What do you think?
Rate this book
Less is Enough: Sur l'architecture et l'ascétisme
« Less is more », dit le dicton moderniste. Mais est-ce bien le cas ? À une époque où l'on nous exhorte sans cesse à faire « plus avec moins », pouvons-nous encore romantiser les prétentions du minimalisme ? Le propos d'Aureli s'exprime dans toute son actualité, alors que presque dix ans se sont écoulés depuis sa première publication : il offre un regard critique sur la pratique architecturale et sur les questions fondamentales de la discipline, que ce soit dans le passé ou pour notre avenir, en démasquant habilement l'hypocrisie du capitalisme latent qui esthétise l'ascétisme, tout en continuant de regarder avec espoir la possibilité de conserver l'idée du « less » comme point de départ. Il se veut donc le témoin d'une époque où le cadre théorique et critique de l'architecture nécessitent une profonde reconfiguration.
64 pages, Paperback
First published August 27, 2013
About the author
Pier Vittorio Aureli
36 books60 followersPier Vittorio Aureli studied at the Istituto Universitario di Architettura di Venezia and later at the Berlage Institute in Rottedam. Aureli currently teaches at the AA School of Architecture in London and is visiting professor at Yale University. He is the author of many essays and several books, including The Project of Autonomy (2008) and The Possibility of an Absolute Architecture (2011).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
February 7, 2019
Çok şey anlatan bir kitap. Bir kere okumak bana yetmedi, en kısa zamanda tekrar okuyacağım. Detaylı yorumu ikinci okumaya bırakıyorum. Ama muazzam demeden bırakmayım. Mutlaka okuyun.
May 8, 2016
Koltukname'de yayınlanan yorumumuz:
Yeni yıl kararlarınız için okumanız gereken tek kitap: Az Yeterlidir / Pier Vittorio Aureli / Çev. Baran Bilir / Lemis Yayınları
Lemis Yayınları’ndan çıkan Az Yeterlidir ilk bakışta sanki mimarlık içi bir tartışma gibi dursa da, aslında 21. yüzyılda yaşam nasıl yaşanabilir üzerine çok sıkı ama sade ve zevkli bir okuma.
“Az çoktur”, artık defter kapaklarında bile gördüğümüz, carpe diem kadar sık rastladığımız bir motto oldu. İşte bununla hesaplaşan Aureli, az azdır, diyor, romantize etmeye gerek yok. Rejimler ekonomik krizlerin ve kemer sıkma politikalarının insanları sokağa çıkarmasına değil de evlerinde yemek pişirmeye ve tekrar sökük çorapları dikmelerine sebep olmasını tercih ediyorlar. Ama aynı rejimler aynı insanların bir yandan da gerektiğinde şahane bir tasarım obje vs. için kredi kartına taksit yaptırmayı unutmamalarını da istiyor. Bu çelişkiyi açıklayan Aureli, yoluna az yeterlidir diye devam ediyor. “Az” bu tüketim toplumunun dışına çıkabilme umudu için bir başlangıçtır ama ancak bir başlangıçtır. Yeni kurallarla yeni bir yaşam kurmak gerek.
Brecht’ten, Benjamin’e, Marks’dan Corbusier’e, Calvin Klein’dan keşişlere kadar çok farklı referanslarla ilerleyen kitap, insanın kendi hayatı üzerine kendi kural ve düşüncelerini oluşturmasına imkân veriyor. Manifesto değil, bir soru. Sizce az nedir, yeterli midir, yetiyorsa yettiği şey nedir? Yeni yıl için türlü yeni kurallar oluşturmadan önce okumanızı şiddetle tavsiye ediyoruz. Okumayacağım dinleyeceğim derseniz, aşağıda kendisi kitabı üzerine uzun uzun konuşuyor:
Söz konusu video ve 2015'in en sevdiğimiz diğer kitapları burada.
Yeni yıl kararlarınız için okumanız gereken tek kitap: Az Yeterlidir / Pier Vittorio Aureli / Çev. Baran Bilir / Lemis Yayınları
Lemis Yayınları’ndan çıkan Az Yeterlidir ilk bakışta sanki mimarlık içi bir tartışma gibi dursa da, aslında 21. yüzyılda yaşam nasıl yaşanabilir üzerine çok sıkı ama sade ve zevkli bir okuma.
“Az çoktur”, artık defter kapaklarında bile gördüğümüz, carpe diem kadar sık rastladığımız bir motto oldu. İşte bununla hesaplaşan Aureli, az azdır, diyor, romantize etmeye gerek yok. Rejimler ekonomik krizlerin ve kemer sıkma politikalarının insanları sokağa çıkarmasına değil de evlerinde yemek pişirmeye ve tekrar sökük çorapları dikmelerine sebep olmasını tercih ediyorlar. Ama aynı rejimler aynı insanların bir yandan da gerektiğinde şahane bir tasarım obje vs. için kredi kartına taksit yaptırmayı unutmamalarını da istiyor. Bu çelişkiyi açıklayan Aureli, yoluna az yeterlidir diye devam ediyor. “Az” bu tüketim toplumunun dışına çıkabilme umudu için bir başlangıçtır ama ancak bir başlangıçtır. Yeni kurallarla yeni bir yaşam kurmak gerek.
Brecht’ten, Benjamin’e, Marks’dan Corbusier’e, Calvin Klein’dan keşişlere kadar çok farklı referanslarla ilerleyen kitap, insanın kendi hayatı üzerine kendi kural ve düşüncelerini oluşturmasına imkân veriyor. Manifesto değil, bir soru. Sizce az nedir, yeterli midir, yetiyorsa yettiği şey nedir? Yeni yıl için türlü yeni kurallar oluşturmadan önce okumanızı şiddetle tavsiye ediyoruz. Okumayacağım dinleyeceğim derseniz, aşağıda kendisi kitabı üzerine uzun uzun konuşuyor:
Söz konusu video ve 2015'in en sevdiğimiz diğer kitapları burada.
August 1, 2025
It's time to get rid of my phone.
January 16, 2017
Best essay I have read on contemporary life in ages!
June 12, 2026
que un monje se inspire en una tienda de Calvin Klein para idear un monasterio... tiene bastante sentido. claro, no iba a inspirarse en las rebajas de Guess
November 2, 2020
A short but vital read; an expose into the relationship between architecture, aesthetic minimalism, and consumerism. Less isn't less, nor is it more, it's just having enough; and for once, just being enough. I enjoyed learning about the development of asceticism in the Western tradition; who knew that the Catholic Church made the Franciscan order repent some of their initial thoughts on poverty and acquisition of property? I didn't. Valuable lessons.
July 10, 2022
a brisk and well crafted essay, easy to recommend
June 18, 2026
Let me co-sign everything Pier Vittorio Aureli says.
Una se echa años intentando articular una serie neguits y, de pronto, aparece un librillo que lo comprende todo perfectamente. Y piensas ¡Eso era! ¡Sí, exactamente eso! ¡A eso quería referirme! Es mi sensación favorita, y con Pier Vittorio Aureli me pasa siempre. Es un placer leerlo.
Creo que tiene una metodología de análisis marxista muy clara: depende… Pocas cosas hay que intrínsecamente malas o buenas. Estoy de acuerdo con revivir a Walter Benjamin y su fascinación por lo moderno contrapuesto a los interiores burgueses, porque queda muy claro que algo tiene potencial superador, pero no tiene por qué serlo en sí mismo.
“Benjamin entendió la dimensión subjetiva de la propiedad privada, que implicaba no solo codicia y apropiación, sino también una ilusión de permanencia, arraigo e identidad”. El caso es que, hoy día, siendo ocupantes pasajeros de todo piso de alquiler, tener posesiones y acomodarse en una casa tiene un matiz distinto.
Me gusta cómo usa el "casualmente". Casualmente, parece, hablamos de "menos es más" cuando se avecina que, queramos o no, vamos a tener menos.
Partiendo de entender esto podemos tener una conversación más seria y honesta sobre la casa mínima -en contexto de especulación según metraje cuadrado-, sobre el minimalismo -en contexto de políticas de austeridad-, sobre la vida en comunidad…
"Dentro de este estado, el lema "menos es más" parece, cuanto menos, un comentario sarcástico sobre nuestra situación cada vez más precaria, porque ahora sabemos que menos es simplemente menos y que en ello hay ya muy poco que pueda idealizarse".
"Existe un interés cada vez mayor en las formas de vida de mayor orientación social, como el co-housing o el compartir el espacio doméstico más allá del complejo de la vivienda unifamiliar. Pero lo que rara vez se menciona es que estas formas de vida requieren un pequeño esfuerzo. La convivencia exige una menor libertad individual, aunque puede que eso no sea algo malo. La cuestión es si deben desarrollarse tales formas de vida tan solo por necesidades económicas, o si es solo compartiendo y conviviendo como podemos recuperar la verdadera subjetividad que Karl Marx describió tan bellamente con el oxímoron "individuos sociales": individuos que solo llegan realmente a serlo entre otros individuos."
Y cierra con Marx el muy genio.
Un librín muy completo, lo recomendaré mogollón y creo que volveré a él periódicamente. Creo que esto es lo que debería leerse en vez de La muerte del Eros de Byung Chul Han…
Como persona que se considera desarraigada siempre me quedo con fragmentos que bua, es que son yo literal: “la forma de vida del monje significaba carecer de hogar, ser un extranjero, rechazar cualquier papel dentro de la sociedad”. Me pregunto, ¿hay intención de crear otra sociedad?
Recupero a Benjamin: “Benjamin entendió la dimensión subjetiva de la propiedad privada, que implicaba no solo codicia y apropiación, sino también una ilusión de permanencia, arraigo e identidad. Contra este modelo de habitar, Benjamin propuso la posibilidad del vacío en forma de tábula rasa, un espacio carente de identidad, posesiones o sentido de pertenencia… la única forma de vida aceptable para Benjamin es ser un “bárbaro” moderno capaz de empezar de la nada y dispuesto “a pasárselas con poco; a construir desde poquísimo y sin mirar ni a diestra ni a siniestra”. Aquí Benjamin introduce una de las versiones más radicales y subversivas que adopta el ascetismo en la modernidad, que consiste en el acto de transformar los aspectos más devastadores de la experiencia mdoerna, como el desarraigo y la precariedad, en la fuerza emancipadora que, en una de sus más bellas enigmáticas imágenes que piensan, definió como “El carácter destructivo”.
Nota: leerme “Expriencia y pobreza” y “El carácter destructivo” de Benjamin. Give me more of him.
Una se echa años intentando articular una serie neguits y, de pronto, aparece un librillo que lo comprende todo perfectamente. Y piensas ¡Eso era! ¡Sí, exactamente eso! ¡A eso quería referirme! Es mi sensación favorita, y con Pier Vittorio Aureli me pasa siempre. Es un placer leerlo.
Creo que tiene una metodología de análisis marxista muy clara: depende… Pocas cosas hay que intrínsecamente malas o buenas. Estoy de acuerdo con revivir a Walter Benjamin y su fascinación por lo moderno contrapuesto a los interiores burgueses, porque queda muy claro que algo tiene potencial superador, pero no tiene por qué serlo en sí mismo.
“Benjamin entendió la dimensión subjetiva de la propiedad privada, que implicaba no solo codicia y apropiación, sino también una ilusión de permanencia, arraigo e identidad”. El caso es que, hoy día, siendo ocupantes pasajeros de todo piso de alquiler, tener posesiones y acomodarse en una casa tiene un matiz distinto.
Me gusta cómo usa el "casualmente". Casualmente, parece, hablamos de "menos es más" cuando se avecina que, queramos o no, vamos a tener menos.
Partiendo de entender esto podemos tener una conversación más seria y honesta sobre la casa mínima -en contexto de especulación según metraje cuadrado-, sobre el minimalismo -en contexto de políticas de austeridad-, sobre la vida en comunidad…
"Dentro de este estado, el lema "menos es más" parece, cuanto menos, un comentario sarcástico sobre nuestra situación cada vez más precaria, porque ahora sabemos que menos es simplemente menos y que en ello hay ya muy poco que pueda idealizarse".
"Existe un interés cada vez mayor en las formas de vida de mayor orientación social, como el co-housing o el compartir el espacio doméstico más allá del complejo de la vivienda unifamiliar. Pero lo que rara vez se menciona es que estas formas de vida requieren un pequeño esfuerzo. La convivencia exige una menor libertad individual, aunque puede que eso no sea algo malo. La cuestión es si deben desarrollarse tales formas de vida tan solo por necesidades económicas, o si es solo compartiendo y conviviendo como podemos recuperar la verdadera subjetividad que Karl Marx describió tan bellamente con el oxímoron "individuos sociales": individuos que solo llegan realmente a serlo entre otros individuos."
Y cierra con Marx el muy genio.
Un librín muy completo, lo recomendaré mogollón y creo que volveré a él periódicamente. Creo que esto es lo que debería leerse en vez de La muerte del Eros de Byung Chul Han…
Como persona que se considera desarraigada siempre me quedo con fragmentos que bua, es que son yo literal: “la forma de vida del monje significaba carecer de hogar, ser un extranjero, rechazar cualquier papel dentro de la sociedad”. Me pregunto, ¿hay intención de crear otra sociedad?
Recupero a Benjamin: “Benjamin entendió la dimensión subjetiva de la propiedad privada, que implicaba no solo codicia y apropiación, sino también una ilusión de permanencia, arraigo e identidad. Contra este modelo de habitar, Benjamin propuso la posibilidad del vacío en forma de tábula rasa, un espacio carente de identidad, posesiones o sentido de pertenencia… la única forma de vida aceptable para Benjamin es ser un “bárbaro” moderno capaz de empezar de la nada y dispuesto “a pasárselas con poco; a construir desde poquísimo y sin mirar ni a diestra ni a siniestra”. Aquí Benjamin introduce una de las versiones más radicales y subversivas que adopta el ascetismo en la modernidad, que consiste en el acto de transformar los aspectos más devastadores de la experiencia mdoerna, como el desarraigo y la precariedad, en la fuerza emancipadora que, en una de sus más bellas enigmáticas imágenes que piensan, definió como “El carácter destructivo”.
Nota: leerme “Expriencia y pobreza” y “El carácter destructivo” de Benjamin. Give me more of him.
January 11, 2022
‘Less is more’, her geçen gün daha sık duymaya başladığım bir söylem. Kendime de sıklıkla soruyorum, az çok mudur gerçekten?
Henüz kesin bir yanıt bulamama rağmen yaklaşmış gibiyim, ‘az yeterlidir’.
“Çokluk yerine yeterlidir demek, iyi bir yaşam-yani mülkiyet ethosundan, üretim ve sahip olma kaygısından bağımsız, azın ucu ucuna yeterli olacağı bir yaşam- sürmek için neye gerçekten gerek duyduğumuzu yeniden belirlemektir.”
Kitabında belirttiği gibi az sadece azdır, romantize edilmemeli ya da ideolojiye dönüştürülmemelidir.
“Az çok değil, az yalnızca azdır.”
Kesinlikle iyi bir derleme ve zihin yazısı olmuş. Güzel eleştirlere yer verilmiş. Her bölüm beni bambaşka bir sorgulamaya götürdü, tekrar tekrar okumalıyım! Yakın zamanda okuyacağım…
Henüz kesin bir yanıt bulamama rağmen yaklaşmış gibiyim, ‘az yeterlidir’.
“Çokluk yerine yeterlidir demek, iyi bir yaşam-yani mülkiyet ethosundan, üretim ve sahip olma kaygısından bağımsız, azın ucu ucuna yeterli olacağı bir yaşam- sürmek için neye gerçekten gerek duyduğumuzu yeniden belirlemektir.”
Kitabında belirttiği gibi az sadece azdır, romantize edilmemeli ya da ideolojiye dönüştürülmemelidir.
“Az çok değil, az yalnızca azdır.”
Kesinlikle iyi bir derleme ve zihin yazısı olmuş. Güzel eleştirlere yer verilmiş. Her bölüm beni bambaşka bir sorgulamaya götürdü, tekrar tekrar okumalıyım! Yakın zamanda okuyacağım…
October 5, 2023
"Az çok değildir, az yalnızca azdır. Az, ancak ideolojik aurasının ötesine geçebildiğimiz zaman hem piyasanın dayattığı sözde ihtiyaçlardan hem de borçların dayattığı kemer sıkma politikalarından bağımsız, alternatif bir yaşam biçiminin başlangıç noktası olabilir. Az yeterlidir demek, daha varlıklı olma beklentilerimiz üzerinden bize gözdağı veren borçlar ekonomisinin ahlaki şantajına karşı gelmektir. Ekonomi toplumsal refaha yalnızca çok cinsinden değer biçebilirken -yani, daha çok gelişim, daha çok büyüme- az yeterlidir demek, hem büyüme vaadini hem de kıtlık retoriğinin gözdağını aşmış bir yaşam tarzı belirleme girişimidir."
March 20, 2021
" az yeterlidir demek, daha varlıklı olma beklentilerimizin üzerinden bize gözdağı veren borçlar ekonomisinin ahlaki şantajına karşı gelmektir."
February 9, 2026
neli aastat targemana oli seda hoopis huvitav lugeda. väga teritav !
January 7, 2020
Sanat camiası için yazıldığından eleştirileri ve aforizmaları fragmanlar ve iddialardan müteşekkil, argümanstasyon zayıf.
April 1, 2024
10/10, gràcies per existir
March 24, 2021
Diseñar arquitectura para cubrir la rutina diaria del "yo", no solamente las necesidades como lo predicaba el Menos es más de Mies van der Rohe sino también las expectativas de vida y el ocio, fundamentales para vivir un vida con lo suficiente e impulsar la sociabilidad y el encuentro con el entorno. Lo que faltó fue cubrir al "usuario" creo yo, cómo llegar a entenderlo para diseñar y así convertirse en una forma total de luchar contra el status quo, un verdadero ascetismo, y no ser meramente un Steve Jobs, pero me pareció una lectura grata y ofrece ejemplos variados y un recorrido por la historia que me permite entender qué se espera por ascetismo.
August 5, 2025
Un contraste entre la obligación de la mayor productividad con la menor inversión y la realidad de minimizar todo que en verdad es eso, la reducción del deseo.
A través de distintos ejemplos nos plantea un panorama de la vida ascética y de su comodotización, más allá de un estilo de vida, un mismo objeto de consumo. Desde los monasterios hasta las boutiques, hay una fijación por la excelencia visual de la simplicidad y las dificultades morales que implica el usar menos, o bien no estar sujeto a una obligada inflación de una productividad banal condicionada a un consumo banal.
A través de distintos ejemplos nos plantea un panorama de la vida ascética y de su comodotización, más allá de un estilo de vida, un mismo objeto de consumo. Desde los monasterios hasta las boutiques, hay una fijación por la excelencia visual de la simplicidad y las dificultades morales que implica el usar menos, o bien no estar sujeto a una obligada inflación de una productividad banal condicionada a un consumo banal.
March 30, 2026
Un lungo e accessibilissimo articolo direi, strutturato come un convincente sillogismo verso la problematicizzazione del ruolo dell’architetto e del designer, soprattutto in tempi di design sociale, contestualizzandone gli intenti nobili nella cornice della recessione post 2000.
Considera la sistematica estetizzazione dell’ascetismo, da incoerenza etica a possibile breccia nelle pratiche di design, e insiste sulla non distizione tra il progetto ed il progettista come misurazione della coerenza di intenti.
Bello!
Considera la sistematica estetizzazione dell’ascetismo, da incoerenza etica a possibile breccia nelle pratiche di design, e insiste sulla non distizione tra il progetto ed il progettista come misurazione della coerenza di intenti.
Bello!
September 9, 2020
connecting an ancient technique of the self first to the famous motto of architectural design and economic climate of 21st century. and reclaiming it as a way to create an ars vivendi, as it once was.
consistent as it is, for me, the question still remains: is this reclamation enough? or is it a type of sophisticated nostalgia to turn our faces to self-reflection once again?
consistent as it is, for me, the question still remains: is this reclamation enough? or is it a type of sophisticated nostalgia to turn our faces to self-reflection once again?
September 20, 2025
Great essays, recommended for recent graduates facing many questions about their place in the design world. Not only explains the origin of the term ‘less is ……’, but also raises questions about what 'less' is and how much less is meant by less.
I even created a Pinterest board for some of the references mentioned in the text.
https://pin.it/6RWmNtemC
I even created a Pinterest board for some of the references mentioned in the text.
https://pin.it/6RWmNtemC
March 26, 2026
A short read, and a new way to understand the beginnings and the true ideals behind the modern “minimalism”- in a way also a critic. Aureli as a writer has an immersive way of explaining concepts and to bring a new perspective of what you might already think you know. Loved it as a recent graduate.
March 25, 2025
My first review, and a retrospective one from a loved book last year.
I was in awe of Aureli’s exploration of ascetic and aesthetic tensions in contemporary life. This book influenced my perception of design in ways not many have.
Love to the Italians
I was in awe of Aureli’s exploration of ascetic and aesthetic tensions in contemporary life. This book influenced my perception of design in ways not many have.
Love to the Italians
January 13, 2026
Short book with an interesting deconstruction of asceticism - through architecture and design and their implications. The short reference to pastoral politics also is something that I find highly relevant in the current times.
January 17, 2020
A very compelling book. It brings me to rethink and examine the notion of "less".
August 25, 2023
Ascetismo
December 14, 2023
Menos es aburrido
February 29, 2024
Sempre molt bé, Pier Vittorio Aureli
November 9, 2025
perfect cover to cover
November 12, 2025
Şimdiye dek okuduğum en etkileyici mimari denemelerden biri.
March 27, 2020
Was thinking of Kanye's "minimal monastery" house.
"...the great danger of asceticism, which is its mere aestheticisation, as a style, as an atmosphere."
"...the great danger of asceticism, which is its mere aestheticisation, as a style, as an atmosphere."
June 30, 2016
Fantastic book. The author got me since page one with the idea of keep things simple, in architecture and in live. Have to say it is an old idea brought to the present, but it is nice to remember more is not always better.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews