What do you think?
Rate this book
Ο άχρηστος Δημήτρης
Η ιστορία μιας μακρόχρονης φιλίας ανάμεσα σε δύο άνδρες. Ο ένας δικηγόρος, ο άλλος γκαρσόνι, ναυτικός, υπάλληλος γραφείου ταξιδίων, μπάρμαν, ηθοποιός. Οι δύο φίλοι κουβεντιάζουν για τις γυναίκες, σχετίζονται με μερικές, σχετίζονται πολύ περισσότερο μεταξύ τους, και κάποτε φτάνουν να συγκατοικήσουν και να ζήσουν στο σπίτι του ενός και στον κόσμο του άλλου.
390 pages, Paperback
First published July 1, 1998
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 1, 2025
Ανοικονόμητο κάποιες στιγμές αλλά υπέροχα γοητευτικό με τον ρεαλισμό του και τους πολυεπίπεδους χαρακτήρες του, θυμίζει έντονα τα καλά του Κουμανταρέα.
April 15, 2014
Ο άχρηστος Δημήτρης ήταν η πρώτη επαφή που είχα με το έργο του Γιώργου Συμπάρδη και πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Ένα ανάγνωσμα στο οποίο οι πρωταγωνιστές μετά τις 400 και πλέον σελίδες που το αποτελούν, αφήνουν μια αύρα μυστηρίου.
Το έργο έχει ως κεντρικό άξονα τη φιλία μεταξύ του Γιώργου, δικηγόρου και του Δημήτρη, παρολίγον δικηγόρου, ηθοποιού, ναύτη, μπάρμαν, υπαλλήλου σε ταξιδιωτικό γραφείο. Η φιλία αυτή ξεκινάει στο σπίτι του Λάκη το '74 . Μια μακροχρόνια φιλία μεταξύ δύο ανδρών στην Αθήνα των '70 και '80. Μια φιλία ιδιαίτερη. Σίγουρα μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών υπάρχει μια ερωτική ατμόσφαιρα που ποτέ δεν εκδηλώνεται εκτός ίσως από μια γραμμή σε ένα γράμμα από την Αμερική. Κι όμως, δεν είναι μόνο ότι δεν ολοκληρώνεται ποτέ σαρκικά, πώς θα μπορούσε άλλωστε αφού ο Δημήτρης . Είναι το γεγονός ότι δεν ομολογείται ποτέ κι από κανέναν. Δεν είναι όμως η φιλία των δύο αντρών που δίνει ζωή στο μυθιστόρημα, είναι οι άνθρωποι που διασταυρώνουν τους δρόμους με το δίδυμο. Άνθρωποι σχεδόν γνωστοί μας, που τους έχουμε μιλήσει, που έχουμε κάνει παρέα μαζί τους. Μα συνάμα και τόσο απόμακροι και αγνώριστοι. Πράγμα ολωσδιόλου περίεργο αν το αναλογιστεί κανείς. Γιατί τι ξέρουμε για τους ανθρώπους αυτούς όπως τους φαντάστηκε ο Συμπάρδης ή αυτούς που έχουμε στο περίγυρο μας? Μόνο τις στιγμές που περνάμε μαζί τους. Κι αυτές οι στιγμές παραποιούνται μέσα από τα μάτια μας. Δεν ξέρουμε ποτέ πραγματικά το κίνητρο για μια πράξη. Γιατί ο Δημήτρης έκανε παρέα με το Γιώργο ή γιατί σήκωσε το ποτήρι του να πιει νερό. Ήθελε να τον εκμεταλλευτεί ή ήθελε με το δικό του τρόπο να του δείξει ποιος είναι και να τον απομακρύνει πριν να είναι αργά? Τα πρόσωπα που θα συναντήσουμε μαζί με το Δημήτρη και το Γιώργο θα μείνουν στη μνήμη μας καιρό μετά το τέλος του βιβλίου, ίσως γιατί φαίνονται τόσο οικεία, ενώ σχεδόν κανένα δε θα συντροφεύσει τους δύο φίλους μέχρι τέλους εκτός από .
Συνολικά σαν ανάγνωσμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Παρόλο που τελικά δε σε ενδιαφέρει τι θα γίνει καθώς σαν ηδονοβλεψίας περιμένεις να εξελιχθεί μπροστά σου μια απλή ανθρώπινη ιστορία σαν τις αμέτρητες που διαδραματίζονται γύρω μας καθημερινά, υπάρχουν σημεία που με κούρασαν. Σε εκείνα τα σημεία έκλεισα το βιβλίο και ένιωθα κουρασμένος. Δεν είναι βιβλίο που μπορείς να το διαβάσεις μονορούφι. Θέλει υπομονή και επιμονή για να σου παρουσιάσει τα μυστικά του.
Ιδιαίτερα ευχάριστη εμπειρία και το προτείνω σε όλους.
Το έργο έχει ως κεντρικό άξονα τη φιλία μεταξύ του Γιώργου, δικηγόρου και του Δημήτρη, παρολίγον δικηγόρου, ηθοποιού, ναύτη, μπάρμαν, υπαλλήλου σε ταξιδιωτικό γραφείο. Η φιλία αυτή ξεκινάει στο σπίτι του Λάκη το '74 . Μια μακροχρόνια φιλία μεταξύ δύο ανδρών στην Αθήνα των '70 και '80. Μια φιλία ιδιαίτερη. Σίγουρα μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών υπάρχει μια ερωτική ατμόσφαιρα που ποτέ δεν εκδηλώνεται εκτός ίσως από μια γραμμή σε ένα γράμμα από την Αμερική. Κι όμως, δεν είναι μόνο ότι δεν ολοκληρώνεται ποτέ σαρκικά, πώς θα μπορούσε άλλωστε αφού ο Δημήτρης . Είναι το γεγονός ότι δεν ομολογείται ποτέ κι από κανέναν. Δεν είναι όμως η φιλία των δύο αντρών που δίνει ζωή στο μυθιστόρημα, είναι οι άνθρωποι που διασταυρώνουν τους δρόμους με το δίδυμο. Άνθρωποι σχεδόν γνωστοί μας, που τους έχουμε μιλήσει, που έχουμε κάνει παρέα μαζί τους. Μα συνάμα και τόσο απόμακροι και αγνώριστοι. Πράγμα ολωσδιόλου περίεργο αν το αναλογιστεί κανείς. Γιατί τι ξέρουμε για τους ανθρώπους αυτούς όπως τους φαντάστηκε ο Συμπάρδης ή αυτούς που έχουμε στο περίγυρο μας? Μόνο τις στιγμές που περνάμε μαζί τους. Κι αυτές οι στιγμές παραποιούνται μέσα από τα μάτια μας. Δεν ξέρουμε ποτέ πραγματικά το κίνητρο για μια πράξη. Γιατί ο Δημήτρης έκανε παρέα με το Γιώργο ή γιατί σήκωσε το ποτήρι του να πιει νερό. Ήθελε να τον εκμεταλλευτεί ή ήθελε με το δικό του τρόπο να του δείξει ποιος είναι και να τον απομακρύνει πριν να είναι αργά? Τα πρόσωπα που θα συναντήσουμε μαζί με το Δημήτρη και το Γιώργο θα μείνουν στη μνήμη μας καιρό μετά το τέλος του βιβλίου, ίσως γιατί φαίνονται τόσο οικεία, ενώ σχεδόν κανένα δε θα συντροφεύσει τους δύο φίλους μέχρι τέλους εκτός από .
Συνολικά σαν ανάγνωσμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Παρόλο που τελικά δε σε ενδιαφέρει τι θα γίνει καθώς σαν ηδονοβλεψίας περιμένεις να εξελιχθεί μπροστά σου μια απλή ανθρώπινη ιστορία σαν τις αμέτρητες που διαδραματίζονται γύρω μας καθημερινά, υπάρχουν σημεία που με κούρασαν. Σε εκείνα τα σημεία έκλεισα το βιβλίο και ένιωθα κουρασμένος. Δεν είναι βιβλίο που μπορείς να το διαβάσεις μονορούφι. Θέλει υπομονή και επιμονή για να σου παρουσιάσει τα μυστικά του.
Ιδιαίτερα ευχάριστη εμπειρία και το προτείνω σε όλους.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews