What do you think?
Rate this book
Camino
Myslisz ze prawdziwe zlo jest tylko wymyslone ze rodzi sie na duzym ekranie w kinie po to abys mogl poczuc dreszcz zamieniajacy sie w strach tworzacy wole ucieczki Zlo jest w tobie ono zawsze tam bylo Nikt nie przypuszcza ze swiat opanowany jest przez Demona Nawet Jakub Zarzycki syn jego krwi nie jest w stanie uwierzyc w swoja nowa rzeczywistosc ktora okryla czarnym plaszczem mocy jego beztroskie zycie Swiatem od zawsze rzadzil Demon ktory zaszczepil w ludziach zlo dajace poczatek koncowi naszego bytu Manipulacje globalnych graczy prowadzace do upadku ekonomicznego naszego swiata sa tylko nastepna proba sily jaka Demon zaplanowal juz przed wiekami Zrzeszenie rycerzy zakonu bez nazwy bedace jedyna na swiecie tajna organizacja ratujaca swiat zalozona przez papieza Aleksandra III wpada w sidla zastawione przez Demona i jego poplecznikow Tajny zakon egzystujacy juz 1000 lat zostaje wystawiony na najwieksza probe Przysiega jaka skladali ich ojcowie stala sie zalazkiem ich poczynan ich Kodeks natomiast drogowskazem nieugietosci i twardosci charakteru potrzebnym w walce z Demonem ktorego ciemne oblicze nie zmienilo sie mimo uplywu czasu i rozwoju ludzkosci W przysiedze zawarte bylo ostrzezenie ktore napominalo ze jezeli zakon zostanie rozbity jezeli jeden z nich zginie z reki Demona lub jego poplecznikow gdy stanie sie to ze beda niekompletni wtedy Demon zawladnie swiatem Psychoza strachu zawisla nad glowami rycerzy a do tego seria morderstw ktora rozpetala sie po ich ingerencji w zycie syna krwi Demona wywolala poczatek koncaS Czyzby ich Kodeks nie zdolal uchronic zakonnikow przed najgorszym a ludzkosci przed zagladaS
340 pages, Paperback
Published January 1, 2013
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 20, 2026
Chciałabym w tym miejscu przytoczyć kilka ciekawszych poematów, które mają w sobie więcej głębii, emocji oraz posiadają o wiele lepszą konstrukcję językową:
"I chcę Cię bardzo i nie mogę chcieć
I mieć chcę Ciebie i nie mogę mieć
I dawać wszystko i nie mogę dać
I brać chcę miłość i nie mogę brać"
"Przez twe oczy, te oczy zielone oszalałem
Gwiazdy chyba twym oczom oddały cały blask"
"Para pa pa ra papa oh oh ah ah"
Pani Tamaro...
Od czego tu w ogóle zacząć...
Książka teoretycznie ma jakąś fabułę, jednak przez mnogość wątków i różne linie czasowe ciężko za nią nadążyć. No i kiedy brakowało pomysłu na wyjaśnienie to autorka po prostu urywała wątek (ktoś wie co się stało z Urem? XD) Do tego stylistycznie jest to absolutnie tragicznie napisana książka, zdania na siłę stylizowane na wyniosły język, mnóstwo powtórzeń, filozofowanie, doceniam pracę pani korektor, która widać, że podołała przeczytania tylko połowy książki, za połową zaczynają się też pojawiać liczne literówki.
I no właśnie na siłę wyniosły język, a autorka boi się słowa penis i uparcie nazywa męskie narządy rozrodcze "miejscem, które służy do sikania". Na stronie 237 udało jej się nauczyć, że tym miejscem jest penis, niestety na stronie 325 już tej nazwy zapomniała, a szkoda, przez chwilę byłam dumna z rozwoju.
NIKT TAK NIE ROZMAWIA! Dlaczego dialogi w tej książce prowadzone są w taki sposób? Po pierwsze jak jest jakaś tajemnica pomiędzy dwoma osobami, to te osoby same pomiędzy sobą nie będą szeptać o super tajemniczych przedmiotach i kodeksach na zasadzie "no wiesz ten super tajemniczy przedmiot, który jest super tajemniczy" "tak wiem tajemniczy przedmiot, który musi pozostać tajemnicą", NIE, będą rozmawiać normalnie. Nie buduje to napięcia i ciekawości, tylko frustrację. Po drugie jak już wyjaśniamy coś, opowiadamy historię z dzieciństwa to na litość boską nikt nie będzie nawalał monologu na 15 stron bez przerywania, bez pytań. No i wszystkie dialogi są niesamowicie płaskie i kompletnie pozbawione ładunku emocjonalnego.
Niekonsekwencja aż razi w oczy bo często zdarza się już na następnej stronie. Mój ulubiony przykład to historia Bice: strona 108 "skąd pochodziła, z jakiej rodziny się wywodziła, tego już się nigdy nie dowiedzą", strona 109 dokładnie opisana rodzina i historia Bice, takich przykładów jest o wiele więcej.
Robienie jajecznicy mnie pokonało, rzucanie się jajkami? Przypadkiem trafia na rozpaloną patelnię? Omg to jajecznica? Żałuję że autorka nie zaszczyciła nas takimi samymi opisami odkrycia przepisów na herbatę ziołową, karmelki i placuszki, mogę się tylko domyślać jak ci rycerze (a raczej sekta) na to wpadli.
I no właśnie zakon. Co jest ich tak pilnie strzeżoną tajemnicą? Z czym tak walczą? Co jest tym złem, które wywołuje demon? Otóż w końcu na stronie 217 się dowiadujemy, jest to internet, technologia, edukacja, globalizacja, rozwój społeczeństwa. Oczywiście do walki z demonem zakon wykorzystuje internet i technologię. A raczej obserwacji, bo ciężko powiedzieć, żeby tam jakakolwiek walka się odbywała.
Niestety była to strasznie męcząca lektura, a szkoda, bo widzę że pomysł gdzieś tam był na przemycenie uświadomienia o problemach dzisiejszego społeczeństwa w formie walki dobrego zakonu ze złym demonem. No cóż...
"I chcę Cię bardzo i nie mogę chcieć
I mieć chcę Ciebie i nie mogę mieć
I dawać wszystko i nie mogę dać
I brać chcę miłość i nie mogę brać"
"Przez twe oczy, te oczy zielone oszalałem
Gwiazdy chyba twym oczom oddały cały blask"
"Para pa pa ra papa oh oh ah ah"
Pani Tamaro...
Od czego tu w ogóle zacząć...
Książka teoretycznie ma jakąś fabułę, jednak przez mnogość wątków i różne linie czasowe ciężko za nią nadążyć. No i kiedy brakowało pomysłu na wyjaśnienie to autorka po prostu urywała wątek (ktoś wie co się stało z Urem? XD) Do tego stylistycznie jest to absolutnie tragicznie napisana książka, zdania na siłę stylizowane na wyniosły język, mnóstwo powtórzeń, filozofowanie, doceniam pracę pani korektor, która widać, że podołała przeczytania tylko połowy książki, za połową zaczynają się też pojawiać liczne literówki.
I no właśnie na siłę wyniosły język, a autorka boi się słowa penis i uparcie nazywa męskie narządy rozrodcze "miejscem, które służy do sikania". Na stronie 237 udało jej się nauczyć, że tym miejscem jest penis, niestety na stronie 325 już tej nazwy zapomniała, a szkoda, przez chwilę byłam dumna z rozwoju.
NIKT TAK NIE ROZMAWIA! Dlaczego dialogi w tej książce prowadzone są w taki sposób? Po pierwsze jak jest jakaś tajemnica pomiędzy dwoma osobami, to te osoby same pomiędzy sobą nie będą szeptać o super tajemniczych przedmiotach i kodeksach na zasadzie "no wiesz ten super tajemniczy przedmiot, który jest super tajemniczy" "tak wiem tajemniczy przedmiot, który musi pozostać tajemnicą", NIE, będą rozmawiać normalnie. Nie buduje to napięcia i ciekawości, tylko frustrację. Po drugie jak już wyjaśniamy coś, opowiadamy historię z dzieciństwa to na litość boską nikt nie będzie nawalał monologu na 15 stron bez przerywania, bez pytań. No i wszystkie dialogi są niesamowicie płaskie i kompletnie pozbawione ładunku emocjonalnego.
Niekonsekwencja aż razi w oczy bo często zdarza się już na następnej stronie. Mój ulubiony przykład to historia Bice: strona 108 "skąd pochodziła, z jakiej rodziny się wywodziła, tego już się nigdy nie dowiedzą", strona 109 dokładnie opisana rodzina i historia Bice, takich przykładów jest o wiele więcej.
Robienie jajecznicy mnie pokonało, rzucanie się jajkami? Przypadkiem trafia na rozpaloną patelnię? Omg to jajecznica? Żałuję że autorka nie zaszczyciła nas takimi samymi opisami odkrycia przepisów na herbatę ziołową, karmelki i placuszki, mogę się tylko domyślać jak ci rycerze (a raczej sekta) na to wpadli.
I no właśnie zakon. Co jest ich tak pilnie strzeżoną tajemnicą? Z czym tak walczą? Co jest tym złem, które wywołuje demon? Otóż w końcu na stronie 217 się dowiadujemy, jest to internet, technologia, edukacja, globalizacja, rozwój społeczeństwa. Oczywiście do walki z demonem zakon wykorzystuje internet i technologię. A raczej obserwacji, bo ciężko powiedzieć, żeby tam jakakolwiek walka się odbywała.
Niestety była to strasznie męcząca lektura, a szkoda, bo widzę że pomysł gdzieś tam był na przemycenie uświadomienia o problemach dzisiejszego społeczeństwa w formie walki dobrego zakonu ze złym demonem. No cóż...
March 20, 2026
To było tak złe...
Autorka chyba chciała poruszyć wszelkie problemy, które dotykają nasze społeczeństwo, przy czym zapomniała, że pisze powieść fabularną.
W dodatku sposób konstrukcji tych zdań. Z jednej strony próbują one udawać zajebiście intelektualne, tylko po to, żeby potem powtórzyć, to co zostało napisane, ale inaczej sformułowane.
W dodatku to jest książka dla dorosłych (co ma nawet na okładce), a autorce z jakiegoś powodu nie przechodziło przez pióro zapisanie normalnie słowa penis xDD Przysięgam, że za każdym kolejnym razem, jak widziałam, że jest napisane coś w stylu "dotknęła go w miejsce, za pomocą którego robi siku", to miałam ochotę sobie strzelić liścia.
Zabrakło tu porządnej korekty.
Autorka chyba chciała poruszyć wszelkie problemy, które dotykają nasze społeczeństwo, przy czym zapomniała, że pisze powieść fabularną.
W dodatku sposób konstrukcji tych zdań. Z jednej strony próbują one udawać zajebiście intelektualne, tylko po to, żeby potem powtórzyć, to co zostało napisane, ale inaczej sformułowane.
W dodatku to jest książka dla dorosłych (co ma nawet na okładce), a autorce z jakiegoś powodu nie przechodziło przez pióro zapisanie normalnie słowa penis xDD Przysięgam, że za każdym kolejnym razem, jak widziałam, że jest napisane coś w stylu "dotknęła go w miejsce, za pomocą którego robi siku", to miałam ochotę sobie strzelić liścia.
Zabrakło tu porządnej korekty.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews