Vanaf het moment dat de eerste kogels hem om de oren vliegen, weet kapitein Vik de Wildt dat alles anders is dan hij zich had voorgesteld. Een jaar lang hebben zijn 150 mannen zich kunnen voorbereiden op deze missie. Toen de politiek besloot deel te nemen aan de oorlog in Afghanistan, stond hun leven opeens in het teken van dat ene doel: de uitzending. Vanaf dat moment trainden, leefden, aten en dronken ze Afghanistan. Soldaat in Uruzgan volgt de missie van kapitein Vik de Wildt en geeft een indringend beeld van de fysieke en psychische strijd van soldaten die uitgezonden worden. Met veel oog voor detail volgen we de soldaten vanaf het vertrek van een winderige militaire basis in Nederland naar het bloedhete zuiden van Afghanistan: Uruzgan. Nachtelijke patrouilles door onherbergzaam gebied, onverwachte aanvallen van de taliban, de onberekenbare dreiging van bermbommen, een bevolking die snakt naar hulp en rust, het eerste begin van infrastructurele wederopbouw en vooral de prestaties van soldaten onder extreme druk.
Ik vond 'm wat afstandelijk geschreven, waardoor ik nooit echt lekker in het verhaal ben gekomen. Wellicht de bedoeling van de schrijver hoor, maar voor mij iets minder indrukwekkend hierdoor. Toch blijven de oorlogsverhalen uit eerste hand bizar en indrukwekkend om te lezen. 3-3,5*
Ik begon dit boek weer te lezen na de terugtrekking uit Afghanistan. Doodzonde, van al het werk dat (onder meer) de Nederlanders daar gedaan hebben. Het boek is aardig, leest makkelijk weg. Beetje een abrupt einde, maar ik denk dat je een aardig beeld krijgt van hoe het leven op een militaire basis in het buitenland is.
Ik wilde dit boek al langer lezen eb kwam het bij toeval tegen op de aandbiedingenplank. Het is in feite een aaneenschakeling van persoonlijke herinneringen en verhalen van militairen op uitzending in het gebied rond Tarin Kowt, Kamp Holland en Poentjak, geschreven in lichte romanvorm.
De stijl is vlot, soms ietwat beschrijvend, maar gaat nooit diep in detail en veel personages worden (waarschijnlijk met opzet) niet te veel uitgediept. Dit kan voor sommige lezers een afknapper zijn. De lezer krijgt het gevoel dat hij een persoonlijk verslag leest over een uitzending in Afghanistan, dat door militaire 'slang', afgekorte namen en eerlijke en open observaties ook overtuigend overkomt, maar daardoor ook vaak diepgang kan lijken te missen.
Roelen benadrukt vooral het leven 'over there' vrij feitelijk en beknopt en beschrijft de sleur die daarmee samengaat, afgewisseld door soms intense momenten, beschreven zoals ze ook daadwerkelijk blijven hangen bij veteranen. Een heel ander soort boek dan de gedetailleerde militaire boeken van bijvoorbeeld militair analysten en historici als Mark Bowden of Jack Murphy.
Persoonlijk vond ik het een interessant boek om te lezen, omdat het een beetje een beeld schetst van het leven van 'onze jongens' in Afghanistan, al wist het me niet te fascineren. Een erg minpunt voor mij is de laatste zin, waarin Roelen de aanwezigheid van de media noemt als het collectieve geweten van een democratie. Daar valt mijns inziens over te redetwisten.
Interessant als je wil weten hoe een uitzending naar Uruzgan eruit kan zien. Het is een soort dagboek. Heel staccato geschreven. Daardoor is het niet supersoepel leesbaar, maar wel duidelijk. Ik had persoonlijk een nawoord wel fijn gevonden, waarin uitgelegd werd in hoeverre de auteur waarheidsgetrouw geschreven heeft en in hoeverre het fictie is. Iets meer toelichting. Het was ook wel een heel plots einde.
Dit boek leest heel goed weg! En je word meegenomen in het verhaal ! En wat er allemaal gebeurd ! Ik vond het een mooi boek en goed verhaal ! Binnenkort komt het vervolg uit .
Dit was een goed boek voor mij en vooral als Afghanistan veteraan heel herkenbaar er wordt zelfs een gebeurtenis aangehaald waar ik op dat moment werkelijk betrokken bij ben geweest. Op het moment dat ik las over de gebeurtenis realiseerde ik pas hoe groot de impact van deze gebeurtenis is geweest en het te lezen vanuit iemands anders zijn standpunt was heel surrealistisch.Dit boek heeft een emotionele waarde, Bravo!
Geen leuke schrijfwijze, laat alleen zien wat er op dat moment gebeurd. Als een persoon die bij defensie werkt is het wel interessant het verhaal te lezen. Veel dingen in het boek komen dan bekend voor.
Erg informatief en toegankelijk verhaal. Het geeft een goed beeld van het dagelijks leven op en rondom de basis en de missie in Afghanistan. Af en toe is het wat lastiger leesbaar door (te) veel vakjargon, maar dat gaat vaak maar om korte stukjes.
Ik vond het een erg indrukwekkend boek over de missie in Afganistan. Omdat mijn man, schoonzus en broer militair zijn die op uitzendingen zijn geweest naar o.a Afganistan komt het onderwerp vrij dichtbij en misschien daarom ook wat indrukwekkender.