In het begin doet het verhaal sterk denken aan Het zwijgen van Maria Zacharea maar dan veel persoonlijker. De schrijfster is hier namelijk zelf de hoofdpersoon en daardoor ontstaat er een veel sterkere, warmere en intiemere band met de gebeurtenissen en mensen in het boek. Erg jammer wel weer dat de kaft al verklapt wat er pas na 180-200 blz gebeurt. Maar desondanks een geweldig verhaal waar je erg mee meeleeft.