DAD

by Selahattin Demirtaş

Başlangıçta koku biraz zorluyordu. Kanıksadım ama. Hatta seviyorum artık bu kokuyu. Yanık gibi. Hayatın gerçek kokusu. Şehir çöplüğü gibi kokuyor diyesim var fakat burası zaten şehir çöplüğü. Beş aydır burada yaşıyorum. Tamı tamına dört ay on sekiz gün. Duvara astığım kocaman bir kartonum var, her gün için bir çentik atıyorum üzerine, mahpuslar gibi. Çok rüzgar olduğunda duvardan düşüyor. “Evim” günün birinde tümden uçup giderse şaşırmam.

Selahattin Demirtaş, bu yeni öykülerinde okurlarını benzersiz bir seyrana çıkarıyor: İstanbul çöplüğünden adliye koridorlarına, lüks villalardan vergi dairelerine, ıssız adalardan tımarhanelere uzanan; yer yer bilimkurgu ya da absürt komediye bürünen; yanlış anlamalarla, gıllıgışlı ihanetlerle, harika fantezilerle örülü; insan ruhunun gizemli dehlizlerinde acı ve tatlı kahkahalar attıran düşsel bir cümbüş.

Kemerlerinizi bağlayın…

152 pages, Paperback

First published February 1, 2023

About the author

Selahattin Demirtaş is a Zaza Kurdish politician who is co-leader of the left-wing pro-Kurdish Peoples' Democratic Party (HDP), serving alongside Figen Yüksekdağ. Demirtaş was the presidential candidate of the HDP in the 2014 election, coming in 3rd place with 9.77% of the vote.

Selahattin Demirtaş was born in a Zaza-speaking family in Elazığ in 1973 where he completed both his primary and secondary education.

Upon graduation from secondary school, he took the university entrance exam and started his college education in Dokuz Eylül University in the department of Maritime Commerce and Management where he would face political problems that would force him to leave school without finishing his degree. He returned to Diyarbakır and retook the university entrance exam, after which he enrolled at Ankara University Law Faculty. After college, Demirtaş worked as a freelance lawyer for a time before becoming a member of the executive committee of the Diyarbakır Branch of the Human Rights Association (IHD). The IHD Chair at the time was Osman Baydemir who was elected as the mayor of Diyarbakır in the following local election and Demirtaş replaced him as the chair of the IHD Diyarbakır. During his term as chair, the association focused heavily on the increasing unsolved political murders in Turkey. Demirtaş is among the founding members of the Turkish Human Rights Association (TIHV) and the Diyarbakır post of Amnesty International.

Demirtaş started his political career as a member of the Democratic Society Party (DTP) in 2007 at which time he stood as one of the ‘Thousand Hope Candidates’ for the DTP and several other democratic organizations in Turkey. He was elected to the 23rd Parliament and became the Parliamentary Chief Officer for the party at the age of 34.

The DTP was closed down by a Supreme Court order in 2009 and the DTP MPs moved to the Peace and Democracy Party (BDP). The BDP held its first congress in 2010 and elected Selahattin Demirtaş and Gültan Kışanak as its new co-chairs. Demirtaş contested the 2011 elections as part of the joint ‘Labor, Democracy and Freedom’ list endorsed by the BDP and 18 different democratic political organizations, this time from Hakkari. He was re-elected to the 24th parliament.

Demirtaş was the co-chair of BDP during the period when the peace process and negotiations kick-started in Turkey. In 2014 Demirtaş and Figen Yüksekdağ were elected as the co-chairs of the Peoples' Democratic Party (HDP) – a new initiative originating from a three-year-old coalition of the BDP and various different political parties and organization under the auspices of the Peoples' Democratic Congress (HDK) - for the 2014 presidential elections of Turkey, being one of three candidates and hoping to attract left-wing voters. He came third with 9.77% of the vote.

Demirtaş was co-leader along with Figen Yüksekdağ during the June 2015 Turkish general election, the party's first campaign in a general election. The HDP came in fourth place with 13.12% of the vote and 80 out of 550 seats. Celebrating the victory, he stated: “From now on, the HDP is Turkey’s party. HDP is Turkey, Turkey is HDP.”

On November 4 2016, he was arrested along with other HDP MPs.

Reviews

[Linden · Rating 5 out of 5]

Yine nefis bir Selahattin Demirtas kitabi.
Gonul isterdi ki ozgur olaydi da varsin bu guzel hikayelerden mahrum kalaydik.

[Xapînokan · Rating 5 out of 5]

"Yaşamak nefes alıp vermek değildir."

"Bir yerde aşk varsa orada umut da vardır.
Başka nasıl ayakta kalabilir insan?"

"Sahte bir geçmişle hakiki bir gelecek kurmak mümkün değildir."

"Yaşamak için ilk şart sağlıklı olmak değil istekli olmaktır."

"Keşke dokunmayı da biriktirebilseydik, ama öyle olmuyor."

"Yaşamak uzun süren bir intihardır."

[A. Raca · Rating 5 out of 5]

"Hiç, bir şehir çöplüğünde zaman geçirdiniz mi? Yok. Birçoğunuz uzaktan bile görmemişsinizdir. Kapitalizm gerçekte nedir diye merak ediyorsanız bir uğrayın derim. Sınıf mücadelesi tarihinin anlatıldığı bir akademi var orada, tabii bakmasını bilene."

[Zeynep Çamlı · Rating 5 out of 5]

Ne yalan söyleyim ben 5⭐️ veririm ama objektif değil de subjektif bir şekilde diyordum ki Kader ve Uçurum ve Düriye’min Güğümleri gerçekten çok iyiymiş.🙂 Bayağı objektif bir şekilde 5⭐️. Yazarını tanımasak sevmesek yine 5⭐️.

Kader’e 5+. Efsun’u çağrıştırdı.🥲

Bir sonraki TÜYAP fuarında imzalatmak dileğimiz. Bir sonraki kitabını heyecanla bekliyoruz.🖤

[Onur Avcı · Rating 4 out of 5]

Şaşırtan öykü kurgusu ile Seher tadında bir kitap diyebiliriz.

Katledilen ve şiddet mağduru kadınların da çığlığına çığlık olmuş tekrardan.

Satır aralarında olan sistem eleştirisi ile zaman zaman tebessüm ettirirken düşündürten tarzı ile cezaevinde altıncı yılında beşinci eseri.

Kendi değimi ile: “Yazmak benim için bir direnişe dönüştü artık” diye sesleniyor son cümlelerinde.

Bizler ise, -o içeride bizler dışarıda tutsak, bu zulm bitsin diye haykırıyoruz: DAD*.

*Kürtçe, Kürt dili: ADALET.


Ah dedim derin bir ah “çöplük” satırlarında.
Adalet ve kadın dayanışmasını ne güzel şey dedim “DAD” için.
“Ben’i Unutma” trajik olduğu kadar herkes dur bir dinle, düşün dedirtiyor usulca.
“Haydar Haydar’ı” ise tebessümler eşliğinde okurken hiçbir ilişki gizli bir ajanda taşımamalı diye ekletiyor zihinlerimize.
Kartonpiyer çözümlemeleri ve piyer :)
Uçurum ise DAD-2 resmen soluk soluğa.
“Düriye’min Güğümleri”, akpçocukları ve son yıllarımızın özeti resmen.
“Çıplak” ise giderayak bir isyan.

[کوردستان · Rating 5 out of 5]

selo girlboss hikayesi yazmış

[Medar Acar · Rating 5 out of 5]

Çok severek okudum. Bu kadar uzun süre cezaevinde olmanın etkileri hissediliyor metinlerde. Okuduğum önceki kitaplarından daha doyurucu, edebi olarak daha başarılı bir kitap olmuş.

Özellikle "Kader" adlı öykü çok başarılı. Çok katmanlı, aynı anda birden fazla şeyi anlatan; vurup, delip geçen bir öykü olmuş.

Selo başkan yine yazsın. Ben yine okurum.

[Nurhak · Rating 4 out of 5]

Hikayeler güzel ve akıcıydı. Ana hikaye bence çok güzel bir dizi olabilir :)

[Tansel Erdem Yılmaz · Rating 3 out of 5]

Demirtaş'ı severim. Bu kitap da bolca övgüden sonra hediye olarak ulaştı elime. Açıkçası okurken "neden bu kitabı okuyorum" dedirtmedi ancak "bu kitabı okumalıyım" da dedirtmedi. Dilinin duruluğu ilkine sebep oldu, görece dağınık olması da ikinciye.

Polisiye öykülerle dramatik ve politik öykülerin harmanlanışını sevdim diyemem. Polisiye yazmak, o heyecanı okuyucuda uyandırıp sayfaları birer birer çevirmesi için heyecan yaratmak zor iş ve bir "plot twist" heyecanının tüm öyküyü sırtlayacağını düşünmek de riskli. Bir de genelden bakacak olursam dramatik yollar hep bir mesaj kaygısına çıkıyor, elbette apolitik biri için bunlar heyecan verici olabilir ancak Demirtaş'ı okuyan birinin apolitik olma olasılığı da düşük. Anlatacağı çok şey olan bir yazar ve bunları dinlemek için heyecan duyan benim için, tembel bir okuyucuyu hedefleyen bu kitap üç yıldızda sabitlendi.

Bilemedim.

[Özgün · Rating 4 out of 5]

Demirtaş'ın eserlerini içinde bulunduğu tutsaklıktan bağımsız degerlendiremeyiz. Şunu düşündüm, böyle bir siyasi, psikolojik durumun içinde yılda bir kitap yazabilecek istikrar ve disiplini inşa edebilmesi bile muazzam bir iş. Güçlü öyküler, güzel bir dil kullanımı, etkileyici...

[Dids · Rating 5 out of 5]

Citayi her seferinde yukselten yazarimiz yine harikalar yaratmis. Dad ve Ucurum basta olmak uzere tum oykulerini yine cok sevdim. Hep yaz sevgili Demirtas. Hep okuyalim biz de.

[Aykut Karabay · Rating 3 out of 5]

DAD bir siyasetçinin yazdığı öykü kitabı olmasıyla, ama daha ötesi o siyasetçinin “içerden” tutukluluğunun altıncı yılında yazmış olmasıyla ilgimi çeken bir kitap oldu.

DAD kürtçede adalet anlamına geliyormuş. Bu bile oldukça manidar ve akıllıca bir kitap ismi yazarın konumunu düşününce… Her öyküde ,her sayfada bu adalet isyanını ve talebini, satır aralarında, öyküleri derinliğine düşününce fark etmemeniz mümkün değil…

Kitap dokuz kısa Öykü’den oluşuyor . Her öyküyü akıcı, merak uyandıran üslubu ve toplumsal-psikolojik tespit ve tasvirleriyle çok başarılı buldum. Olay örgüsü, karakterlerin psikolojik tasvirleri, anlatım dili beklediğimden çok iyiydi, bu noktada yazarı takdir etmemek mümkün değil.

Tutsak olduğun hapishaneden, edebiyatla topluma ulaşmak, hem bir direniş, hem de insanlara dokunmak için bir fırsat, ayrıca hem yazar, hem okur için bir gelişim yolu diye düşünüyorum. Siyasi görüşünden tamamen bağımsız olarak Selahattin Demirtaş’ı bu noktada da takdir ettim. Umarım böyle başarılı edebiyat eserleri üretmeye devam eder, ülkemizde bir şeyler düzelir ve hukuk uygulanır, adalet hepimiz için sağlanır.

[Erman Celik · Rating 5 out of 5]

Bunu taze bitirdigim icin oykuler hala aklimda. Icerde nasil etmisse sanki daha iyi yaziyor gibi Demirtas.

Black Mirror izlenebiliyor mu iceriden dedigim bir kisim vardi.

Karton piyer ne kadar komikti, acaba baskasi yazsa da bu kadar komik gelir miydi bilmiyorum ama efsaneydi.

Bazen diyorum Selo baskan bu kadar farkli tarzlarda basarili yazamaz cezevinde bes on kisilik bir ekip var onlar Basliga Selo yazip yazip basiyorlar biz de okuyoruz. Bazen boyle dusunceler geliyor.

Su aralar ailesinin bir uyesini kaybedip cenazeye gitmeyi reddeden Demirtasa selamlar iletirim. Pamuk kalpli, asiri solcu, iki kiz babasi degisik bir insan ve yazar.

Not:Kitabi okumami saglayan arkadasim Nazmicime tesekkur ederim

[Miran Shamall · Rating 4 out of 5]

«ئیتر نوسین بۆ من بووەتە شێوازێکی خەبات»

بۆ دەمیرتاش بخوێنینەوە؟

ڕەنگە نهێنییەکی قووڵ نەبێت کە سەڵاحەدین دەمیرتاش مەزنترین ئەدیبی مێژووی کورد نییە، بگرە لە سێ بڵاوکراوەی لەیلان، داد، سەحەر، نوسەرێک دەبینین کە تاڕادەیەک سادە و ڕووکەشانە دەنوسێت، تا بیخوێنینەوە.

ئەوەی گرنگە لە خوێندنەوەی دەمیرتاش، لای من بەها وێژەییەکەی نییە، بگرە بەهای مرۆڤایەتی دەقەکانی دەمیرتاشە، بگرە بەها نەتەوەییەکەیەتی لە پشت هەر بەهایەکی وێژەیی یان فەلسەفییەوە.

گوێگرتن لە دەمیرتاش پێدانی دەنگە بە مرۆڤێکی دەمبەستراو، پێدانی سەکۆیەکە بە زیندانییەک لە ئەشکەوتە تاریکەکانی تورکیا، بەڵکو پێدانی دەنگە بە هەر تاکێکی باکوور کە مافی دەنگ هەڵبڕینی بە زمانی دایک لێ بڕابێت.

خوێندنەوەی دەمیرتاش ئازادکردنی هزرێکە مەحکوم بە ١٨٣ ساڵ زیندانی بە تۆمەتێکی هاوبەش لەگەڵ مێژووی گەلەکەی، تۆمەتی کوردبوون.

[Elvan Akbay · Rating 5 out of 5]

Yine çok beğendiğim bir Demirtaş kitabı.
Kimi yerde hüzünle, kimi yerde de gülümseyerek (hatta kahkaha atarak) okudum.
Kalemine sağlık.
Kitaptan bir de alıntı yapmak istiyorum.
“Hayal kurmak, umut etmek, gerçekleştirmek… İlkini herkes yapar, ikincisini direnenler, üçüncüsünü de riski göze alanlar”.

[Yosum · Rating 5 out of 5]

Selahattin Demirtaş’ın bütün kitaplarını okudum. Öykülerini romanlarından daha çok seviyorum. Yine insanı şaşırtan, kimi zaman güldüren kimi zaman hüzünlendiren öyküler yazmış. Yazarın yıllardır cezaevinde olduğu düşünülünce her biri daha da anlamlı oluyor öykülerin.
.

[ecartan · Rating 5 out of 5]

ａｄａｌｅｔ

[Asli Sahin · Rating 5 out of 5]

Sahane! Okumaya baslamadan once biraz onyargiliydim:( Yazim dili, hikayaler mukemmel! Yazarin Diger kitaplarini da okuyacagim…

[Burcu Topaloglu · Rating 5 out of 5]

Her kitabını, hatta kitaplarının içindeki her öyküsünü bitirdiğimde dünyanın ne kadar adaletsiz olduğu duygusundan kurtulamıyorum. İnanamıyorum ne koşullarda neler ürettiğine.

Yine çok güzel. Yine çok derin. Bu koşullarda nasıl bu denli empatik kalmayı başarıyor, aklım almıyor. Mizahi ve ironik diliyle, betimlemeleriyle, edebiyat ve tarih referanslarıyla, siyasi analiz ve eleştirileriyle, kısacası her şeyiyle çok güzel yazmış yine.

“Keşke dokunmayı da biriktirebilseydik, ama öyle olmuyor. Özlemek ise birikiyor, çok birikiyor, hiç durmadan birikiyor hem de.”

[DilekO · Rating 5 out of 5]

Ben bu adamın esprili dilini, yaratıcılığını , insancıllığını, yaşadıklarına rağmen kaybetmediği ve üstelik yaydığı umudu çok seviyorum. Öykülerin hepsi çok iyi ama favorilerim Kader ve Kartonpiyer.

[Bunny · Rating 4 out of 5]

"ئیتر نووسین بۆ من بووەتە شێوازێکی خەبات. وەک بڵێی ئەگەر نەنووسم ناتوانم خۆم بەوە ڕازی بکەم کە دەژیم. تاوەکوو بنووسم هەم، تا هەم دەبێت بنووسم."

[Muzaffer Bayramoğlu · Rating 2 out of 5]

DAD temelde adalet üzerine 9 hikayeden oluşuyor.
Bir iki hikaye hariç (Kartonpiyer , Düriye'nin güğümleri") diğerlerini çok amatör , sündürülmüş , şaşırtacağım derken bayıltmış , kör göze parmak sokulmuş gibi buldum.
İlk hikaye Çöplük'te Ezidi-Kürt mülteci kampında gönüllü olarak çalışmayı seçmiş Ermeni-Türk asıllı fransız kızımız ( Eleni ) daha sonra Işid'e karşı kahramanca savaşmayı seçiyor. Bu geçişin niye olduğunu hiç anlatmıyor yazar. Haliyle Eleni karakteri çok havada kalıyor.
"Haydar Haydar" daki son da hayalgücünün sınırlarını zorluyor gerçekten.
"Kartonpiyer" deki karakterimizi çok gerçekçi buldum ama o hikayede de geyik sınırlarını zorluyor yazar.

Gittiğimde çoğu kez MEhtap'ı kasada kitap okurken gördüm.İsmini memesinin üzerine iliştirdiği isimlikten biliyorum.Ertesi gün ben de bir isimlik bulup üstüne Ramazan yazdım , mememin üstüne iliştirip gittim.Benimki küçüktü ama.İsimlik yani.Tabii meme de öyle.Onunki büyük,ikisi de . İki memesi değil,isimlik ve memesi.Ha tabii iki memesi de büyük , sağdaki ve soldaki.

Düriye'nin güğümleri en beğendiğim hikaye oldu içlerinde. Dindar taklidi yaparak keseyi rüşvetle dolduran emekli vergi müfettişinin macerası kısa,akıcı ve güldürücüydü.
Sonuç olarak mahpusta yazarak hayata tutunmaya çalışan bir yazar.Bundan bağımsız değerlendirmemek lazım ve mizahı da fena değil. Bu yüzden 1.5 tan 2 yıldız.

[Bulent · Rating 5 out of 5]

6 yıllık hapis hayatında 5. kitabını yazan Selahattin Demirtaş'ın ilk kitabından bu yana edebiyatçı olarak ilerlediği yola bakınca, giderek ustalaşan bir yazar görüyorum.
Demirtaş'ın DAD adını verdiği öyküleri, Türkiye'nin gündemindeki yakıcı sorunlara değinen, çarpıcı olduğu kadar da mizahi öğeler barındıran ama tıpkı Aziz Nesin'inki gibi alaycı, hatta "ağlanacak halimize gülüyoruz" dedirten bir mizah ile süslü.
Kitaptaki belirgin temanın, öykülerde ele alınan sorunların pek çoğuna toplumu bir arada tutan sözleşmenin aksine bireysel yollar ile çözüm sağlanması olduğunu söylemek de mümkün.

[Baris Ozyurt · Rating 4 out of 5]

“Hiç, bir şehir çöplüğünde zaman geçirdiniz mi? Yok. Birçoğunuz uzaktan bile görmemişsinizdir. Kapitalizm gerçekte nedir diye merak ediyorsanız bir uğrayın derim. Sınıf mücadelesi tarihinin anlatıldığı bir akademi var orada, tabii bakmasını bilene. Alışveriş merkezlerinde meseleyi bu kadar net göremezsiniz. Cafcaflıdır oralar, aklınızı başınızdan alır.

Oysa çöplük öyle mi? Burada her şey ayan beyan, bok gibi ortadadır. Bazen çöp tepeciklerinden birinin üzerinde dikilip etrafımdaki atık yığınlarına bakıyorum. Bunca şeyi ne ara tükettiniz, niye tükettiniz diye hayretler içinde kalıyorum. Daha önemlisi, bunca şeyi niye ürettiniz? Daha daha önemlisi, bunca şeyi üretip tüketebilmek için kölesi olduğunuz sistemi ne diye yarattınız? Sümerlerden daha mı mutlusunuz? İnkalardan daha mı huzurlu veya İndus Vadisinin esmer kabilelerinden daha mı güvendesiniz?

Kendinize ne ettiniz böyle Allah billah aşkına? Oturaydınız oturduğunuz yerde. Bu nasıl bir israf, nasıl bir hoyratlıktır? Yedi milyar insan sadece bir haftalığına abartılı tüketmeyi bıraksanız kapitalizm çöker. İşte bu yüzden hiç durmadan, yirmi dört saat tüketmeniz lazım, tabii bunun için de yirmi dört saat üretmeniz. Dünyadaki kaynaklar sınırlıymış, tükenmek üzereymiş, üretimin tüm aşamalarında korkunç bir emek sömürüsü yaşanıyormuş, doğa bir daha düzelmeyecek şekilde yok oluyormuş, tüketim çılgınlığına dahil olmak için kıçımızı yırtarken tüm insani değerler bir bir yozlaşıyormuş; sevgi, saygı, merhamet, dayanışma, paylaşma, aşk, onur, haysiyet beş paralık oluyormuş kimin umurunda... Umurunuzdaysa tüketmeyin oğlum, tüketmeyin; bırakın yıkılsın kapitalizm.”(s. 2)

[Bêrî · Rating 5 out of 5]

“Yaşamak nefes almak vermek değildır”

Selahattin Demirtaş tüm kitaplarını cezaevinden yazıyor.

Satırlarını, kitaplarını okurken her zaman beni hem güldürebiliyor hem de hüngür hüngür ağlatabiliyor.

Nerede aşk varsa orada umut var, diyor Selahattin Demirtaş. İnsanlara aşkı anlatıyor ki öyle ayakta kalabiliyor insanlar.

Siyasi görüşleriniz farklı olabilir ama yine de kitaplarını tekrar tekrar okumanızı tavsiye ederim.


—

EN:

“Living is not just breathing and exhaling”

Selahattin Demirtaş writes all his books from prison.

He can always make me laugh and cry while reading his lines and books.

Wherever there is love, there is hope, says Selahattin Demirtaş. He tells people about love so that people can survive.

Your political views may be different, but I still recommend you to read his books over and over again.

[Özge Çomak · Rating 4 out of 5]

"Hüzün" kitapta şemsiye bir hissiyat gibi varolsa da herbir öykünün sahip olduğu ayrı bir tema ve beraberinde getirdiği bir duygu durumu vardı. Yazar bu duygu durumlarını bir akış içinde vermek gibi bir kaygı gütmeden sarsıcı bir hislenme hali yaratmış. Özellikle Kartonpiyer ve Uçurum'un ardarda okunması okuyucuyu kahkahalarla güldükten biraz sonra şakır şukur ağlamaya başlatacak kudretteydi. Kaldı ki benim için bu böyle oldu :). Kurgusal teknikler anlamında benim için en çok öne çıkan sürpriz faktörünün kullanımıydı ve çok başarılıydı. Selahattin Demirtaş'a bu keyifli okumayı bize sunduğu için çok teşekkür ederim.

[güzin tekeş · Rating 4 out of 5]

Efsun’u okuduğumda Selahattin Demirtaş keşke siyaseti bırakıp kendini tamamen edebiyata verse demiştim. Bilsem başka bir şey dilerdim :)

Bilen bilir öykü kitaplarıyla pek başım hoş değildir ama Dad’a bayıldım. Bütün öyküleri ayrı ayrı merakla okudum.

Özellikle “Dad” adlı öykü keşke roman olsaydı dedim. Kim bilir Demirtaş artık siyaseti bıraktığına göre belki bir gün Dad’ın romanını da okuruz.

Kitabın bence en hit öyküsü ise “Uçurum”. Black Mirror izler gibi dehşetle okuduğum Uçurum’u film olarak izlemek isterdim.

[Said Kural · Rating 5 out of 5]

Her kitapta önce Demirtaş’ın yazarlığını sorguluyorum, neden okuduğumu sorguluyorum çok amatör geliyor kelimeler cümleler sonra birden bir öykü oluyor bir kurgu oluyor tüyler diken diken ya da göz yaşları sek ya da nice duygu patlaması falan işte. Hep olduğu gibi tüm kitapta kendi hayatından gençliğinden ve özellikle doğudan kürtlerden örnekler görülüyor en güzeli de bu galiba, her şey çok gerçek. Kader isimli öykü ise tam anlamıyla mükemmel, defalarca okudum her seferinde hayran kaldım.
Kendisi diyor ki ‘yazmak bir direnişe dönüştü benim için artık’, bu direnişi destekliyoruz o zaman!

[Şule Kılıçaslan · Rating 2 out of 5]

yani ne diyeceğimi pek bilemedim. biraz fazla kör göze parmak gibi olmuş sanki. seher kitabını çok beğenerek okumuştum. bu kitapta kendini daha çok ilerletmiştir diye düşündüm belki kurgu gelişmiş, yeni teknikler denemiş anlatım açısında ama edebi yönü pek benim okumaktan zevk aldığım bir tarzda değildi. fakat belki de niyeti sonradan okuyacak olan gençlere bakın bunlar da olmuştu demek. çoğu yerde bu didaktikliği hissettim zira.

[Yaşar G. · Rating 5 out of 5]

“Dünyadaki kaynaklar sınırlıymış, tükenmek üzereymiş, üretimin tüm aşamalarında korkunç bir emek sömürüsü yaşanıyormuş, doğa bir daha düzelmeyecek şekilde yok oluyormuş, tüketim çılgınlığına dahil olmak için kıçımızı yırtarken tüm insani değerler bir bir yozlaşıyormuş; sevgi, saygı, merhamet, dayanışma, paylaşma, aşk, onur, haysiyet beş paralık oluyormuş kimin umurunda... Umurunuzdaysa tüketmeyin oğlum, tüketmeyin; bırakın yıkılsın kapitalizm.”