Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου

by Odysseas Elytis, Οδυσσέας Ελύτης

ΤΡΙΤΗ, 7

Βρήκα μια μικρή εκκλησία όλο τρεχούμενα νερά
και την κρέμασα στον τοίχο. Τα μανουάλια της είναι
πήλινα και μοιάζουν με τα δάχτυλά μου όταν γράφω.
Από το πώς αστράφτουν τα τζάμια καταλαβαίνω αν
πέρασε άγγελος. Και συχνά κάθομαι τ' απογέματα έξω
στο πεζούλι και κρατιέμαι στις κακοκαιρίες όπως το
γεράνι.

Genres: Poetry

62 pages, Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Greek poet Odysseas Alepoudellis Elytis received the Nobel Prize for literature.

https://en.wikipedia.org/wiki/Odyssea...

Reviews

[MariaK · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ. Το διαβάζω κάθε Πάσχα εδώ και πολλά χρόνια. Κάθε σελίδα αντιστοιχεί σε μια μέρα του Απρίλη, είναι διασκεδαστικό να διαβάζεις μια σελίδα την αντίστοιχη μέρα (αν καταφέρεις να συγκρατηθείς και να μην το διαβάσεις μονορούφι). Είναι πραγματικά υπέροχο.

[Eleni · Rating 5 out of 5]

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10

Ολοένα σφύριζε ο αέρας κι ολοένα σκοτείνιαζε κι ολοένα έφτανε η
μακρινή φωνή στ' αυτιά μου: «μια ζωή ολόκληρη...» «μια ζωή ολό-
κληρη...»

Στον αντικρινό τοίχο οι σκιές των δέντρων παίζανε κινηματογράφο.

[Ana Victoria · Rating 5 out of 5]

Elytis hace una cosa dificilísima: te deja en medio de una escena sin decirte desde qué siglo está hablando. Una habitación se mueve por la ciudad, unas sombras juegan al cine, alguien escucha risas desde otro mundo, una casa abandonada vuelve con sangre, una lágrima parece el primer acontecimiento del año. Todo es mínimo y todo está cargado.

Hay un dominio brutal del lenguaje. Pone una imagen y la imagen piensa sola, convive con todas las épocas pero se siente muy actual al mismo tiempo: la escritura minoica, los comedores de loto, la liturgia ortodoxa, Creta, Homero.

Lo que más me impresiona es cómo mezcla tiempos. Nunca sabes si habla desde la infancia, la muerte, el mito o el ahora. Y aun así no se siente confuso. Al contrario: por momentos parece que todo el tiempo fuera una sola cosa, una sola masa.

Creo que la poesía no consiste en acumular recuerdos, sino en aprender qué recuerdos deben convertirse en ceniza.

[Stergios Papoutsoglou · Rating 5 out of 5]

Υπέροχη συλλογή όμορφων ποιημάτων που διεγείρουν αισθήσεις και αισθήματα. Ποιήματα λακωνικά μα ουσιώδη, που κάποιες φορές απαιτούν μπόλικη σκέψη προς την εξιχνίαση των νοημάτων τους.

[Irini Gergianaki · Rating 4 out of 5]

ΤΡΙΤΗ, 7 Βρήκα μια μικρή εκκλησία όλο τρεχούμενα νερά και την κρέμασα στον τοίχο. Τα μανουάλια της είναι πήλινα και μοιάζουν με τα δάχτυλά μου όταν γράφω. Από το πώς αστράφτουν τα τζάμια καταλαβαίνω αν πέρασε άγγελος. Και συχνά κάθομαι τ' απογέματα έξω στο πεζούλι και κρατιέμαι στις κακοκαιρίες όπως το γεράνι.

[Eva Papachristou]

Κείθε περνάω και πάω - πού ξέρεις;- για μια κοιλιά γλυκύτερη από την πατρίδα. (ΤΕΤΑΡΤΗ, 8γ)


(Στην αρχαία εκείνη θάλασσα που εγνώριζα

Τώρα θα 'χει βουλιάξει ο κόσμος

με τα δύο του λοξά κατάρτια έξω απ' το νερό

Κι εγώ, σαν να 'μαι αληθινός, θα γράφω ακόμη). (ΣΑΒΒΑΤΟ. 11)


Βοή σε απόσταση μηνών ακόμη, αλλά
διακρίνονται ήδη τα ρουθούνια κόκκινα που πολύ
θέλουν ποτέ πια να μην είσαι. (ΚΥΡΙΑΚΗ, 19)

[Λευτέρης Πετρής · Rating 5 out of 5]

"Κει που ανέβαινα το στενό, βρεμένο καλντερίμι - πάνε κάπου τρα-
κόσια τόσα χρόνια - ένιωσα ν' αναρπάζομαι «δια χειρός» Ισχυρού
Φίλου, και πραγματικά, όσο να συνέλθω, έβλεπα να μ' ανεβάζει με
τις δύο γιγάντιες φτερούγες του ο Δομήνικος, ψηλά στους ουρανούς του

τη φορά τούτη γιομάτους
πορτοκαλιές και νερά μιλητικά της πατρίδας."

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

ΚΑΘΑΡΗ ΔΙΑΦΑΝΗ ΜΕΡΑ. Φαίνεται ὁ ἄνεμος πού ἀκι-
νητεῖ μέ τή μορφή βουνοῦ κεῖ κατά τά δυτικά. Κι ἡ θάλασσα μέ τά φτερά διπλωμένα, πολύ χαμηλά, κάτω ἀπό τό παράθυρο.

Σοῦ 'ρχεται να πετάξεις ψηλά κι ἀπό κεῖ νά μοιράσεις
δωρεάν τήν ψυχή σου. Ὕστερα να κατεβεῖς καί, θαρρα-
λέα, να καταλάβεις τη θέση στον τάφο που σοῦ ἀνήκει.

[Evi Michailidou · Rating 5 out of 5]

«Ύστερα παραμέρισα τα χρόνια, τα φρέσκα πέταλα και να: η μητέρα μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της κρεμασμένο στο στήθος.

Θλιμμένη και προσεκτική. Πρόσεχε κάτι ακριβώς πίσω από μένα.

Δεν πρόφτασα να γυρίσω να δω γιατί λιποθύμησα.»

[Lindsay Thomas · Rating 4 out of 5]

wow i loved this. accessible poetry, while still rich in metaphors and allusions. it felt nice to end the book and understand the theme in the first read.

[Γιώργος Μαντάς · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικά ποιήματα. Ίσως να ακουστεί σαν βλασφημία αλλά πιστεύω πως ο αναγνώστης βρίσκει μια ωριμότητα και μια διάθεση για ενδοσκόπηση που δεν υπάρχει στα γνωστά κι αγαπημένα του ποιήματα.

[Elodie · Rating 4 out of 5]

Raccolta di prose poetiche ambientate in un aprile carico di valenze simboliche. Il poeta premio Nobel ci porta in una dimensione sospesa, dove realtà e desiderio si fondono. Forse Aprile è davvero il più crudele dei mesi, il mese che parla alle anime dei poeti.
Sarebbe lodevole che il testo - ormai introvabile - venisse ripubblicato anche in Italia. Del resto si tratta di Elytis.