Televisie psychiaters computers en andere griezelverhalen

by Hugo Brandt Corstius

Wat hebben psychiaters, computers en televisie gemeen? Dat de mensen zich in goed vertrouwen met huid en haar aan die griezels overgeven. Dat ze te veel geld kosten. Dat uw grootmoeder, en ook uw grootvader, het heel goed zonder ze kon stellen. Dat er een mythe van `onbegrijpelijk mysterieus omheen is geweven. Dat als ze `een foutje maken, daar enigszins lacherig over verteld wordt. Dat ze ons uitzuigen en met genoegen laten doodvallen. Dat ze met zijn drietjes de rol van god en de duivel overgenomen hebben. Dat Piet Grijs er in Vrij Nederland onthullende en verbijsterende reportages over heeft geschreven.

Die stukken zijn in Televisie, psychiaters, computers en andere griezelverhalen verzameld. Als u ze hebt gelezen hoeft u nooit meer naar een psychiater (het boekje kost evenveel als honderd seconden bij een psychiater), kunt u alles wat u wil met een computer doen (het boekje kost evenveel als tien seconden op een computer) en hebt u veel meer plezier in de televisie (het boekje kost hetzelfde als een seconde zendtijd). Want het is raar maar u hoeft u niet door die griezels te laten koeioneren.

150 pages, Kindle Edition

Published March 11, 2013

About the author

Hugo Brandt Corstius (Eindhoven, 29 augustus 1935 – Amsterdam, 28 februari 2014) was een Nederlands schrijver, wetenschapper en columnist, die zowel in de alfa- als in de bètawetenschappen werkzaam is geweest. Onder zijn pseudoniemen Piet Grijs, Stoker, Raoul Chapkis en Battus, schreef hij diverse colums in de landelijke dag- en weekbladen.
Ook Batticus en Hugo Battus

Reviews

[Menno Beek · Rating 1 out of 5]

Matig interessante columns van een ook in zijn dagen al niet bijster populaitre mopperkont. Ik kocht het omdat ik zag dat er een stuk over Wittgenstein instond, maar dat bleek gezeur, net als de grootste rest van de columns. gelijkhebberij, getob met een rekenmachine en zakke redeneringen vanuit een ivoren toren die bij nadere inspectie een verzakt bouwsel blijkt.

Ik weet toevallig dat mijn vader een hekel aanade man had, en om hem achteraf en de wereld nu een plezier te doen heb ik het boekje in een niet nader te duiden papiercontainer gekieperd: helaas, u bent te laat, die is al geleegd.