รุ้งในลมหนาว

ธิโมส์ #9

by ดวงตะวัน

ความรัก คือต้นธารแห่งความหวัง พลังแห่งชีวิต...เป็นสิ่งชุบชูหัวใจในวันอ่อนล้า
ทว่าร้อยคนก็ร้อยรัก หมื่นคนก็หมื่นนิยาม ทั้งไม่เพียงนิยามแห่งรักที่ผิดแผกแตกต่าง หากมรรคาแห่งรัก--หนทางสู่รักที่หวัง ยังแผกเพี้ยนไปตามแต่หัวใจจะชักนำ

กาย กานาเมซ คนเถื่อนผู้กล้า รักนั้นพ้นไกลไปจากตัวเอง ด้วยปลายทางแห่งรักนั้น คือความผาสุกมั่นคงของผู้คนร่วมผืนแผ่นดิน
ธิม ชาวีย์ รักคือรัก พร้อมจะจองจำตนเองกับโซ่ตรวนที่เรียกว่ารัก โดยไม่แยแสใส่ใจว่าปลายทางแห่งรักนั้นจะนำไปสู่จุดจบเช่นไร
ขณะที่ ศาวีรันดา ปลายทางแห่งรัก กลับคือการปลดปล่อยตัวเองจากโซ่ตรวน...ที่เรียกว่ารักเช่นกัน
สำหรับชายหนุ่มนาม ญีลา มรรคาแห่งรักของเขา คือเส้นทางแห่งความรักความเมตตาที่เฮปา--ผู้เยียวยารักษาชีวิต พร้อมมอบให้แก่ทุกคน
ทว่าใครจะรู้ เส้นทางแห่งรักอันบริสุทธิ์ที่ญีลาก้าวย่างไปด้วยศรัทธาอันมั่นคง กลับนำเขาไปสู่มรรคาแห่งรักอีกสาย...ที่วกเวียน ซับซ้อน ดำมืดน่าหวาดหวั่น ทั้งยังอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย

แต่เพราะ “ชีวิต” คือสิ่งที่เฮปาหนุ่มเชื่อว่ามีค่านักหนา เขาจึงพร้อมก้าวลงบนเส้นทางสายนั้นเพื่อรักษาไว้ซึ่ง “ชีวิต” ...ไม่สนใจ แม้ชีวิตนั้นจะเป็นเพียงชีวิตของหญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง

ไม่มีใครรู้ ว่าเธมส์ เฮกัล หรือกูตูร์ กันแน่ ที่จงใจชักนำเขาสู่เส้นทางนั้น
ไม่มีใครบอกได้ ว่าสุดท้ายปลายทาง จะคือหุบเหวดำมืด หรือสายรุ้งงดงาม

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใคร...แม้ญีลาและหญิงสาวผู้นั้นเอง...จะคิดคาดเดาได้ว่า มรรคาแห่งรักสายนั้นจะทอดยาวไปไกล...ไกลแสนไกลเพียงไร ...

408 pages

First published October 1, 2009

About the author

ชื่อจริง ขวัญใจ เอมใจ
นามปากกา ดวงตะวัน (เขียนนิยาย)
ดาราราย , ดาวกระจาย (เมื่อเขียนวรรณกรรมเยาวชน)


การศึกษา
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนศรีอุลัย
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
ระดับอุดมศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน
ปี 2532-2542 ทำงานเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร “สารคดี”
ปี 2536-2537 เริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว
ปี 2542 ลาออกจากงานประจำที่นิตยสารสารคดี เพื่อเขียนนิยาย
ปี 2549-ปัจจุบัน ก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเองในชื่อ “สำนักพิมพ์ดวงตะวัน” โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือการจัดพิมพ์นิยาย ทั้งหมดของ “ดวงตะวัน”


รางวัล
ปี 2544 ผลงานนวนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2544 ผลงานวรรณกรรมเยาวชนสองเรื่องแรกที่เขียน คือ “เด็กหญิงนางฟ้า”และ “ส้มสีม่วง” ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ดทั้งสองเรื่อง
ปี 2545 ผลงานสารคดีเรื่อง “คนเล็กๆ” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “ดินสอสีในหิมพานต์” ได้รับรางวัลดวงดาว (จัดโดย กระทรวง ICT)
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “เด็กหญิงนางฟ้า” ได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก หรือ Thai IBBY

ผลงาน
ผลงาน นิยาย 45 เรื่อง
วรรณกรรมเยาวชน 2 เรื่อง
สารคดี 1 เรื่อง

Reviews

[Ariana Ava · Rating 4 out of 5]

และเรื่องราวก็ต่อเนื่องมาถึงความรักของเฮปาหนุ่มญีลา(น้องชายของคิงเรทัต&อินทัต)บ้างนะคะ timelineซ้อนกับช่วงกลางๆของเอลันตรา แต่ไม่ต้องอ่านพร้อมกันก็ได้ค่ะ เพราะเนื้อเรื่องไม่เกี่ยวกันเลย เล่มนี้เป็นเรื่องของญีลาล้วนๆ เน้นความรักของหนุ่มสาวมากกว่าเล่มอื่น ส่วนตัวแล้วชอบเล่มนี้นะคะ น่ารักดี อ่านไปยิ้มไป มีผจญภัย ไล่ล่า วางยาพิษให้ได้ลุ้นตลอดทั้งเรื่อง พระเอกฉลาดช่างสังเกตไหวพริบดี สมกับเป็นเฮปาคนเก่งแห่งครีราโมส์จริงๆ
เล่มที่ผ่านๆมาเน้นการเมือง&สู้รบ หนักๆมาหลายเล่มแล้ว ได้เปลี่ยนมาอ่านแนวหวานๆน่ารักกุ๊กกิ๊กบ้างก็ดีนะคะ
เล่มนี้เปิดเรื่องและปิดเรื่องได้น่าติดตามค่ะ เปิดเรื่องมาให้เราสงสัยว่า คนบ้าในถ้ำตีนเขาเคเชรีคือใคร รูปปั้นดินเผาคือใคร ใครปั้น ปั้นทำไม คำสาปอะไร สาปใคร แล้วเพชรวาโญจะเกี่ยวอะไร อ๊ายยยย อ่านจบแล้วต้องรีบคว้าเล่มต่อไปมาอ่านด่วน!! แล้วก็ยังเปิดตัวสาวปริศนาได้น่าสนใจมากๆ ทำให้เราอยากรู้จักเธอให้มากขึ้น และคิดว่าเธอจะต้องเป็นนางเอกเล่มต่อๆไป(สักเล่ม)แน่ๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

รุ้งในลมหนาว / ดวงตะวัน (ธิโมส์เล่มที่ 9)
คิม
ญีลา

[Ning · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ เป็นเรื่องราวของ หมอญีลา น้องคนสุดท้อง ของสามหนุ่ม เรทัต อินทัต ญีลา ค่ะ เป็นเล่มที่ตอบคำถามหลาย ๆ เรื่อง ในเล่มผ่าน ๆ มา เช่น ญีลาหายไปไหน ไปรักษาแม่ แล้วไม่เห็นกลับมาเลย(เอลันตา) .. คำสัญญาของมูลัชกับโคญี(พ่อ-แม่ของญีลา) ที่ให้ไว้ว่าจะดูแลแลคุ้มครองศาตรีคีราโมส์ ตราบจนชั่วลูกชั่วหลาน..(ผีเสื้อลายตะวัน) หรือ ถ้าย้อนไปไกลกว่านั้นอีก ก็คือ เหตุผลที่ "เคเชรี" (รักที่ริมทะเลเมฆ) ถึงได้เป็นมิตร และ คอยช่วยเหลือ "ศาวีรันดา คีราโมส์" (รุ้งจันทร์ ตะวันดาว) ตลอดมา (นี่เราคิดมากไปเอง รึคนแต่งเค้าวางโครงไว้อย่างนี้จริง ๆ เนี่ย มันห่างกันหลายปีมาก ๆ แต่เราเพิ่งอ่านเมื่อต้นปีเอง)

อ่านเล่มนี้แล้ว เฉย ๆ ค่ะ เพราะส่วนมากจะบ้าคลั่งหลังอ่านธิโมส์จบ ไม่แน่ใจว่า เป็นสมการของคนเขียนรึเปล่า รึเป็นเฉพาะเราเอง ที่ทุก ๆ 3 เล่ม มันจะต้องเป็นเล่มที่ เฉย ๆ ไม่ใช่ไม่สนุกนะคะ แค่สนุกไม่มาก พลอตเรียบง่าย เหมือนมีเพื่อจบภาค และ เพื่อขึ้นเล่มต่อไป น่ะค่ะ... เล่มนี้ก็น่าจะจบยุคของ กาย (กำเนิดคีราโมส์) แล้ว แอบเดา+ลุ้นภาคย้อนยุคต่อไปว่าจะเป็นเรื่องอะไร แอบลุ้นให้มีภาค ของ กูตูร์ ค่ะ(กำเนิดธิโมส์) น่าจะเป็นพระเอก ร้าย ๆ ได้ดีคนหนึ่งเลยทีเดียว


ปล. รีวิวนี้เขียน 02 พ.ย. 52 (ร่วมเล่มเกมส์ที่ PANTIP) .. เรื่องกูตร์ท่าจะมีลุ้น
ปล2. update 05 ม.ค. 55 ยังไม่ได้อ่านเล่ม แรขอบฟ้าอรุโณทัย

[LookPla · Rating 4 out of 5]

ตามประสานิยายของดวงตะวันค่ะ โดยเฉพาะในชุดธิโมส์
ยังคงมีกลิ่นอายของความรักชาติ รักชนเผ่า อบอวลอยู่เสมอ
และยังมีความอบอุ่นลอยคละคลุ้งท่ามกลางความเหน็บหนาว
(โห สำนวนดูเว่อร์เนอะ 5555)
แต่มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ค่ะ ภาษาธิมาส์ที่สวยงาม
ความรักที่โรแมนติก และอบอุ่น
อ่านแล้วก็หลงรักพ่อหนุ่มญีลาเข้าอีกคน
ชายหนุ่มใจดี มีรอยยิ้มที่อ่านหวาน ประทับใจทุกผู้คน
กับหน้าที่เฮปา ที่ต้องคอยรักษาชีวิตของผู้คน
อ่านจบแล้วเนี่ยนะ อยากจะป่วยให้ญีลามารักษาเลยล่ะ 5555

ถึงแม้เมื่อเทียบพลอตของเรื่องนี้กับเรื่องอื่นๆ ของบรรดาพี่น้อง
บัลลังก์บุหลัน ของเรทัต และ เอลันตรา ของ อินทัต
เรื่องนี้ความประทับใจหรือความสนุกจะดูน้อยกว่า 2 เรื่องนั้นก็เหอะ
แต่ก็ขึ้นชื่อว่านิยายของดวงตะวัน ก็ไม่ผิดหวังแต่อย่างใด

[พอลลี่ · Rating 3 out of 5]

อืม เป็นเรื่องของหมอญีลากับสาวคิม ที่ไปช่วยมาจากการแต่งงาน แล้วสามีนางตายนางต้องถูกฝังทั้งเป็นให้ตายไปด้วย ช่วยมาได้2-3วันรักกันซะละ เร็วไปไหมอ่ะ ยังไม่อินเลย โครงเรื่องไม่เท่าไหร่อ่านข้ามๆบ้าง มันดูขัดๆ พากันไปแอบในถ้ำตั้งหลายวัน พอจะให้ฟินมันไม่คืออ่ะแบบนางเอกเป็นแผลหนีไปอาบน้ำแล้วมาให้พระเอกเช็ดตัวไรงี้ แหมมันมีตั้งหลายวิธีเด้อ เอานะนิยายอ่านเรื่อยๆไม่คิดมากก็พอได้อยู่ แต่ยังไม่ฟินเท่าที่คิด มันไม่อินมากให้ 3.3 ละกัน บทรักก็ไม่ได้มากมายอะไรสไตล์ดวงตะวันกำลังดีแต่เรื่องนี้....จบดีกว่า เดี๋ยวลงไม่ได้ ที่สำคัญเราจำไม่ได้ว่าเคยซื้อมาอ่านแล้ว พอได้บัตรลดราคาก็ดันซื้อซ้ำมาอีกเล่ม เพื่อ.......นี่แหละนิยายที่ไม่อินจะจชื่อเรืองยังไม่สามาถอ่ะ

[จันทร์กวี]

แอบคิดว่านอเพนน่าจะมีทางเลือกที่ง่ายกว่าทำตามพล็อตเรื่อง เริ่มเรื่องได้น่าติดตาม แต่พออ่านจนจบ รู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่

ธิโมส์เรื่องหลัง ๆ พระนางรักกันง่ายไป บทรักดูจะเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่ความสมเหตุสมผลน้อยลง ต่างจากเล่มแรกที่ผู้แต่งมีความพิถีพิถันมากกว่า แต่ก็ให้คะแนนในเรื่องจินตนาการ การแต่งนิยายหลายๆเรื่องที่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมกันหรืออยู่ในช่วงเวลาเดียวกันและมีเรื่องราวโยงใยกันทุกเรื่อง คงต้องทำงานหนักมากทีเดียว แต่ถ้าผู้แต่งทำการบ้านมากกว่านี้ให้นิยายมีความสมจริงมากขึ้นจะอ่านสนุกกว่านี้มาก