Ik denk dat het liefde was

by Kathleen Vereecken

Leon groeit op als vondeling in de Morvan. Gelukkig is er Méline, haar warmte maakt alles draaglijk. Wanneer zij doodgaat, is Leon voor het eerst echt alleen. Ondanks het gemis weet hij dat hem maar een ding te doen leven.In de woelige onderbuik van Parijs raakt hij in de ban van lezen en schrijven. En van de gekte die liefde heet. Wat hij nog niet weet, is dat zijn moeder binnenkort zijn pad zal kruisen. Maar als hij ontdekt wie zijn vader is, wordt hij pas echt kwaad.

Genres: School, Young Adult, Historical Fiction

243 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[André · Rating 5 out of 5]

Citaat : Schrijver zijn en boeken haten. Kinderen krijgen en ze weggeven. Boeken schrijven over kinderen opvoeden. De ideale opvoeding beschrijven, maar laten doorschemeren dat ze een utopie is en in de praktijk nauwelijks kans van slagen heeft.
Soms leek hij me aan te spreken, alsof hij me kende. Alsof er een onzichtbare lijn tussen hem en mij liep, waardoor hij wist wat ik dacht en voelde.
Review : De vondeling Dieudonné werd in 1746 samen met nog een aantal pasgeborenen gedumpt bij een hardvochtige opvoedster in de Morvan. Alle kinderen sterven binnen het jaar, maar Dieudonné blijft leven, tegen wil en dank, want later zal hij niet zo gelukkig zijn met dit overleven.
Juist door deze drang om te overleven, noemt de dochter des huizes, Méline, hem Leon of te wel leeuw. De moederwarmte waar hij zo naar verlangt krijgt hij van Méline die de vondeling met de zigeunerblik, ondanks haar jeugdige leeftijd, vol genegenheid in haar hart sluit en hem bemoedert.

Het leven van Leon leidt niet over rozen, maar hij wil vooruit. Hij is bijdehands, weet van aanpakken en weet gevoelige zielen in te pakken met één blik. Hij wil het echte leven boordevol liefde tot in het oneindige leren kennen. Deze hoop wordt de bodem ingeslagen wanneer Méline omwille van een gedwarsboomde liefde uit het leven stapt en hij op tienjarige leeftijd opnieuw verweesd achterblijft.


Maar toch besluit hij verder te leven. Hij krijgt de dorpsonderwijzer zo ver dat deze hem leert lezen en schrijven, iets wat eigenlijk niet hoort, voor een vondeling zonder toekomst.

Doodongelukkig maar de blik op de toekomst gericht vlucht hij naar Parijs, waar hij elke dag opnieuw moet vechten om te overleven. Zijn enige troost zijn de boeken die hij stiekem verslindt. Hij kan het zelf tot écrivain publique schoppen. Hij wordt met andere woorden de 'schrijver': die analfabeten hun brieven vol liefde, haat, droefheid of geluk schrijft.


Ondertussen blijven vragen omtrent zijn afkomst hem kwellen. Wanneer hij te weten komt dat zijn vader zeker niet arm of dom is, maar wel een gerespecteerd filosoof en schrijver, wiens boeken hij adoreert is hij compleet de kluts kwijt.


Ik denk dat het liefde was is een prachtige historische roman. De uitgeverij noemt het een jeugdroman. Persoonlijk denk ik dat liefhebbers van Franse literatuur, ongeacht hun leeftijd, deze roman in een adem verslinden.
Een parel van een boek!

[Donnie · Rating 5 out of 5]

‘Zonder Méline had ik nooit geweten wat het betekent lief te hebben. Zij nam me in haar armen toen ik twee dagen oud was en liet me niet meer los tot ik negen was. Toen ging ze dood en liet me achter met een veel te zacht hart in een wereld die ik niet kende.’

Léon groeit op als vondeling in de Morvan. Het leven is hard voor hem. Zijn ouders kent hij niet, hij moet vechten om te overleven, maar ding weet hij zeker: hij wil schrijver worden. En, als het even kan, de gekte die liefde heet begrijpen.

‘Ik denk dat het liefde was’ is een meeslepend verhaal, teer en kwetsbaar maar ook hard en kil tegelijkertijd. De zin die me het meest opviel in dit boek is: ‘Dus sleep ik mijn woorden en zinnen tot fijn kristal’. Dat is precies wat Kathleen Vereecken doet in dit boek. En waarvoor ze dan ook terecht een Boekenleeuw won.

Jean-Jacques Rousseau schreef in 1762 Emile ou de l’éducation, een baanbrekend werk over opvoeding, terwijl hij zijn eigen vijf kinderen op de eerste dag van hun geboorte naar het vondelingenhuis bracht. Dit boek vertelt het verhaal van zijn oudste zoon: hoe het had kunnen zijn.

[Melissa · Rating 4 out of 5]

Zeker niet slecht voor een boek voor jongeren te zijn. Goede schrijfstijl, beetje vreemd verhaal, maar snel uitgelezen.

[Aagjeaelterman · Rating 5 out of 5]

Het boek is een echte aanrader, zowel voor jongvolwassenen als voor volwassenen. Kathleen Vereecken weet hoe ze de lezers helemaal kan onderdompelen in het Parijs van de achttiende eeuw. Ze schetst het beeld van een jongen, waar de lezers direct aan verkocht zijn. Vereecken is er heel sterk in om met woorden beelden te maken. Je moet het gewoon gelezen hebben!

[Isaura Lootens · Rating 4 out of 5]

ik geef het een 4 omdat ik denk dat ik dit wel leuk vond, moest volgens mij van school maar weet het tbh niet meer zeker, speelde in Parijs af, iets over een vondeling, en met Jean Jacques Rousseau

[Sandra Van den Bosch · Rating 4 out of 5]

Ik was meteen mee met dit verhaal.
De schrijfster weet direct een speciale sfeer te creëren waardoor je meteen 'in' het verhaal zit. Ze hanteert een mooie taal die vlot leest.
Het verhaal op zich is niet echt bijzonder, maar hoe ze toch een heel stuk geschiedenis weet mee te geven zonder dat je het eigenlijk doorhebt vond ik wel erg knap.
Een aanrader ook voor volwassenen!

[Tessa · Rating 3 out of 5]

Mooi verhaal die je ongemerkt door een stukje geschiedenis van Frankrijk en het leven van de filosoof Rousseau leidt. Zeer mooie schrijfwijze, waarbij ik vaak ging dromen.