Ramsey Nasr is an actor, poet/writer and director. In 1995 he made a great impression with the monologue De doorspeler, written and performed by himself, with which he graduated from the Studio Herman Teirlinck in Antwerp. This monologue earned him the Philip Morris Scholarship Award. In 2000 he made his debut as a poet with the collection 27 poems & Geen lied, which was nominated for both the C. Buddingh’ prize and the H.C. Pernath Prize. During the 2001 Boekenweek, he made his debut as a prose writer with the novella Kapitein Zeiksnor & De Twee Culturen. He also received the Mary Dresselhuys Prize and the Taalunie Toneelschrijfprijs for his second monologue Geen lied and was nominated for the Louis d'Or, the most important theater prize in the Netherlands. He gave the Vincent van Gogh lecture 2000, entitled The Myth and Orpheus: from shaman to scientist.
Citaat : Voor de zuivere minnaar bestaat er geen verschil
Tussen lelie en waterstofbom Review : Het gebeurt maar zelden dat een dichter een Icoon van de bevolking wordt. De Nederpalestijn, zoals hij zich zelf noemt, Ramsey Nasr, is daar wonderwel in geslaagd. Geprezen door de Nederlandse koningin, verdoemd door christen fundamentalisten, gekroond tot meest sexy man en toch ook geliefd, broodserieus Antwerps stadsdichter en dichter des vaderlands. Het is een veelzijdigheid die vriend en vijand met verstomming slaat.
Ramsey Nasr debuteerde in 2000 met de opmerkelijke dichtbundel 27 gedichten & geen lied. En door dit debuut wisten we meteen: die man is een dichter. Nu negen jaar later weten we: deze man is een groot dichter die op het juiste moment met ernst, humor en lyriek weet om te gaan.
Ter gelegenheid van zijn aanstelling tot dichter des vaderlands werd een bloemlezing gemaakt van de gedichten uit The early years, laten we maar zeggen een soort Best Of. De titel Tussen lelie en waterstofbom is afkomstig uit het gedicht De zuivere minnaar en is eigenlijk ook heel goed gekozen, want zijn poëzie is inderdaad mooi als een lelie en explosief als een waterstofbom. Maar voor de zuivere poëzieminnaar zal daar inderdaad geen verschil tussen bestaan.