Τι θέλει μια γυναίκα; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει, καθώς θα βρεθεί αντιμέτωπος μ' ένα αναπόφευκτο κενό, με μια ελλειμματική γνώση, με το αδύνατο να ειπωθεί -στοιχείο το οποίο χαρακτηρίζει το γυναικείο φύλο. Εξ ου η αμφιθυμία ανάμεσα στη λατρεία της γυναίκας σαν μυστήριο και στο μίσος προς τη γυναίκα σαν απάτη.
Από τον Φρόιντ ως τον Λακάν, ο Serge Andre διερευνά το αίνιγμα της θηλυκότητας στο κρίσιμο σταυροδρόμι της ψυχαναλυτικής γνώσης και της ανθρώπινης εμπειρίας. Στη σκιά υποθέσεων, θεωριών και ανατομικών διακρίσεων, ο συγγραφέας εξετάζει τη γυναικεία σεξουαλικότητα, την επιθυμία και το όνειρο του υστερικού υποκείμενου, τη σχέση μητέρας-κόρης, την Άλλη απόλαυση. Σκιαγραφεί το γίγνεσθαι-γυναίκα ως μία αέναη πρόκληση, ως τον τόπο μιας ασύλληπτης αλήθειας. Αλήθεια πολυσήμαντη, προφυλαγμένη πίσω από το άυλο πέπλο που παρεμβάλλεται ανάμεσα στη γυναίκα και στον εαυτό της, στην ταυτότητά της και στο σώμα της, στο ρητό της επιθυμίας της και στο άρρητο της απόλαυσής της.
Psychanalyste et ecrivain à Bruxelles, membre de l'École de la cause freudienne et de l’École belge de psychanalyse. Il a publié notamment L’Imposture perverse, (1993) aux Éditions du Seuil.
Simply the best essay on Lacanian psychoanalysis I've read so far. The key idea is an explanation of the castration complex: there is only one sex in the unconscious (the phallus), which can manifest itself in one of two ways: as being there (the penis) or lacking (the vagina), and accordingly, two possible modes of enjoyment: one that is entirely subjected to the symbolic (phallic) order (masculine) and one that is not (feminine). All in all, it can be read as an illuminating commentary on Lacan's Encore (Seminar XX). A fine achievement.