Dioklecijan - roman o vlasti

by Ivan Ivanji

Žanr u kojem se Ivan Ivanji ističe kao nesumnjiv majstor, ujedno i žanr prilično redak u našoj savremenoj književnosti, jeste žanr istorijskog romana. Svoju trilogiju o carevima Rima koji su potekli sa naših prostora Ivan Ivanji započeo je još sedamdesetih godina dvadesetog veka, romanima o Konstantinu i Dioklecijanu, a sada je zaokružuje romanom o Julijanu, poslednjem rimskom caru koji je pokušao da se suprotstavi hrišćanstvu i vrati imperiju na prethodni religijski sistem mnogoboštva.Kao i sva izvanredna ostvarenja u ovom žanru, Ivanjijevi romani o rimskim carevima istorijski su čvrsto zasnovani, a donose uzbudljive i detaljima bogate priče koje nam istovremeno dočaravaju epohu i daju uvid u intimnost i psihologiju glavnih junaka i njihovog okruženja, čiji su životi obeleženi raznim prelomnim trenucima istorije Rimskog Carstva i na mnogo načina povezani sa tlom na kojem mi danas živimo i gde tek sada u punom sjaju otkrivamo ostatke jedne prelepe, surove i intrigantne prošlosti, čiji nam način života, običaji, moralne norme, međusobni odnosi i svakidašnjica nikada nisu bili bliži, razumljiviji i istovremeno uzbudljiviji nego u Ivanjijevim romanima.

262 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

Ivan Ivanji rođen je 24.1.1929. godine u Zrenjaninu. Književnik je i prevodilac. Roditelji, oboje lekari, Jevreji, ubijeni su 1941. godine, a on se spasao bekstvom kod rođaka u Novi Sad. Tu je uhapšen u martu 1944. godine, posle čega je bio zatočen u koncentracionim Logorima Aušvic i Buhenvald do aprila 1945. godine.

Završio je srednju tehničku školu u Novom Sadu, posle toga studirao arhitekturu, a zatim i germanistiku u Beogradu. Preko 20 godina bio je prevodilac za nemački jezik Josipu Brozu Titu kao i drugim državnim i partijskim funkcionerima. Paralelno s karijerom pedagoga, novinara, dramaturga i brojnim funkcijama koje je obavljao u kulturnom životu Beograda i diplomatiji, Ivanji se bavio i književnošću i od rane mladosti objavljivao poeziju, prozu, eseje, bajke i drame. Njegovim najznačajnijim delima smatraju se romani Čoveka nisu ubili, Dioklecijan, Konstantin, Na kraju ostaje reč, Preskakanje senke, Barbarosin Jevrejin u Srbiji, Guvernanta i Balerina i rat, kao i zbirke pripovedaka Druga strana večnosti i Poruka u boci.

Njegova dela prevođena su na nemački, italijanski, engleski, mađarski, slovački i slovenački jezik. S nemačkog i mađarskog jezika preveo je desetine knjiga i drama. Sa suprugom živi u Beču i Beogradu.

Reviews

[Nataša]

Uređenje države koja je dobar deo poznatog sveta, mir i poštovanje naroda. Čudno je navijati za onoga ko se bori protiv onoga što je na kraju pobedilo.
Zabavno, volim istoriju.

[Željko Erceg]

Nakon što čovjek pročita pentologiju "Imperator" Conn Igouldena teško je ocijeniti Ivana Ivanjija. Knjigu "Dioklecijan" bi ipak trebalo smjestiti i u vrijeme izdavanja (nastajala 1967-73) i u poziciju autora (Titov prevoditelj) koji je u nekim scenama sigurno preslikavao situacije s Titovog dvora, a neke vjerojatno i preskočio kako ga netko ne bi optužio za kontrarevoluciju.

Sve je to vjerojatno uticalo na Ivanjija da romansiranu biografiju jednog od najvećih rimskih careva zatrpa s previše faktičkih podataka na uštrb količine priča.

No, za sve nas koji nismo skloni pamćenju povijesnih podataka mnoge su stvari otkriće a Ivanji tjera priču i do granica thrillera. Dakako da sam kao Splićanin uživao u sagledavanju Dioklecijanovog života i šteta bi bilo ovu knjigu ne prevesti na hrvatski jezik, kako bi bila dostupna i današnjoj generaciji.

[Filip]

Oduševio me je roman. Čak mi je bolji od Julijana. Sa uživanjem sam ga čitao i provelo me je kroz to vreme.

[Arsenovic Nikola]

Ovako se pise knjiga. Savršeno!

[Misha Bacev]

Odličan prikaz biografije ovog vladara. Delo je bogato detaljima vremena u kom je živeo i njegovih savramenika. Nešto slabiji stil pisanja od onog na koji sam navikao od tog autora.

[Bojan Avramovic]

Ne svidja mi se kako je Ivanji napisao ovu knjigu. Suvišni opisi i nabrajanja