Dik in mijn hoofd

by Victoria Farkas

Roos is veertien. Ze voelt zich onzeker over zichzelf, over haar lichaam en over haar verliefdheid op een populaire jongen van school. Wanneer er een nieuw meisje in de klas komt, wordt Roos nog onzekerder. Dan begint ook de chaos in haar hooft. Ze begrijpt steeds minder van zichzelf, trekt zich meer en meer terug en maakt met iedereen ruzie. Ze vindt zichzelf dik, veel te dik en besluit drastisch te gaan lijnen. Eerst door niet meer te snoepen, dan door minder te eten en ten slotte door over te geven, laxeermiddelen te gebruiken en fanatiek te gaan sporten. Eindelijk heeft Roos het gevoel dat ze haar leven weer onder controle heeft. Op shool haalt ze alleen nog maar goede cijfers. Ze voelt zich gesteund door pro-ana sites op internet, die haar enige echte contact met de buitenwereld vormen. Roos wordt dunner en dunner, maar ze heeft niet door dat haar leven in gevaar komt.

Genres: Young Adult, Fiction

223 pages, Paperback

First published January 1, 2007

Reviews

[nina · Rating 1 out of 5]

vond dit het zoveelste boek waarin anorexia meer sensationeel lokaas dan een ziektebeeld is

[Carmen · Rating 4 out of 5]

Na het lezen van het boek ‘Jules’ kreeg ik dit boek aanbevolen via Kobo Plus. Aangezien veel boeken over eetstoornissen non-fictie zijn, was ik benieuwd hoe een ‘non-fictief fictief’ boek (zoals de auteur het noemt) over anorexia zou zijn geschreven.

Het boek lijkt vooral bedoeld voor jonge meiden, dus het verhaal vond ik af en toe iets te kinderachtig voor mijn smaak. Wel vond ik het verhaal goed in elkaar steken. Hoewel vaak wordt gedacht dat een eetstoornis enkel een doorgeslagen dieet is van iemand die zichzelf te dik vindt, vind ik het fijn dat de auteur dit cliché niet overneemt in het verhaal.

In plaats daarvan lees je hoe Roos worstelt met de onzekerheden die (vaak) opkomen in de pubertijd en omgaat met die gevoelens door controle op het eten te pakken. Het begint onschuldig, maar gaat al snel van kwaad tot erger. Daarbij komen ook leugens, het zich isoleren van degenen die je liefhebt en die te dichtbij komen, en een vertekend zelfbeeld kijken. Het einde was geen “ze leefde nog lang en gelukkig”-einde zoals ik had verwacht en verraste me in positieve zin. Bij het herstellen van een eetstoornis is communicatie en openheid over gevoelens en gedachten een belangrijk onderdeel, dus dat het boek eindigt met dat Roos haar emoties deelt met haar beste vriendin Karlijn, vond ik een goede afsluiting/boodschap.

[manou gerards · Rating 4 out of 5]

Voor iemand die nog niet veel van anorexia weet is dit denk ik een erg goed boek om te lezen, zeker een jong iemand (aangezien het boek daar ook op gericht is). Het is een goed boek om kennis te maken met het thema en te zien wat iemand met deze eetstoornis allemaal doormaakt. Echter zijn er wel dingen aan dit boek die naar mijn mening niet helemaal kloppen. Zoals al wel meer mensen hieronder neerzetten, anorexia verschijnt niet zomaar uit het niks! Vaak speelt zoiets al heel erg lang bij iemand en dat kon je niet echt zien in dit boek. Wat ik wel erg goed vond was dat Roos niet zomaar van haar ziekte genzen was. Want zo gaat het ook in het echt, anorexia gaat niet zomaar zo weg. Ik vond het ook mooi dat de vriendinnen van Roos, ondanks dat het niet goed meer met haar ging, haar toch probeerde te helpen.

[Steffanie Huurman · Rating 4 out of 5]

Mooi geschreven boek, krijgt van mij 4 sterren omdat ik wel vind dat het einde echter erg snel afgewerkt is terwijl er nog zoveel meer verteld had kunnen worden. Maar ik heb ook wel een traantje moeten laten. Als het boek iets meer inhoud bevatte en dus minder afgeraffeld dan had het boek van mij 5 sterren gekregen

[Sky · Rating 4 out of 5]

Mooi boek

[Magali · Rating 4 out of 5]

Einde te beknopt

[Elien · Rating 3 out of 5]

Snel uitgelezen. Best triggering met de nummers erbij. Wel goed dat de recovery niet rechtlijnig en miraculeus is.

[Zooey · Rating 1 out of 5]

I wrote it once before, and I will state it again here: anorexia does NOT pop up out of nowhere when someone wants to lose weight to impress a guy or after someone makes a remark in the sense of 'you could/should lose some weight'. Having a sister suffering from this terrible disorder, this is one subject I unwantingly got very educated on and I'm very serious about.

Anorexia starts with a deeply rooted problem: there is a lack of self-esteem, a sense of not belonging or not being normal, the need for control on something/anything and the believe that she is never good enough. Often, anorexics are very ambitious and perfectionists. The main character in this book is none of this all. Two people make a remark about her weight, making her decide to lose weight. She goes ahead and eventually loses control.

Like many novels, it starts with harmless dieting turning into calorie counting, vomiting after 'a bad day', laxatives because vomiting could alarm others, an intervention and then a remarkable road to recovery. This book is all that, and forgets about everything inbetween. Real anorexia, the full-blown eating disorder, also deals with extreme restlessness (more than just exercising, anorexics feel the need to ALWAYS move), hiding food, manipulating weighing moments and social isolation that goes beyond cancelling a dinner appointment. These things are all missing in this book.

Recovering from anorexia takes more than an intervention or a wake-up call. Professional help is needed, and a strong family and group of friends help, but an anorexic cannot recover alone. It takes active participation and motivation from them and they have to remind themselves every minute that life actually gets better when they eat and ignore the voice that tells them they are ugly and fat when they do eat. This book made it all seem so easy.

I would give the book zero stars if I could, because it portrayed such an unrealistic view of such a devastating disorder. There is nothing simple about anorexia, or recovering from it. The author claims the book is based on inteviews with anorexics. I don't know the quality of these interviews or how much of their experiences she's actually used for her novel, but somewhere Farkas is lacking. Did she filter out all the non-sensational stuff? I do understand that it must be difficult to understand for people who haven't experienced anorexia from up close, but maybe the author could have picked another subject to write about, instead of dumbing it down to something like this.

My sister is still fighting every day and I feel the need to read whatever I can on the subject, just to look for something, anything to teach me more on how else to help her. Reading this book was a waste of my time and it will be a waste of yours too if you do decide to give this a shot. There's much better literature out there on the subject of anorexia. I'll be happy to direct you to it, if you're interested.

~Zooey Iding

[Chantal Lenting · Rating 1 out of 5]

I can't believe I wasted my time on this book. If I was the writer and would definitely want to write a book about an eating disorder I would do some good research. Talk with girls who have an eating disorder, go to clinics etc, etc. I think then she would have found out that most likely eating disorders are not created around a cute boy in school.

[Leen Delabarre · Rating 3 out of 5]

Goed boek, gelezen uit mijn interesse voor voeding en voedselproblemen en aandoeningen daarrond.
Goed beschreven hoe een probleem rond voeding van kwaad naar erger kan gaan

[Dagmar · Rating 4 out of 5]

Hoe iets onschuldigs uit kan lopen in één grote ramp. Kijk voor mijn volledige recensie op: http://leesendroom.jouwweb.nl/dik-mij...