The Game Boy: Το μοιραίο δέκα

by Μένιος Σακελλαρόπουλος

Η ζωή του βουτούσε στην καταστροφή και το θρίαμβο με κινηματογραφική ταχύτητα. Απ’ τις παράγκες του Μπουένος Άιρες στη λάμψη του Κολωνακίου, κι απ’ τις αλάνες του χωριού του στα μεγάλα σαλόνια της Ευρώπης. Μοναδικά προικισμένος. Ευλογημένος και καταραμένος. Το «Άτι» της Αργεντινής χόρευε με την μπάλα και γύρω του χόρευαν όλοι...
Ο Μάριο Σεμπάστιαν Λόπεζ, φαινόμενο των καιρών, οδήγησε τον ΠΟΚ στην κορυφή της Ελλάδας, λάμποντας ο ίδιος στο μεγάλο πάρτι, το Τσάμπιονς Λιγκ. Με τον ίδιο τρόπο έλαμπε στις μεγάλες αθηναϊκές πίστες. Μέχρι που δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του, πνιγμένος στην κραιπάλη. Το μοιραίο δεκάρι άρχισε να μυρίζει ανημποριά, αλκοόλ, ντόπα. Έζησε την απόλυτη δόξα και έπαιξε το «ένα δύο» με την καταστροφή, συμμετέχοντας στο παιχνίδι τού «όλα ή τίποτα».
Για το 10, που έσταζε ταλέντο, αδυναμία, φάρμακο και φαρμάκι, έμελλε ν’ αποφασίσει η μοίρα, τυφλή κι αναίσθητη.
Η λύτρωση τρεμόπαιζε αναποφάσιστη, έχοντας να διαλέξει ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο, το απόλυτο και το τίποτα, όπως στο Game Boy.
Ένα συγκλονιστικό θρίλερ, μια «ταινία» με συνεχείς ανατροπές, «γυρισμένη» στην Ελλάδα, την Αργεντινή και την Ελβετία, ταξίδι στο λαμπερό και συνάμα σκοτεινό κόσμο του star system.

«...Η καρδιά του χτυπούσε τόσο δυνατά, λες και θα ’σπαγε την πόρτα για ν’ αποδράσει μια για πάντα.
»Η ανάσα του τον έκαιγε, κι ήξερε ότι δεν έφταιγαν τα –μάλλον τέσσερα– σκέτα ουίσκι που είχε πιει στο μπαρ του ξενοδοχείου.
»Πνιγόταν! Κι αυτό το πνίξιμο, που του είχε υγράνει –σαν δάκρυ– τα μελιά του μάτια, τον έκανε να νιώθει σαν να έχανε τον κόσμο».

349 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο...
Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα.
Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι.
Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα.
Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του.
Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή).
Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...

Reviews

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Ο Αργεντίνος άσος του ποδοσφαίρου, Μάριο Λόπεζ, «το Άτι», καλπάζει ξέφρενα μέσα στα ελληνικά γήπεδα. Με το μεγάλο του ταλέντο και με περίσσια επιδεξιότητα κατάφερε να οδηγήσει τον ΠΟΚ στην κορυφή της Ελλάδας.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπουένος Άιρες μέσα στην φτώχεια. Σπίτι του μια παράγκα και μοναδική του χαρά το παιχνίδι στις αλάνες με την μπάλα. Από το απόλυτο τίποτα, η τύχη του χαμογέλασε και κατάφερε να έχει τα πάντα. Η ζωή του μοιάζει σαν όνειρο. Έχει φήμη, δόξα, χρήμα, πολυτελές σπίτι, γυναίκες και ξέφρενη νυχτερινή ζωή. Επαναπαύεται στις δάφνες του και συνεχίζει ακάθεκτος τις κραιπάλες. Το μοιραίο δεκάρι αρχίζει να μυρίζει σταδιακά ανημποριά, αλκοόλ και ντόπα. Και κάπως έτσι ξεκινά η κατρακύλα.

📌«Το Άτι» σταμάτησε να καλπάζει. Κόκκινη κάρτα.

📌Τα φώτα σβήνουν και η αυλαία πέφτει.

📌Η ανώμαλη πτώση ενός ειδώλου.

📌Απανωτά λάθη που θα του κοστίσουν τα πάντα και ο Μάριο καλείται να πληρώσει το ανάλογο αντίτιμο…

Ο κ. Σακελλαρόπουλος είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Η πένα του μοναδική, ανθρώπινη, άμεση. Έχοντας διαβάσει τα περισσότερα βιβλία του, η σύγκριση με τα μεταγενέστερα είναι αναπόφευκτη και η συγγραφική του εξέλιξη είναι πασιφανής. Αν και «δεν το’χω» με το ποδόσφαιρο, το συγκεκριμένο βιβλίο με κέρδισε σε όλες τις φάσεις και σε όλα τα σημεία (για να μιλήσω με ποδοσφαιρικούς όρους), είναι ευκολοδιάβαστο και διδακτικό. Ένα βιβλίο με ανατροπές, ένα ταξίδι στο λαμπερό και συνάμα σκοτεινό κόσμο του star system. Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω. 8 / 10

[Lia Panagiotidou · Rating 5 out of 5]

Το τελευταίο βιβλίο που μου είχε μείνει αδιάβαστο από τα βιβλία του κυρίου Σακελλαρόπουλου, το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε.. Δεν θα πρωτοτυπήσω, για ακόμα μία φορά θα μιλήσω για το πόσο πολύ μου αρέσει αυτή η γρήγορη, άμεση γραφή του, η τόσο διδακτική, με το τέλος στο οποίο πάντα υπάρχει θεία δίκη. Το συγκεκριμένο βιβλίο όπως και το "Θα πεθάνεις ρε", ίσως επειδή έχει να κάνει και με το ποδόσφαιρο που τόσο καλά το κατέχει, ίσως που είναι και τα δύο γεμάτα ανατροπές, είναι μέσα στα καλύτερά του για μένα! Είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου συγγραφείς και έχει τον τρόπο να με κάνει να θέλω να διαβάσω κάθε του βιβλίο, τόσο ώστε εγώ που δεν έχω μεγάλη σχέση με την... ασπρόμαυρη θεά και τις ομάδες, να είμαι έτοιμη να αγοράσω και το λεύκωμα-αφιέρωμα που έχει γράψει για τον Παναθηναϊκό! Ανυπομονώ για το επόμενο!!!!!

[Alexia Theogiani]

Ήθελα να το βρω διακαώς!! Ήθελα οπωσδήποτε να το διαβάσω!! Και το ξετρύπωσα στην τοπική Βιβλιοθήκη του Δήμου Σοφάδων, όπου όταν εργαζόμουν εκεί, ως βιβλιοθηκονόμος, στην ανανέωση της συλλογής, εγώ το είχα δώσει στην παραγγελία!! Αλλά τα χρόνια περνούν και η μνήμη εξασθενεί! Ο λόγος της έντονης επιθυμίας μου; Καθώς ο κ. Σακελλαρόπουλος μας έχει χαρίσει μοναδικές στιγμές με την αστείρευτη και τόσο γεμάτη πένα του, ήθελα να δω το μεταβατικό πέρασμα, από την αθλητική γραφή, στην άκρως λογοτεχνική… Η ανάγκη να ξεδιπλωθεί και να ‘αλωνίσει’, το χάρισμα γραφής του Μένιου, ήταν επιτακτική και ευτυχώς για όλους εμάς, επαναλήφθηκε άλλες 14 φορές!!!
Στο The game boy, Το μοιραίο 10, οι ήρωες παρατάσσονται από τον συγγραφέα, άκρως αληθινοί, με σαφήνεια και ζωντάνια. Είτε αρέσει το ποδόσφαιρο, είτε όχι, καθώς πρόκειται για ένα ανάγνωσμα που έχει ως κύριο άξονα τον κόσμο του ποδοσφαίρου, σε καθηλώνει η εξέλιξη της ιστορίας και ο τρόπος προσέγγισης των γεγονότων. Με αντικειμενικότητα και ορθή κρίση. Οι πρωταγωνιστές συνδέονται μεταξύ τους, με μαεστρία και η ανατροπή είναι το στοιχείο που σε συνεπαίρνει και σου γεννά ποικιλόμορφα συναισθήματα… Το λογοτεχνικό ξεκίνημα του συγγραφέα και δημοσιογράφου, ήταν εντυπωσιακό και φτάνει μέχρι σήμερα, έχοντας στο βιογραφικό του μια σειρά από αληθινά διαμάντια, που μας ταξιδεύουν και μας αναγεννούν… Εν αναμονή της ‘Πυραμίδας της οργής’ του, λοιπόν, στις 25 Οκτωβρίου, για μια ακόμη λογοτεχνική πανδαισία, με την υπογραφή του Μένιου Σακελλαρόπουλου!

[Stratos · Rating 3 out of 5]

Ένα ακόμα ενδιαφέρον βιβλίο του γνωστού αθλητικού δημοσιογράφου με το οποίο φαίνεται πως τείνει να γίνει ένας καλός συγγραφέας. Σύγχρονο το θέμα, τα προβλήματα, οι χαρακτήρες και σίγουρα σε κρατάει σε γωνία.