตุบางส่วนที่ทรมานหลานตัวเองจนพระเอกบ้าด้วย

เป็นเรื่องที่ลุ่มลึกมาก ตัวละครแต่ละตัวมีบทบาทที่ชัดเจน