The Biosphere

by Vladimir I. Vernadsky, M.A.S. McMenamin (Primary Contributor), D.B. Langmuir (Translator)

First published in 1926 but long neglected in the West, Vladimir I. Vernadsky's The Biosphere revolutionized our view of Earth. Vernadsky teaches us that life has been the transforming geological force on our planet. He illuminates the difference between an inanimate, mineralogical view of Earth's history, and an endlessly dynamic picture of Earth as the domain and product of living matter to a degree still poorly understood. What Darwin did for life through time, Vernadsky did for all life through space. With this milestone publication, the first English translation of the entire text, English-speaking readers can at last read one of the great classics of modern science in their own language. Mark A. S. McMenamin, Professor of Geology at Mount Holyoke College, has written extensive annotations to explain the structure of Vernadsky's arguments and their modern relevance. Jacques Grinevald, the world's leading authority on the idea of the biosphere, has provided an introduction that places the book in historical context.

Genres: Science, Biology, Ecology, Nature, Philosophy, Nonfiction, Evolution

Hardcover

First published April 30, 1986

About the author

Vladimir Ivanovich Vernadsky (Russian: Влади́мир Ива́нович Верна́дский; Ukrainian: Володи́мир Іва́нович Верна́дський; 12 March [O.S. 28 February] 1863 – 6 January 1945) was a Russian, Ukrainian, and Soviet mineralogist and geochemist who is considered one of the founders of geochemistry, biogeochemistry, and radiogeology, and was a founder of the Ukrainian Academy of Sciences (now National Academy of Sciences of Ukraine). His ideas of noosphere were an important contribution to Russian cosmism. He is most noted for his 1926 book The Biosphere in which he inadvertently worked to popularize Eduard Suess’ 1885 term biosphere, by hypothesizing that life is the geological force that shapes the earth. In 1943 he was awarded the Stalin Prize.

Reviews

[Uroš Đurković · Rating 4 out of 5]

U vremenu u kome je termin „antropocen” postao gotovo pa poštapalica, „noosfera” predstavlja egzotičnu nepoznanicu. Posredi su, ipak, u pitanju igre zanimljivih sličnosti: dok bi antropocen predstavljao novu geološku epohu u kojoj je uticaj čoveka apsolutno preovlađujuć, noosfera bi bila njen neobičan predak. Iako njena definicija može biti podudarna antropocenu (525), odnosno, da se određuje kao biosfera pod čovekovim geološkim uticajem (271), Vernadski ističe noosferu kao novi stadijum organizovanja čovečanstva (334), ističući pre svega njeno „idejno” utemeljenje. Pojednostavljeno rečeno, ali ne i sasvim netačno – za razliku od antropocena za koga je materijalni momenat najvažniji, noosfera predstavlja stadijum razvoja čoveka i planete. Štaviše, Vernadski tvrdi da je pojava razuma prvorazredna činjenica istorije planete (318), a tok „naučnog stvaralaštva” predstavlja onu silu kojom čovek menja biosferu (315). Tako je „osnovna geološka sila koja stvara noosferu” – rast naučnog znanja (304).

I kao što je pojam antropocena sa stanovišta bio- i geonauka kontroverzan, tako i noosfera može nekome delovati kao još jedan kuriozitet iz istorije nauke. Ipak, razmišljanja o globalizaciji iz sasvim različitih perspektiva, mogu biti sjajno upotpunjena teorijama Vernadskog. Egzaktne nauke, da bi uopšte bile egzaktne, moraju da imaju svojstvo zastarevanja. Zastarevanja i opovrgljivosti. Naizgled paradoksalno, ali sasvim logično, naučno saznanje predstavlja nešto ujedno nužno vrlo omeđeno i otvoreno ka apsolutnom, svevažećem. Ipak, paradigme se menjaju i svaki iskorak predstavlja nužan korektiv u lancu saznanja i to pre može da bude viđeno kao smena nego kao evolucija. Imajući to u vidu, ono što je prevaziđeno ne treba odbaciti ili tretirati kao uzaludnost, već mu dati posebno mesto. Ponekad za društvo i poimanje sveta nisu presudne ideje koje su saobrazne sa naučnom istinom, već upravo suprotno, one koje imaju najbolji plasman. Ponekad su nam stranputice korisnije od preciznosti, što ne znači da bilo ko treba da namerno brlja, već da, u okviru svojih mogućnosti pokuša da da najbolji doprinos.

Vernadski se ekstenzivno bavi problemima naučne metodologije. Ima u tim razmatranjima ponavljanja i prevaziđenosti, ali i podosta i danas aktuelnih pitanja. Značajnu pažnju Vernadski posvećuje kosmičkim uticajima na planetu, istoriji nauke (zanimljivo je njegovo interesovanje za istoriju indijske logike u odnosu na Aristotela) i, naravno, biogeohemiji – čiji je osnivač (413). S tim u vezi, Vernadski pokreće i pitanja definicije života i ističe razlikovanje između života i žive materije (515), odnosno, razlike između živih prirodnih tela i inertnih tela (495). Iako su posebne (mistične) životne snage unutar živog organizma nedokazive (503), nejednakost živog i neživog deluje samorazumljiva. Ipak, ako se u obzir uzmu granični slučajevi, poput virusa, sve postaje znatno složenije. Ili, sa druge strane, ako se ima u vidu okolnost da se nijedan živi organizam ne nalazi u slobodnom (nezavisnom) stanju na zemlji (516), već da je uvek povezan sa sredinskim faktorima. Život je sauslovljen okruženjem, a životni oblik se sastoji i od neživih komponenata. Zbog toga zadatak biologa nije (samo) proučavanje živih organizama, već pojma života (510). U odnosu na to, vrlo je zanimljivo kako, koju stranicu kasnije (517) Vernadski konstatuje kako je život kosmička pojava i, kao takav, gotovo sasvim izvesno prisutan na Marsu i Veneri. E sad, kome je bliska priča o Gaji/Geji kao nadorganizmu – može ovde pronaći štošta zanimljivo, ko to pak odbacuje sa naučne strane, može komotno uraditi, ali uz svest da ta ideja i ovde postoji.

Uz sve što mu se može prigovoriti, a bilo je, na primer, prigovora da mu je bergsonizam vrlo blizak, što je oštro demantovao, rekavši da sebe isključivo vidi kao filozofskog skeptika (583) – Vernadski predstavlja neobičnu i pažnje vrednu pojavu intelektualne istorije, koja je dugo izmicala zapadnom pogledu. Imajući u vidu savremenu situaciju, zanimljivo je da se Vernadski nalazi na najvećem apoenu (1000) ukrajinske valute grivne.

I da, pošto ne mogu da podesim izdanje, čitao sam knjigu u prevodu Ljudmile Joksimović i Andrija Lavrika, izdanje Službenog glasnika i Logosa iz 2012. godine. Topla preporuka: imajući u vidu sva ponavljanja i detalje, zaista ne morate da pročitate svih 627 stranica od korica do korica. Dovoljno je probrati celine drugog odeljka i utisak će biti isti. A ko želi da uroni u finese, moći će.

[Nils · Rating 5 out of 5]

Incredible piece of vintage Russian-Soviet science that was largely unknown in the West until the 1980s. The holistic biogeochemical foundation for James Lovelock’s Gaia theory. Basically treats Life as a continuous whole that is constantly cycling solar radiation to chemically transform the surface of the earth. Life is a “film” on that terrestrial surface, though it is more encompassing in the hydrosphere. Basically sees the Earth as a series of spherical layers that are all biochemically interacting with each other in reaction to various kinds of solar radiation. Not interested in particular organisms so much as the overall organic-chemical effect.

[Cengiz Aytun · Rating 5 out of 5]

Büyük üstad Vernadsky’den zamanının ötesinde bir eser. Batı dünyası için Charles Darwin ya da Albert Einstein ne anlama geliyorsa, zamanın Sovyet dünyası için Vernadsky o anlama geliyor. Eserin Türkçe’ye kazandırılması çok değerli bir katkı gerçekten. Biyosfer bakış açısının yaratıcısının görüşleri bugün okunduğunda size sıradan ve bilindik gelebilir. Ancak 100 yıl önce daha pek çok şey bilimsel olarak karanlıktayken ortaya koyduğu fikirlerin bugün ne derece geçerli olduğunu görmek çok etkileyici. Kanaatimce ekoloji, çevre, enerji konularında okuyanların kitaplığında bulunmalı. İyi okumalar.

[Khaled · Rating 5 out of 5]

كتاب علمي يطرح نظريتان متكاملتان عن تفاعل جميع ما في الأرض كوحدة تتكامل وتأثر في بعضها البعض.
الأولى: يسميها البيوسفيرا ويعرفها الكاتب ب (حيث توجد المياه فقط أو، بالأصح، حيث تكون المياه والهواء والأرض في تماس واختلاط...) وإن كانت البيوسفيرا هي المجال الحيوي للأرض إلا أنها بسبب تشابه عناصر الأرض من معادن متشابه مع الشمس والنجوم مع اختلاف النسب فإنه يمكن اعتباره (كمجال من القشرة الأرضية مليء بالمحولات التي تحول الإشعاعات الكونية إلى طاقة أرضية مؤثرة، كهربائية، كيميائية، ميكانيكية، حرارية... إلخ.) ويشرح الكاتب بعدها أن تلك الطاقات تتأثر بالفضاء الخارجي والأشعاعات الآتية منه إن كانت من النجوم والسديمات والكواكب والأقمار.. وغيرها لكن (أشعة الشمس هي التي تحدد الملامح الأساسية لآلية البيوسفيرا، وليست تلك الإشعاعات). والبيوسفيرا تهتم بالتبادل الغازي وتضعه على رأس الأمور الهامة فالتنفس وهو ركيزة الحياة في الأرض (يجب أن يكون له الأهمية الأولى في النظام الغازي للبيوسفيرا...).
الثانية: النيوسفيرا هي (ظاهرة جيولوجية جديدة على كوكبنا. يصبح الإنسان فيها لأول مرة القوة الجيولوجية الأضخم). والنيوسفيرا هي (كلمة تتألف من المقطع اليوناني ((نوس) - وتعني العقل والمقطع ((سفيرا)) بمعنى غلاف الأرض). وهذه الطاقة خرجت من البيوسفيرا وأصبح الإنسان هو أكثر الفاعلين والمؤثرين والمتأثرين بها، وفيها أنتج الدين -حسب رأي المؤلف- والفلسفة والعلم وأمام هذا الثالوث بدأ الصراع أو التناغم.
الكتاب بصفة عامة يتحدث عن تفاعل الأرض من العقل والعقل مع الأرض وكيف أن الدين والفلسفة والعلم يكملون بعضهم وأن جميعها تراث ينمو به الإنسان ويتفاعل ويعيش ومن ثم يرحل.
في الكتاب توضيحات عن مسارات العلم ونقد وتصحيح وكذلك فؤائد لفهم المنهج العلمي.
دون أن أخفي عليكم الكتاب يحتاج جهد في القراءة ومعلومات متوسطة عن الجيولوجيا والبيولوجيا والكيمياء والأهم رغبة وشغف للمعرفة وخوض غمارها.

[JUAN CARLOS VILLASEÑOR · Rating 5 out of 5]

Libro genial, escrito con erudición y las ideas de Vernadsky, sobre hombros de gigantes biólogos, químicos y naturalistas pero con una perspectiva única e integradora como nunca antes se había logrado, y poniendo atención en acentos y consecuencias que no se habían descubierto antes, y que lamentablemente no han tenido la difusión que merecen, y el estudio y análisis adecuado.
Esclarecedor y asombrosamente predictivo.

[Micah Issitt · Rating 5 out of 5]

An interesting historic look at the philosophy behind research on biospheres. With many of biosphere science's founding principles "prescient" and accounted for, the Biosphere is an important book for anyone interested in global ecology.

[Marcos · Rating 4 out of 5]

El tito Vladimir fue bastante putu jefe!
Puxa Vernadsky y puxa la bioxeoquímica!



(aunque no de para comer)

[Gordon Cooper · Rating 5 out of 5]

Foundation work on the inextricable connections between geology, life and radiation. Ahead of its time almost a century ago, and just as relevant as the search for life expands to include other planets and bodies in our solar system and beyond.

[Müslim · Rating 4 out of 5]

neden basladigimi hatirlayamadigim kitap için galiba beklentim de çok fazlaydi ama eski yillarda yazilmasinin da etkisi büyük olacak ki bilim kitaplarinda güncel olmayan bilgiler dikkat çekici gelmeyebiliyor .

[Patricia · Rating 5 out of 5]

I want to read the book

[James · Rating 3 out of 5]

Vernadsky was ahead of his time. Realizing that the Earth is now in human hands. There are a number of interesting discussions about what we would call today the "habitable" zone around the sun.

[Hallie]

read on a plane, which was not an agreeable environment

[Pixel · Rating 2 out of 5]

Might be a seminal work, but I found it poorly structured and abstruse at time

[Celeste Hansel]

paper