Hellados

by Nodar Dumbadze, Karolina Khatia (Translator), Irma Mardaleishvili (Translator)

Hellados von Nodar Dumbadze erzählt über die Geschichte von zwei Teenagern aus Abchasien – Djemal und Ianguli. Als Djemal von Tiflis nach Suchumi zur Verwandtschaft umzieht, wird er mit dem Häuptling des Stadtviertels, dem griechischen Jungen Ianguli, konfrontiert. Ihre Beziehung, die am Anfang voll von Brüskierungen war, entwickelt sich langsam zur starken Freundschaft. Djemal erfährt mehr über Iangulis Leben, seine Familie und seine Liebe… Eines Tages kommt Ianguli zu Djemal und teilt ihm mit, dass er gezwungen ist, Abchasien für immer zu verlassen, denn die Griechen zurück nach Griechenland kehren und sein Vater auch. Janguli ist verzweifelt, denn seine Heimat, sein Hellados, Abchasien und die Straße ist, wo er aufwuchs. Dann geschieht aber etwas unerwartetes … Diese georgische Erzählung ist in mehreren Sprachen übersetzt worden. In diesem Buch erzählen Irma und Khatia die Geschichte in der deutschen Sprache.

Genres: Georgian, Short Stories, Classics, Fiction, Young Adult

44 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Nodar Dumbadze (July 14, 1928 – September 4, 1984) was a Georgian writer and one of the most popular authors in the late 20th-century Georgia.
Born in Tbilisi, he graduated from the Faculty of Law at Tbilisi State University in 1950. The same year, his first poems and humorous stories appeared in the Georgian press. He edited the satirical magazine Niangi from 1967 until 1972 when he became a secretary of the Union of Georgian Writers and a member of the presidium of the Union of Soviet Writers in 1972. Most of his fame came through his novels Me, Grandma, Iliko and Ilarioni (1960), I Can See the Sun (1962), A Sunny Night (1967), Don’t Be Afraid, Mother! (1971), The White Banners (1973), and The Law of Eternity (1978). His works are remarkable for simplicity and lyricism of the prose, humor, and melancholy coupled with optimism. He was awarded the Shota Rustaveli State Prize in 1975 and the Lenin Prize in 1980. Most of his major works have been dramatized and/or filmed. He died in Tbilisi and was buried there, at the Children’s Town "Mziuri" founded by him.

Reviews

[ნატი]

დღეს დუმბაძის ხასიათზე ვიყავი და ჰელადოსი გადავიკითხე კიდევ ერთხელ. არ იცვლება შეფასება - შეუდარებელია.

[Tamuna]

One of the very few stories that still make me just as emotional as the first time I read it. This, in my opinion, is Dumbadze at his best, sending his readers on an emotional journey of unexpected proportions with such a short story. The story is about a lot of things. It's about boys trying to gain their place in life as men, it's about enmity and friendship and love of home.

[tatiaa gogoberidze]

ეჰ იალბულ, იალბულ…

[Toma]

I want to read book!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Giorgi Tsiklauri]

Madloba mia

[AnaMaria Barbb]

არ ვიცი, ერთმა პატარა მოთხრობამ როგორ უნდა აგიფორიაქოს გული წლების წაკითხვის შემდეგაც კი, მაგრამ როცა სათაურს კითხულობ, ჩაგესმის ბერძნული ლანძღვა-გინება და ისეთი ელფერი იქმნება, თითქოს მართლა შენ გადაგხდა ეს ყველაფერი,გახსენდება იმ ბავშვობის პერიოდი,რომელიც არასდროს გქონია.

[abgd evzt]

აი ზუსტად 5/4 წიგნია(თუ რაცაა)

[Lola Memiadze]

sad

[Kakha]

გულში გამჭოლი მოთხრობაა, გამაოგნებელი, მშვენიერი და ადამიანური.
ძნელია ამ დიდი მწერლის ნაწარმოებების კითხვა, გულითაა ძნელი, თორემ ისე გიზიდავს ყველაფერი, რაც კი ამ ადამიანს დაუწერია და, მაგალითად, მე სულ იმაზე მწყდება გული, მეტის შექმნა რომ ვერ მოასწრო, უფრო ბევრი არაჩვეულებრივი მოთხრობის დასაწერად დრო აღარ ეყო ამ ქვეყანაზე.

[Keti Soloshvili]

ისტორია ორი ადამიანის დამეგობრებასა და სამშობლოს სიყვარულზე. მცირე ზომის ნაწარმოებია, მაგრამ უდიდესი აზრი დევს. სევდიანიცაა და მხიარულიც, მსუბუქად იწყება და მძიმედ მთავრდება. მოკლედ ერთი დიდი სიამოვნებაა "ჰელადოსის" წაკითხვა.

[Giorgi Badalashvili]

შესანიშნავი მოთხრობაა, რომელიც ნოდარ დუმბაძისეული უმარტივესი ენით არის დაწერილი და, როგორც ყოველთვის, სიყვარულის გარშემო ტრიალებს. ფინალიც თავისთავად გამორჩეულია და მეტ აზრს სძენს ტექსტის მთავარ იდეას.

[Giorgi Shakarashvili]

This is one of the best stories I've ever read.Nodar Dumbadze is one of the greatest Georgian authors.

[ანკა ლობჯანიძე]

„სამშობლო უფრო ღრმადაა, უფრო შიგნით..“

[Oti Jinchveladze]

არვიცი ასე პატარა ნაწარმოებში რამხელა აზრი დევს, სიტყვები არმყოფნის ეს ყველას უნდა ჰქონდეს წაკითხული💟💟💟

[kvasho]

“სამშობლო უფრო ღრმადაა,უფრო შიგნით.”

[Saba]

kai wignia albat.axla unda davujde da wavikitxooooooo:)

[Jemo]

“სამშობლო უფრო ღრმადაა, უფრო შიგნით…”

ყველაფერს იტევს ეს პატარა მოთხრობა: მეგობრობას, კაცობას, სამშობლოს… ჩხუბში მხოლოდ ძლიერი არ იმარჯვებს. ხელწაკრულმა, დიდგულა იანგულიმ 3 სილა გააწნა ჯემალს, ჯემალმა არცერთი, მაგრამ ჩხუბი მაინც ჯემალის გამარჯვებით დასრულდა. ჯემალმა შეაგინა იანგულის, იანგულიმ არა, მაგრამ ჩხუბი მაინც იანგულიმ მოიგო.

[Diana Chachua]

საუკეთესო. ძალიან დიდი ხნის წინ წავიკითხე პირველსდ,სკოლაში,მაგრამ მაგის შემდეგ მუდმივად გადავიკითხავ ხოლმე. ძალიან ახლოსაა,გულშია ეს მოთხრობა.
“სამშობლო უფრო ღრმადაა,უფრო შიგნით” - მაშინ არ მესმოდა,მაგრამ ახლა,როგორც ემიგრანტს,იდეალურად მესმის.

[Eleni Panagakou]

Nodar Dumbadze is the most heartwarming and heartbreaking author I have ever come across to and I will probably not stop saying this.
As a Greek living abroad this story made me cry a little bit more.

[Nata]

Simply amazing.

[Khatuna Shedania]

არ მახსენდება სხვა წიგნი, ასე და ამდენი რომ მეტიროს მისი წაკითხვისას! 😭😭

[წიო]

"-ეს ამოსვირინგებული სიტყვაა, ჯემალო.სამშობლო უფრო ღრმადაა, უფრო შიგნით.."

[Liza Osepaishvili]

მიყვაააარს

[Giorgi Papuashvili]

ამაზე კომიქსი მაქვს გაკეთებული

[tatka]

,,იანგული დაბრუნდა” 💔

[Mariamii Charbadze]

ნუ არ არსებობს ნოდარ დუმბაძის წიგნი რომელიც არ მომწონებია❤️.

[Шоира Шагиаҳмедова]

My first love❤

[Sophio]

თავიდან უნდა გადავიკითხო ეს მოთხრობა. 🥰

[Nini]

ეს ნაწარმოები ჩემთვის სამშობლოა...

[Jeko Badalashvili]

დაბრუნდა იანგული ((