Het is 1943 als het regiment van Dirk Winter door de geallieerden gevangen wordt genomen in Noord Afrika. Ze worden op transport gezet en komen terecht in een kamp in Texas. De krijgsgevangenen worden bijzonder goed behandeld. Ze eten beter dan ze in maanden hebben gedaan, slapen in gloednieuwe barakken, kunnen Engelse les volgen en mogen een heus theater bouwen om toneelstukken in op te voeren. Het kamp is niet ver verwijderd van de boerderij van Mr. Love en een aantal gevangenen worden daar te werk gesteld. Harris werkt op dezelfde boerderij en als hij een van de gevangen Nazi's ziet worstelen met de stugge planten, laat hij hem zien hoe hij het snelste katoen kan plukken en geeft hem tips om de zakken stiekem op te vullen met gebroken stengels en klein gruis. De gevangen Nazi is uiteraard Dirk en al snel lunchen de twee mannen elke dag samen. Mrs. Love zorgt ervoor dat de mannen altijd een fatsoenlijke lunch krijgen en op een dag worden de sandwiches door een bijzonder leuk meisje uitgedeeld; Cicely. Sissy blijkt het halfzusje van Harris te zijn en als Dirk van Mrs. Love vaker in en om het huis klusjes moet doen, bloeit er iets moois tussen de twee.
Gustaaf Peek's second novel, Dover, was nominated for the BNG Prize 2008. He won the BNG Prize 2010 for his third novel Ik was Amerika.
His fourth novel Godin, held was published in 2014 to rave reviews. It was awarded 'Book of the month' at DWDD and it was nominated for the Libris Literatuur Prize 2015.
Prachtige roman, dit "Ik was Amerika" van Gustaaf Peek!
Het verhaal De Nederlander Dirk vecht voor de Duitsers in het noorden van Afrika als hij gevangen genomen wordt door de Amerikanen. Eenmaal in de States wordt Dirk als krijgsgevangene in Texas tewerkgesteld op een katoenplantage. Daar sluit hij vriendschap met de zwarte Harris en wordt hij verliefd op diens zus Cicely, die tussen de middag de lunch komt brengen. In het kamp blijft hij een buitenbeentje: de Hollander die bovendien met zwarten optrekt. Vijfendertig jaar later reist Dirk in zijn eentje door de States. Dat het leven van een Nederlander die voor de Duitsers vocht niet gemakkelijk is, blijkt uit het feit dat de vrouw van Dirk op 4 mei altijd de gordijnen sluit. Derde persoon in het boek is een jonge vrouw, Jennifer. Zij is assistent-makelaar, die stiekem in de huizen die te koop staan bivakkeert.
Zonder zaken te verklappen kan ik niet zoveel meer over de inhoud van het boek prijsgeven. Je moet het gewoon maar zelf lezen en ervan genieten.
Couldn't finish it. I read more than half of the book and it is still covering everyday actions by unrelated everyday people, for whom I could not develop sympathy. I am interested in learning about Texan POW camps, which I had not heard of, but not interested enough to sustain me through the rest of this boring novel.
Oh man.. so close. I thought this was a brilliant set up and tapped in the deepest abysses of the human experience but there are a few unfortunate loose ends, imho, like the behavior of the daughter and Harris' cancer bride.
A Dutch man, Dirk, fights for the Germans in WW2. He becomes a prisoner of war and is taken to a camp in Texas. There he befriends a black worker, Harris, and learns that in Texas, it is better to be a nazi than to be black. We get the story in flashbacks, as Dirk is an old man now, and travels to Texas to visit Harris once more. I have never been very interested in books about war, and I probably wouldn´t have read this book if it weren´t for my bookclub. Still, this book isn´t so much about war, but more about relationships between people and the way they treat eachother. Peek has an interesting writing style which sometimes borders on poetry. Because of this however, I couldn´t quite get into the book as I got annoyed with style figures that just didn´t work for me. I did want to continue reading, as Peek has structured his book in such a way, that all different pieces of the puzzle only come together at the very end. I guess some people will like this book very much, but I am left with mixed feelings...
Dit was het eerste boek wat ik van Gustaaf Peek las maar zeker niet het laatste. Elke keer twijfelde ik of ik dit boek nu wel of niet wilde lezen omdat ik bang was dat ik het te ingewikkeld zou vinden. Gustaaf Peek staat er oa om bekend dat zijn boeken niet al te makkelijk zijn. Ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb want schrijven kan Gustaaf als de beste. In het begin dacht ik wel wat hebben al deze personen met elkaar te maken maar ik heb gewoon rustig doorgelezen en hoe verder je in het boek komt des te beter kan je de personen en verhaallijnen plaatsen. "Ik was Amerika" is een boek dat ik zeker nog eens ga herlezen.
[Dutch] Nazi's zijn slecht. Dat is tenminste het gemiddelde sentiment als men het over deze groep mensen heeft. Ik was Amerika nuanceert dat beeld enigszins. Nazi's blijken opeens ook gewoon mensen te zijn. Personen van vlees en bloed met sympathieke, altruïstische en liefhebbende eigenschappen.
Af en toe was het een veelbelovend boek: goed geschreven, met interessante invalshoeken - een Nederlander die met de Duitsers had meegevochten en in Amerika gevangen werd gezet gaat na zoveel jaar terug op zoek naar oude bekenden. Toch miste het op mij z'n uitwerking door te veel weglatingen en cryptisch omschreven gebeurtenissen uit het verleden. Jammer want het had voor mij makkelijk een boek met vier sterren kunnen worden als Peek net wat minder aan de verbeelding had overgelaten.