Δύσκολο να βάλει κανείς σε λέξεις όσα αισθάνεται διαβάζοντας αυτό το βιβλίο. Συγκίνηση, αλληλεγγύη, πόνο, στεναχώρια για τα δεινά της οικογένειας που μαστίζεται από τον ξεριζωμό, τη φτώχεια, την οικονομική εξαθλιωση. Ελπίδα ότι θα τα καταφέρουν. Θυμό για όσους τους έδιωξαν, τους εκμεταλλευτηκαν. Θυμό για τα αφεντικά όλων των εποχών. Για τους έχοντες εξουσία, δυναμη και χρηματα και για το τρόπο που εκμεταλλεύονται πάντα οι δυνατοί τους αδύναμους. Πίστη στη δυναμη της οικογένειας. Πίστη στη δυναμη της φιλιας. Θαυμασμό για την αλληλεγγύη που μπορούν να δείξουν και οι πιο φτωχοί και αδύναμοι ανθρωποι στους συνανθρώπους τους. Πίστη στις αξίες της οικογένειας, της φιλίας, της δικαιοσύνης και του ανθρωπισμού. Και πάντα... πάντα κατανόηση και αλληλεγγύη για όλους τους ανθρώπους που διώχνονται ή αναγκάζονται να φύγουν από τον τόπο τους και με μια βαλίτσα στο χέρι προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν νέο τοπο.