Zo leuk, gevonden in een minibieb bij een kasteel, op familieweekend met broer en zussen. Ik herinnerde me Donners foto met ooglapje, maar niet meer geschreven. Met 1 vinger getypt, scherp opgestelde observaties van de verzorgers om hem heen. Kort. Bondig. Goed.
Jan Hein Donner was de schaakgrootmeester die ook graag schrijver wilde zijn en onder andere essays publiceerde over Harry Mulisch - die geen grote indruk maakten. Hij werd getroffen door een beroerte die zijn cerebellum aantastte. Kon moeilijk spreken en zien, maar ontdekte dat hij nog kon typen - met een vinger. En toen ontstonden de NRC stukjes zoals hier verzameld - een indrukwekkend staaltje van zijn - toen bereikte - meesterschap als schrijver. Lees er een elke dag!