What do you think?
Rate this book
Il circo dell'arte e del dolore
Ólafur Benediktsson, un medico a cui è stata commissionata un'imperscrutabile ricerca, viene spedito all'altro capo del mondo, a osservare da vicino la comunità di Yosoy, stanziata alla periferia di Reykjavik.
E lì si infrangono le sue teorie sull'origine e sulla percezione del dolore, costruite in tanti anni di onorata docenza.
Oggetto dei suoi studi questa volta non sono i degenti rinchiusi in un ospedale, bensì un'insolita compagnia teatrale la cui arte, terribile e sublime, è quella corporale. L'abilità del lanciatore di coltelli non è evitare di ferire il ragazzo che gira velocissimo nella ruota, la carica erotizzante della stella più luminosa del circo non è l'esibizione delle sue nudità.
Una sorta di disconnessione sensoriale governa quel piccolo mondo, dove i corpi sembrano anestetizzati e le anime paiono dormire sonni profondi. Eppure la bimba che Ólafur si ritrova come vicina di casa, e che si lega a lui fin dal primo istante in modo tanto viscerale quanto inspiegabile, patisce atroci tormenti senza che vi sia una sola ragione accettabile.
E lì si infrangono le sue teorie sull'origine e sulla percezione del dolore, costruite in tanti anni di onorata docenza.
Oggetto dei suoi studi questa volta non sono i degenti rinchiusi in un ospedale, bensì un'insolita compagnia teatrale la cui arte, terribile e sublime, è quella corporale. L'abilità del lanciatore di coltelli non è evitare di ferire il ragazzo che gira velocissimo nella ruota, la carica erotizzante della stella più luminosa del circo non è l'esibizione delle sue nudità.
Una sorta di disconnessione sensoriale governa quel piccolo mondo, dove i corpi sembrano anestetizzati e le anime paiono dormire sonni profondi. Eppure la bimba che Ólafur si ritrova come vicina di casa, e che si lega a lui fin dal primo istante in modo tanto viscerale quanto inspiegabile, patisce atroci tormenti senza che vi sia una sola ragione accettabile.
348 pages, Paperback
First published January 1, 2005
7 people are currently reading
103 people want to read
About the author
Guðrún Eva Mínervudóttir
24 books107 followersGuðrún Eva's first book, Sóley sólufegri, came out in 1998 in a very limited edition. In the same year the publishing house Bjartur published her short story collection Á meðan hann horfir á þig ertu María mey (While He Watches You, You are the Virgin Mary), to much acclaim. Since then Guðrún Eva has published five novels, a collection of philosophical stories for children published by The National Centre for Educational Materials and a book of poetry. She has also translated novels by foreign authors.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
July 25, 2019
Mannshugurinn og sársaukinn, sá líkamlegi og andlegi, skömmin og blygðunin. Stórar spurningar, og miklar vangaveltur um mannshugann og tilfinningarnar. Þegar Jói fer að finna til sársauka deyr hann, þegar Madame hættir að finna fyrir blygðun, sem er vissulega eitt form sársauka, lifir hún. Það er áhugaverð samloka.
Persónurnar eru flestar brothættar, hver með sínu móti og margar þeirra berjast við að afneita smáborgaranum í sjálfum sér, verða annað, verða sérstök. Af einhverjum ástæðum fór ég að hugsa um gagnrýnandann sem eyddi öllum línunum í kvikmyndagagnrýinni að velta upp mögulegri hneykslun smáborgaranna á heimi kvikmydarinnar. Ég fann einhverja líking með honum og sumum þessara brothættu persóna Yosoy sem börðust við að afneita smáboraralegri tilveru heimsins og heimsins í sjálfum sér.
Það tók mig langan tíma að klára þessa bók og fleiri en eina atrennu. Stundum er það svo að ef maður nær ekki andlegu sambandi við sögu á fyrstu hundrað blaðsíðunum lendir hún í hilluna sem geymir bækur til síðari tíma. Svo heltók skilduræknin mig enda ekki búið að nema hana burt ásamt blygðuninni og ég byrjaði á nýjan leik. Fljótlega náði sagan að opna sér leið inn um lúgu að heilanum og hélt fullum dampi fram að lokadegi. Þ.e. þá daga sem hún var ekki að þvælast í öðrum landshluta en ég.
Persónurnar eru flestar brothættar, hver með sínu móti og margar þeirra berjast við að afneita smáborgaranum í sjálfum sér, verða annað, verða sérstök. Af einhverjum ástæðum fór ég að hugsa um gagnrýnandann sem eyddi öllum línunum í kvikmyndagagnrýinni að velta upp mögulegri hneykslun smáborgaranna á heimi kvikmydarinnar. Ég fann einhverja líking með honum og sumum þessara brothættu persóna Yosoy sem börðust við að afneita smáboraralegri tilveru heimsins og heimsins í sjálfum sér.
Það tók mig langan tíma að klára þessa bók og fleiri en eina atrennu. Stundum er það svo að ef maður nær ekki andlegu sambandi við sögu á fyrstu hundrað blaðsíðunum lendir hún í hilluna sem geymir bækur til síðari tíma. Svo heltók skilduræknin mig enda ekki búið að nema hana burt ásamt blygðuninni og ég byrjaði á nýjan leik. Fljótlega náði sagan að opna sér leið inn um lúgu að heilanum og hélt fullum dampi fram að lokadegi. Þ.e. þá daga sem hún var ekki að þvælast í öðrum landshluta en ég.
December 16, 2020
Loksins búinn með þessa eftir að hafa byrjað á henni fyrir kúrs í vor en ekki klárað.
Margar góðar pælingar og hugmyndir og geggjaður heimur sem hún býr til. Tengdi bara ekki nógu mikið og fannst nokkrum persónun og blaðsíðum ofaukið. Ekki hjálpaði þetta langa bil á milli lestra.
Margar góðar pælingar og hugmyndir og geggjaður heimur sem hún býr til. Tengdi bara ekki nógu mikið og fannst nokkrum persónun og blaðsíðum ofaukið. Ekki hjálpaði þetta langa bil á milli lestra.
June 11, 2019
Reread:
I was still drawn into this story, almost as much as during my first read. There's no denying that Minervudottir is a skilled writer, and this story is both dark, original and fascinating.
This writer is a brilliant genius. She explains deep and complex ideas easily and beautifully, while telling dark and captivating tales of the grotesque and unbelievable. You suddenly get an urge to visit Iceland.
I was still drawn into this story, almost as much as during my first read. There's no denying that Minervudottir is a skilled writer, and this story is both dark, original and fascinating.
This writer is a brilliant genius. She explains deep and complex ideas easily and beautifully, while telling dark and captivating tales of the grotesque and unbelievable. You suddenly get an urge to visit Iceland.
December 11, 2013
Well written interesting book about surreal circus. I didn´t always understand it but it grabbed me and I finished it and liked it. Don´t know quite why. Think it is just because of the imagination and the writing skills of the author.
January 6, 2019
Un libro, una scrittrice, una scoperta...
preso da Beppe (massena28), l'ho visto, o meglio l'aveva visto alewoolf, ma fui più veloce e il giorno dopo era mio...
L'islanda deve essere un paese strano, probabilmente i lunghi e bui mesi invernali catalizzano la fantasia, che diventa sfrenata e accesa, quasi fluorescente...il libro è scritto benissimo e scorre (complimenti anche alla traduttrice...) così bene che ti viene voglia di imparare l'islandese!!!
La storia potrebbe anche essere vera, dato che ormai in questa parte di millennio la realtà, spesso supera la fantasia, il dolore ha molti aspetti e i personaggi cercano di adattarsi ad esso e lo indossano...tante solitudini che si sfiorano...e poi il colpo finale...
un peccato che questo sia il solo libro tradotto di questa giovane scrittrice.
P.s.
Recensione scritta all’epoca su Anobii.
P.p.s
Poi negli anni ne scrisse altri, scrittrice tosta, venne in Italia, da Beppe, al Luna’s Torta, a presentare il nuovo libro, presentazione emozionante, con letture scelte da me e lette dall’amica Laura Riviera!
preso da Beppe (massena28), l'ho visto, o meglio l'aveva visto alewoolf, ma fui più veloce e il giorno dopo era mio...
L'islanda deve essere un paese strano, probabilmente i lunghi e bui mesi invernali catalizzano la fantasia, che diventa sfrenata e accesa, quasi fluorescente...il libro è scritto benissimo e scorre (complimenti anche alla traduttrice...) così bene che ti viene voglia di imparare l'islandese!!!
La storia potrebbe anche essere vera, dato che ormai in questa parte di millennio la realtà, spesso supera la fantasia, il dolore ha molti aspetti e i personaggi cercano di adattarsi ad esso e lo indossano...tante solitudini che si sfiorano...e poi il colpo finale...
un peccato che questo sia il solo libro tradotto di questa giovane scrittrice.
P.s.
Recensione scritta all’epoca su Anobii.
P.p.s
Poi negli anni ne scrisse altri, scrittrice tosta, venne in Italia, da Beppe, al Luna’s Torta, a presentare il nuovo libro, presentazione emozionante, con letture scelte da me e lette dall’amica Laura Riviera!
January 8, 2026
Ég naut þess þokkalega að lesa þessa bók. Þó aðeins ein af þremur spennuþráðunum voru þess virði að bíða eftir þeim. Nokkrir karakterar voru dýpri en aðrir og ég var mjög hrifin af þeim sem ég tengdist. Hún kom mér alveg á óvart in a way. En ég bið ykkur að vera varkár að missa ykkur fyrirfram. Bara muna að hafa gaman.
Read
January 20, 2014Í gærkvöldi lauk ég við Yosoy. Ég held að það sé rétt að geyma jólabækurnar, helst þetta hátt í áratug. Orðið sem kemur helst upp í hugann, til lýsingar á innihaldi, er „áhugavert“. Ekki svona yfirlætislegt „áhugavert“ heldur raunverulega áhugavert. Hugsunin í henni er falleg. Einhvers staðar stóð í bók eftir Guðrúnu Evu að ástin fælist í samræmi orða og gjörða – góður litteratúr felst þá kannski í samræmi stíls og frásagnar. Eva skrifar „bókmenntastíl“, sem er einsog ég hef nefnt ekki eftirlætis stíllinn minn – það er margt sem hann gerir mjög illa og þvælist fyrir í frásögn, t.d. að innri mónólóg sögupersóna eiga það til að renna saman og karakterar verða hver öðrum líkir í því hvernig þeir hugsa um hlutina (þótt þeir geri ólíka hluti og hagi sér á ólíkan hátt þá greina þeir gjörðir sínar eins). Þetta truflar minna þegar sagan er orðin fantasískari – truflar þá raunar ekki neitt. Yosoy gleypti mig með húði og hári, ég las hana af áfergju, naut hennar og finnst hún hafa auðgað mig. Það eru taumar af Þúsundogeinninótt í bókinni og taumar af Survivor, taumar af dularfullum bíómyndum um hina ofurríku og siðspilltu (The Game; Surviving the Game), taumar af Lynch og talsvert af existensíalisma og jafnvel frumspeki. Og hún er heillandi, sagan er heillandi.
Bókin er ógeðsleg. Það er fullt af ógeði í henni. En ég áttaði mig eiginlega ekki á því fyrren eftir á. Seint í gærkvöldi horfði ég á sjónvarpsþátt þar sem hönd var söguð af manni og ég hryllti mig og sneri mér undan svo ég þyrfti ekki að fylgjast með viðbjóðnum. Ég á bágt með alls konar skurði í bíómyndum. En svona lagað snertir mig talsvert síður í bókum, verður að viðurkennast. Holdið rofnar ekki á blaðsíðunni. Mér geta samt þótt lýsingarnar fasínerandi. Sem er merkilegt. Mér þykja ekki allar lýsingar heillandi. Á dögunum var ég að hugsa um að lesa loksins Rauða herbergið eftir Strindberg – ég opnaði hana og las fyrstu síðuna (einsog ég geri alltaf þegar ég er að velja bækur) og skellti henni svo aftur og rak upp í hillu. Lýsingar á blómum! fussaði ég. Hver nennir að lesa lýsingar á blómum! Það var sagt mér [sic] að Strindberg væri öðrum mönnum hrokafyllri og það þótti mér heillandi. En ég læt mig ekki hafa langorðar lýsingar á blómum til að fá aðgang að hrokanum.
Einn helsti kosturinn við stjörnugjafir og hnotskurnir er að þær eru sjálfgefinn endir á umfjöllun. Það þarf ekki að hugsa upp nein snjöll lokaorð. En ég er að hugsa um að hætta bara að tala um Yosoy í lausu lofti. Þið getið bara gefið henni stjörnur sjálf.
Bókin er ógeðsleg. Það er fullt af ógeði í henni. En ég áttaði mig eiginlega ekki á því fyrren eftir á. Seint í gærkvöldi horfði ég á sjónvarpsþátt þar sem hönd var söguð af manni og ég hryllti mig og sneri mér undan svo ég þyrfti ekki að fylgjast með viðbjóðnum. Ég á bágt með alls konar skurði í bíómyndum. En svona lagað snertir mig talsvert síður í bókum, verður að viðurkennast. Holdið rofnar ekki á blaðsíðunni. Mér geta samt þótt lýsingarnar fasínerandi. Sem er merkilegt. Mér þykja ekki allar lýsingar heillandi. Á dögunum var ég að hugsa um að lesa loksins Rauða herbergið eftir Strindberg – ég opnaði hana og las fyrstu síðuna (einsog ég geri alltaf þegar ég er að velja bækur) og skellti henni svo aftur og rak upp í hillu. Lýsingar á blómum! fussaði ég. Hver nennir að lesa lýsingar á blómum! Það var sagt mér [sic] að Strindberg væri öðrum mönnum hrokafyllri og það þótti mér heillandi. En ég læt mig ekki hafa langorðar lýsingar á blómum til að fá aðgang að hrokanum.
Einn helsti kosturinn við stjörnugjafir og hnotskurnir er að þær eru sjálfgefinn endir á umfjöllun. Það þarf ekki að hugsa upp nein snjöll lokaorð. En ég er að hugsa um að hætta bara að tala um Yosoy í lausu lofti. Þið getið bara gefið henni stjörnur sjálf.
April 28, 2011
Una splendida galleria degli orrori.
Questo è un libro denso, colmo di significati, di personaggi ambigui quanto assolutamente umani nella loro "diversità". La giovane Mìnervudòttir, è una scrittrice islandese che taglia e ricompone la definizione del dolore in modo originale e seducente. Alcune scene toccano e spaventano in un misto di attrazione e repulsione che avvicina al sublime. Una lettura che avvolge in un panorama glaciale tanto lontano dal mondo quanto celato dentro ognuno di noi.
Memorabile!
Questo è un libro denso, colmo di significati, di personaggi ambigui quanto assolutamente umani nella loro "diversità". La giovane Mìnervudòttir, è una scrittrice islandese che taglia e ricompone la definizione del dolore in modo originale e seducente. Alcune scene toccano e spaventano in un misto di attrazione e repulsione che avvicina al sublime. Una lettura che avvolge in un panorama glaciale tanto lontano dal mondo quanto celato dentro ognuno di noi.
Memorabile!
November 1, 2018
Yosoy (med undertitlen Skrækteatret ved verdens ende) er en ret unik og særlig bog, der blander et islansk freakshow/cirkus med smerteforskning. Der er stærke billeder undervejs, og især kombinationen af smukke naturbeskrivelser og voldsscener virker fremragende. Det er en mærkelig fortælling, hvor man som læser konstant gætter med på hvad der sker. Måske derfor er det så trist, at forfatteren virker som om hun taber alle handlingstrådene på gulvet til sidst. Virkelig ærgerligt.
February 2, 2013
Quite an absurd story, but also intriguing, fascinating, grotesque, funny, and touching...It's difficult to describe it, it's definitely very Nordic in its tone, and Gudrun Eva Minervudottir is a true storyteller!
February 8, 2016
A poetic and scary story about a horror theatre at the end of the world. I was very fascinated by it, but unfortunately there are too many loose ends - and hyped elements like Sif's act are left out, which is very frustrating.
May 23, 2012
A great book, it's been a while since I read it but it has stayed with me.... I especially found the idea of the girl who turned out to be not alone to be a deeply disturbing and interesting idea....
November 16, 2012
er ved at blive forfalden til det islandske!
January 5, 2017
Hryllilega skemmtileg og áhugaverð. Eimir af póstmódernískum pælingum sem ég er alger sökker fyrir svo... Já;D Bara fínasta bók!
September 1, 2016
Mér fannst þetta verk stórkostlegt. Persónusköpunin mjög góð, sagan greip mig heljartökum og ég hugsa enn um hana tveimur árum eftir lestur.
September 14, 2016
Questo libro è una tormentosa, lacerante agonia.
Agghiacciante, macabro e assurdo. Lottare contro il dolore equivale a lottare contro i mulini a vento. Perché l'origine del dolore è nella coscienza.
Agghiacciante, macabro e assurdo. Lottare contro il dolore equivale a lottare contro i mulini a vento. Perché l'origine del dolore è nella coscienza.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews