ชั่วฟ้าดินสลาย

by เรียมเอง

นวนิยายอมตะของปรมาจารย์แห่งบรรณพิภพไทย

ความรักของคน 3 คน ท่ามกลางโศกนาฏกรรมของความรัก ที่ต้องพิสูจน์กันด้วยชีวิต จิตใจ และกาลเวลา ผู้เขียนได้หยิบยกความรักในจิตใจของมนุษย์ชายหญิงมาตีแผ่ ชําแหละ และพิสูจน์ให้เห็นว่า "ความรักแท้จริงนั้นเป็นฉันใด?" ทุกอารมณ์ของ "รัก" ที่ทั้งอ่อนไหว โรแมนติก สะเทือนใจ

ยุพดี- หล่อนมียิ้มที่เตือนใจ มีนัยน์ตาซึ่งท้าโลก นอกจากความคิดความอ่าน ซึ่งการศึกษาอบรมบ่มจิต และความจัดเจนอันขื่นขมที่ได้รับจากชีวิต ทำให้หล่อนเป็นผู้ใหญ่เกินวัยอายุแล้ว ยุพดียังมีเสน่ห์ในการคบหาสมาคมและปกครองตนได้อย่างดีอีกด้วย

ส่างหม่อง- หลานชายของพะโป้นั้น สวยไม่แพ้อาของเขาเมื่อยังหนุ่ม สูงโปร่งเป็นสง่า ฟันงาม และร่าเริง ในขณะเดียวกัน ความมีเหตุผลหนักแน่นในศีลธรรม ยึดถือตามประเพณีและศาสนาอย่างเคร่งครัดนั่นเอง ที่ทำให้เขาตกเป็นเหยื่อแก่ความเย้ายวนของยุพดี ส่างหม่องไม่ดื่ม ไม่ข้องแวะในเรื่องสตรี จนพะโป้ผู้เป็นอาเองก็อดประหลาดใจและส่ายหน้าไม่ได้

พะโป้ - คหบดีผู้ร่ำรวยจากการทำสัมปทานไม้ในป่า อายุกว่าห้าสิบปี แกเป็นคนอารมณ์ดีที่ใครจะชอบได้ง่าย เท่าๆ กับอารมณ์ร้ายเหมือนเสือที่ซึ่งทำให้คนเกลียด ใจคอกว้างขวางและปรานี เท่าๆกับคับแคบและโหดเหี้ยมเหมือนมหาโจร

Genres: Classics

104 pages, Paperback

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ดูหนังมาก่อนตั้งแต่เข้าโรงเมื่อปี 2553 พอดีใน meb มีให้อ่านฟรีเลยมีโอกาสได้อ่านต้นฉบับเรื่องสั้น คือทำออกมาคล้ายกันเลยทั้งในหนังกับฉบับนิยาย มีเปลี่ยนนิดนึงคือหนังสือที่ยุพดีชอบอ่านที่เปลี่ยนเป็น the prophet อ่านสนุกมาก มองเห็นความสีเทาของตัวละคร แต่รู้สึกภาคหนังมันทำให้เห็นความมืดในจิตใจได้ดีกว่า ขยายความได้เยอะกว่า ดูหนังแล้วมาอ่านหนังสือเลยสนุก

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ฟังเป็นนิยายเสียงตอนทำงาน ถือว่าเป็นนิยายเรื่องไม่ยาวนัก แต่!! มันไม่ใช่นิยายรัก แต่มันคือนิยายที่อธิบายแก่นแท้ของคน ในเมื่อมีความลำบาก อุปสรรค ความรักไม่ได้ช่วยอะไรเลย ความเป็นมนุษย์ที่เห็นแก่ตัวจะแสดงออกมา ความรัก ตัญหา ราคะ ความเกลียดชัง มีอยู่มนุษย์ทุกคน

[Fantine · Rating 5 out of 5]

สาบานได้ว่าแต่งมานานแล้ว เห้ย!โครตจะโก้ โครตจะใหม่
นี่ฉันไปไหนมาเพิ่งจะมาอ่านเนี่ย
Best of 2025

[Srisurang · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านเรื่องนี้นานมาแล้ว จำได้ว่าตอนนั้นไม่ค่อยถูกใจ เพราะหลงคิดว่าจะเป็นนิยายรักหวานซึ้ง แต่วันนี้หยิบมาอ่านอีกครั้ง หลังจากเวลาผ่านไปนาน ประสบการณ์การอ่านมากขึ้น แล้วก็เข้าใจว่า ทำไมหนังสือเล่มนี้จึงถือเป็น คลาสสิก เรื่องหนึ่งของวงวรรณกรรมไทย และได้รับการนำมาสร้างหนัง ละคร นับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงเป็นแรงบันดาลใจให้ศิลปินเพลงถ่ายทอดออกมาได้เป็นอมตะ

เพราะมันไม่ใช่เรื่องรักแบบแฮปปี้เอนดิ้ง แต่เป็นพล็อตเรื่องที่ทรงพลังและสะเทือนอารมณ์ จากพล็อตหลักนั้น ท่านผู้เขียน เขียนเป็นนิยายสั้นๆ ประมาณหกสิบกว่าหน้าเท่านั้น แต่มีลักษณะเหมือนนิยายคลาสสิกหลายเรื่อง คือในความสั้น มันมีสิ่งที่เหลือให้ผู้อ่านต้องนำไปขบคิดมากกว่าที่จะบรรยายอย่างละเอียดไปเสียหมดค่ะ

เป็นหนังสือดีอีกเล่มที่น่าอ่านค่ะ

[Klin กลินท์ · Rating 5 out of 5]

“นั่นเพราะคนเราพูดกันด้วยสมองมากกว่าหัวใจ แต่ฉันไม่ชอบความหมายที่ซ้อนความหมาย ทำไมเราจึงต้องไปใช้คำยืดยาดขาดความแจ่มแจ้งเรียกสิ่งซึ่งคำธรรมดาสามัญอาจจะแสดงได้ง่ายกว่า ทำไมคนเราจึงไปพรรณนาถึงความรู้สึกระหว่างหญิงและชายว่าเป็นมิตรภาพ เป็นสัมพันธ์ระหว่างเพศ ในเมื่อมันไม่มีอะไรนอกจากหัวใจที่เต็มไปด้วยความปรารถนา และร่างกายที่เต็มไปด้วยความใคร่ ความรู้สึกระหว่างหญิงและชายจะเริ่มต้นด้วยอะไร ลงท้ายมันก็หนีความจริงข้อนี้ไปไม่พ้น.... เพราะชีวิตมนุษย์เป็นอย่างนั้น ถึงเธอจะพยายามลวงตัวเองว่ามันเป็นอื่นสักเพียงใดก็ตาม” ,น. 31

อ่านหมายเลข 43/ 2562 กับ “ชั่วฟ้าดินสลาย” นวนิยายอมตะแบบเรียลลิสติกของ “ครูมาลัย ชูพินิจ” ในนามปากกา “เรียมเอง” เป็นการกลับมาอ่านงานของครูอีกครั้ง ซึ่งจำไม่ได้แล้วว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ซึ่งสำหรับปีนี้งานเขียนชิ้นนี้เดินทางมาถึง 76 ปีแล้ว ในการอ่านแต่ละครั้ง ณ ระหว่างบรรทัดนั้นได้ค้นพบ ตีความ...ในความหมายของความเป็นมนุษย์ จิตใจ ความรัก... และอื่น ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละช่วงวัยของการกลับมาอ่านงานชิ้นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งนอกจากภาษาที่สละสลวย งดงามแล้ว เทคนิคการเขียนโดยการเล่าเรื่องผ่านผู้อื่น ทำให้งานชิ้นนี้มีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งทั้งหลาย ๆ ทั้งปวงสุดแล้วแต่ผู้เล่านั้นจะเล่าอย่างไร อะไรคือความจริง ความลวง การสร้างความจริง... มิต่างอะไรกับเรื่องเล่าของคนอื่นจากคนอื่นในสังคมมนุษย์ของเรา

ยุพดี : “ดิฉันต้องการที่จะใช้ชีวิตอย่างเป็นอิสระเสรี โดยปราศจากข้อผูกพันจากขนบประเพณีและสังคม เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นเครื่องกีดกั้นขวางความเป็นไทของมนุษย์” ,น. 26

ส่างหม่อง : “ผมไม่เข้าใจว่า คุณยุพดี หมายถึงอะไรในคำว่าอุดมคติ แต่ถ้าจะว่าในชีวิตผมมีความมักใหญ่ใฝ่ฝันในสิ่งใดแล้ว ก็ตอบได้ว่า ผมต้องการจะทำประโยชน์อะไรให้เป็นอนุสาวรีย์แก่โลกไว้สักอย่างหนึ่งก่อนตายไป” ,น. 26

พะโป้ : “วัยสาวควรเป็นสมบัติของวัยหนุ่ม ไม่ใช่วัยของคนที่จวนจะเข้าโลงหมดเรี่ยวแรงอย่างฉัน จับมือกันเข้าสิส่างหม่อง มือซ้ายน่ะ เออถูกละ จับด้วยมือขวาของเอ็ง นั่นแหละ...น่าน” แกเอื้อมมือไปจับมือของหนุ่มสาวทั้งสองไว้ในมืออันใหญ่เหมือนขาหมูของแกกำแน่นราวกับรัดด้วยปลอกเหล็ก “ต่อจากนี้ไปจะไม่มีอะไรมาพรากเอ็งและเขาไปจากกันได้...แม้แต่วินาทีเดียว” ,น. 57

ป.ล . ภาพปกฉบับพิมพ์นี้ โดย ช่วง มูลพินิจ

อ่านในใจ ลองหาอ่านดูครับ 🙂 #ชั่วฟ้าดินสลาย #มาลัยชูพินิจ #เรียมเอง สำนักพิมพ์: #กระท่อมป.ล. #อ่าน #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #อ่านอีก #หนังสือ #ReadAgain #อ่านอีกครั้ง #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ThaiReader #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary Official Page: ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

อ่านไปฟังไป ชั่วฟ้าดินสลาย
https://www.youtube.com/watch?v=qphlS...
https://www.youtube.com/watch?v=qphlS...

[SunflowerRead · Rating 4 out of 5]

“จงเติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน
จงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากินจากก้อนเดียวกัน
จงยืนอยู่ด้วยกัน แต่อย่าใกล้กันมากนัก
เพราะว่าเสาของวิหารก็ยืนอยู่ห่างกัน
และต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้”

บทกวีอมตะของคาลิล ยิบรานบทนี้ คือแก่นของเรื่องราวทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้

ชั่วฟ้าดินสลาย เป็นเรื่องราวของยุพดี หญิงสาวอายุน้อยผู้เกลียดชังเปลือกนอกของผู้คน เธออยากหนีออกจากเมืองหลวงไปใช้ชีวิตอย่างสันโดษ แต่ด้วยข้อจำกัดหลายอย่าง เธอไม่อาจทำเช่นนั้นได้ด้วยตัวเอง เมื่อพะโป้ ชายชราอายุคราวพ่อ เศรษฐีพม่าเจ้าของอาณาจักรปางไม้ ขอแต่งงาน เธอจึงตอบตกลงในทันที

ที่ปางไม้จังหวัดกำแพงเพชร เมืองใหม่ที่มีพะโป้เป็นดังราชา เธอได้พบกับส่างหม่อง หลานชายสุดที่รักของพะโป้ ชายหนุ่มคงแก่เรียน ใสซื่อ และไร้เดียงสา ด้วยวัยที่ไล่เลี่ยกัน ทั้งคู่จึงกลายเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว แต่ความเสน่หาของวัยหนุ่มสาวกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนทั้งสองลักลอบได้เสียกัน ภายใต้ความไว้วางใจของพะโป้

เมื่อความแตก พะโป้กลับไม่ทำอันตรายคนทั้งคู่ แต่กลับใส่กุญแจมือ ส่งเสริมให้ทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน ตราบชั่วฟ้าดินสลายอย่างที่ต้องการ

หากใครบอกว่า ชั่วฟ้าดินสลาย เป็นเรื่องราวของโศกนาฏกรรมความรัก เราอาจจะไม่คิดอย่างนั้น

เรารู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างยุพดีกับส่างหม่อง เป็นเรื่องราวของตัณหาราคะและความใคร่ ที่ถูกฉาบหน้าไว้ด้วยคำว่ารักและอยากครอบครองกันและกัน

เราเคยดูหนังเรื่องนี้แล้ว และมีหลายจุดที่อยากเห็นมุมมองเพิ่มเติม แต่ตัวนิยายมีขนาดสั้น และรายละเอียดต่าง ๆ ถูกเล่าผ่านสายตาของบุคคลที่สามที่มองเหตุการณ์จากภายนอก ซึ่งใกล้เคียงกับสิ่งที่ถูกเล่าในหนังมาก ทำให้เราไม่ได้เข้าใจความคิดของคนทั้งสามอย่างละเอียดนัก ทำได้เพียงตีความจากการกระทำของพวกเขา ซึ่งค่อนข้างเป็นปลายเปิดสำหรับเรา

แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยคือ ถึงงานเขียนชิ้นนี้จะเดินทางผ่านเวลามายาวนานเพียงใด สารสำคัญของมันยังคงร่วมสมัย สมกับที่ได้รับการเรียกขานว่าเป็นวรรณกรรมคลาสสิก

สิ่งที่เราเห็นจากเรื่องนี้คือสังคมที่ผู้หญิงถูกกดทับ และไม่สามารถเลือกอะไรให้ชีวิตของตัวเองได้มากนัก แต่การกระทำของยุพดีในบทสรุปสุดท้ายกลับเป็นเหมือนการท้าทายอำนาจของชายทั้งสอง เธอเลือกเส้นทางของตัวเอง ทางที่ไม่ว่าชายใดก็ไม่สามารถมาบงการชีวิตของเธอได้อีก

นับว่าเป็นอีกเล่มที่เราประทับใจ สำนวนของเล่มนี้เก่าจริง แต่เรารู้สึกว่ามันมีเสน่ห์ในตัวเอง และแม้เราจะรู้เรื่องราวจากหนังมาเกือบหมดแล้ว การได้กลับมาอ่านต้นฉบับก็ยังทำให้เราอยากขบคิดกับเรื่องเดิมในมุมใหม่อยู่ดี

ใครสนใจ ตอนนี้มีเปิดให้อ่านฟรีใน MEB ด้วยค่ะ ลองไปกดมาอ่านกันได้ 🌻

[daoluvftcat · Rating 5 out of 5]

คยได้ยินชื่อจากภาพยนตร์ดัง (แต่ไม่เคยดู) จนเมื่อได้มีโอกาสอ่าน ช่วงแรกๆ อาจจะอ่านติดๆ ไปบ้างเพราะไม่คุ้นชินกับสำนวนการเขียนและคำสรรพนามต่างๆ ที่ใช้เรียกตัวละคร โศกนาฏกรรมรัก 3 เศร้าระหว่างพะโป้ ยุพดีเมียพะโป้ และส่างหม่อง หลานชายพะโป้ เมื่อชายแก่มีเมียเด็กและในบ้านมีหนุ่มหล่ออยู่ด้วย กิเลสนั้นยากเกินห้ามใจจนทำให้คนสองคนทรยศความไว้ใจของพะโป้ พะโป้ ผู้ผ่านโลกมา 60 ปี เข้าใจสัจธรรมสันดานมนุษย์ดี โดยเฉพาะมนุษย์หนุ่มสาวกับความรักฉาบฉวย จึงใช้วิธีลงโทษด้วยการล่ามสองคนเข้าไว้ด้วยกันตลอดเวลา รู้ดีว่าคนสองคน ตัวติดกันตลอดเวลาทั้งวันทั้งคืน ความรักจะเปลี่ยนเป็นความเบื่อหน่ายเกลียดชัง ในเล่มมีเรื่องสั้น “เกิดหนเดียว” ด้วยอีกเรื่องหนึ่ง ประมาณ 4 บท 5/5

[Jessada Karnjana · Rating 4 out of 5]

เรื่องขนาดสั้นสะท้อนความใคร่ ความรัก ความมิอาจหักห้ามใจของสองหนุ่มสาวซึ่งจูงมือกันทะยานท่องโลกหล้าทะลุขีดจำกัดสังคมประเพณีถึงแผ่นฟ้าสุขาวดี ไม่ทันยั้งคิดว่า การกระทำย่อมมีผลสืบเนื่อง และยิ่งเป็นผลสืบเนื่องที่พะโป้มอบให้นั้น เชื่อเถอะว่าอำมหิตถึงใจ

[Pimsmmy Jitrawishwesh · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนเล่าเรื่องได้เห็นภาพมากค่ะ อ่านเสร็จรู้สึกหดหู่กับความรักของทั้ง3คนเลยค่ะ นี่แหล่ะหนาที่เค้าบอกกันว่า การครองคู่กันนั้นจะใช้แต่ความรักความหลงแค่เพียงอย่างเดียวไม่ได้แต่ต้องใช้เหตุผลประคับประคองชีวิตรักด้วย
เราเห็นว่าเรื่องนี้สอนบทเรียนให้ฉุกใจคิดได้ดีเลย จากที่ว่า 1.พระเอกไม่ประสีประสาในรักหลงนางเอกมากและยอมทำความชั่วมีชู้แย่งภรรยาอาตนเองจนชีวิตย่อยยับ 2.นางเอกก็มีอุดมคติแปลกๆ พิกล(เรายังไม่ค่อยเข้าใจ) จนสุดท้ายฆ่าตัวตาย
3. การแก้แค้นของพะโป้ที่ทำให้เรารู้สึกว่ามีแต่การสูญเสียและทำลายนะ ถึงแม้ว่าพะโป้จะบอกว่าเป็นการสนองความต้องการของหลานและภรรยาเก่าก็เถอะ แต่มันก็เป็นเหตุบางส่วนที่ทรมานหลานตัวเองจนพระเอกบ้าด้วย

เป็นเรื่องที่ลุ่มลึกมาก ตัวละครแต่ละตัวมีบทบาทที่ชัดเจน