Ditmaal moeten Deleu en compagnie zich bezighouden met het drugsmilieu. Ik vond dat er nogal veel racisme in het verhaal voorkwam. Ook erg veel personages, zodat het bij momenten niet zo makkelijk te volgen was.
Wanneer rijkswachtcommandant Johan Dewolf opgehangen en verminkt teruggevonden wordt, staat Mechelen warme weken te wachten. Dewolf was was de man die Molenbeek opgekuist had van drugshandel en migrantenoverlast. Mechelen moet hetzelfde doen. Na een razzia in een café dat vooral door Marokkanen bezocht wordt, ontsnappen twee jongeren en nadien wordt een van hen dood teruggevonden. De migranten verzamelen zich, rascisme en discriminatie zijn de slogans. Aan de andere kant staat het Vlaams Blok met zijn bokshandschoenen. De politie weet enigszins waar ze het moet zoeken, maar bewijzen zijn iets anders. Deleu en Bosmans draven ook weer op.
Het boek is lastig te volgen omdat veel van de achternamen met een V beginnen, dat maakt het voor de lezer niet gemakkelijk om te weten wie wie is en al zeker wanneer dat allemaal politiemensen zijn. Daarnaast staat het boek bol van het overdreven plat taalgebruik, overdreven racisme bij de politie vooral en plat en seksistisch taalgebruik. Ik denk niet dat Deflo dit nodig had om een goed boek te schrijven. Niet de beste van Deflo, dat is zeker.