'De meeste rijke meiden met wie ik het in mijn Gooise jeugd heb gedaan of graag had willen doen wonen er nog steeds en zijn veel beter getrouwd dan mijn vrouw' Aldus Youp van 't Hek die op zijn inmiddels bekende, kleurrijke wijze terugkijkt op zijn jongensjaren en die meisjes met hun kniekousen en parelkettingen, hun hockeyclub en ongecompliceerde au pair-tijd in Parijs. Een cynische ondertoon ontbreekt dikwijls niet.
In andere verhalen die deze bundel bevat toont Van 't Hek zich een wat ernstiger observator, vol mededogen en inzicht in de mensen die hem omringen. Ook is in dit boek een aantal gedichten opgenomen die deze uitgave tot een rijk geschakeerd werk maken, van de schrijver Van 't Hek.
Youp van 't Hek is a Dutch comedian and a columnist for NRC Handelsblad. He was born and raised in the Gooi, a upper class region to the southeast of Amsterdam. His youth there served as an inspiration for his ironic attitude toward the rich, the successful and all those who are pretending to be either. After being kicked out of several high schools, he finally completed the one where he also led the school theater, and moved to Amsterdam. There he was one of the founding members of Cabaret NAR (Cabaret Jester). Throughout all the changes in Cabaret NAR, Youp was the only constant factor in it and because of him focusing more and more on their shows, he gradually became Cabaret NAR. In the beginning he (or Cabaret NAR) was not very successful, often not even successful enough to pay for their own shows. During all this he worked in some of those boring, mind-numbing, riskless, black-and-white, have-to-wear-a-suit, 9-to-5 kind of office jobs, which later inspired many of his jokes and imitations.
In the early 1980s Cabaret NAR success declined and Youp moved on as a solo artist. From then on he has had great popularity. Though his shows and statements may be considered controversial, he has developed himself, not only as a comedian, but also as an idealist. His humor is always mixed with a sense of irony towards modern life, culture, and national and international politics. Other themes often found in his shows and humor are death, hypocrisy, the innocence of children, the sincerity of the elderly, the gap between what society expects from you and what you, deep in your heart, want the most, and the question: "When would you call someone crazy and when would you call him/her normal or healthy?".
His big break came in 1983 on KRO's "De alles is anders-show". His energetic performance made him a household name overnight.
He is known as "the Buckler of Dutch comedians" because he ridiculed Buckler, a low-alcohol beer brewed by Heineken in his 1989 end-of-year show so effectively, sales plummeted and the brand was eventually withdrawn from the market.[1] Youp has often cited this as the best joke in his career and has subsequently referred to it in all his retrospective shows.
"Rijke meiden" gaat over alles behalve rijke meiden. Ondanks de belofte in de titel en het voorwoord. Het gaat wel over mannen die zich gedesillusioneerd naar het einde slepen in verzorgingshuizen. Youp van 't Hek was begin jaren '90 aan het midlife'n. Dat hoorde je terug zijn programma's en dus ook dit boek.
Ik ben enkele inwoner van het Gooi tegengekomen en stond op het punt de laatste 11 minuten te laten voor wat ze waren. Gelukkig heb ik dat gelaten, want het laatste hoofdstuk was hoe ik hoopte dat het boek was geweest. Met humor, vaart en een verwijzing naar Groningen.
Ik rond 2,5 ster naar boven af. Inclusief een halve ster omdat ik nu weet hoe je Youp van 't Hek uitspreek. Niet "Joep van ut Hek" en zeker geen "Joep van het Hek" maar "Joep van Tek". Had ook "Joep van Tech" kunnen zijn, maar nou moet ik denken aan een kruising van Alexander Klöpping en Youp van ´t Hek die bij DWDD vloekend roept dat je moet liften terwijl Mathijs van Nieuwkerk een 3D-bril uitprobeert.
pakte m’n interesse omdat ik op de achterkant las dat ‘rijke meiden’ sloeg op de rijke Gooische dames waar Youp van ‘t Hek (als geboren Bussummer) mee te maken heeft gehad. als mede Gooise verwachtte ik een en al herkenning , en afgezien van de eerste +- 15 pagina’s bleek niets minder waar ; het ging daarna niet meer over die rijke meiden. in plaats daarvan werd ik ontroerd door korte , trieste maar mooie verhalen en afsluitend rake gedichten van hetzelfde kaliber als de rest van het boek. nog niet eerder deze kant van Youp gezien maar het smaakt wel naar meer
De langere verhalen vond ik mooi en vermakelijk, maar op gegeven moment komen er gedichten en een heel gedeelte over de dood wat voor mij wat te somber is en minder prettig leest. Nog steeds mooi, maar een gekke overgang met de geestige verhalen van het eerste deel.
This entire review has been hidden because of spoilers.