Łączniczka

by Magda Knedler

Odważna powieść o Annie Smoleńskiej, zapomnianej bohaterce i twórczyni Znaku Polski Walczącej.

Wojna ma wiele imion. Jednym z nich jest KOBIETA.

Anna nie nosi sukienek, ma krótkie włosy i zawsze usuwa się w cień. Zamknięta we własnym świecie, nie lubi rozmawiać. Kiedy wybucha wojna, przestaje liczyć się dla niej cokolwiek oprócz pomocy innym. I to za wszelką cenę, bo przełamuje swoje bariery i angażuje się w walkę. Podaje paczki i grypsy, monitoruje więzienia, przekazuje informacje o ofiarach ich rodzinom. Pewnego dnia dowiaduje się o konkursie na projekt Znaku Polski Walczącej. Anna rysuje kotwicę i... zwycięża!

Symbol coraz częściej straszy nazistów z murów i ścian kamienic, a Polakom dodaje otuchy w walce. Wtedy Anna zostaje nakryta przez gestapo. Poddana torturom, nie wydaje nikogo i trafia do obozu w Auschwitz. Chociaż nie może aktywnie walczyć, jej znak wciąż niesie nadzieję na zwycięstwo.

Łączniczka to poruszająca opowieść o tym, że inność to siła, która zmienia świat. Inspirowana prawdziwymi zdarzeniami, rzuca też nowe światło na rolę kobiet w okupowanej Warszawie.

Genres: Audiobook

368 pages, Hardcover

First published March 1, 2023

About the author

See also: Magdalena Knedler

Reviews

[mir3lcia · Rating 5 out of 5]

Powalająca historia o kobietach, które działały podczas drugiej wojny światowej. O kobietach, które w przerażających czasach tworzyły namiastkę normalnego życia i które walczyły o równe prawa dla siebie. O kobietach, o których się zapomina.
Każdy z nas zna znak polski walczącej, a kto zna Anne Smoleńską? To właśnie o niej jest ta historia. Wybitnie napisana, wyciskające łzy i do głębi poruszająca, przestawia kobietę, która mimo swoich wad i słabości podnosi głos i walczy o lepsze jutro.
„Wojna ma wiele imion. Jednym z nich jest KOBIETA”

[Rude Kadry · Rating 5 out of 5]

Kotwica jest symbolem bezpieczeństwa, nadziei, pewności i spokoju. Proste logo. Literka P umieszczona na kotwicy. Polska walcząca.
Nawet nie podejrzewałam, że za tym znakiem kryje się tak przejmująca i na wskroś smutna historia... Historia Anny Smoleńskiej, to właśnie ona zaprojektowała symbol, który zna każdy Polak, a skojarzenie jest tylko jedno: "jeszcze Polska nie zginęła...".
Magda Knedler na kartach powieści stworzyła nam obraz młodej, niezłomnej dziewczyny, która łamała konwenanse, dzielnie walczyła z niemiecką propagandą, przekazywała informacje. Działała. "Łączniczka" to zbeletryzowana powieść, której zadaniem jest przybliżenie nam postaci Anny Smoleńskiej, twórczyni symbolu Polski Walczącej, kobiety nietuzinkowej, zbuntowanej przeciwko pończochom, prostej i jednocześnie skomplikowanej.

Zdarzają się takie bohaterki, które czytelnik darzy sympatią już od pierwszych stron. W przypadku Anny jest to też ogromny szacunek - nad wyraz poważna, pozornie mało kobieca, zamknięta w sobie i milcząca. Oddana sprawie całkowicie, nierozumiana przez najbliższych, wyobcowana... jednak drzemał w niej ogromny duch walki, by dać z siebie jak najwięcej. Zawalczyć jeszcze odrobinę, pomoc temu i tamtemu, wesprzeć, działać, bez odpoczynku.
Czy usłyszałabym o niej, gdyby nie "Łączniczka"? Wydaje mi się, że nie. Owszem, ma swój artykuł w Wikipedii, ale zdaje się, że pamięć o niej gdzieś zanikła...

W największą przyjemnością zanurzałam się w historii spisanej przez autorkę - kolejny raz zachwyca pięknym językiem, co jest już charakterystyczne dla jej powieści. Magda Knedler jest głosem kobiet, których imię każdy Polak powinien znać, a jej nazwisko na okładce stało się gwarancją przepięknie napisanej i rzetelnej literatury, z wielkim wyczuciem, szacunkiem oraz z poszanowaniem historii. Zawsze i wszędzie będę polecać książki spod pióra autorki, więc nic dziwnego, że i przy "Łączniczce" napiszę - czytajcie na moją odpowiedzialność. Nie zawiedziecie się.

[Mozaika Literacka · Rating 5 out of 5]

Szyk kobiecej waleczności muśnięty literacką wrażliwością. Magda Knedler w sposób wizualnie delikatny rekonstruuje działania Anny Smoleńskiej – twórczyni znaku Polski Walczącej, obecnie bohaterki osadzonej w przestworzach ludzkiej niepamięci. Fabularnie autorka zagnieżdża się w fetorze wojennego brudu, w szeregach niepokojącej działalności konspiracyjnej, w życiorysie nadzwyczaj odważnym i nieustraszonym, choć w swym charakterze skromnym, zduszonym i nieśmiałym. Łączniczka to powieść wyważona autentycznym okrucieństwem, odczuwalnie zatem wstrząsająca, smutna i rozdzierająca. Tak koszmarnie prawdziwa...

[Martyna · Rating 4 out of 5]

Historia, której znasz zakończenie, a i tak kręcisz głową w niedowierzaniu.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 5 out of 5]

Zdarza Wam się sięgać po powieści zbeletryzowane? Mnie bardzo często, szczególnie te spod pióra Magdy Knedler. Ostatnio w moje ręce trafiła powieść o Annie Smolińskiej, zapomnianej bohaterce i twórczyni znaku Polski Walczącej.

Wojna ma wiele imion. Jednym z nich jest KOBIETA.

Anna jest małomówną i skrytą w sobie kobietą. Zamknięta w swoim świecie, nie lubi rozmawiać z innym ludźmi. Kiedy jednak wybucha wojna, wszystko przestaje się dla niej liczyć, jedyne, o czym myśli to pomoc potrzebującym. Całą sobą angażuje się w walkę, podaje paczki, monitoruje więzienia, przekazuje informacje o ofiarach ich rodzinom. Pewnego dnia jej rysunek, Kotwica, zwycięża w ogłoszonym w podziemiach konkursie i od tej pory staje się znakiem Polski Walczącej.
Symbol ten coraz częściej widać na murach kamienic i innych obiektach. Straszy niemieckich okupantów i budzi w nich wściekłość, Polakom zaś dodaje otuchy i w walce. Pewnego dnia gestapo dowiaduje się o działalności Anny dla podziemia. Poddana torturom, nie wydaje nikogo i trafia do obozu w Auschwitz. Choć nie może aktywnie walczyć, jej znak wciąż niesie Polakom nadzieję na zwycięstwo.

„Ona przez cały czas niezachwianie wierzy w koniec wojny. Wierzy w siłę kobiet i głęboki sens mrówczej pracy, którą codziennie wykonują. Wierzy też, że świat po wojnie będzie miał szansę zbudować się na nowo, odrodzi się społeczna wrażliwość, znikną podziały i nienawiść”.

Magda Knedler oddała w ręce swoich czytelników kolejną piękną powieść stworzoną na kanwie prawdziwych wydarzeń. Autorka z niezwykłą finezją kreśli losy Anny Smoleńskiej, ukazując nam obraz młodej dziewczyny, która dzielnie walczyła o swój kraj. Dziewczyny, której rysunek stał się znakiem Polski Walczącej.

Magda Knedler po raz kolejny udowodniła, że jest mistrzynią w tworzeniu powieści zbeletryzowanych. Jej książki, napisane pięknym i plastycznym językiem czyta się z ogromną przyjemnością i zaangażowaniem. Oprócz historii Anny Smolińskiej autorka w niezwykle realistyczny sposób ukazuje nam obraz Polski w czasie II wojny światowej. Obraz tak dobrze nam znany z lekcji historii, czy wspomnień osób ocalałych, jednak niezmiennie wywołujący łzy.

„Łączniczka” to powieść ukazująca wewnętrzne piękno, cudowna pod każdym względem, a zarazem tak bardzo bolesna. To historia o poświęceniu, walce, kobiecej sile i determinacji opowiedziana przepięknym językiem i z niezwykłą delikatnością i dbałością o szczegóły, którą z całego serca polecam.

[Look at the book]

pierwsze DNF w tym roku.
Nawet nie chodzi o to że ta książka była zła, ale po prostu mnie nie wciągnęła i nie czułam potrzeby kończenia jej. A jeżeli do tej pory jej nie dotknęłam to już raczej tego nie zrobię.

[DomiCzytaPL · Rating 4 out of 5]

„Tamtym” o to właśnie chodzi. By nic już nie zostało w głowie. Ani myśli, ani wspomnienia, ani ambicje. Więc może… powtórzą razem jakiś wiersz? Może Tetmajer? Jakieś usta deklamują Tetmajera, jego strofy brzmią tu dziwnie, ale jednocześnie są ucieczką, dowodem na to, że człowiek naprawdę całego siebie może zmieścić we własnej głowie. Może stracić rzeczy, które zgromadził, lecz to czego się nauczył, wszędzie zabierze ze sobą. Jest w tym pokrzepienie, w Tetmajerze, w wiedzy” - fragment książki. Książki @magdaknedler to moje lektury obowiązkowe, bez względu na to, czy pisarka tworzy kryminał, powieść obyczajową, czy też jak w przypadku #łączniczka zabiera nas w czasy II Wojny Światowej i przedstawia świat,L widziany oczami Anny Smoleńskiej - warszawianki, harcerki, działaczki antyokupacyjnej organizacji, twórczyni znaku #polskawalcząca. Świat wewnętrzny Anny (nie Ani, czy Anki) nie korespondował w jej ocenie ze światem zewnętrznym, w którym rozmowa, żart, uścisk czy okazywanie emocji były czymś zwykłym. Dla Anny dzielenie się uczuciami i otwieranie przed innymi było możliwe wyłącznie w towarzystwie dzieci, które są szczere i nie oceniają. Ten rys psychologiczny sprzyjał jednak Annie w konsekwentnym wykonywaniu poleceń, w obowiązkowości i indywidualnie narzuconej sobie musztrze. Będąc torturowaną na Pawiaku, nie wydała nikogo, natomiast obóz Auschwitz-Birkenau, do którego trafiła wraz z całą rodziną, zakończył jej 23 letnie życie. Poruszająca to opowieść, rozrywająca serce z niezgody na to, że #ludzieludziomzgotowalitenlos 😢 I nadal go gotują…

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

Czy wiecie, jaką rolę odgrywały kobiety w czasie drugiej wojny światowej w okupowanej Warszawie? Czy kobiety to słaba płeć?
W dniu kobiet postanowiłam przeczytać niezwykle wzruszającą książkę Magdy Knedler "Łączniczka". Tutaj zobaczyłam walkę głównej bohaterki nie o siebie a o innych. Anna nie jest typową dziewczynką. Nie lubi chodzić w sukienkach. Uwielbia mieć krótkie włosy. Z tego powodu dużo osób myli ją z chłopcem. Anna nie Ania pokazała mi, o co tak naprawdę chodzi w życiu. Pokazała odwagę, męstwo i honor. Nie jeden mężczyzna by przy niej wymiękł. Ta dzielna bohaterka narysowała kotwicę, która stała się Znakiem Polski Walczącej.
Anna Smoleńska bierze czynny udział w drugiej wojnie światowej. Przekazywała grypsy i paczki. Przykrymi dla niej momentami byłe te, w których musiała informować rodziny o śmierci ich bliskich. Czy swoją patriotyczną postawą naraziła się nazistom? Przekonacie się, poznając jej historię.
Przyznam szczerze, że nic nie wiedziałam o Annie Smoleńskiej. Nie wiedziałam, że ta osoba zrobiła tyle dobrego dla naszego narodu. Szkoda, że tak o niej zapomniano.
Anna Smoleńska była młodą dziewczyną, kiedy wybuchła druga wojna światowa. Urodziła się w 1920 roku. Niestety los jej nie oszczędził i w 1942 roku trafiła do obozu Auschwitz-Birkenau. Jej numer obozowy to 26008. Czy wyszła z niego żywa, czy niestety martwa?
Magda Knedler doskonale opisała tę historię. Dzięki temu poznałam rodzinę Anny i jej codzienne życie. Uczestniczyłam w jej akcjach.
Czytając "Łączniczkę" nie obyło się bez łez. Znalazłam tutaj mnóstwo emocji. Warto przeczytać tę książkę. Nie wolno nam zapominać o cichych bohaterach takich jak Anna Smoleńska.
Historia Anny wciągnęła mnie od samego początku. Z zapartym tchem śledziłam jej losy. Bardzo bałam się o naszą bohaterkę i jej rodzinę. Autorka w swoim epilogu daje nam alternatywne rozwiązanie. Co by było, gdyby... W dodatku znalazłam kilka słów o jej ojcu Kazimierzu Smoleńskim oraz kilka słów o "KOTWICY".
Czy cała rodzina Smoleńskich przeżyła drugą wojnę światową?
"Łączniczka" to bolesna, tragiczna, wzruszająca i wstrząsająca historia zapomnianej bohaterki Polski Walczącej Anny Smoleńskiej.
Czy cokolwiek o niej słyszeliście? Czy wiecie, jaką była harcerką? Czy miała przyjaciół? Jeżeli nie, to zachęcam do poznania prawdziwej historii Anny.
Lubicie czytać historie na faktach z drugą wojną światową w tle, to dobrze trafiliście.
"Łączniczka" poleca się nie tylko dla miłośników historii.
Zobaczcie prawdziwą siłę kobiet w najgorszym czasie dla naszego narodu. Czy bylibyście tak silni, jak Anna? Skromna dziewczyna o złotym sercu. Nie chciała jeść, wiedząc, że inni cierpią z głodu.
Dziękuję autorce za to, że przybliżyła nam historię Anny Smoleńskiej.
Ps.
Okładka zasługuje na uwagę. Jest przepiękna. Twarda oprawa daje jej niesamowitego charakteru. Warto mieć ją w swojej kolekcji.

[Lena · Rating 5 out of 5]

Anna Smoleńska miała 23 lata, gdy zmarła wycieńczona nieludzkimi warunkami i katorżniczą pracą w obozie Auschwits-Birkenau, nie została jednak zapomniana i dziś wraca w książce Magdy Knedler z należnym sobie szacunkiem. Harcerka, bohaterka, opiekunka, dobra, mądra i troskliwa młoda kobieta, która miała przed sobą całe życie.
Mówi się, że historie piszą zwycięzcy, że wielcy tego świata urabiają ją jak glinę i serwują maluczkim odpowiednią wersję. Ja uważam, że prawdziwą historię piszą zwykli ludzie, Ci którzy są jej świadkami, którzy przekazują ją kolejnym pokoleniom i spisują na pożółkłych od czasu i wspomnień stronnicach. Anna Smoleńska była jedną z takich osób, młodą i pełną ideałów, utalentowaną ale nieśmiałą i cichą, przez całe swoje życie pomagała innym, próbując czuć się potrzebna i pożyteczna.
Łączniczka to kolejna książka Magdy Knedler, która dotyka bardzo trudnych tematów okołowojennych. Autorka nie boi się pokazywać okropieństw wojny i zniszczeń które ze sobą niesie, poświęcenia jakiego wymaga od wszystkich i odwagi, której potrzeba by przetrwać kolejny dzień w okupowanym mieście. Tym razem główną bohaterką czyni Annę Smoleńską – autorkę znaku POLSKI WALCZĄCEJ – ale przede wszystkim młodą kobietę pełną życia, nadziei i marzeń o przyszłości.
W książkach Magdy Knedler szczególnie cenie sobie to z jaką sympatią i taktem podchodzi do swoich bohaterów. Jej sposób pisania i stosunek do postaci sprawiają, że bohaterowie zamknięci w stronach książki nagle stają się żywi i bliscy a ich problemy zaczynają obchodzić nas ciut bardziej. Tak też Anna Smoleńska z postaci historycznej, z kolejnego nazwiska na kartach historii nagle staje się kimś więcej. Koleżanką, przyjaciółką, inspiracją… mimo, że nie żyje od 80 lat to nagle przestaje być tylko nazwiskiem na kartce.
Dla mnie Łączniczka jest niczym okno, przez które ponownie mogłam zajrzeć w przeszłość. Świat pędzi na przód a my często zapominamy, że przed nami byli przecież inni ludzie, dziś liczymy się tylko my i nasze problemy. Ta fabularyzowana biografia Anny pozwala przypomnieć sobie, że może być inaczej, że my możemy być inni, zwłaszcza teraz, gdy tak blisko naszego domu toczy się wojna, która niesie terror i zniszczenie. Zaś postawa samej Hanki wymusza na czytelnikach głębsze przemyślenia, próbę wejrzenia w siebie i zastanowienia się, jakim człowiek okazalibyśmy się, gdyby to do naszych drzwi zapukała trwoga i zniszczenie.
Dla mnie 8/10 Naprawdę polecam tę książkę nawet tym, którzy nie interesują się historią, ot tak, żeby przemyśleć kilka spraw i przypomnieć sobie, że od II Wojny Światowej wcale nie mięło tak wiele czasu….
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu MANDO

#współpracabarterowa
#współpracarecenzencka

[Z_milosci_do_ksiazki Kasia · Rating 5 out of 5]

„Łączniczka” to fenomenalna opowieść o Annie Smoleńskiej, młodej dziewczynie, harcerce, której młodość, plany i marzenia zostały brutalnie przerwane przez wybuch II wojny światowej. Anna, pomimo swojego młodego wieku, była niesamowicie dojrzała i z wielkim zapałem angażowała się w kolejne akcje, które chociaż w minimalnym stopniu mogłyby pomóc innym- była łączniczką, monitorowała więzienia, próbowała dostarczać paczki więźniom i stworzyła jeden z najbardziej rozpoznawalnych, także dzisiaj, znaków walki z okupantem- słynną kotwicę, znak Polski Walczącej. Była przy tym niezwykle skromna, a jej odwaga i męstwo na długo zostaną zapamiętane- przecież, jak mawiał ks. Jan Twardowski „Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych”. A Anna, jej dokonania i symbol, jaki po sobie zostawiła, pozostanie w naszej pamięci już na zawsze.
Muszę się przyznać, że to jedna z trudniejszych opinii, jakie przyszło mi napisać. Wszystkie słowa wydają się być zbyt miałkie, nie na miejscu. Książka jest przepiękna, niezwykle smutna, bolesna, przepełniona emocjami, które krzyczą od pierwszej strony. I chociaż ręce mi się trzęsą, myśli szaleją w poszukiwaniu odpowiednich słów, a z oczu płyną mi łzy, to wiem, że to lektura, która pozostanie ze mną już na zawsze. Bo tej książce, tej opowieści i Annie oddałam część swojego serca. Bardzo dziękuję pani Magdzie za kolejną wspaniałą opowieść, za to, że kolejny raz zabrała mnie do świata, w którym dzieje się tyle zła, ale w którym są wspaniali ludzie, którzy swoją postawą niosą ukojenie i dają nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie normalnie. Dziękuję za ten piękny, chociaż niezwykle smutny, obraz Anny Smoleńskiej, zapomnianej, cichej bohaterki walki o wolność Ojczyzny. A wszystko, co robiła, robiła w poczucie niezwykłego obowiązku, chęci niesienia pomocy, nie chlubiąc się swoimi dokonaniami, w ciszy i spokoju. Po lekturze mam mnóstwo pytań, na większość ciągle poszukuję odpowiedzi, towarzyszy mi mnóstwo niewypowiedzianych słów i emocji, ale te, pozwolicie, zostawię sobie, tak, jak zrobiłaby to Anna.
Muszę jeszcze tylko wspomnieć, że polecam Wam tę książkę, ale ostrzegam- pani Magda złamie Wam serce, a treść bezlitośnie wedrze się w Wasze głowy, by na długo po lekturze podpowiadać sceny, niczym kadry z filmu. Ta książka krzyczy z półki i sprawia, że nie można wobec niej przejść obojętnie.

[Paulina Powalska · Rating 5 out of 5]

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, oczywiście słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji żadnej przeczytać, postanowiłam to w końcu zmienić przy okazji książki "Łączniczka", która ogromnie zaintrygowała mnie swoim opisem i przyciągnęła piękną okładką. Na początku muszę wspomnieć, że historia zapisana na kartach tej powieści inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. Stylistyka i język jakim posługuje się jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta się nad wyraz szybko. Ja od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata głównej bohaterki - Anny i z ogromnym zainteresowaniem i zaangażowaniem śledziłam jej losy. Fabuła książki została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani. To postaci z którymi śmiało (mimo dzielących nas lat i okoliczności) moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Akcja powieści rozgrywa się w trakcie II Wojny Światowej i uważam, że autorka w niesamowicie realistyczny, plastyczny i pobudzający wyobraźnię sposób kreśli obraz tamtych czasów i opisuje przeżycia głównej bohaterki, że miałam wrażenie jakbym razem z nią uczestniczyła we wszystkich poczynaniach dotyczących wspierania rodaków w tym trudnym i pełnym zgrozy okresie. Autorka w swojej powieści skupia się w głównej mierze na roli kobiet w trakcie trwania wojny (która mam wrażenie została potraktowana trochę po macoszemu i cieszę się, że pisarka postanowiła podjąć właśnie ten temat), a była równie ważna jak mężczyzn, ponieważ to właśnie kobiety opatrywały rannych, dbały o słabszych i potrzebujących czy też rozklejały plakaty ryzykując swoje życie w imię ojczyzny. Tutaj z każdej przeczytanej strony wylewają się emocje, które ja osobiście chłonęłam całą sobą podczas czytania tej historii! Troska. Strach. Przerażenie. Niesprawiedliwość. Bezsilność. Dziękuję autorce, że dzięki niej miałam okazję bliżej poznać Annę Smoleńską i której tak mało się mówi, a której postawa jest godna naśladowania i rozpowszechniania. "Łączniczka" to poruszająca, emocjonująca i wartościowa historia pełna życiowych mądrości i prawd o kobiecej sile, odwadze i heroizmie! Cudownie spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

[book_matula · Rating 5 out of 5]

Wojna nigdy nie była, nie jest, nie będzie jedyną i słuszną drogą do porozumienia między państwami. Dzisiejsza recenzja dała mi moralniaka ze względu na czasy, w których żyli nasi dziadkowie/pradziadkowie. Książka, o której mowa przybliży wam historię kobiet, które w okresie wojny potwierdziły, że siła jest kobietą. Bez względu na pochodzenie, cechy charakteru, czy inność (w sensie dosłownym, jak i przenośnym) człowiek jest najważniejszy oraz to jakie ma serce dla innych. Pierwsze pytanie do was.

Wiecie, kto wymyślił słynne logo Polski Walczącej, czyli kotwica z literą P? Podczas wojny malowany był wszędzie, gdzie się da, pokazując tym samym, że nikt nie złamie ducha Polaka do walki o swój kraj który kochał całym sercem. Mowa tu o Annie Smoleńskiej, która oczarowała mnie swoją osobą, tym, jaka była, tym, kim była, jak postępowała, a tym bardziej co zrobiła, że pamięć o niej, jak i o pozostałych rodakach nie można zapomnieć. Mowa dziś o książce autorstwa Magdaleny Knedler „Łączniczka”. Jeszcze mam ciarki na rękach, tym bardziej że to moja imienniczka. Anna była harcerką Szarych Szeregów, twórczyni słynnej, jak w/w kotwicy symbolu Polski Walczącej. Nie przeżyła wojny, zginęła w hitlerowskim obozie Auschwitz. Książka inspirowana prawdziwymi zdarzeniami, które mogą wstrząsnąć, ale warto przeczytać przez wzgląd na pamięć o każdej kobiecie, która dla wolnej Polski oddała swoje serce. Książka na pewno będzie przekazana kiedyś mojej córce.

Dlaczego Anna utkwiła mi w pamięci? Bo całą swoją osobą każdego dnia pokazywała, że inność (w jakikolwiek sposób) potrafi przenosić góry. Nosiła krótkie włosy, nie lubiła rozmawiać, lubiła zostawać sama, lecz podczas wojny angażuje się w pomoc bliźnim i nie tylko. Udowodniła, że można przełamać własne słabości. Tak bardzo potrzeba nam takich przykładów bohaterstwa, siły dla naszych dzieci, bo jak zadasz pytanie dziecku, kim jest bohater albo co robi taki bohater to ciekawa jestem co odpowie?

Polecam całym sercem. Naprawdę warta zarwania nocy.

[Martyna Chojnacka · Rating 4 out of 5]

Zapewne każdy z Was zna znak Polski Walczącej, ale czy zastanawialiście się kiedyś, kto go stworzył?

𝓐𝓷𝓷𝓪 𝓢𝓶𝓸𝓵𝓮ń𝓼𝓴𝓪, studentka historii sztuki, harcerka Szarych Szeregów, kobieta, która nigdy w sowich działaniach nie zawahała się i każdego dnia wojny walczyła o Polskę. Pomimo tortur jakich doznała na Pawiaku nie zdradziła żadnych nazwisk, ani adresów. Trafiła do Auschwitz, gdzie otrzymała numer obozowy 26008. Będąc w „fabryce śmierci” walczyła z samą sobą, z odchodzącą nadzieję, ze stratą najbliższych, a ostatecznie pokonał ją tyfus. Zmarła 19 marca 1943 roku, w wieku zaledwie 23 lat.

Najnowsza książka Magdy Knedler to historia niezwykłej kobiety, o której każdy powinien wiedzieć, bo czy Ty miałbyś tyle odwagi co ta młoda dziewczyna, tyle siły w sobie, aby walczyć?
Utwór literackie ten podzielony jest na sześć części i w każdej z nich podążamy za Anną (pseudonim Hania) i poznajemy kolejne etapy jej wojennego życia, to co działo się tuż przed wojną, to kiedy wojna wtargnęła do Warszawy, jak wyglądała rzeczywistość na Pawiaku i w Auschwitz. Całość wieńczy niezwykle emocjonalny epilog, w którym autorka zastanawia się nad tym, jak mogłoby wyglądać życie, którego nie było…

Anna rozpoczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim, chciała pogłębiać swoją wiedzę w dziedzinie sztuki, niestety wojna odebrała jej tę możliwość. Odebrała jej wszystko, włącznie z życiem. Byłam skromną, małomówną dziewczyną i stała się dla mnie osobą wartą podziwu. Dziękuję Ci Anno za każde Twoje działanie, a @magdaknedler dziękuję za to, że mogłam poznać bliżej tę niezwykłą kobietę.

Znak, który powstał dzięki niej dawał innym nadzieję. Co ta kotwica miała oznaczać?
„Myślę… że oznaczałaby wiele rzeczy. Kontrolę nad sytuacją. Oparcie. Może… zahaczenie w świecie, w rzeczywistości dookoła. Pokazanie, że ta rzeczywistość jest moja i będę o nią zabiegać. Walczyć. Może coś, co ludzie mogą mieć wspólnie. Czyli świat to statek, a kotwica to coś, co ratuje nas wszystkich, niezależnie od tego kim jesteśmy. Dopóki dzielimy ten sam pokład, kotwica ocala każdego.”

[Ewelina Rękas · Rating 5 out of 5]

Czasem nie potrzeba wielkich słów czy poetyckich opisów. Czasem wystarczy prosty język, aby przekazać historię i oddać hołd osobie, której opowieść dotyczy.

Tak jest w najnowszej powieści Magdy Knedler „Łączniczka“.
Magda Knedler to gwarancja, że opowiadana przez nią historia pozbawiona będzie górnolotnych opisów, a skupiona na konkretach, idealnie oddająca czas wydarzeń sprzed ponad 80 lat, a przede wszystkim ukazująca postać zapomnianej przez świat Anny Smoleńskiej.
Chociaż nie wiem czy zapomnianej to dobre określenie, bo Anna była osobą niezwykle skromną, skupioną na potrzebach innych osób, skupioną na wykonywaniu zadań. Nie szukała poklasku i „sławy". Dlatego, kiedy wykonała projekt Znaku Polski Walczącej i wygrała tajny konkurs nikomu nie przyznała się, że to ona jest autorką. Uważała, że to symbol wszystkich osób.
Skromna, nie ubierająca się w sukienki, z krótkimi włosami, ale silna, z ogromnym zaangażowaniem wykonującą zadania organizacji j ciągle uważała, że robi za mało.
„(…)Albo powie jego siostrze. Hanka będzie musiała to docenić, ogromny wkład w walkę, coś, co ma znaczenie, co będzie miało przez całe lata. Wypadkowa talentu, wiedzy, rozumienia sytuacji. I odwagi, ale nie takiej, która każe biegać z bronią i strzelać. Hanka na pewno powie jej znowu, że ich praca ma znaczenie, że nigdy nie wolno w to wątpić. Że, być może, tylko ich praca ma. I  żeby nie dać się zabić, tylko nie dać się zabić, bo po wojnie ktoś tu musi zostać”.

"Łączniczka" to poruszająca opowieść o tym, że inność to siła, nie ma znaczenia jak wyglądasz, ważne co robisz dla innych.
Przez postać Anny Smoleńskiej, Autorka oddaje hołd wszystkim kobietom, które aktywnie brały udział w walce z okupantem podczas II wojny światowej. A wiemy, że walczyć to nie znaczy tylko być na froncie z bronią w ręce, walczyć to pomagać sierotom, najbiedniejszym, przekazywać tajne informacje, opatrywać rannych...

Wspaniała powieść, pokazująca też nieco inne spojrzenie na działalność Szarych Szeregów. Dotychczas znana mi głównie z powieści "Kamienie na szaniec", powieść Magdy Knedler stanowi wspaniałe uzupełnienie i rozszerzenie wiedzy.

[Ksiazki_wloczykija · Rating 5 out of 5]

Akcja toczy się w czasie II wojny światowej. Staje przed nami dziewczyna, dziewczyna która nie jest symbolem idealnego kobiecego piękna, nie lubi nosić sukienek, ma krótkie włosy a najwygodniej czuje się w spodniach, która ma problem w nawiązywaniu relacji, lecz uśmiecha się i pozostaje miła dla ludzi do samego końca. Książka opowiada historię młodej Polki, która zostaje zwerbowana jako łączniczka. Przekazuje paczki i grypsy, monitoruje więzienia, przekazuje rodzinom informacje o ofiarach egzekucji Główna bohaterka, Anna, musi zmierzyć się z trudnymi wyzwaniami, takimi jak przekazywanie tajnych informacji i ryzykowanie życia w imię wolnej Polski. Któregoś razu projektuje pewien znak, znak który zna każdy z nas. Znak który symbolizuje wolność.

Historia wciąga czytelnika od pierwszych stron i trzyma go w napięciu do samego końca. Autorka świetnie oddaje klimat tamtego czasu oraz trudności, jakie musieli przeżywać bohaterowie.

Jednym z największych atutów tej książki jest jej bohaterka. Anna to silna, niezależna kobieta, która decyduje się na walkę o wolność swojego kraju. Jej determinacja i odwaga są inspirujące i sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Pokazuje że „inność” też jest silna, potrafi przenosić góry i wywoływać u ludzi nadzieję.

Koniec? Nie będę wam go spojlerować, lecz gwarantuje, że nawet u najsilniejszej osoby wywoła łzy. Tak też było ze mną. Wywołała krokodylowe łzy. To książka której się nie zapomina, bohaterka którą się kocha.

Podsumowując, "Łączniczka" to świetna książka dla fanów historii II wojny światowej oraz dla miłośników mocnych, niezależnych bohaterek. Mimo pewnych mankamentów, warto po nią sięgnąć i poznać historię Anny oraz jej walkę o wolną Polskę.

[Anna · Rating 5 out of 5]

Kocham literaturę wojenną.
Kocham czytać pozycje tej autorki.
Kocham się rozwijać i zgłębiać wiedzę.
Kocham się czuć tak jak teraz, świeżo po lekturze. Ręce mi się trzęsą, z trudem piszę tę recenzję. Trzymam łzy na wodzy, ściskam zęby, żeby stłumić emocje. Rozmyślam nad tym co mam ja, nad tym co mieli oni. To tak bardzo boli. Cholernie. Aleksy Dawidowski, Jan Bytnar, Tadeusz Zawadzki. Mam te nazwiska wyryte w sercu, w sercu które płonie gdy je ponownie czytam…

Poznałam Anię. Przepraszam, Annę, bo nie cierpiała tamtego zdrobnienia. Anna była zupełnie inna niż ja. Wyobcowana, cicha, można by pomyśleć że nie potrafi mówić złożonymi zdaniami, bystra ale skryta, oszczędna w gestach, słowach i emocjach. Ale jak bardzo odważna, jak wielka czynem! Jak pomocna i prawdziwa w tym co robiła. Anna zrobiła dla naszego pokolenia i naszego kraju tak wiele, że nie sposób zawrzeć tego w tej opinii. Dusze by sprzedała diabłu, żeby zrobić jeszcze więcej. Harcerka, opiekunka, sabotażystka. Twórczyni znaku Polski Walczącej.

Warszawa. Wojna. I odważni ludzie, którzy walczą na wszystkich frontach. Autorka złamała mi serce i sprawiła, że kłębi się we mnie teraz tysiące niewypowiedzianych słów. Ale zostawię je dla siebie, tak jak zrobiłaby to Anna.

[Katarzyna · Rating 5 out of 5]

Każda książka Magdy Knedler to gwarancja doskonałej jakości – połączenia starannego researchu, literackiego talentu i szacunku dla podejmowanego tematu. I nie inaczej jest w tym przypadku. Dojrzała i realistyczna narracja dotycząca życia w okupowanej Warszawie płynnie splata się z intymnym portretem młodej kobiety, która w obliczu tragicznych wydarzeń nie pozostaje bierna i ryzykując życie angażuje się w konspiracyjną działalność.

Historia Anny Smoleńskiej złamała mi serce. Czułam ogromny smutek, bo jak w wielu podobnych przypadkach, jej życie skończyło się zbyt szybko i w tragicznych okolicznościach. Ale czułam też szacunek i podziw dla jej niezłomnej postawy oraz sympatię – dla Anny jako osoby.

Otrzymaliśmy pięknie napisaną i historycznie rzetelną opowieść o dramatycznych czasach i kobiecym heroizmie, przede wszystkim przejawiającym się w trosce o drugiego człowieka i wspólne dobro. Ta książka pokazuje, że są wartości, o które warto i należy walczyć – zawsze. I że dobro, które okazujemy innym ma znaczenie – każdy, najdrobniejszy nawet gest.

Kolejna znakomita powieść Magdy Knedler. Gorąco polecam.

[Moewkicia69 · Rating 3 out of 5]

Autorka zachwyca swoimi umiejętnościami, co szczególnie widać na początku i na samym końcu. Opisy psychologiczne też na +. Czegoś mi w tej książce zabrakło jednak, dodatkowo nie przepadam za postaciami Rudego, Zośki i Alka, zawsze mi to zawiewa wattpadem (tak znam kontekst ich jako bohaterów książki)

[Ilona · Rating 3 out of 5]

Książka o autorce symbolu Polski Walczącej (kotwica). Kim była, jaka była i jak potoczyło się jej życie w czasach wojny.

[Martyna · Rating 4 out of 5]

Dziękuję autorce za napisanie książki o Annie Smoleńskiej.

[Justyna Aleksandra · Rating 4 out of 5]

Na początku nie mogłam się wciągnąć ale druga połowa była nie do odstawienia. Horrory wojny zawsze będę we mnie budzić moc emocji!

[Wiktoria · Rating 5 out of 5]

4.5*

[Żaneta Jaśkowiec · Rating 2 out of 5]

Historia wspaniałej kobiety, jednak styl pisania mnie umęczył.

[Maria Konstancja · Rating 3 out of 5]

Chyba się nigdy nie przekonam do literatury wojennej.