It's interesting to see how all the authors, musicians, painters and so on in the XIXth century were connected together. Plus, by reading Debussy's letters, we can understand how several musicians, such as Wagner, influenced him yet how Debussy "escaped" from the framework of these resources and created his own style of composing.
I'd like to read letters from the later half of his life. He was hypercritical during his youth. And who knows, maybe he's right , Wagner might be a persnickety control freak. Debussy remains my most favorite classic composer.
Deze verzameling brieven werd geselecteerd uit de zeer volledige Franse editie die werd voorbereid door Denis Herlin en wijlen François Lesure, beiden gereputeerde Debussy-kenners, en in 2005 werd gepubliceerd. Van de ruim 2.500 brieven vond ongeveer een tiende deel zijn weg in deze bloemlezing.
Zoals wel vaker verschijnt doorheen zo’n correspondentie een eerder anekdotisch beeld van de kunstenaar. En dat gevoel van oppervlakkigheid wordt hier nog extra in de verf gezet door de wel erg Franse esprit waarmee de componist zijn ontboezemingen op papier zet. De brieven lopen over van ironie, overdrijvingen, zelfbeklag, gemopper, en bon mots. Spontaniteit en levensvreugde zijn ver te zoeken. Wellicht moet je Fransman zijn om dit echt te kunnen appreciëren. Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat de klachten uit Debussy’s brieven van de laatste levensjaren een stuk authentieker overkomen. De cumulatieve belasting van oorlog, ziekte, nijpende geldzorgen, en een creatieve impasse eiste een zware tol en de componist trotseerde deze moeilijke omstandigheden met een bewonderenswaardig elan. (Niettemin vraag ik me af of de samensteller Lucas Bunge ons door zijn selectie geen te rooskleurig beeld suggereert van Debussy’s laatste levensfase. Indertijd scherpte mijn eigen steekproef van de late correspondentie (uit de Franse editie die ik nu helaas niet bij de hand heb) de indruk van diepe wanhoop nog aan met expliciete zinspelingen op plannen tot zelfmoord).
Jammer wel dat deze correspondentie weinig inzicht biedt in Debussy’s artistieke ethos en componeermethode. Hier en daar zijn er interessante flitsen maar heel veel wijzer wordt je er niet van. We blijven wat dat betreft dus aangewezen op een uitgebreide secundaire literatuur. Mogelijk zijn ook de gebundelde kritieken die Debussy schreef onder zijn nom de plume Mr. Croche een interessante aanvulling.
De samensteller heeft de verzameling ingedeeld in een aantal tijdsintervallen. De brieven worden steeds voorafgegaan door een summiere maar interessante biografische schets. Als bonus geeft Bunge voor elk deel ook zijn luisterimpressies mee van een werk van Debussy uit de betreffende periode. Een aardigheid die niet veel toevoegt. Vaak wel heel interessant - en zelfs onontbeerlijk voor een goed begrip - zijn de noten die mee overgenomen zijn uit de Franse editie.
Debussy schrijft geweldige brieven, ik was verdrietig toen het uit was! Je zou zo graag willen dat hij langer had geleefd. Bunge heeft een goede selectie gemaakt en zijn noten en toelichtingen zijn erg nuttig!