ลำนำในลมหนาว

by ปิยะพร ศักดิ์เกษม

ห่างออกไปบนท้องถนนไม่กี่กิโลเมตร
รถบรรทุกเชื้อเพลิง
พุ่งออกมาจากสี่แยกไฟแดงด้วยความเร็วสูง
ภายใต้การขับขี่ของคนขับที่มีสติเหลือเพียงครึ่ง
ขณะที่ด้านใดด้านหนึ่งของอาคารหลังนี้ก็มีโครงสร้างเหล็กที่ไม่ได้มาตรฐาน..

สายลมแห่งความสูญเสียหนาวเย็น
มันพัดแรงจนบานประตูในใจของหญิงสาวเปิดแง้มออก
เธอไม่สามารถซุกอยู่ในห้องอันอบอุ่นได้อีกต่อไปแล้ว
หนทางเดียวที่จะมีชีวิตอยู่และอยู่อย่างมีศักดิ์ศรีของความเป็นคนครบถ้วน
ก็คือ ต้องก้าวออกไปเพื่อต่อสู้กับชะตากรรม..
แพ้หรือชนะ ขอให้อยู่ในความปรารถนาของเบี้องบน
ขณะที่ดุริยางค์กำลังพยายามจะก้าวผ่านเข้าสู่โลกใบใหม่
บานประตูห้องนอนของเธอก็ปิดลง กรีธาก้าวออกจากห้องนอนสวยหวาน
ละทิ้งหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของเห้องไว้ด้วยอารมณ์ที่ยังกรุ่นโกรธ
เขากำลังโกรธและผิดหวัง.. เป็นความหวัง เป็นการทุ่มเทเอาใจช่วยจนสุดตัว
แบบที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตนเองมีให้หญิงสาวที่ชื่อดุริยางค์ ..

396 pages

First published October 21, 2010

About the author

ปิยะพร ศักดิ์เกษม เป็นนามปากกาของ นันทพร ศานติเกษม
เป็นธิดาของ นายชวน สุนทรส และ นางช้อย (บุปผเวส) สุนทรส
คู่สมรสคือ นายปิยะศักดิ์ ศานติเกษม

ปิยะพร ศักดิ์เกษม เริ่มสนใจงานเขียนมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีพื้นฐานจากการรักการอ่าน ได้รับการส่งเสริมจากบิดามารดา สนใจและรักหนังสือทุกประเภทโดยเฉพาะนวนิยายและวรรณคดี เมื่อเรียนจบจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 ได้ทดลองเขียนเรื่องสั้นส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ เช่น สกุลไทย ขวัญเรือน ดิฉัน...และได้รับการคัดเลือกให้ลงพิมพ์เรื่อยมา จนกระทั่งคุณสุภัทร สวัสดิรักษ์บรรณาธิการนิตยสารสกุลไทย เปิดรับนวนิยายของนักเขียนหน้าใหม่จึงได้ทดลองเขียนนวนิยายซึ่งเป็นงานที่ถนัดและสนใจมากที่สุดส่งไปทางไปรษณีย์ เมื่อนวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "ตะวันทอแสง"ได้ลงพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 ก็ได้เขียนนวนิยายลงพิมพ์นิตยสารสกุลไทยและอื่นๆ มาตลอด

ปิยะพร ศักด์เกษม มีหลักในการทำงานเขียนนวนิยายว่า ต้องให้คุณธรรมความรู้ และให้แง่คิดกับชีวิต สอดแทรกอยู่ในความบันเทิงด้วย

Reviews

[จันทร์กวี]

เป็นอีกเรื่องที่อ่านสนุก สอดแทรกสาระเรื่องการเลี้ยงเด็กในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต ผู้แต่งคงต้องศึกษาข้อมูลเรื่องจิตวิทยาพอสมควรทีเดียวจึงเขียนอธิบายได้ดีขนาดนี้

สิ่งที่ชอบมากคือ ชื่อเรื่องค่ะ "ลำนำในลมหนาว" นอกจากจะไพเราะแล้วยังสื่อถึงเรื่องราวได้ดีทีเดียว ทั้งที่หมายถึง ตัวนางเอกที่ต้องฝ่าฟันมรสุมชีวิต หรือหมายถึง อาสาวที่ต้องเป็นลำนำในลมหนาวให้กับหลานสาว ได้ด้วย นอกจากนี้ผู้เขียนยังสอนให้เราเห็นคุณค่าของ
คนดี การเป็นคนเก่งแต่เพียงอย่างเดียวนั้นไม่พอ เราต้องคิดดีทำดีด้วย

[APAPANNEE S.]

ตอนที่อ่านได้อย่างราบรื่น(ไม่หงุดหงิด)ที่สุดคือตอนที่มีบทพระเอก ><
เอาจริง ส่วนตัวเป็นคนขี้รำคาญคนแบบนางเอก สงสัยเราจะนิสัยไม่ดี
อ่านไปก็เลยหงุดหงิดไป ใสซื่อ(บื้อ)ไม่ทันโลกสุดๆ

แต่ด้วยความมีสาระ มีแง่คิดที่ดีของนิยาย บวกดาวเพิ่มให้ค่ะ

[Tharachaya]

กว่านางเอกจะหลุดจากโลกของครอบครัวและการปกป้องได้...อิฉันก็งงไปเลย โดนด่าแค่ครึ่งหน้ากระดาษ เธอเหมือนบรรลุธรรมซะงั้น ถ้าอะไรในโลกมันง่ายขนาดนี้ จะจับคุณกี้ไปด่าคนทั้งเมืองเลยค่ะ....

รวมๆ โอเคค่ะ อ่านได้ มีสาระ แต่น้องกี้,น้องชายของตระกูลคนนี้ยังไม่มีเสน่ห์เทียบเคียงคุณเกื้อ-กรณ์-กอบ เท่าไหร่ บทบาทส่วนตัวเกี่ยวหน้าที่การงานดูน้อยไปนิดส์ เลยดูลอยๆ ค่ะ

[Irisa]

ชอบคุณกี้มากค่ะ บุคลิกนิ่งๆ สุขุม เป็นผู้ใหญ่สมกับหน้าที่การงานดี
นางเอกอย่างน้องเพลง อ่านแล้วรู้สึกขัดใจกับความเป็นไข่ในหินของเธอ
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ก็เห็นความเป็นผู้ใหญ่ขึ้น จนเอาใจช่วยให้ผ่านอุปสรรคต่างๆ ไปให้ได้
สุดท้ายคุณกี้กับน้องเพลงกลายเป็นคู่รักที่เราชอบมาก น่ารัก เรียบง่าย ถูกใจเรา

[Ning]

จะให้สามดาวคงน้อยเกินไป
ถ้ามี สามดาวครึ่งก็ว่าจะให้
แต่ในเมื่อไม่มีก็ 4 ดาวละกัน

[Pakamart]

อ่านแล้วก็ได้ข้อคิดดีๆ ถ้าเมื่อเราล้มแล้วเรากล้าที่จะลุก ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว ถ้าเรากล้าที่จะก้าวเดินผ่านมรสุมออกมา เราก็จะผ่านมันไปได้อย่างสวยงาม