In het begin doet het verhaal sterk denken aan Het zwijgen van Maria Zacharea maar dan veel persoonlijker. De schrijfster is hier namelijk zelf de hoofdpersoon en daardoor ontstaat er een veel sterkere, warmere en intiemere band met de gebeurtenissen en mensen in het boek. Erg jammer wel weer dat de kaft al verklapt wat er pas na 180-200 blz gebeurt. Maar desondanks een geweldig verhaal waar je erg mee meeleeft.
Misschien komt het omdat ik vandaag stieftante ben geworden want dit boek bracht maakte heel veel emoties los. Heel mooi! Anders dan andere familie verhalen.
het was een mooi en aangrijpend verhaal. Enige minpunt vond ik dat in het begin ook werd ingegaan op het leven van haar familieleden (korte samenvattig). Dit leidde nogal af van het verhaal.