«Μόνο το γυαλί μπορεί να σκοτώσει μοχθηρούς δαίμονες γιοκάι χωρίς να εγκλωβίσει τις ψυχές τους στη λεπίδα. Κι εσύ θες ένα όπλο καθάριο σαν το πνεύμα ενός αγνού πολεμιστή, ανεπηρέαστου από πονηριά και κακία. Γιατί οι ψίθυροι της μολυσμένης λεπίδας μπορούν να γίνουν φωνές και οι φωνές ουρλιαχτά. Στο τέλος αυτός που κραδαίνει τη λεπίδα μετατρέπεται σε όλα αυτά που σκότωσε. Πάρε τούτη την κατάνα και μη φοβάσαι. Είχα την τιμή να τη φτιάξω μονάχα για σένα, χωρίς χάλυβα και δίχως ταμαχαγκάνι. Ένα μεϊτού, ένα ονομαστό σπαθί. Ένα ξεχωριστό σπαθί για έναν ξεχωριστό σαμουράι». Όταν οι αδίστακτοι δαίμονες γιοκάι άρχισαν να τρομοκρατούν τη φεουδαρχική Ιαπωνία, αυτός που κλήθηκε να τους αντιμετωπίσει ήταν ο σαμουράι Ενίσι Ναγκατόμο. Ορκισμένος να υπηρετεί μέχρι θανάτου την αυτοκρατορία, ο Ενίσι δέχτηκε με τιμή την εκτέλεση της δύσκολης αποστολής του. Ο δαίμονας Σούτεν Ντόντζι, όμως, δεν ήταν σαν τα υπόλοιπα γιοκάι. Η δύναμη και η πανουργία του ξεπερνούσαν οτιδήποτε είχε αντιμετωπίσει έως τότε. Ειδικά όταν ο στόχος του έγινε ένα νεογέννητο βρέφος, τα πάντα άλλαξαν για τον Ενίσι. Πλέον ο εχθρός που έπρεπε να πολεμήσει δεν ήταν μόνο ο δαίμονας αλλά και όλα τα πιστεύω με τα οποία είχε μεγαλώσει. Μια ιστορία ηρωικής φαντασίας που απευθύνεται σε όσους έχουν ψυχή πολεμιστή και είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα για μια μάχη που ίσως φαίνεται χαμένη από την αρχή.
Μια νουβέλα επικής φαντασίας με προφανείς εμπνεύσεις από τον πολιτισμό των αγαπημένων Σαμουράι (δεν ξέρω για εσας, αλλά εγώ σίγουρα έμαθα τι σημαίνουν αρκετές λέξεις και όροι). Η ιστορία κυλάει με εξαιρετικό ρυθμό, χωρίς να χάνει χρόνο σε περιγραφές (κάποιοι ίσως να ήθελαν λίγο παραπάνω χώρο για ανάπτυξη, αλλά προσωπικά δε με ενόχλησε καθόλου). Ακολουθουμε έναν Σαμουράι κυνηγό δαιμόνων που έχει ορκιστεί να υπηρετεί τον αυτοκράτορα και να καθαρίσει το Βασίλειο από όσους θρέφουν το σκοτάδι και διακινδυνεύουν τη γαλήνη του. Στην περιπέτειά του όμως, αντιλαμβάνεται πως ο κόσμος δεν απειλείται μονάχα από υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά και από τη διαφθορά της εξουσίας.
Ο συγγραφέας ξέρει τι κάνει, γνωρίζει τους χαρακτήρες και τον κόσμο που τους έχει τοποθετήσει. Δεν μπορώ παρά να ζητήσω κι άλλες ιστορίες με τους ήρωές του!
Μία μικρή νουβέλα που λαμβάνει χώρα στην Ιαπωνία των σαμουράι και των σογκουνάτων. Ο Ενίσι Ναγκατόμο είναι ένας σαμουράι με βαθύτατο αίσθημα τιμής και αυτοθυσίας που κυνηγάει και σκοτώνει γιοκάι, δηλαδή, δαιμονικές οντότητες που, όπως εξηγείται αργότερα στην ιστορία, έχουν προκύψει από την πτώση ψυχών που δεν δικαιώθηκαν, ή δεν μπόρεσαν, μετά θάνατο, να ακολουθήσουν τον προκαθορισμένο δρόμο τους προς τον κόσμο των πνευμάτων. Ο Ναγκατόμο μεγάλωσε με τις αρχές του δασκάλου του: καλύτερα πολεμιστής σε κήπο παρά κηπουρός στον πόλεμο. Η μοίρα του τα έχει φέρει έτσι ώστε να ζήσει ως πολεμιστής στον πόλεμο. Φέρει ένα γυάλινο ξίφος μοναδικής ομορφιάς, με την ιδιότητα να σκοτώνει δαίμονες και να τους εξολοθρεύει ολότελα. Θυμηθείτε το Stormbringer, το σπαθί του Έλρικ που είχε την ιδιότητα να τρέφεται με τις ψυχές των θυμάτων του. Το γυάλινο ξίφος είναι το εντελώς αντίθετο από το Stormbringer, δεν συγκρατεί καμία ψυχή, καμίαν ενέργεια από τα πλάσματα τα οποία σκοτώνει. Άλλωστε για αυτό κατασκευάστηκε. Ωστόσο συμβαίνει το εξής παράδοξο: από την πρώτη κιόλας σκηνή του βιβλίου, το σπαθί είναι κατεστραμμένο. Έχει σπάσει, και ο Ναγκατόμο, σοβαρά τραυματισμένος και ο ίδιος, πρέπει να βρει τον κατασκευαστή του για να το επιδιορθώσει, να αντιμετωπίσει έναν τρομακτικό δαίμονα και μια ακόμη τρομακτικότερη αλήθεια, σε σχέση με όλα όσα εκείνος θεωρούσε όσια και ιερά.
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο, με βαθιά γνώση της περιόδου που περιγράφεται, χωρίς υπερβολές και χωρίς πλατειασμούς. Αρκετά ενδιαφέρουσα και θα έλεγα συγκινητική η ανατροπή στο τέλος. Γενικά ένα βιβλίο που συστήνω και συνάμα ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα του Κοσμά Κωνσταντινίδη. Χωρίς υπερβολή, έψαχνα να δω αν υπάρχει όντως αυτός ο θρύλος στην Ιαπωνική παράδοση, τόσο πειστικά είναι γραμμένο το βιβλίο. Τόσο "μέσα στο πνεύμα" της εποχής και του τόπου. Όπως και κατ’ ιδίαν έχω πει στον συγγραφέα, θα ήθελα να έβλεπα όλες αυτές τις γνώσεις και σε ένα μεγαλύτερο μυθιστόρημα. Ελπίζω κάποτε να το κάνει.
Πολύ ωραία νουβέλα. Θα μπορούσε η ιστορία να εξελιχτει παραπάνω, αλλά δεν στερείται περιεχομένου.
Είναι γραμμένη με ροή στον λόγο και όμορφες λέξεις, ενώ πίσω από την ιστορία της κρύβεται και κάποιο ανώτερο νόημα . Στιβαρό σενάριο, ανατροπές, δίνονται πολιτισμικά (κυρίως λαογραφικά) στοιχεία της Ιαπωνίας... what's not to like about this book!