Vous qui n'avez jamais été tués

by Olivier Séchan, Igor B. Maslowski

«A absorbé une forte dose de fluorure de sodium dans de l'alcool.»

Voilà ce que donne l'analyse de mes viscères. On m'a bel et bien empoisonné. Charmant ! Qui a osé ? Difficile à dire. Des ennemis, j'en avais à la pelle. Et ils étaient tous présents à la réunion de la veille. Des fielleux que le succès de mes livres rend fous de rage, des auteurs ratés, des poètes à la manque... L'enquête sera délicate ! Pourvu que ces empotés de pieds-plats fassent bien leur travail ! Ça m'intéresserait de voir mon assassin griller sur la chaise électrique. Les fantômes aussi ont des principes...

Ironie et humour pour ce petit chef-d'œuvre couronné par le Prix du Roman d'Aventures en 1951.

Genres: Mystery, France

222 pages, Paperback

First published January 1, 1951

Reviews

[Effie Saxioni · Rating 4 out of 5]

Ένα γαλλικό μπισκοτάκι,συνοδεία για τον απογευματινό καφέ,ολοκληρώθηκε εντός σχεδόν τριών ωρών.Ένα whodunit καθαρόαιμο,με χιούμορ και σαρκασμό αλλά και με έρευνα και διαλεύκανση στις κατάλληλες αναλογίες.Δεν το είχα ματαδεί,σκιάχτηκα λίγο με το εξωφυλλάκι,αλλά η πρώτη βόλτα στη Βιβλιοθήκη μετά την καραντίνα,με επιβράβευσε με μια ωραία ιστορία.Αν το πετύχετε πουθενά,χαρίστε του ένα απογευματάκι!
Τίτλος ελληνικής έκδοσης:Εσείς που δεν έτυχε ποτέ να σας σκοτώσουν.
4⭐

[D'Ailleurs · Rating 4 out of 5]

Διακόσιες σαράντα σελίδες καθαρής απόλαυσης: ένας δολοφονημένος συγγραφέας που, ως φάντασμα, προσπαθεί να βρει το δολοφόνο του, ένα χιουμοριστικό whodunnit, με το μυστήριο να παραμερίζεται μπροστά στις φαρσοκωμικές σκηνές και στη λεπτή ειρωνεία. Ευχάριστο, ανάλαφρο αρκετά αστείο, ότι πρέπει για κυριακάτικο απόγευμα.

[Sandra Kambouri · Rating 4 out of 5]

Πόσο ανέλπιστα όμορφα πέρασα μ' αυτό το βιβλιαράκι! Στο οποίο κυριολεκτικά έπεσα πάνω του μετά από προτροπή βιβλιοφιλης που έλεγε ακριβώς αυτό. ''Αν πέσετε πάνω του μην το προσπεράσετε''. Ή, κάπως έτσι τέλος πάντων. Έπεσα πάνω του και το πήρα. Και το απόλαυσα.

Αν και απ' την αρχή οι υποψίες μου στράφηκαν σε έναν συγκεκριμένο ύποπτο και στην συνέχεια μέσα από την περιγραφή της σκηνής που έλαβε χώρα το βράδυ της δολοφονίας του Λέστερ Καραντάιν (βράδυ που είχε διοργανώσει συγκέντρωση στο σπίτι του και φυσικά ήταν γεμάτο κόσμο. Και οι περισσότεροι από αυτούς είχαν την ευκαιρία καθώς έμειναν μόνοι μαζί του πίνοντας) κατάλαβα πάνω-κάτω τι είχε γίνει, όλο το βιβλίο ήταν πραγματικά απολαυστικό.

Αστυνομικό με αρκετές δόσεις χιούμορ. Και μεταφυσικό θα έλεγε κανείς. Αλλά χωρίς υπερβολές και χωρίς καθόλου μα καθόλου να κουράζει. Εν ολίγοις, ο Λέστερ είναι πλέον φάντασμα. Με αυτήν την ιδιότητα λοιπόν, παίρνει μέρος στις έρευνες για την δολοφονία του μιας κι ούτε ο ίδιος δεν ξέρει τι ακριβώς του συνέβη και γιατί. Τριγυρίζει στο σπίτι του, στο αστυνομικό τμήμα, στα σπίτια των φίλων και γνωστών που τώρα είναι όλοι ύποπτοι, και συμμετέχει ως ακροατής στις ανακρίσεις τους. Πριν από την ανάκριση, κάνει μια αναδρομή στην σχέση που είχε με τον κάθε έναν από τους υπόπτους και φέρνει στο μυαλό του συγκεκριμένες στιγμές, που είτε τους έφεραν πιο κοντά είτε τους απομάκρυναν, ψάχνοντας έτσι να βρει το κίνητρο για την δική του δολοφονία.

Όλοι φαίνεται να έχουν κάποιους λόγους ''έχθρας'' για το πρόσωπό του καθώς ήταν αναγνωρισμένος συγγραφέας με τα μικρά του μυστικά κι ο κύκλος του αποτελούνταν από ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων που άλλοι τον ζήλευαν και άλλοι τον εχθρεύονταν. Είναι ικανοί αυτοί οι λόγοι να σπρώξουν έναν άνθρωπο να γίνει δολοφόνος; Και όχι μόνο μία φορά. Γιατί έρχεται και δεύτερος νεκρός. Κι ακολουθεί και τρίτος...

Εν κατακλείδι, το βιβλιαράκι αυτό μας δίνει ακριβώς αυτό που μας υπόσχεται. Αυτό που εμείς δεν ξέρουμε. Πώς ζουν, πώς κινούνται, πώς σκέφτονται αυτοί που έτυχε να τους σκοτώσουν :)

[Maria Altiki · Rating 3 out of 5]

Το συγκεκριμένο βιβλίο επέλεξα να το διαβάσω γιατί είχε παρόμοια υπόθεση με το «Εφτά φεγγάρια του Μαάλι Αλμέιντα». Ήταν γρήγορο και ευχάριστο αλλά σε τίποτα δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με το βιβλίο του Karunatilaka.

[Math le maudit · Rating 4 out of 5]

Un polar sympa, de la main du papa de Renaud Séchan et qui a quand même eu le prix du roman d' aventures (en tout cas il me semble). L' idée originale du roman, c' est que le narrateur, c' est le cadavre ! A lire, ça vaut le déplacement !