Tragedie. Tom 2

by Sophocles, Sofokles, Robert R. Chodkowski (Translator)

Tom II tragedii Sofoklesa w przekładzie R. R. Chodkowskiego obejmuje trzy kolejne sztuki poety: Króla Edypa, Antygonę i Elektrę. Król Edyp to według Arystotelesa „najpiękniejsza tragedia" (kalliste tragoidia), ponieważ w niej znalazł on najpełniejsze urzeczywistnienie własnych postulatów swojej poetyki normatywnej. Dramaturga interesują w niej problemy wielkości i upadku człowieka, jego wolności i ograniczeń, w tym zależności losu człowieka od sił wyższych. Antygona, równie wielkie arcydzieło o charakterze uniwersalnym, na przykładzie heroicznej postawy tytułowej bohaterki ukazuje istotne znaczenie w życiu człowieka wyższych, wartości, jak oddanie osobom najbliższym i poszukiwanie sensu życia w wierności wyznawanym ideałom. Drugi bohater sztuki, Kreon, swoją postawą tyrana, ilustruje niebezpieczeństwa, jakie niesie ze sobą władza, jeśli władca, przekonany o posiadaniu jedynej prawdy, dla własnych celów nagina prawo i w konsekwencji łamie prawa boskie i podstawowe prawa ludzkie, by ostatecznie przegrać i jako polityk i jako człowiek Elektra - to trzecia z najbardziej znanych tragedii Sofoklesa. Podobnie jak w Antygonie Sofokles ukazuje w tej sztuce dramat młodej dziewczyny, która mimo wielu nieszczęść, jakie spadają na nią gradacyjnie, nie załamuje się i do końca pozostaje sobą, wierna podjętemu zadaniu pomszczeniu ojca i ukaraniu jego zabójców, w tym swej matki-zbrodniarki. Z pomocą boga i brata odnosi ostateczne zwycięstwo. Te trzy sztuki łączy przekonanie o kruchości życia człowieka, lecz i wiara w wielkość jego ducha oraz zdolność do pokonywania przeciwieństw w walce o sprawiedliwość i prawdę, nawet za najwyższą cenę.

477 pages, Hardcover

Published January 1, 2012

About the author

Sophocles (497/496 BC-406/405 BC), (Greek: Σοφοκλής ; German: Sophokles , Russian: Софокл , French: Sophocle ) was an ancient Greek tragedian, known as one of three from whom at least one play has survived in full. His first plays were written later than, or contemporary with, those of Aeschylus; and earlier than, or contemporary with, those of Euripides. Sophocles wrote over 120 plays, but only seven have survived in a complete form: Ajax, Antigone, Women of Trachis, Oedipus Rex, Electra, Philoctetes, and Oedipus at Colonus. For almost fifty years, Sophocles was the most celebrated playwright in the dramatic competitions of the city-state of Athens which took place during the religious festivals of the Lenaea and the Dionysia. He competed in thirty competitions, won twenty-four, and was never judged lower than second place. Aeschylus won thirteen competitions, and was sometimes defeated by Sophocles; Euripides won four.
The most famous tragedies of Sophocles feature Oedipus and Antigone: they are generally known as the Theban plays, though each was part of a different tetralogy (the other members of which are now lost). Sophocles influenced the development of drama, most importantly by adding a third actor (attributed to Sophocles by Aristotle; to Aeschylus by Themistius), thereby reducing the importance of the chorus in the presentation of the plot. He also developed his characters to a greater extent than earlier playwrights.

Reviews

[Msr2d2 · Rating 5 out of 5]

Tak jakby lepsze niż cyk tebański. Może dlatego, że w tym przypadku dwa na trzy tytuły nie są lekturami obowiązkowymi (a jest też czwarty). I Herakles konkurujący ze średniowiecznym Rolandem w długości umierania - miodzio.

[ania · Rating 4 out of 5]

dejanira:(