Dvě staré babky

by Toon Tellegen

43 minipovídek na jedno téma: dvou starých babek, které se milují, nenávidí, setkávají, opouštějí a čekají na smrt.

Genres: Short Stories, Fiction, Dutch Literature, Humor, Literature

129 pages, Hardcover

First published January 1, 1994

Reviews

[Dorien van Gerven]

Someone check on the cashier who told me this would cheer me up (it was depressing)

[Myrthe Lofvers]

Een van mijn favoriete Toontjes.

[Sedrič Oskarovič]

T w e e o u d e v r o u w t j e s kropen op handen en voeten door tijd die maar niet op leek te houden. Hoe graag ook ze dat zelf zouden willen. Soms struikelden ze over schaamte maar konden zich altijd overeind trekken aan elkaar, soms door de ander een beetje om te duwen maar altijd om daarna weer hartstochtelijk te zoenen.

Wat doe je als tijd niet meer je grootste zorg is en waar schaam je je nog voor als je bijna dood bent? Tellegen weet genoeg stommiteiten te verzinnen voor de oudjes om zich mee te vermaken: laatste wensen, boze of indringende buren, nijd en spijt. De scene altijd afsluitend met een decorbeschrijving die je eraan herinnert dat de zon ook schijnt ná dat de oude vrouwtjes kussend zijn gestorven in de kledingkast, opgesloten door een boze buurman.

[Betty]

One of my favourite books. I love the narrating style of the author (well, in this particular translation) and I like its absurdity which, when shifted slightly, makes total sense.

[Vonne]

Van Toon Tellegen kan ik altijd genieten:)

[weaverannie]

Lief boekje met verhalen over twee oude vrouwtjes. Ieder kort verhaaltje, geschreven in Tellegens hoogst eigen stijl, met korte, eenvoudige zinnetjes, waar geen woord teveel in staat, gaat over weer twee andere oude vrouwtjes. Ze houden allemaal zielsveel van elkaar. Maar ze worden oud. Ze zitten na te denken. Soms levert dat positieve dingen op, soms hadden ze beter niet kunnen nadenken.
De lezer aan het denken zetten doen ze echter allemaal.

[lornapalmer]

3.5

[Johan D'Haenen]

Het surrealisme en absurdisme van Toon Tellegen werken ontnuchterend en vertederend... Hier komen grote thema's aan bod zonder dat dit met zoveel woorden gezegd wordt en het is aan de lezer om hier zelf zijn/haar overpeinzingen bij te maken en lessen uit te trekken... Wanneer het laatste verhaal uit is en de twee oude vrouwtjes elk een kant uit vluchten, blijf je als verweesd achter en wil je hen terugroepen om in hun gezelschap te kunnen blijven.

[Hendrik Dejonckheere]

Alle variaties van op elkaar uitgekeken zijn en elkaar niet kunnen missen passeren de revue. Ik ga ervan uit dat Tellegen dit ooit als een project heeft aangepakt, iedere avond voor het slapengaan als laatste gedachte: Twee oude vrouwtjes.... Twee jonge vrouwen zou ik persoonlijk iets stimulerender vinden maar á la voor deze keer dan. Ik snap alleen niet dat dit opgenomen werd in de reeks Literaire juweeltjes dat vind ik iets teveel van het goede.

[Marleen]

Ik heb het boekje gelezen omdat ik binnenkort naar de voorstelling ga die gebaseerd is op dit boek. Het zijn hele korte verhaaltjes, sommige pakken me heel erg. En mooi dat er in 1994 al zo open over homoseksualiteit geschreven werd, toen het huwelijk voor homo's nog niet eens mogelijk was. Heel jammer dat sommige hoofdstukjes nog steeds actueel zijn.

[Roos van zon]

Wat heeft Toon toch een grote fantasie! Geen buitensporige verhalen maar realistische fragmenten die ooit waar kunnen gaan worden! Hij zet je aan het denken! En ook al ben ik geen oud vrouwtje... zijn sommige dingen wel herkenbaar :)

[Liesbesth]

mooie oefening.

er zitten prachtige kortverhalen tussen

[Orinda]

Heerlijk absurd tussendoortje om te lezen.

[Eva]

Uf toto bola podivná kniha, ale občas aj také treba.

[Dagpauwoogvlinder]

Ik denk dat dit iets te diep was voor mij.

[Roos]

Een bijzonder boekje!

[Hermine Couvreur]

Echt Niet.

[HeeHee]

3,5

Ik was wel aangenaam verrast en ik heb ervan genoten. Toon Tellegen heeft zo een speciale stijl, ik vraag me altijd af hoe hij toch bij die korte verhaaltjes komt

[Katrien T]

heel eenvoudige eigenaardige korte stukjes over 'twee oude vrouwtjes'. Maar vaak wel raak en gelezen met een kleine glimlach en soms een frons 🙂

[Marjolijn Wakker]

Al zeker vijftig keer gelezen; zal het nog zeker vijftig keer lezen. Schitterend, zeker de editie met tekeningen van Sollie

[Fipah]

Krásne.

Jednoduché, poetické a, prirodzene, už len z názvu melancholické, no nie vyslovene temne. Knižka je ako zborník samostatných kapitol na maximálne dve malinkaté stránky. Tieto minipríbehy na seba priamo nenaväzujú no spájajú ich postavy - dve staré babky. A ich malý byt.

Táto forma ma mimoriadne zaujala - raz sú babky zamilované, raz bývajú inde alebo majú iného suseda so zvláštnym konaním, inokedy jedna umrie či len tak život plynie. Sú akoby vždy trocha inými ľuďmi, mám dojem akoby to neboli ani tie isté dámy - nie je to pre knihu podtstané. S minimálnym množstvom slov autor povie naozaj veľa - jeho nápady - zmierenie sa s vlastnou smrťou, vlastnou akosťou, pominuteľňosťou - a život a láska starých dám sa ma veľmi dotkli. Tieto všetky pocity silno presakujú krátkou každodennosťou i výnimočnosťou udalostí v živote istých dvoch bližšie nešpecifikovaných dám. Zastupujú možno kohokoľvek.
Dve bytosti.

Láska je autorom podaná tak čisto.
Bez rodu, bez pohlavia, bez politiky - je to úplne nahá láska bez ošatenia, ozdôb a širšieho situačného ukotvenia. Len cit, niečo prenádherné, vzájomné.

Dokonalé.

[Paulus Voerman]

Twee oude vrouwtjes - Toon Tellegen 1994 - Querido 2003

Twee oude vrouwtjes hielden zoveel van elkaar dat zij er ongelukkig van werden. Een klein schitterend boekje van een wijze jongen. Een heel mooi uurtje. Op en top Tellegen. Ik kocht het gisteren tweedehands, gesigneerd, 'voor Marijke'

[Vera]

не забывайте, что старые бабушки тоже могут любить

[Leen]

nooit gedacht dat ik dit over verhalen van Tellegen zou zeggen, maar toch: verschrikkelijk! heeft heel mijn avond verpest.